จากวันเป็เดือนจากเดือนเป็ปี ไป๋ชิงใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยจนอายุจะถึงหลัก 4 ก็เริ่มมีความเหงาคืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ จากแค่ร่างกายไม่ปกติจนตอนนี้จิตใจก็เริ่มไม่ปกติทั้งคิดมากทั้งเครียดและเหงาหงอย ใช้ชีวิตซังกะตายไปวันๆ ร้องไห้จนหลับไปแทบทุกคืน วันแล้ววันเล่าและหลับฝันไปว่าเจอผู้เฒ่าใส่ชุดขาวคนหนึ่งมาถามว่า
"ทำไมถึงเศร้าเสียใจยิ่งนักทั้งที่ยังมีลมหายใจอยู่ชีวิตก็ดีกว่าผู้อื่นที่สิ้นลมหายใจไปแล้วไม่มีโอกาสจะเสียใจด้วยซ้ำ"
ไป๋ชิงได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า
"มีชีวิตแต่ไร้ค่า ไร้ความหมาย จึงได้เศร้าเสียใจและกลับไปแก้ไขอะไรในอดีตไม่ได้แล้ว จึงทำใจยากกับชีวิตต่อจากนี้ที่อยู่ไปวันๆ ร่างกายก็ผิดปกติ"
" หากมีโอกาสอีกครั้งเ้าจะใช้ชีวิตอย่างไร"
ไป๋ชิงขมวดคิ้ว
"คงใช้ชีวิตให้คุ้มค่ามีสามีมีลูกที่น่ารัก จะได้ไม่เหงาแบบนี้และช่วยเหลือผู้อื่นเท่าที่ทำได้"
" หากข้าให้เ้าไปช่วยเหลือชีวิตเด็กสาวผู้หนึ่งให้เติบใหญ่เป็คนดีเพื่อจะได้ช่วยเหลือผู้อื่นต่อๆ ไปเ้าทำได้หรือไม่ และข้าจะให้พร 3 ข้อเป็การตอบแทนหากเ้ายินดี ชีวิตของเด็กสาวคนนั้นที่เหลือจะเป็ของเ้า"
ไป๋ชิงพยักหน้าทันทีเพราะทุกวันนี้เธอเหมือนคนไร้ประโยชน์ที่อยู่ไปวันๆ ท่านผู้เฒ่ายิ้มอย่างพอใจและกล่าวว่า
"บอกพร 3 ข้อที่้ามาได้เลย"
ไป๋ชิงนิ่งคิดนิดหนึ่งจึงกล่าวว่า
" หากให้ช่วยเหลือคนอื่นได้ก็อยากให้ร่างใหม่ต้านพิษ ถอนพิษและรักษาโรคร้ายแรงขอเพียงยังมีลมหายใจก็สามารถรักษาโรคได้ทุกชนิดด้วยเืเพียงหยดเดียวของตนได้หรือไม่"
ผู้เฒ่าพยักหน้า
"ข้อ 2 ขอให้ร่างใหม่ที่จะไปอยู่เก่งกาจแข็งแกร่งาแหายง่ายแม้าเ็หนัก เพราะต่อให้เก่งแค่ไหนแต่หากาเ็มาแล้วเป็แบบเดิมคงเสียใจแย่เลยค่ะท่านผู้เฒ่า"
ไป๋ชิงพูดไปพลางมองหน้าท่านผู้เฒ่าที่กำลังพยักหน้าไปพลาง
"ข้อ 3 ขอให้ข้อมูลความรู้ทุกอย่างในสมัยปัจจุบันนี้บันทึกในสมองให้หมดและสามารถทำตามได้อย่างชำนาญทั้งหมดเพื่อเอาไปปรับใช้ในร่างใหม่เพื่อช่วยเหลือผู้อื่นค่ะ"
ผู้เฒ่ายิ้มและกล่าวว่า
"เ้าช่างฉลาดนัก ข้าจะแถมแหวนมิติให้เ้าเก็บสิ่งของได้มากมายในแหวนวงนี้และสามารถทำทุกอย่างในมิติได้แค่นึกคิดและเพ่งจิต เอาล่ะ ไปใช้ชีวิตใหม่ของเ้าให้ดีๆ เถิด"
เสียงนกร้องจิ๊บๆ เบาๆ ใกล้หน้าต่างและแสงแดดส่องแยงตาจนไป๋ชิงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาและใกับภาพในห้องจีนโบราณด้วยความรู้สึกแปลกๆ ของร่างกายที่ขาซ้ายขยับง่ายขึ้นและมีแรงกว่าเดิมมากจึงก้มลงมองร่างกายตัวเองก็พบว่าสวมชุดนอนโบราณจีนสีขาวและร่างกายก็ดูเล็กลงทุกสัดส่วนผิวพรรณขาวเนียนละเอียดจนแทบจะมองเห็นเส้นเื จึงลูบคลำใบหน้าและเดินไปส่องกระจกก็มองเห็นเด็กผู้หญิงอายุราว 12-13 ปีใบหน้างดงามก็ตะลึงยืนมองอยู่นานจนเผลอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงผู้เฒ่าในฝันและพูดออกมาเบาๆ ว่า
"ฉันจะใช้ชีวิตให้ดีแน่นอนค่ะ"
208
