การประกาศผลการนำเสนอผู้ชนะการออกรีโนเวทออฟฟิศกับการเสนอราคาของบริษัทเฟอร์เทอร์ เฮลทิแคร์ จำกัด เป็ชื่อบริษัทของพี่เค ในที่สุดฉันและทีมก็ได้รับคัดเลือกให้ทำงานนี้ แม้คู่แข่งล้วนเป็มืออาชีพและเป็ที่รู้จักเป็อย่างดีในวงการออกแบบตกแต่งภายใน แต่เรากลับเอาชนะได้รับการคัดเลือกแม้เป็บริษัทขนาดเล็กน้องใหม่ไฟแรงในวงการ
ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราสามารถชนะการคัดเลือกให้ทำงานกับบริษัทใหญ่ตัดหน้าคู่แข่งที่เป็ผู้นำทางธุรกิจเดียวกัน เชื่อว่าในอนาคตบริษัทของพี่เคจะสามารถก้าวหน้าไปได้อีกไกล อาจถึงขั้นอยู่ในระดับท็อปของวงการออกแบบตกแต่งภายในก็เป็ได้ หากเขายังคงทุ่มเทบริหารงานด้วยมืออาชีพแบบคนสมัยใหม่เช่นเดิม
“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะ” ไนล์บอกใบหน้าแต้มรอยยิ้ม มือก็จัดการปลดกระดุมเสื้อหลังกลับจากบริษัท
“ขอบคุณนะคะ” ฉันยิ้มขอบคุณเขาอย่างจริงใจ เพราะเข้าใจว่าเขามีส่วนช่วยให้บริษัทของเราชนะการคัดเลือกไม่มากก็น้อย
“ฉันกับกรรมการหลายคนช่วยกันตัดสินต่างหากล่ะ แล้วก็เอาแบบให้พนักงานช่วยการโหวตด้วย ที่บริษัทของชนะก็เพราะมีผลงานดีน่าประทับใจ ดีใจด้วย”
“ฉันจะพยายามเต็มที่เลย” ฉันหมายมั่นปั้นมือเต็มที่
“ลืมอะไรหรือเปล่า” เขาถามแล้วพาดสูทไว้บนพนักพิงของโซฟา
“อะไรคะ” ฉันถามด้วยแววตาใสซื่อ ไม่เข้าใจความหมายแฝงกับแววตากรุ้มกริ่มของคนตัวโตแม้แต่น้อย “ฉันลืมอะไรเหรอ”
“ก็...” ไนล์ลดมือลงจากกระดุมเสื้อซึ่งถูกปลดออกสามเม็ดจาก้า เผยให้เห็นแผงอกขาวเนียนมีมัดกล้ามเป็ลอนสวย ฉันเผลอกลืนน้ำลายแล้วละสายตาไปทางอื่นทำเป็ไม่สนใจ “เื่ค่าตอบแทนถ้าเธอชนะได้งานนี้”
“ละแล้วไงคะ เื่นี้คุณต้องคุยกับฝ่ายบัญชีของบริษัทเอง ฉันไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้องซะหน่อย” ฉันกอดอกแน่น ทำเป็มองเพ่งแจกันใบสูงเพรียวข้างชุดทีวี ไม่ยอมมองสบตาเขาเพราะไม่อยากถูกดึงดูดล่อลวงจนพลาดทำเื่น่าอายด้วยกันอีก
“ฉันกำลังพูดถึงของแถมจากงานนี้ต่างหาก” เขาเดินมาประชิดจากด้านหลังตอนฉันไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าเรียวอยู่ห่างจากแก้มซ้ายของฉันเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ลมหายใจอุ่นเป่าผ่านผิว ตัวฉันเกร็งแข็งทื่อ “เธอยินดีจะรับมันเดี๋ยวนี้เลยไหม” คำพูดนั้นทำขนอ่อนลุกชันไปทั้งตัว ฉันหันขวับอย่างลืมตัวเพื่อจะต่อว่าเขา แต่ระยะห่างจากใบหน้าเราน้อยเกินไปริมฝีปากของฉันจึงปัดฝ่ายแก้มกับริมฝีปากของเขาโดยไม่ตั้งใจ
ความเงียบเกิดขึ้นระหว่างเราอัตโนมัติ เงียบมากเสียจนเกือบได้ยินเสียงเต้นกระหน่ำหัวใจของกันและกัน
ไนล์ขยับตัวเองเพื่อหยุดตรงหน้าฉัน มือเรียวช้อนคางขึ้น เมื่อฉันพยายามซ่อนหลบสายตาเขาก็ก้มมองเพื่อจะได้เห็นว่าแก้มแดงปลั่งขนาดไหน
เขาปัดลูกผมข้างแก้มออกให้อย่างเบามือ การััเพียงผิวเผินก็ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านระหว่างร่างกายของเราเสียด้วยซ้ำ
“ฉันจะไม่มีทางนอนกับคุณอีกแล้ว” น้ำเสียงของฉันเบาเกินไป ไร้น้ำหนักเกินไป
“ทำไมล่ะ” เขาขยับเข้ามาใกล้อีกก้าวกระทั่งหน้าอกของฉันเกือบแตะแผงอกกว้างของเขา “ทำไมเธอถึงจะไม่นอนกับฉันอีก” ฉันไม่ยอมตอบ แต่จะสับก้าวถอยหลังเขาก็รั้งเอาไว้ด้วยท่อนแขนไม่ยอมปล่อยแม้ฉันดิ้นขลุกขลักพลางพูดจาผลักไสเขาเพียงไรก็ตาม
“มันเป็เหตุผลจองฉัน ฉันไม่อยากตอบ ปล่อยสิคะ” ฉันจ้องตาเขาเขม็งแม้พยายามทำให้ดูโกรธมากขนาดไหน แต่แววตาทรยศกลับไม่ยอมดุดันอย่างใจเสียอย่างนั้น ฉันถอนหายใจแล้วถาม “คุณ้าอะไรคะ” หยุดดิ้นรนยอมอยู่ในอ้อมแขนของเขาโดยร่างกายส่วนหน้าของเราแนบชิดแทบหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกันรอมร่อ
มือเขาเลื่อนต่ำจากสะโพกเรื่อยๆ อย่างเชื่องช้า ดวงตาคู่สวยเป็ประกายทำหัวใจฉันเต้นแรงไม่เป็ส่ำ
“ไนล์!” ฉันทุบอกเขาแรงๆ หนึ่งที เมื่อมือของหยุดตรงก้น แล้วกอบกุมราวกับเป็เ้าข้าวเ้าของ “หยุดเลยนะ” ฉันทำเสียงแข็งทว่ากลับฟังดูแ่เบาราวกับปุยนุ่น
มือซุกซนไม่ยอมหยุดแค่นั้น เลื่อนสูงขึ้นมาอย่างรวดเร็วเพื่อเลื่อนคอเสื้อฉันให้หลุดจากไหล่
อุ๊ย!
เขาแกล้งร้องเหมือนใ
“อีตาบ้า!” ฉันบิดเนื้อตรงแขนเขาหนึ่งที แต่คนตัวสูงไวกว่าก้มมาจุ๊บไหล่เร็วๆ หนึ่งทีแล้วยิ้มกริ่มอย่างพออกพอใจ “คุณนี่มัน...” ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาดุให้เขารู้สึกผิดขึ้นเสียบ้าง จึงทำได้เพียงแค่ทุบไหล่แรงๆ อีกครั้ง แล้วเบือนหน้าไปอีกทางเพื่อซ่อนความอาย แต่ถึงกระนั้นเขาก็สังเกตเห็นมันอยู่ดี “ชอบแกล้งกันอยู่เรื่อย” ฉันบ่นงึมงำ
“ก็ฉันชอบมองตอนเธอเขินนี่ น่ารักเป็บ้า” ฉันเผลอยิ้มออกมาหลังพยายามหุบเอาไว้แล้วตีหน้าั์กลบเกลื่อน แต่ความช่างเย้าแหย่ของเขาทำฉันเก๊กแตกอีกจนได้
“คุณกำลังใช้คำพูดหวานๆ หลอกล่อให้ฉันตกหลุมพรางของตัวเองน่ะสิไม่ว่า” ฉันคั่นระหว่างเราด้วยท่อนแขน ไม่ให้หน้าอกอ่อนไหวของตัวเองัักับหน้าอกของเขาจนรู้สึกเจ็บแปลกๆ เหมือนเมื่อครู่
“เธอก็มองฉันแง่ลบไปซะทุกที” เขาทำแก้มป่อง
“แน่นอนสิคะ ก็คุณมันจอมหลอกลวงนี่นา”
“แต่ฉัน้าเธอจริงๆ นะ ไม่เชื่อลองััดูก็ได้ว่ามันจริงขนาดไหน” เขาเหล่ตามองต่ำลงไปที่เป้ากางเกงตัวเอง ซึ่งมันกำลังตื่นตัวอย่างเต็มที่เหมือนที่เขาพูด ภาพนั้นยิ่งทำให้ฉันเสียอาการแก้มร้อนจัด “ไง... เธออยากลองพิสูจน์ไหม” เขาถามด้วยแววตาเป็ประกายมีความหมาย แล้วกอดกระชับแขนให้แน่นยิ่งขึ้น “ถ้าไม่รีบตอบ ฉันจะเลือกคำตอบให้เองล่ะนะ 5... 4...” เขาเริ่มเร่งเร้า แล้วยิ่งเพิ่มการรุกโดยการเบียดแนบลำตัวเข้ามา หากฉันไม่ทำอะไรสักอย่างแล้วละก็คงไม่พ้นลงเอยที่เตียงอย่างง่ายดายกับเขาเหมือนเช่นทุกครั้ง
“3... 2... 1” ไนล์นับต่อ เมื่อยังไม่ได้คำตอบเขาจึงประทับริมฝีปากลงมา เปิดริมฝีปากของฉันด้วยลิ้นอุ่นร้อน มอบจูบดูดดื่มให้ด้วยความพึงพอใจ ฉันปล่อยร่างกายตัวเองให้อ่อนยวบในอ้อมแขนของเขา ปลดปล่อยความรู้สึก้าที่มีทั้งหมด พร้อมตักตวงความรู้สึกวาบหวามที่เกิดขึ้นในท้องน้อยเมื่อเขาบดกลีบปากลงมา ยาวนานพอจนกระทั่งรู้สึกอิ่มเอม และ...
1K
