ตอนที่ 22
หลังจากอาบน้ำเสร็จบอสสาวก็รีบลงมาทันที บอสสาวนั่งประจำที่ฝั่งตรงกันข้ามกับภาคิน ภาคินก็ยกอาหารมาเสิร์ฟเธอเหมือนทุกครั้ง ตั้งเเต่ย้ายมาอยู่กับเขา เขาก็ดูเเลเื่อาหารการกินตลอด กลับมาก่อนเธอก็ไม่เคยนอนก่อนเขาจะรอเธอเสมอ บ่อยครั้งที่เธอครับดึกตีหนึ่งตีสองเขาก็ยังรอเธอ
"วันนี้ผมทำเอง บอสลองกินดูครับ"เธอมองจานอาหารตรงหน้า หน้าตาดีเลยละ
"อ้ำ หื้อ อร่อยเลยละ"บอสสาวตักอาหารเข้าปากอีกหลายๆคำ
"อร่อยก็กินให้หมดน่ะครับ ่นี้คุณเตรียมงานอดข้าวบ่อยๆผมเป็ห่วง อยู่ที่ทำงานผมซื้ออะไรให้กินคุณก็กินไม่เคยหมด เอาเเต่สนใจงาน"ภาคินพูดกลายๆน้อยใจ เพราะเขาห่วงจริงๆกลัวเธอจะเป็ไรไป
"ฉันไม่เป็ไรหรอก นายไม่ต้องห่วงฉันหรอก ฉันก็ห่วงนายเหมือนกัน กินข้าวสิเอาเเต่มองฉัน"
"ครับบบบ"
"เออ ฉันไม่เคยรู้เลยว่าพ่อนายอยู่ต่างประเทศฉันถามได้ป่าวว่พ่อเเม่นายทำงานอะไร ส่วนพ่อฉันท่านเป็ครู เเม่ก็เป็เเม่บ้าน ฉันมีน้องสาวหนึ่ง เเล้วนายละ?"ภาคินวางช้อนลง เเล้วเงยหน้าขึ้นมองเธอ
"ผมมีพี่น้องสามคนครับ ผมเป็คนกลาง มีพชายกับน้องสาวพ่อผมท่านก็ทำงานส่งออกทั่วไปครับ เลยต้องเดินทางอยู่บ่อยๆ ส่วนเเม่ก็เป็เเม่บ้านเหมือนกันครับ น้องชายคนสุดท้องพึ่งเข้ามหาลัยเองครับ"ภาคินตอบ เเต่สีหน้าเขาไม่สบายใจเท่าไหร่ ใจก็อยากบอกความจริงเธอตอนนี้เลย เเต่เขาไม่กล้า
"อ้อ เเล้ว...นายบอกเื่ของเราหรือเปล่า?"เธอถามเขาเสียงเบา
"ผมยังไม่ได้บอกน่ะครับ"
"เหรอ"บอสสาวมองหน้าเขานิ่งก่อนจะก้มลงกินข้าวต่อ
"ที่ผมยังไม่บอก เพราะ..."เขายื่นหน้ามาใกล้ๆเพื่อสบตาเธอ
"ท่านรู้อยู่เเล้วครับ ฮ่าๆๆ"
"นายนี่ยังจะทะเล้นอีกน่ะ ฉันใหมด นึกว่านายจะไม่อยากให้ที่บ้านรู้ว่าคบอยู่กับฉัน"
"อะไรน่ะครับ เมื่อกี้บอสพูดว่าอะไรครับ"ภาคินพูดด้วยความดีใจ
"ฉันพูดอะไร?"เธองง ไม่รู้เขาหมายถึงคำพูดตอนไหนของเธอ
"ก็...ที่บอกว่าเราคบกันอยู่ไงครับ แปลว่าบอสเป็เเฟนผมใช่ไหมครับ"ภาคินวิ่งอ้อมโต๊ะมาหาเธอ
"ก็ใช่น่ะสิ ฉันมาอยู่บ้านนายสะขนาดนี้เเล้ว"บอสสาวพูดภาคินก็โผเข้ากอดเธอทันที
"บอสห้ามคืนคำน่ะครับ"
ฟอดๆภาคินก้มลงมาหอมแก้มเธอไปหลายที
"ภาคิน พอก่อน ยังกินไม่เสร็จเลยน่ะ"บอสสาวตัวโยกไปตามเเรงกอดเขา ท่าจะดีใจเอามาก
"ฮ่าๆๆ ก็ผมดีใจนิครับ นึกว่าบอสจะเเค่เล่นๆกับผม"
"ฉันสิต้องคิดแบบนั้นนายเป็ผู้ชายน่ะ ผู้ชายน่ะเบื่อง่ายยิ่งผู้หญิงบ้างานอย่างฉันด้วย ใครจะทนอยู่ได้นาน"เธอบ่น
"ผมไงครับ อยู่กับผมได้ ผมมชอบคนทำงานเก่ง ชอบเวลาบอสทุ่มเทกับงาน เเต่ก็อดเป็ห่วงร่างกายบอสไม่ได้ เเต่เพรระรู้ว่ามันคือความสุขของบอส อะไรที่คือความสุขของบอสผมจะสนับสนุนทุกอย่างครับ"บอสสาวโผเข้ากอดเขาเเน่น
"ฉันก็อยากอยู่กับนายไปนานๆน่ะ อะไรที่นายไม่ชอบก็บอกฉันจะพยายามปรับ
"ไม่ครับ ผมชอบทุกอย่างที่เป็บอส"ภาคินพูดบอก อ้อมเเขนก็กระชับกอดเธอเเน่นขึ้น
"ฉันกินข้าวต่อได้รึยัง"
"ฮ่าๆ ครับ ผมขอโทษ"เธอมองหน้าเขาเเล้วขำ ภาคินเดินกลับมานั่งเกาอี้ตัวเอง
"ก่อนวันงานเราได้วันหยุดสองวัน ไปเที่ยวทะเลกันไหมครับ ฉองที่ได้เป็แฟนกัน"เขาเสนอเธอ อยากให้เธอได้พักสมองด้วย บอสสาวคุ่นคิด ก่อนจะตอบออกไป
"ก็ได้น่ะไปใกล้ๆก็พอน่ะ ไม่อยากเหนื่อยเดินทางน่ะ"
"ได้ครับ งั้นผมจองโรงเเรมเลยน่ะครับ"ภาคินนั่งมองแฟนสาวหน้าเเล้วยิ้ม ก็คนมันคลั่งรักอะเนอะ จากบอสสาวกลายเ็นเเฟนสาวสักที ต่อไปก็จะต้องกลายเป็ภรรยาสาวของเขา
"เลิกมองสักทีได้ไหม?"เขาเอาเเต่มองจนเธอกินข้าวไม่ลงเเล้วเนี้ยะ มองเหมือนจะกินเธอเข้าไปเเล้ว ข้าวตัวเองก็ไม่ยอมกินต่อเเล้ว นั่งยิ้มอยู่ได้
"ก็ผมอยากมองเเฟนนานๆนิครับ แฟนๆๆ"
"นายที่ท่าจะบ้าเเล้วน่ะ"เธออมยิ้มกับท่าทางของเขา เเต่ก็ชอบนั้นเเหละที่เขาเรียก