บทที่ 2
การประเมินเบื้องต้น
ต้าหวง เ้าหมาที่อ่อนแรงเข้ามาสู่โลกไหิญญา มันกลับลุกพรวดขึ้นด้วยความประหลาดใจและมองไปรอบ ๆ พร้อมกับแลบลิ้นออกมา อาจเพราะโลกไหิญญานั้นเต็มไปด้วยพลังจิติญญา ทำให้ิญญาของต้าหวงนั้นดูดีขึ้นมาก
"ต้าหวง มานี่สิ" ลั่วอู๋เรียกหามัน
ต้าหวงค่อยๆ เดินไปหาเขา เอาหัวถูไถมือของลั่วอู๋อย่างมีความสุข
ลั่วอู๋แตะหัวต้าหวงเบาๆ "ฮ่าฮ่าฮ่า! เด็กดี นั่งตรงนี้แล้วอย่าเดินไปไหนนะ"
ต้าหวงนั่งลงอย่างเชื่อฟัง
ลั่วอู๋มองไปยังแผ่นศิลา ที่บนนั้นมีตัวอักษรสีเหลืองปรากฏขึ้น ซึ่งบนตัวแผ่นคือการบันทึกประวัติของลั่วอู๋ไว้อย่างชัดเจน
ผู้จัด: ลั่วอู๋
กังฟู: ทักษะตระกูล "เตียนลูโจว"
มิติ: ไม่มีระดับ
พลังิญญา: 100
แต้มเซียน: 0
พันธสัญญาิญญา: ไม่มี
โชคดีที่เขาได้รับฝึกฝนทักษะจากตระกูล เขาจึงมีพื้นฐานทางจิติญญา ไม่เช่นนั้น เขาจะไม่สามารถใช้การปฏิบัติการขั้นพื้นฐานของไหปีศาจได้
ลั่วอู๋มองไปที่ต้าหวง และข้อความของต้าหวงปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา
สายพันธุ์: สุนัขสีเหลือง
มิติ: ไม่มีระดับ
คุณสมบัติ: ไม่มีเงื่อนไข
ทักษะ: ไม่มี
พื้นเพ: สุนัขธรรมดาที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป
ในเมื่อมีปีศาจอยู่ในมือแล้ว ลั่วอู๋จะไม่ยอมปล่อยให้ ต้าหวงตาย เขาอยากที่จะให้ต้าหวงกลายเป็สัตว์ิญญาที่ทรงพลังที่สุดในโลก
ไหปีศาจมีทักษะขั้นสูง แต่ยังมีบางเื่ที่ต้องทำก่อน
"รวมองค์ประกอบ!"
ลั่วอู๋ะโขึ้นไปบนอากาศหลายครั้ง จนแผงองค์ประกอบปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขาอย่างช้าๆ
ระบบปฏิบัติการที่โด่งดังและน่าสนใจที่สุดของไหปีศาจคือการสังเคราะห์
ไหปีศาจ มีพลังมากอย่างน่าเหลือเชื่อ มันสามารถปรับเปลี่ยนเพิ่มศักยภาพได้กับทุกสิ่ง
เมื่อสุ่มใส่สิ่งของสองอย่างลงไป ไม่ว่าจะเป็สิ่งไม่มีชีวิตหรือสิ่งมีชีวิต อัตราการสังเคราะห์สิ่งนั้น น่าจะเป็หนึ่งในของดั้งเดิมทั้งสองอย่าง แต่มีความเป็ไปได้ว่าของทั้งสองสิ่งเมื่อรวมกันแล้วจะมีความแข็งแกร่งมากขึ้น
แน่นอนว่ามันเป็ไปได้น้อยมากที่จะรวบรวมของวิเศษเอาไว้ ไม่ว่าจะรวมสิ่งใดเข้าด้วยกัน ยิ่งของนั้นมีพลังมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีค่ามากขึ้นเท่านั้น
ใส่ดอกบัวสีเหลืองสองต้น
ใช้ 5 พลังงาน ทำการสังเคราะห์
จิติญญาของโลกกำลังพลุ่งพล่านอยู่ในไห
[ได้รับ: พืช ดอกบัวสีเหลือง , แต้มเซียน + 1]
ดอกบัวสีเหลือง สองต้นทำการสังเคราะห์เป็หนึ่งต้นและสูญเสียพลังิญญา 5 แต้ม ซึ่งเป็สูญเสียตามธรรมชาติ
แต่ลั่วอู๋ไม่สนใจ
สมุนไพรดอกบัวเหลืองเ่าั้ไม่มีคุณค่า พลังิญญาของเขาสามารถฟื้นฟูได้จากการฝึกฝน แต่แต้มเซียนที่ได้รับนั้นเป็สิ่งที่ดี ถ้า้าใช้ฟังก์ชันรูปแบบอื่นของไหปีศาจ จะต้องใช้แต้มเซียน
หากใส่หินหรือดินลงไปในไห จะไม่ได้รับแต้มเซียน
นอกจากการสังเคราะห์แล้ว ยังมีฟังก์ชันอีกหลายอย่าง เช่นการเสริมความแข็งแกร่ง การสร้างสิ่งของและอื่น ๆ ซึ่งทำให้ ลั่วอู๋หลงใหลในการทำงานของมันมากขึ้น
ทำการสังเคราะห์ต่อไป
[ได้รับ: พืช ดอกบัวสีเหลือง , แต้มเซียน + 1]
[การสังเคราะห์ล้มเหลว]
[ได้รับ: พืช ดอกบัวสีเหลือง , แต้มเซียน + 1]
[ได้รับ: พืช ดอกบัวสีเหลือง (ผลิตภัณฑ์ที่ดีเยี่ยม), แต้มเซียน + 1]
......
หืม?
ลั่วอู๋ใช้ดอกบัวสีเหลืองที่เพิ่งสังเคราะห์ใหม่
จากรูปลักษณ์ภายนอก มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่บางส่วนมีการเรืองแสงอยู่บนใบไม้ ทำให้มันดูเหมือนกับหญ้าิญญา
"แค่กินมันลงไปใช่ไหม" ลั่วอู๋กัดบัวสีเหลืองต้นที่ดีที่สุด
เป็ความจริงที่ว่ามีพลังิญญาบริสุทธิ์ล้นออกมา แล้วก็จางลง ซึ่งมันส่งผลรุนแรงมากกว่าหญ้าิญญาทั่วไป
แต่ไหนั่นสามารถให้สมุนไพรธรรมดาได้ผลขนาดนี้ และยังทำให้รู้สึกได้ว่าการเสริมความแข็งแกร่งนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร
"มันขมมาก" ลั่วอู๋พ่นดอกบัวสีเหลืองด้วยใบหน้าที่ขมขื่น
ทำการสังเคราะห์ต่อไป
ลั่วอู๋ ยังคงวางพืชนั้นลงในการสังเคราะห์
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า กว่าสิบครั้ง ก็ยังคงเป็เพียงดอกบัวสีเหลือง แต่แต้มเซียนกลับเพิ่มขึ้น
ลั่วอู๋ ยังคงโยนดอกบัวสังเคราะห์ต่อไป
ิญญากำลังพลุ่งพล่าน
ลั่วอู๋รู้สึกประหลาดใจ หลังพบว่าไอในร่างกายของเขาถูกนำออกไปอย่างกะทันหัน และเทลงไปในส่วนการสังเคราะห์ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
[ได้รับ: สัตว์าแมวิญญาระดับเงิน แต้มเซียน +15]
ลั่วอู๋เบิกตากว้างด้วยความใ เพราะที่ตรงหน้าของเขามีแมวตัวเล็กปรากฏขึ้น ดวงตาสีเหลืองอำพันบริสุทธิ์ ขนสีขาวดูดีและเส้นขนสีดำที่ดูพิถีพิถัน ดูเหมือนกับเสือตัวเล็ก แต่มันตัวเล็กเกินไป จนดูเหมือนว่าจะไม่เป็อันตรายตุ่์และสัตว์
แม้จะเป็สมุนไพรดอกบัวเหลือง แต่ก็สามารถสร้างสัตว์ิญญาระดับเงินได้
โชคครั้งนี้ช่างท้าทาย์นัก
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! เป็ของขวัญสำหรับการเริ่มต้นใช่หรือไม่นะ
ในทางทฤษฎี ทุกอย่างสามารถรวมกันได้ แต่ยิ่งระดับของสิ่งของยิ่งสูง ความน่าจะเป็ในการรวมจะลดลง ด้วย สมุนไพรธรรมดา ถ้า้าจะรวมเป็ิญญาระดับเงิน เกรงว่าจะมีความน่าจะเป็แค่หนึ่งในหมื่น
มิติิญญา เป็เพียงศัพท์ทั่วไป ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็สี่ประเภท: สัตว์า, ิญญาภูติ, แก่นแท้และสัตว์ประหลาด และของวิเศษ
แมวผีอยู่ในประเภทของสัตว์า
"เหมียว เหมียว!" แมวผีเลียอุ้งเท้าสีชมพู และส่งเสียงร้องวุ่นวายออกมา
ต้าหวงมองดูสิ่งนี้ทั้งหมดด้วยความอยากรู้อยากเห็น ตัวมันเองก็สับสนเล็กน้อย นายท่านของมันกำลังทำอะไรกันแน่ ทันใดนั้น ข้อมูลของแมวตัวนั้นก็ปรากฏขึ้น
เผ่าพันธุ์: แมวผี
มิติ: ทองแดงระดับ 1
คุณสมบัติ: ระดับเงิน
ทักษะ: ความรวดเร็ว (ระดับC)
พื้นเพ: สัตว์ิญญาชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่ริมทะเลสาบ เมื่อมันตกอยู่ในอันตราย มันจะขนลุกฟูและวิ่งเร็วมาก กรงเล็บอันแหลมคม สามารถฉีกเหล็กได้อย่างง่ายดาย
เพียงเพราะมันยังเล็ก แมวผีจึงรู้เพียงแค่ทักษะเดียว นั่นคือความเร็ว และมันยังอ่อนแอมาก
แต่ถ้าตัวโตเต็มวัย มันสามารถมีพลังการต่อสู้ถึงระดับเงินเลยทีเดียว
เงินก้อนโต
“น่าเสียดายนะ ที่พลังิญญาหมดไปแล้ว ไม่ใช่นั้น ข้าคงสังเคราะห์ต่อไปเรื่อย ๆ” ลั่วอู๋ รู้สึกเสียใจ
เขาสังเคราะห์แมวผีออกมาได้ก็จริง แต่มันได้ดูดพลังิญญาของเขาจนหมด
หาก้าฟื้นฟูพลังิญญา ก็ต้องฝึกฝนทักษะสมาธิ ซึ่งเป็วิธีเพิ่มความแข็งแกร่งแก่ผู้ใช้ แต่ว่า ตอนนี้พอก่อนนะ
เขาสังเคราะห์แมวผีออกมาและได้แต้มเซียน 15 แต้มในครั้งเดียว นอกเหนือจากคะแนนก่อนหน้านี้ ลั่วอู๋ ยังมีแต้มเซียน 27 แต้ม
การเปลี่ยนสัตว์ธรรมดาเป็สัตว์ิญญานั้น ้าเพียงแค่ 20 แต้มเซียน
"เปลี่ยนแปลง!" ลั่วอู๋วางมือบนศีรษะของต้าหวงและร้องไห้ออกมาเบาๆ
มีพลังงานแปลก ๆ บางอย่าง ก่อตัวขึ้นในโลกแห่งไห ควบแน่นลงไปในกระแสพลังจิตและจากนั้นค่อย ๆ ไหลเข้าสู่ร่างกายของต้าหวง
ต้าหวงเบิกตา
มีแรงลมอ่อนๆ ไหลเข้าสู่ร่างกายของมัน
ขนของมันจะค่อยๆ เรียบลื่นขึ้น และหางโล้น ๆ เริ่มมีขนฟูมากขึ้น สังขารแก่ๆ เริ่มเปล่งประกายอย่างมีชีวิตชีวา และแววตาเริ่มสดใสและสว่างราวกับว่ามันกำลังเกิดใหม่
ลั่วอู๋ลืมตาและข้อความต้าหวงก็เปลี่ยนไป
สายพันธุ์: สุนัขสีเหลือง
มิติ: ทองแดงระดับ 3
คุณสมบัติ: ทองแดง
ทักษะ: ฉีกกระชาก (ระดับ F), กลืนกิน (ระดับA)
พื้นเพ: สุนัขธรรมดาที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป
มันพัฒนาไปสู่ระดับทองแดงได้โดยตรง แม้ว่าจะมีระดับทองแดงระดับสาม เท่านั้นเมื่อเข้าสู่ระดับของสัตว์ิญญา ก็ถือว่ามันยังห่างชั้นจนสัตว์ธรรมดาไม่อาจเทียบได้
ตอนนี้ต้าหวงสามารถฉีกกระชากเสือโคร่งและเสือดาวได้อย่างสบายๆ
ระดับทักษะหมายถึงความเข้มของทักษะ ยิ่งระดับสูงเท่าไหร่ ทักษะก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น ภายใต้ระดับเดียวกัน ความสามารถของทักษะจะส่งผลต่อการต่อสู้โดยตรง
การฉีกกระชากเป็เพียงทักษะระดับ F เป็ทักษะพื้นฐานที่พบบ่อยมาก
แต่ลั่วอู๋ไม่คาดหวังว่าต้าหวงจะมีทักษะกลืนกินขึ้นมาได้ ซึ่งเป็ทักษะที่ดี ทักษะนี้สามารถทำลายเซลล์เนื้อเยื่อและเืของสิ่งมีชีวิตอื่น และนำไปรักษาและฟื้นฟูาแได้ด้วย
ด้วยทักษะนี้ พลังิญญาจะพัฒนาเร็วมากกว่าสัตว์ิญญาในระดับเดียวกัน และพละกำลังการต่อสู้ในระยะยาวจะดีขึ้นอย่างมาก
แม้ว่ามันจะไม่ใช่ทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากนัก แต่มันก็สามารถใช้งานได้จริง แม้แต่หลายคนก็คิดว่ามันสามารถจัดอยู่ในระดับ S ได้เลยทีเดียว
"โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง!" ต้าหวงะโไปมาอย่างตื่นเต้น ดวงตาของมันเปล่งประกาย มันแลบลิ้นออกมาและะโขึ้นลง มันรู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวมัน รวมถึงพลังใหม่ที่เกิดขึ้นในร่างกายของมัน มันวิ่งวนลั่วอู๋และกระดิกหางอย่างมีความสุข
ตอนนี้มันกลายเป็สัตว์ิญญาแล้ว ่เวลาชีวิตของมันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก
สุนัขสีเหลืองตัวเก่า ที่เคยแก่และใกล้ตายหายไปแล้ว กลายเป็สุนัขหนุ่มแข็งแรงและดูดีขนาดนี้
เห็นได้ชัดว่า เป็เื่เสียเปล่าที่จะเสียแต้มเซียน 20 แต้มในการทำให้สัตว์ธรรมดาเป็สัตว์ิญญา แต่ลั่วอู๋ไม่สนใจ เมื่อเห็นสิ่งที่ต้าหวงทำตอนนี้ เขายิ้มมาอย่างภาคภูมิ
ลั่วอู๋ออกจากโลกไหิญญาพร้อมกับต้าหวงและแมวผี
แต่ในสายตาของสาวใช้ ต้าหวงได้หายตัวไปครู่หนึ่งและปรากฏตัวขึ้นมาอีก นางรู้สึกถึงพลังเพิ่มมากขึ้น ดูแตกต่างจากสภาพที่เหนื่อยล้าและี้เีอย่างที่เป็มาตลอด
"นายน้อย!" หลี่หยินพูดอย่างระมัดระวัง
นายน้อยที่นางรับใช้เขามาั้แ่เด็ก เริ่มลึกลับขึ้นมาทันที
"หลี่หยิน นี่แมวของเ้า" ลั่วอู๋คว้าคอด้านหลังของแมวผีแล้วส่งไปที่หลี่หยิน
ดวงตาของหลี่หยินเป็ประกาย นางรับแมวผีและลูบมัน: "ว้าว! ลูกแมวตัวนี้น่ารักจัง ขนนุ่มจังเลยนะ"
"ต่อจากนี้ เ้าดูแลมันนะ" ลั่วอู๋พูด
หลี่หยินพยักหน้าอย่างมีความสุข
นี่เป็ครั้งแรกที่นายน้อยมอบของขวัญให้นาง
นางไม่รู้ว่าเป็สัตว์ิญญา นางคิดว่ามันเป็เพียงลูกแมวธรรมดา
แมวผีซุกอยู่ในอกหลี่หยิน มันให้ความรู้สึกนุ่มนวลและสบายมาก ดวงตาของมันหรี่ลง และส่งเสียงร้องออกมา
สัตว์ิญญาระดับเงิน ถูกเลี้ยงดูมาั้แ่ยังเด็กและอยู่ใกล้ชิดกับเ้านาย แม้ว่ามันจะไม่ได้ทำพันธสัญญา มันก็จะเชื่อฟังเ้านายของมัน
ผู้คนมากมายชอบรับเลี้ยงลูกสัตว์ิญญา เพราะฉะนั้นลูกสัตว์ิญญาจึงมีราคาสูงกว่าตอนโตเต็มวัยอย่างมาก
ลั่วอู๋คิดอย่างนั้น จึงให้แมวผีกับหลี่หยิน ถึงแม้เขาจะไม่ได้อยู่กับนางตลอดเวลา แต่แมวผีก็สามารถปกป้องนางได้
"นี่ ท่านพักผ่อนเพียงพอหรือยัง นี่ก็ใกล้จะมืดแล้ว พวกเราจะไปกันแล้วนะ!" คนขับรถะโอย่างไร้มารยาทจากที่ไม่ไกล ครั้งนี้ เขาไม่ได้แม้แต่จะเอ่ยเรียกนายน้อย