ตอนที่ 7 การได้รับจดหมายเชิญ
จดหมายมีตราสัญลักษณ์ของจักรพรรดิหลงเทียนและข้อความที่ระบุว่าเหว่ยหลิงได้รับเลือกให้เข้าศึกษาในสถาบันหลงหยวนเพื่อพัฒนาความสามารถในการฝึกปรานและศิลปะการต่อสู้ จดหมายยังระบุถึงวันเวลาที่เขาต้องเดินทางไปยังสถาบันและสิ่งที่ต้องเตรียมตัว
“นี่คือโอกาสที่ข้ารอคอย ข้าจะใช้โอกาสนี้เพื่อพิสูจน์ว่าข้ามีค่า” เหว่ยหลิงคิดในใจด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจ
เขากลับบ้านพร้อมกับจดหมายเชิญ และบอกข่าวดีกับพ่อแม่และพี่น้อง ทุกคนในครอบครัวแสดงความยินดีและภาคภูมิใจในตัวเขา พ่อของเหว่ยหลิงตบไหล่เขาเบาๆ และพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
“ลูกทำได้ดีมาก พ่อเชื่อว่าลูกจะไปได้ไกลในสถาบันหลงหยวน”
“ข้าจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ข้าจะฝึกฝนอย่างหนักเพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับครอบครัว” เหว่ยหลิงตอบด้วยความมั่นใจและตั้งใจ
เขาเตรียมตัวสำหรับการเดินทาง เก็บข้าวของที่จำเป็และฝึกฝนจิตใจให้พร้อมสำหรับการเริ่มต้นใหม่ในสถาบันหลงหยวน การเดินทางครั้งนี้เป็โอกาสที่สำคัญในชีวิตของเหว่ยหลิง และเขารู้ว่าต้องใช้มันให้คุ้มค่า
เมื่อวันเดินทางมาถึง เหว่ยหลิงออกเดินทางจากหมู่บ้านโดยมีครอบครัวและเพื่อนบ้านมาส่งเสียงอวยพรและให้กำลังใจ เขาเดินทางผ่านูเาและแม่น้ำ ด้วยความตื่นเต้นและความมุ่งมั่นในใจ
“ข้าจะไม่ยอมแพ้ ข้าจะฝ่าฟันอุปสรรคและทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ” เหว่ยหลิงพูดกับตัวเองขณะมองทิวทัศน์ที่สวยงามรอบตัว
เมื่อเขามาถึงสถาบันหลงหยวน เหว่ยหลิงรู้สึกประทับใจในความงดงามและยิ่งใหญ่ของสถานที่ ตึกรามบ้านช่องที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมหรูหราและสนามฝึกฝนที่กว้างขวางเต็มไปด้วยนักเรียนที่ฝึกฝนกันอย่างตั้งใจ
“ที่นี่คือที่ที่ข้าจะฝึกฝนและพัฒนาตัวเอง ข้าจะใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่า” เหว่ยหลิงคิดในใจด้วยความมุ่งมั่น
การได้รับจดหมายเชิญเป็จุดเริ่มต้นของการผจญภัยและการพัฒนาตนเองในสถาบันหลงหยวน ที่จะทำให้เหว่ยหลิงได้เผชิญหน้ากับความท้าทายและสร้างความเปลี่ยนแปลงในชีวิต
ใน่บ่ายของวันนั้น ครอบครัวของเหว่ยหลิงช่วยกันเตรียมข้าวของที่จำเป็สำหรับการเดินทาง เขาเก็บชุดฝึกปรานและตำราเรียนที่จำเป็ใส่ในกระเป๋า เดินทางไปกับความหวังและความมุ่งมั่นในใจ
ขณะที่กำลังเก็บของ เหว่ยหลิงหันไปหาพ่อของเขา “ท่านพ่อ ข้าจะทำให้ท่านภูมิใจและจะกลับมาพร้อมกับความสำเร็จ”
พ่อของเหว่ยหลิงตบไหล่เขาเบาๆ “พ่อเชื่อว่าเ้าจะทำได้ดี ลูกใช้ความมุ่งมั่นและความตั้งใจของเ้าให้เต็มที่ แล้วเ้าจะประสบความสำเร็จ”
เมื่อทุกอย่างพร้อม เหว่ยหลิงยืนอยู่หน้าประตูบ้านพร้อมกับกระเป๋าที่เต็มไปด้วยสิ่งของที่จำเป็ ครอบครัวของเขามาส่งด้วยรอยยิ้มและคำอวยพร
“โชคดีนะเหว่ยหลิง เ้าจะทำได้ดีในสถาบันหลงหยวน” แม่ของเขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น
เหว่ยหลิงกอดแม่และพ่อ พร้อมกับบอกลาพี่น้อง “ข้าจะกลับมาพร้อมกับความสำเร็จ รอข้านะ”
ท่ามกลางแสงแดดที่อ่อนโยนและลมเย็นที่พัดผ่าน เหว่ยหลิงก้าวออกจากบ้าน ด้วยความมุ่งมั่นและความหวังในใจ เขาเดินทางไปยังสถาบันหลงหยวน ด้วยความตั้งใจที่จะพิสูจน์ตนเองและสร้างชื่อเสียงให้กับครอบครัว
“ข้าจะไม่ยอมแพ้ ข้าจะฝ่าฟันอุปสรรคและทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ” เหว่ยหลิงพูดกับตัวเองขณะมองทิวทัศน์ที่สวยงามรอบตัว
การบอกลาครอบครัวเป็จุดเริ่มต้นของการผจญภัยและการพัฒนาตนเองในสถาบันหลงหยวน เหว่ยหลิงรู้ว่าต้องใช้ความมุ่งมั่นและความพยายามในการเผชิญหน้ากับความท้าทายที่รออยู่ในอนาคต
ยามเช้าของวันที่สดใส ท้องฟ้าเป็สีฟ้าใสปราศจากเมฆ แสงอาทิตย์เริ่มสาดส่องผ่านยอดเขาสูง ทำให้หมู่บ้านเล็กๆ ที่ล้อมรอบด้วยูเาดูสวยงามและสงบ เหว่ยหลิงยืนอยู่หน้าประตูบ้าน มองดูครอบครัวและเพื่อนบ้านที่มาส่งเขาในการเดินทางครั้งสำคัญ
“เหว่ยหลิง เ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี และอย่าลืมที่บ้านนี้ยังรอเ้ากลับมา” แม่ของเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและอบอุ่น
“ข้าจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง ข้าจะฝึกฝนอย่างเต็มที่และกลับมาพร้อมกับความสำเร็จ” เหว่ยหลิงตอบพร้อมกับยิ้มให้แม่และพ่อ
พ่อของเขาตบไหล่เบาๆ “เดินทางดีๆ นะลูก พ่อเชื่อว่าเ้าจะทำได้ดี”
เหว่ยหลิงก้าวขึ้นม้าและเริ่มออกเดินทาง ถนนลูกรังที่ล้อมรอบด้วยทุ่งนาและป่าไม้ สร้างบรรยากาศที่เงียบสงบและสดชื่น ขณะที่เขาเดินทางผ่านูเาและแม่น้ำ ความสวยงามของธรรมชาติรอบตัวทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและมีพลัง
ขณะที่เดินทาง เขาได้พบกับชาวบ้านหลายคนที่ยิ้มแย้มและทักทาย บ้างก็ให้ผลไม้และน้ำดื่มเพื่อเป็กำลังใจในการเดินทาง เหว่ยหลิงรู้สึกขอบคุณและรู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่ได้เดียวดาย
“ข้าจะไม่ยอมแพ้ ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่าข้ามีค่ามากกว่าที่คนอื่นคิด” เหว่ยหลิงพูดกับตัวเองขณะมองทิวทัศน์ที่สวยงามรอบตัว
เมื่อเดินทางมาถึงูเาสูงที่ต้องผ่านไปยังสถาบันหลงหยวน เหว่ยหลิงต้องเผชิญกับทางที่คดเคี้ยวและลำบาก ม้าของเขาเดินผ่านหินและทางลาดชัน แต่เหว่ยหลิงไม่ย่อท้อ เขาใช้ความมุ่งมั่นและความตั้งใจในการเดินทางต่อไป
ใน่เย็นของวันนั้น เมื่อพระอาทิตย์เริ่มคล้อยลง เหว่ยหลิงมองเห็นสถาบันหลงหยวนที่ตั้งอยู่บนเนินเขาสูง ตึกรามบ้านช่องที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมหรูหราและงดงาม สถานที่ฝึกฝนที่กว้างขวางและเต็มไปด้วยนักเรียนที่ฝึกฝนกันอย่างตั้งใจ
“ที่นี่คือที่ที่ข้าจะฝึกฝนและพัฒนาตัวเอง ข้าจะใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่า” เหว่ยหลิงคิดในใจด้วยความมุ่งมั่น
เมื่อมาถึงประตูใหญ่ของสถาบัน เหว่ยหลิงรู้สึกประทับใจในความยิ่งใหญ่และงดงามของสถานที่ เ้าหน้าที่ที่ประตูต้อนรับเขาด้วยรอยยิ้มและแนะนำให้เขาเข้าสู่บริเวณของนักเรียนใหม่
“ยินดีต้อนรับสู่สถาบันหลงหยวน เ้าคือเหว่ยหลิงใช่หรือไม่?” เ้าหน้าที่ถามด้วยน้ำเสียงเป็มิตร
“ใช่ ข้าคือเหว่ยหลิง ข้ามาตามจดหมายเชิญของสถาบัน” เหว่ยหลิงตอบพร้อมกับยื่นจดหมายเชิญให้เ้าหน้าที่
“ขอให้เ้าฝึกฝนอย่างเต็มที่และประสบความสำเร็จในสถาบันหลงหยวน” เ้าหน้าที่กล่าวพร้อมกับนำเหว่ยหลิงเข้าสู่บริเวณนักเรียนใหม่
การเดินทางไปสถาบันหลงหยวนเป็จุดเริ่มต้นของการผจญภัยและการพัฒนาตนเองในสถาบัน เหว่ยหลิงรู้ว่าต้องใช้ความมุ่งมั่นและความพยายามในการเผชิญหน้ากับความท้าทายที่รออยู่ในอนาคต
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มคล้อยลงและแสงสีทองสาดส่องท้องฟ้าเป็ลำแสงงดงาม เหว่ยหลิงเดินทางมาถึงประตูใหญ่ของสถาบันหลงหยวน ประตูทำจากไม้แกะสลักละเอียดลออ มีสัญลักษณ์ราชวงศ์และตราของจักรพรรดิที่บอกถึงความยิ่งใหญ่และความรุ่งเรืองของสถาบัน
“ยินดีต้อนรับสู่สถาบันหลงหยวน” เสียงของเ้าหน้าที่ประตูทำให้เหว่ยหลิงรู้สึกตื่นเต้นและเต็มไปด้วยความหวัง
“ขอบคุณ ข้ามาตามจดหมายเชิญของสถาบัน” เหว่ยหลิงตอบพร้อมกับยื่นจดหมายเชิญให้เ้าหน้าที่ตรวจสอบ
“เชิญเข้ามา เ้าคือเหว่ยหลิง ข้าหวังว่าเ้าจะพบความสำเร็จที่นี่” เ้าหน้าที่กล่าวพร้อมกับเปิดประตูใหญ่ให้เขาเข้าไป
เมื่อเหว่ยหลิงก้าวเข้าสู่สถาบัน เขามองเห็นตึกรามบ้านช่องที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมหรูหราและงดงาม อาคารหลักของสถาบันมีหลังคาโค้งที่ประดับด้วยกระเบื้องเคลือบเงาสีฟ้าสดใส ตัดกับผนังสีขาวที่ประดับด้วยลายปักที่ละเอียดและประณีต สถาบันหลงหยวนดูยิ่งใหญ่และสง่างามอย่างที่เขาเคยได้ยินมา
ภายในสถาบันเต็มไปด้วยนักเรียนที่กำลังฝึกฝนและทำกิจกรรมต่างๆ สนามฝึกซ้อมกว้างขวางและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา นักเรียนหลายคนฝึกฝนการต่อสู้และการใช้พลังปราณในสนามฝึกที่ถูกจัดเตรียมอย่างดี
2K
