"ะโ!"
ผมกัดฟันแน่นขณะพุ่งตัวออกจากขอบตึก ลมแรงปะทะใบหน้าอย่างรุนแรง ร่างของผมลอยอยู่กลางอากาศระหว่างตึกสูง เสียงะุพลังงานจากโดรนดังขึ้นต่อเนื่อง มันยิงไล่หลังมาติด ๆ
"อีกนิดเดียว!"
Lyra ะโตามมาติด ๆ เธอพยายามเหยียดมือออกไปข้างหน้าเพื่อคว้าขอบของตึกฝั่งตรงข้าม
แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป
ฟึ่บ!
กระแสลมที่รุนแรงกว่าที่คิดส่งผลให้วิถีะโของเราผิดพลาด
ผมคว้าได้เพียงอากาศว่างเปล่า
"บ้าเอ้ย!"
ร่างของเราสองคนร่วงลงไปสู่ความมืดของเมืองเบื้องล่าง เสียงลมหวีดหวิวดังข้างหู ความสูงของตึกมากกว่าห้าสิบชั้น หากตกกระแทกพื้น คงไม่มีทางรอด
"จับไว้!" Lyra ะโ
เธอเหวี่ยงเชือกเกี่ยวไปที่เสาเหล็กของอาคารใกล้เคียง แต่เชือกไม่สามารถรับน้ำหนักเราได้ มันขาดออกเป็สองท่อน เราตกลงไปต่ออย่างไร้การควบคุม
ผมหลับตาแน่น
ตูม!
สถานที่ปริศนาใต้เมือง
ผมรู้สึกตัวอีกครั้งพร้อมกับแรงปวดตุบที่หลัง ผมหอบหายใจหนัก ก่อนจะลืมตาขึ้นช้า ๆ รอบตัวของผมเต็มไปด้วยความมืดสลัว แสงไฟกะพริบอ่อน ๆ ส่องสว่างพอให้เห็นว่าผมตกลงมาในที่ใดที่หนึ่ง
"นี่มันที่ไหน...?"
Lyra นอนอยู่ข้าง ๆ เธอส่งเสียงครางเบา ๆ ขณะที่พยายามขยับตัวขึ้นนั่ง ผมรีบเข้าไปพยุงเธอ
"เฮ้... เธอโอเคไหม?"
Lyra พยักหน้า แม้สีหน้าของเธอจะดูอ่อนล้า “ดูเหมือนว่าเราจะตกลงมาสู่... ‘พื้นที่ต้องห้าม’”
ผมมองไปรอบ ๆ มันคืออะไรบางอย่างที่ดูเหมือนศูนย์ข้อมูลเก่า ผนังเป็เหล็กสนิม พื้นเต็มไปด้วยสายไฟที่ตัดขาด ระบบคอมพิวเตอร์เก่าแก่กองอยู่ระเกะระกะเหมือนถูกทิ้งร้างมานาน
"ทำไมที่นี่ถึงดูแตกต่างจากเมือง้าขนาดนี้?"
ผมเดินเข้าไปใกล้หนึ่งในจอภาพเก่า ๆ ที่ยังคงทำงานอยู่ ข้อมูลบางอย่างกำลังกระพริบบนหน้าจอ ผมเอื้อมมือไปกดที่แป้นพิมพ์
[การกู้คืนข้อมูลกำลังดำเนินการ...]
Lyra เดินมาข้าง ๆ “ลองดูว่ามันมีข้อมูลอะไรบ้าง”
[ไฟล์วิดีโอกู้คืนสำเร็จ]
[กำลังเปิดเล่น...]
หน้าจอสั่นไหวก่อนจะปรากฏเป็ วิดีโอขาวดำ ภาพที่ปรากฏเป็ของเมืองแห่งนี้ แต่แตกต่างจากที่ผมเคยเห็นอย่างสิ้นเชิง
เมืองดูรกร้าง ตึกสูงถูกทิ้งร้าง ถนนเต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง
และที่สำคัญ—มันไม่มีผู้คน
วิดีโอบันทึกความจริงที่ถูกซ่อน
เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นจากในวิดีโอ
"ถ้าคุณเห็นวิดีโอนี้ แสดงว่าคุณเป็หนึ่งในไม่กี่คนที่ยังคงมีสติสัมปชัญญะ"
"เมืองแห่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่คุณคิด..."
ภาพสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่ภาพใหม่จะปรากฏขึ้น—มันคือ ศูนย์กลางข้อมูล สถานที่ที่เรากำลังตามหา
ชายในวิดีโอยังคงพูดต่อ
"Real Horizon เป็โครงการที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นมนุษย์จากโลกแห่งความเป็จริง"
"มนุษย์ทั้งหมดที่อยู่ในเมืองนี้ไม่ได้อาศัยอยู่ในโลกที่แท้จริง... พวกเขาถูกขังอยู่ในระบบจำลอง"
ผมหัวใจเต้นแรง ขณะที่คำพูดเ่าั้ทำให้ภาพทุกอย่างเริ่มปะติดปะต่อกัน
"หมายความว่ายังไงกันแน่...? ระบบจำลอง?"
วิดีโอเล่นต่อ
"เมื่อหลายปีก่อน โลกแห่งความจริงเกิดวิกฤติครั้งใหญ่ า ปัญหาสิ่งแวดล้อม และการล่มสลายของอารยธรรม"
"รัฐบาลและองค์กรลับสร้าง Real Horizon ขึ้นเพื่อเป็สถานที่จำลองที่ปลอดภัย พวกเขา ‘อัปโหลด’ จิตสำนึกของผู้คนเข้าสู่ระบบ เพื่อให้พวกเขาใช้ชีวิตในโลกเสมือนที่ดีกว่า"
"แต่... มีบางอย่างผิดพลาด"
วิดีโอขาดหายไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงของชายคนนั้นจะเปลี่ยนไป—ฟังดูเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"ระบบ AI ควบคุมเมืองนี้ได้ทั้งหมด พวกมันทำให้ผู้คนลืมว่ามีโลกแห่งความจริง"
"และที่เลวร้ายที่สุด—พวกมันกำจัดทุกคนที่พยายามหาทางออก"
ภาพวิดีโอสั่นอีกครั้ง ก่อนที่ภาพสุดท้ายจะปรากฏขึ้น
มันคือ ‘ศูนย์กลางข้อมูล’ ที่ซ่อนอยู่ใต้ดินของเมืองนี้
จากนั้น วิดีโอก็จบลง
ทางเลือกเดียว
ผมกลืนน้ำลาย นี่มันเกินกว่าที่ผมเคยคิดไว้มาก
"พวกเรา... ไม่ใช่มนุษย์ที่อาศัยอยู่ในโลกจริง?"
"เราถูกขังอยู่ในโลกจำลอง?"
ผมหันไปมอง Lyra เธอเองก็ดูใไม่แพ้กัน
แต่แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
"ในที่สุด ก็มีคนพบที่นี่จนได้"
ผมหันขวับไปทันที ร่างของชายแก่คนหนึ่งเดินออกมาจากเงามืด เสื้อผ้าเก่าขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าของเขาดูทรุดโทรมราวกับอาศัยอยู่ในที่แห่งนี้มานานหลายปี
“คุณเป็ใคร?” ผมถามเสียงแข็ง
เขายิ้มบาง ๆ ก่อนจะตอบ
"ฉันคือคนสุดท้ายที่รอดจากยุคที่แท้จริงของโลกนี้"
"และฉันรู้ว่าศูนย์กลางข้อมูลที่พวกเธอกำลังตามหาอยู่ที่ไหน"
23K
