ปาร์คเกอร์เดินไปหยุดอยู่เคียงข้างนอร่าพอดี เมื่อคนทั้งคู่ก้าวเข้ามาในห้อง ต่างแบกกล่องเสื้อไว้ในอ้อมแขน รับคำทักทายนอร่าอย่างยากลำบาก และไม่สนใจกับปาร์คเกอร์ แลดบิวรี่เดินตรงเข้าไปหาท่านผู้หญิง โดยมี โรวีน่า ควอลส์ เดินตามไปติดๆ ปาร์คเกอร์มองเห็นคนทั้งสองเดินผ่านไปชั่วแวบเดียวเท่านั้น หน้าตาของแลดบิวรี่เหมือน ออเบรย์ เบียร์สลี่ คืนชาติมาเกิด ผมม้าเหนือหน้าผากเป็สีฟาง จมูกเหยี่ยว ผิวสีซีดจาง รูปร่างผอมสูง ยังหนุ่มอยู่มาก ทักทายบิลลี่เสียงแหลม
“ดาร์ลิ่ง...คุณสมบัติล้ำค่าสำหรับคุณ” เยื้องไปทางด้านหลังของเขาคือผู้หญิงสกุลควอลส์ ซึ่งท่าทางเป็ผู้ช่วยรูปร่างล่ำสัน หน้ากลม ทั้งอ้วนทั้งเตี้ย สวมเสื้อผ้าด้วยชุดขนสัตว์ (ในอากาศเช่นนี้)
นอร่าเดินนำปาร์คเกอร์ออกไปยังช่องทางเดินระหว่างตึก และเดินต่อไปจนถึงบันได เขามองตามหลังคนคู่นั้น
“ทำไมท่านใช้ช่างตัดเสื้อชาวอังกฤษล่ะ”
“อ๋อ...บิลลี่รู้จักเขา และชอบเขามาก่อนที่ท่านจะเข้ามาอยู่ในทำเนียบขาวนี่ แต่ในฐานะที่ท่านเป็สุภาพสตรีหมายเลข 1 มันเป็หลักการทางด้านการเมืองที่จะต้องซื้อของอเมริกัน ท่านใช้นักออกแบบชาวอเมริกันหลายคน ที่จริง...การที่กลับมาใช้แลดบิวรี่อีกครั้งหนึ่ง เป็ความคิดของเฟรด วิลลิส เขาคิดว่าชาวอังกฤษจะพอใจมาก ที่มันเป็สัญญาณการเยือนอังกฤษของท่านครั้งนี้ ตามปกติแล้วนักออกแบบแมนฮัตตั้นประจำตัวท่าน จะต้องประท้วงในเื่นี้ แต่บิลลี่ขอใช้แลดบิวรี่เฉพาะครั้งนี้เท่านั้น” เมื่อคนทั้งคู่เดินเข้ามาใกล้บันได นอร่าก็เสริมว่า “ฉันจะส่งหมายกำหนดการ หนังสือเดินทาง ทุกสิ่งทุกอย่างให้พร้อมถึงมือคุณในเวลาค่ำนะคะ”
“ขอบคุณมาก”
“คุณจะต้องสนุกกับการเดินทางครั้งนี้แน่ ท่านเป็คนน่ารักจริงๆ” ท่านไม่ใคร่นอนเท่าไรหรอก เพราะฉะนั้นคุณก็มีโอกาสได้คุยกับท่านเกือบตลอดทางไปมอสโคว์
“และกับคุณด้วย” ปาร์คเกอร์ว่า
“ฉันหรือคะ” ความไว้ตัวของเธอไม่ได้แตกสลายลงเลย “ฉันคงต้องยุ่งอยู่กับ ตอลสตอยแน่”
เขาหยุดลง เมื่อถึงเชิงบันได จับแขนเธอไว้
“นอร่า คุณต่อต้านผมเื่อะไรนะ”
ดวงตาของเธอจ้องมองเขาอย่างเ็า
“ก็เพราะคุณเพศเดียวกันกับสามีเก่าของฉันน่ะสิ”
“โอ...สามีเก่ารึ...ผมไม่ยักทราบ”
“ตอนนี้ก็รู้แล้วไง”
“ช้ำมากหรือ”
“ก็สาหัสแหละคุณ” เธอตอบ และเดินจากไป
อีก 5 นาทีจะเที่ยงคืนในมอสโคว์...
ไม่ไกลจากพระราชวังเครมลินเท่าใดนัก ที่หมายเลข 2 จัตุรัส เชอซินสกี้ เป็ที่ตั้งของตึก ก่อด้วยอิฐสีเทาสองหลังติดต่อกัน เก่าและใหม่ เป็กองบัญชาการคณะกรรมการรักษาความมั่นคงภายในแห่งสหภาพโซเวียต ที่รู้จักในชื่อย่อว่า เคจีบี บนชั้น 3 เื้ัโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ในตึกบัญชาการ ซึ่งเป็ห้องชุดพิเศษ ที่นั่งอยู่ในห้องนั้นคือประธานอำนวยการแผนก 7 ของเคจีบี ชื่อพลเอกอิวาน เปตรอฟ ซึ่งกำลังมองออกไปนอกหน้าต่างสู่สนามที่ตามไฟไว้รางเลือน ล้อมรอบตัวเขาคือเครื่องตบแต่งในระดับบุคคลชั้นหัวหน้า ฝาผนังกรุด้วยไม้มะฮอกกานี บนผนังด้านหนึ่งประดับด้วยกรอบภาพของ วี.ไอ.เลนิน ต่ำลงมาคือโซฟาและเก้าอี้ที่เข้าชุดกัน พื้นห้องปูด้วยพรมชาวตะวันออก เป็หนึ่งในจำนวนห้องทำงานไม่มากนักที่ปูพรม ทางด้านขวาของโต๊ะทำงานเครื่องรับโทรศัพท์ 6 เครื่อง เครื่องหนึ่งเป็สายตรงใช้ติดต่อกับเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ และนายกรัฐมนตรี ตมิตรี่ คิเรเชนโก้ โดยเฉพาะส่วนเครื่องอื่นๆ เป็เครื่องสายตรงกับสมาชิกสภาการเมือง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมกับหน่วยงานทั้ง 6 ซึ่งอยู่บนชั้นหน่วยงาน เคจีบี เดียวกันและติดต่อบ่อยครั้งกลับไปยังหน่วยงาน เคจีบี สถานทูตโซเวียตรอบโลก
กระนั้น ในยามเย็นย่ำของวันที่น่าสุขใจเช่นนี้ความคิดเห็นของเขาก็กำลังวนเวียนอยู่แต่แผ่นกระดาษในมือ
มันเพิ่งมาถึงเมื่อนาทีที่ผ่านมานี้ เป็รายงานข่าวลับที่ส่งมาจากสายของเขาในวอชิงตัน ดี.ซี. ที่จริงมันก็ดูไม่สลักสำคัญอะไรนัก แต่ในขณะของวันเช่นนี้สิ่งที่ไม่คาดฝันได้เกิดขึ้น และทำให้เขาออกจะกังขาอยู่บ้าง ในรายงานข่าวนั้นแจ้งว่าได้มีชื่อใหม่เพิ่มเติมเข้าไปในจำนวนผู้ติดตามสุภาพสตรีหมายเลข 1 แห่งสหรัฐอเมริกา เดินทางมามอสโคว์ด้วยกันในวันพรุ่งนี้
เปตรอฟวางแผ่นกระดาษนั้นลงบนโต๊ะ ลบหน้าผากมันๆ ของเขาด้วยมือที่แห้งผาก เขาอาจจะทิ้งเื่นี้ให้ผู้ช่วยคนใดคนหนึ่งก็ได้ เมื่อพวกเขาเข้ามาทำงานตอน 9 โมงเช้า หรือมิฉะนั้นก็ต้องสนองความอยากรู้อยากเห็นของตนเองเสียั้แ่เดี๋ยวนี้...เขายืดตัวตรง...หยิบเสื้อนอกสีเทาที่น่าเบื่อขึ้นมาสวมอย่างรวดเร็วและอย่างอัตโนมัติลงบนร่างเตี้ยล่ำของเขา เดินตรงไปที่ตู้เอกสารบรรจุดรรชนีรายชื่อซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมห้อง ไล่นิ้วจนพบตัวอักษร P บนนามบัตรนั้นระบุชื่อปาร์คเกอร์ กาย, ซึ่งมีเครื่องหมายกากบาทไว้ เขาหมุนโทรศัพท์ลงไปยังศูนย์คอมพิวเตอร์...อีก 10 นาทีต่อมา คนเดินสารก็เข้ามาพร้อมด้วยแฟ้มมานิลาขนาดใหญ่
เปตรอฟยกแฟ้มประวัติของปาร์คเกอร์ไปวางลงบนโต๊ะ ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หมุนบุหนังเปิดแฟ้มออก...ใครคือปาร์คเกอร์...อา...อยู่นี่ไง...หน่วยสืบราชการลับเพนตากอน...นักสืบบรรดาศักดิ์ นักเขียนบทความการเมือง...ผู้ร่างสุนทรพจน์ของท่านประธานาธิบดี...ปัจจุบันทำงานร่วมกับท่านผู้หญิงแบรดฟอร์ด เพื่อเขียนชีวประวัติของเธอ...ยังมีอีก...แต่สำหรับเปตรอฟเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว...
เอาละ...เขาถามตัวเอง ทำไมปาร์คเกอร์คนนี้จึงได้ร่วมเดินทางในการมาเยือนมอสโคว์ กับท่านผู้หญิงอย่างปัจจุบันทันด่วน...บางทีคำตอบอาจจะกระจ่างชัดได้...เพื่อเป็เพื่อนการเดินทาง ท่านผู้หญิง...เพื่อทำงานของเขาร่วมกับเธอต่อขณะที่เธอเดินทาง...หรือ...อาจจะเป็ไปได้ที่เขาจะทำงานในหน้าที่ของหน่วยซีไอเอ ตลอดระยะเวลา 3 วันที่อยู่ที่นี่...
เปตรอฟฉีกกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง เขียนโน้ตสั้นๆ ถึงพันเอกซุค บอกเขาถึงการเพิ่มเติมรายชื่อคณะของแขกชาวอเมริกัน สั่งให้เขากำชับหน่วยเคจีบี จับตาดูกาย ปาร์คเกอร์ ตลอดเวลา
เขาเสือกโน้ตไปด้านหนึ่ง เตือนตัวเองอีกครั้งว่าจะต้องไม่ให้สิ่งใดพลาดสายตาไปได้เลย ในชั่วโมงที่ 11 นี้ไม่มีโอกาสกลับตัวได้ทันแล้ว จะปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดในเวลาที่ิ่เหม่อย่างนี้ไม่ได้เป็อันขาด
เขาแกะกระดาษหุ้มซิการ์คิวบันออก ดวงตาของเปตรอฟจับอยู่ที่หน้าปัดของนาฬิกาตั้งโต๊ะ หลังเที่ยงคืนแล้ว...มอสโคว์กำลังหลับ เปตรอฟชอบที่จะคิดว่าเขาไม่เคยหลับตลอด่เวลา 24 ชั่วโมงต่อวัน เขาชอบ่นี้ของเวลามากที่สุด ภายนอกถนนเงียบสงัด ส่วนภายในนั้นเล่าทั่วทั้งกองบัญชาการเงียบสงบ นอกจากสถานีทำการด้านวิทยุและหน่วยรหัส และอีกบางหน่วยงานที่ต้องอยู่เวรในตอนกลางคืน...เขามีสถานที่เฉพาะของเขาเอง ใช้เวลานั้นเพื่อพิจารณาไตร่ตรองมองให้เห็นภาพ เ้าหน้าที่ในระดับบริหารน้อยคนนักที่จะมีโอกาสเช่นนั้น ซึ่งน่าสมเพชมาก แน่นอนเขาจำเป็ต้องจ่ายค่าสำหรับการนอนนั้น แต่เป็ราคาถูกมาก การนอนหลับคือศัตรูของชีวิต เขาได้ตัดสินใจเช่นนั้นมานานนักหนาแล้ว เป็การสูญเสียโดยเปล่าประโยชน์ของชีวิต เป็การยอมศิโรราบ เป็บทนำแห่งความตายที่ไม่ปรารถนา ยังมีเวลาอีกมากนัก อีกไกลสำหรับความตายและการนอน
ความคิดคำนึงของเขาหวนกลับไปสู่จุดตื่นเต้นของวัน วันแห่งการประสบผลสำเร็จอย่างสูงในการทำงานของคณะในหมู่ตึกโพเทมคิน การซ้อมบทสุดท้ายสำหรับการแสดงของวีร่า วาวิโลว่า ประสบความสำเร็จที่เหนือกว่าที่หวังไว้มาก วีร่า วาวิโลว่า มิใช่จะเพียงสมบูรณ์แบบเท่านั้น หรือหมายถึงความยิ่งใหญ่ แต่เธอยังเป็มากกว่านั้น เธอจะได้กลายเป็สตรีหมายเลข 1 ของอเมริกันจริงๆ” มีคุณสมบัติและรูปโฉมที่เหมือนบิลลี่ แบรดฟอร์ด ความกล้าหาญที่น่าประทับใจ สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นคือรูปลักษณ์ที่เหมือนกันจนแทบจะทุกกระเบียดนิ้ว
กระนั้น เปตรอฟก็ยังจะต้องสำนึกว่า เธอเป็ผลิตผลแห่งมนุษยชาติ ผลผลิตแห่งความบันดาลใจ งานที่เกิดขึ้นจากความพยายามของสติปัญญาที่เลิศเลอแห่งมนุษย์ บางทีผู้ช่วยของเขา อเล็กซ์ เรซิน น่าจะได้มีส่วนร่วมในความดีความชอบบ้าง ความมานะอุตสาหะของเขา งานของเขาได้ทำให้ความฝันกลายเป็ความจริงไปได้ แต่เขาก็เป็เพียงฟันเฟืองซี่เล็กๆ” ซี่หนึ่งเท่านั้น เป็ส่วนประกอบของสติปัญญาที่เฉียบแหลม ความเลอเลิศของสติปัญญานั่นอยู่ที่ความคิด ซึ่งสิ่งนี้เป็ของอิวาน เปตรอฟ แต่เพียงผู้เดียว ถ้าปราศจากสติปัญญาของเขาแล้ว ก็จะไม่มีการเกิดขึ้นของ “ท่านผู้หญิงคนที่สอง” ...ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ ...เขาเชื่อแน่ว่ามันจะต้องเป็การกระทำที่กล้าหาญชาญชัยที่สุด และการทำจารกรรมที่เลิศประเสริฐสุดในประวัติศาสตร์แห่งโลก...ช่างโชคร้ายอะไรเช่นนั้น ที่ประวัติศาสตร์แห่งโลกจะไม่ได้จารึกเื่ราวนี้ไว้, การวางแผนครั้งนี้ จะเป็ความลับสุดยอดของทางการทหารและการเมืองตลอดไปชั่วกาลนาน เปตรอฟมองเห็นภาพอาชญากรรมที่สมบูรณ์ที่สุดตราบใดที่ยังไม่มีใครรู้ มันก็ดูราวกับมิได้มีอะไรเกิดขึ้นกรณีของวีร่า วาวิโลว่า ก็เข้าสูตรเดียวกัน
ถึงอย่างไรก็ยังมีความสุขละ เปตรอฟตอบตัวเอง มีคนที่รู้ความจริงในเื่นี้ไม่กี่คนเท่านั้น เปตรอฟบังเกิดความภาคภูมิใจที่เขาสามารถชักนำให้นายกรัฐมนตรีมีความเห็นคล้อยตามมาเกือบ 3 ปีแล้ว จากความสนใจและไม่แน่ใจเป็ความเชื่อมั่น ความสนใจอย่างจริงจัง ตอนค่ำวันนี้เมื่อได้รับรายงานการซ้อมการแสดงบทสุดท้าย ท่านนายกรัฐมนตรีได้แสดงความสนใจอย่างจริงจังออกมา ภายในเวลา 3 วันที่ท่านจะต้องตัดสินใจอย่างซื่อสัตย์ ที่จะยื่นมือรับข้อเสนอโดยไม่เ็าอีกต่อไป หรือการล้มเลิกโครงการนี้เสีย เปตรอฟปฏิเสธที่จะเชื่อว่า นายกรัฐมนตรีจะล้มเลิกแผนการนี้เมื่อรู้แล้วถึงความก้าวหน้าที่จะเกิดขึ้น รู้แล้วถึงผลแห่งความสำเร็จที่จะเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ครั้งนี้
2K
