เสียงคลื่นดังกระทบชายฝั่งแสงพระจันทร์บนฝากฟ้าส่องสะท้อนให้เห็นสีเหลืองนวลกลมลอยเด่นอยู่กลางท้องทะเล สายลมเย็นๆพัดผมของคนที่ยืนรับลมพริ้วไหวไปมา เธอมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ในหัวครุ่นคิดพยายามถามตัวเองว่าเธอมาทำอะไรที่นี่ ตอนนี้ เวลานี้ และที่สำคัญที่ทำให้จิตใจของเธอกำลังว้าวุ่นอยู่ตอนนี้ก็คงไม่พ้นเขากระทิงผู้ที่บ้าอำนาจ
"เฮ้อ" นลินาถอนหายใจ มองไปทางไหนก็มีแต่ทะเลที่กว้างแบบสุดลูกหูลูกตา ไม่มีคน ไม่มีบ้านคนอื่นเลยนอกจากบ้านหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ข้างหลังเธอ
"ที่รักอยู่นี่เอง" กระทิงไม่พูดเปล่าสองมือโอบกอดเธอไว้จากทางด้านหลัง
"นี่คุณ! ปล่อยนะ!" นลินาพยายามดึงมือเขาออก
"พี่อยากกอดนิ อยากหอมด้วย ฟอดดด!!" ริมฝีปากอุ่นรีบฉกหอมแก้มเธออย่างรวดเร็ว นลินายืนอึ้งยกมือจับแก้มตัวเอง
"คุณ! คนฉวยโอกาส นิสัยไม่ดี ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะคนบ้า!" คนฟังหัวเราะร่าไม่สะทกสะท้านเอาแต่กอดเธออยู่อย่างนั้น
"บ้าก็บ้ารักนะครับ" เสียงนุ่มกระซิบข้างๆหูจนเธอทำตัวไม่ถูก
"อย่ามาพูดแบบนี้ฉันไม่ชอบ"
"ทำไม หวั่นไหวว่างั้น เตรียมใจไว้ให้ดีแล้วกันเพราะพี่เอาจริงแน่ ยิ่งพยศมากเท่าไหร่พี่ยิ่งชอบ เร้าใจสุดๆ"
"โรคจิต! แล้วที่คุณพาฉันนั่งรถลงเรือข้ามทะเลมาไกลขนาดนี้เพื่ออะไร ไหนบอกว่าให้มาช่วยงานไง ฉันไม่เห็นว่าบนเกาะนี้จะมีอะไรเลย นอกจากบ้านแล้วก็คุณ"
"มีสิ ก็มีเราสองคนไง"
"ไม่ต้องมาเล่นลิ้น ฉันไม่ตลก ฉันจะกลับกรุงเทพฯ" นลินาหันหน้ามาะโบอก
"ที่รักคงต้องว่ายน้ำกลับแล้วแหละ เรือน้ำมันหมดพอดีเลย ว้า! แย่จัง พี่ว่าเราคงติดเกาะอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนานๆเลยแหละ" กระทิงยิ้มแล้วเดินกลับเข้าบ้านไป นลินาไม่รอช้าวิ่งไปยืนดักอยู่หน้าเขา
"ที่คุณพูดหมายความว่าไง คุณแกล้งฉันใช่ไหม ฉันไม่เข้าใจว่าฉันไปทำอะไรให้คุณโกรธเกลียดนักหนาคุณถึงแกล้งฉันไม่หยุดอย่างนี้ ที่มหาลัยยังไม่พอใจรึไง ยังจะมาตามค่อยแกล้งกันอีก" เสียงหวานเริ่มสั่นเครือน้ำตาซึมอยู่ที่หัวตา
"ใครบอก พี่ไม่เคยโกรธหรือเกลียดที่รักเลย งานน่ะได้ทำแน่ไม่ต้องกลัว วันนี้เราเดินทางมาไกลแล้วพี่ก็เหนื่อยมากด้วย ให้ทำงานต่ออีกพี่ก็ทำไม่ไหวหรอก อย่าคิดมากสิครับที่รัก" เขาเช็ดน้ำตาให้เธอ แม่หวานใจของเขาขี้แงเหมือนกันนะ แล้วจะขี้อ้อนรึเปล่านั่นคือสิ่งที่เขาอยากรู้
"อย่าเรียกฉันแบบนั้น ฉันมีชื่อ"
"ครับบบบ! หวานใจของพี่ทิง มาม่ะพี่ว่าเราไปอาบน้ำนอนกันเถอะ ง่วงมากๆเลย" กระทิงตวัดแขนอุ้มคนตัวเล็กไว้แนบอกหน้าตาเฉยไม่ว่าเขาจะโดนเธอประทุษร้ายทุบตีขนาดไหนเขาก็ไม่หวั่นเกรงเดินอุ้มเธอมาวางลงบนเตียงนุ่ม แอบขำหลังเห็นสีหน้าตื่นๆของเธอ
"คุณจะทำอะไรฉัน!" นลินาถามเสียงสั่นไม่ไว้ใจผู้ชายตรงหน้า
"ทำอะไรดีนะ กอด จูบ ลูบ หรือคลำดีล่ะ ฮ่าๆๆ พี่ล้อเล่น อาบน้ำเถอะพี่เตรียมชุดไว้ให้แล้วแขวนอยู่ในตู้ ชุดชั้นในพี่เลือกเองกับมือเลยนะ รับรองไซส์พอดีแน่" สายตาคนเ้าเล่ห์แกล้งมองหน้าอกสวยผ่านเสื้อที่เธอสวมใส่อยู่ นลินาอายหน้าแดงรีบยกมือขึ้นมาปิด
"ลามก! ออกไปเลยนะ ออกไปสิ!" นลินาหยิบหมอนปาใส่เขาที่เอาแต่หัวเราะชอบใจจนเขาออกไปข้างนอกแล้ว เธอกดล็อคประตูอย่างไวก่อนจะหันมายืนสำรวจห้องนอนที่เธอต้องอาศัยอยู่ในค่ำคืนนี้ ภายในห้องถูกจัดตกแต่งไว้อย่างสวยงามคล้ายกับที่พักรีสอร์ทริมทะเล
"เฮ้อ เวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย" เธอไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมเธอต้องมาเจอเขาอีก
"คนบ้า ลามกฉวยโอกาส ไม่น่าคบหาเลยสักนิดเดียวให้ตายเถอะ" เธอบอกตัวเองว่าต้องระวังตัวให้มาก คนปากว่ามือถึงอย่างเขาอันตรายเกินไป เดี๋ยวก็กอด หอมแก้ม จูบเธอบ้างล่ะ คิดแล้วก็สยิวหน้าร้อนผ่าว
"หยุดคิดเลยนะยายหวาน ไม่คิดๆ เธอต้องไม่คิด" เธอส่ายหน้าแรงๆบอกตัวเองว่าควรอาบน้ำพักผ่อนเสียที เหนื่อยกับการมาที่นี่เหลือเกิน นั่งรถลงเรือหมดเวลาไปหนึ่งวันเต็มกับการที่เขาพาเธอมาอยู่บนเกาะสมุย ทันทีที่สายตาเหลือบไปเห็นชุดนอนเซ็กซี่วาบหวิวที่แขวนไว้อยู่ในตู้ ข้างๆกันมีชุดชั้นในลูกไม้กับจีสตริงซีทรูตัวเล็กจิ๋วสีเข้าชุดกัน เนี่ยเหรอชุดที่เขาเลือกให้เธอกับมือ
"ยี้! ไอ้คนลามก" มือบางเกี่ยวขอบชั้นในจีสติงลายเสือดาวขึ้นมาดูหน้าแดงก่ำ บางขนาดนี้จะให้ใส่ได้ยังไงกัน ใส่ก็เหมือนไม่ได้ใส่ เธออยากจะร้องกรี๊ดดังๆอยากจะบ้าตายกับคนอย่างนายกระทิงจริงๆ อยู่ด้วยกันมีหวังเธอต้องปวดประสาทอกแตกตายเข้าสักวัน
"ชอบแกล้งกันนักใช่ไหม ได้!" นลินารู้ว่าเขา้าจะแกล้งเธอ เธอจะลองเล่นตามเกมของเขาดู ในเมื่อเขาอยากให้ใส่ชุดวาบหวิวเช่นนี้ เธอก็จะใส่
"ชุดนี้แล้วกัน" เธอหยิบชุดนอนสายเดี่ยวซาตินซีทรูสีขาวกับจีสตริงสีเดียวกันก่อนจะเดินหายเข้าห้องน้ำไป
อีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกันเ้าของห้องกำลังฝึกสมาธิอดทนอดกลั้นกับภาพที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในจอโทรศัพท์ที่ส่งตรงมาจากกล้องวงจรปิดของอีกห้องหนึ่ง หวานใจของเขาเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับสวมชุดนอนเซ็กซี่มันช่างเร้าใจเขามากเหลือเกิน
"ว้า เซ็กซี่ชะมัดเลย น่ากินที่สุด" กระทิงจ้องมองหน้าอกขาวๆผ่านหน้าจอ รู้สึกปวดหนึบบริเวณ่ล่างกลางลำตัวอย่างบอกไม่ถูกจึงสอดมือเข้าไปในกางเกงลูบหัวมันเล่นสองสามที
"ใจเย็นไว้ไอ้ลูกชาย อย่าพึ่งหิวตอนนี้" เหมือนมันจะไม่ฟังที่เขาพูดกลับพ่องตัวใหญ่ขึ้นจนแข็งตื่นตัวชูหัวชี้โด่เด่พร้อมสำหรับรับศึก
"กินเธอตอนนี้ไม่ได้เข้าใจไหม อ่า! หวานใจยั่วกันขนาดนี้เลยเหรอ" หญิงสาวคนสวยกำลังคลานเข่าอยู่บนเตียงเอี่ยวตัวหยิบของอะไรบางอย่าง เธอคงไม่รู้ว่าในห้องนอนมีกล้องวงจรปิดแอบติดอยู่ทำให้เขาเห็นแก้มก้นขาวๆทะลุผ่านชุดนอนซีทรูชัดแจ๋วแบบไม่ต้องซูม
"อ่า ขาวจัง ไม่ไหวแล้วโว้ย!" กระทิงคำรามก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากห้องของตัวเองไปยังประตูลับที่เชื่อมต่ออีกห้องหนึ่งเอาไว้ เขารู้ดีว่าเธอต้องล็อคประตูด้านหน้าแน่ แต่เธอไม่รู้หรอกว่ามีอีกประตูที่มันไม่มีกลอน และเขาก็สามารถเข้าออกห้องเธอได้ตลอดเหมือนอย่างเช่นเวลานี้ที่เขา้าอยากจะเผด็จศึกชวนเธอมาขี่กระทิงเล่นกัน
"เซ็กซี่จังที่รัก" เสียงนั้นทำให้นลินาสะดุ้งดีดตัวขึ้นมาจากที่นอนแบบสุดตัว
"คะ คุณเข้ามาได้ยังไง ฉันล็อคประตูแล้วนิ" กระทิงยิ้มสายตาจ้องมองใบหน้าหวานก่อนจะเลื่อนลงมาหยุดกลางร่องอกที่โผล่ให้เห็นร่ำไรเขาหายใจติดขัดเืกำเดาแทบพุ่ง
"เข้ามาได้สิ ถ้าใจพี่มันเรียกร้อง รู้ตัวไหมว่าหวานใจน่ารักมาก ยิ่งใส่ชุดนี้พี่ยิ่งชอบเซ็กซี่มาก" มือหนาจับปอยผมสวยที่ร่วงหล่นของเธอทัดหูให้ ทั้งสองสบตากันรู้สึกหนาวๆร้อนๆอย่างบอกไม่ถูก นลินาพอได้สติทำท่าจะลุกขึ้นหนีแต่คนมือไวคว้าเอวเอาไว้ก่อนจะผลักเธอให้ล้มไปนอนอยู่บนเตียงโดยมีเขานอนเกยกอดเธออยู่ลมหายใจอุ่นๆของเขารดอยู่แถวต้นคอ จมูกโด่งคมสันดอมดมกลิ่นกายหอมชวนหลงใหล
"ตัวหอมจัง ที่รักครับพี่ทนไม่ไหวแล้ว ขอได้ไหม นะครับ" เสียงออดอ้อนขอเขาทำให้เธอเคลิ้มไปชั่วขณะ ยิ่งโดนมือร้อนๆลูบตามสีข้างไต่ลงมาที่เรียวขาพาให้ขนลุกซู่ซ่าไปหมดทั้งตัว
"อื้ม อย่าค่ะ" เสียงหวานเอ่ยบอก
"กลับมาคราวนี้พี่อยากอยู่กับคนที่พี่รัก คิดถึงมากรู้รึเปล่า" เขาจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากมนต์ ค่อยๆบรรจงจูบเธออย่างหวานซึ้ง
"พะ พอก่อนค่ะ" นลินาดันคนหน้าหล่อไว้ เพราะเขากำลังจะฆ่าเธอไม่ให้เธอได้หายใจหายคอเลย ลักยิ้มนั่นก็เหมือนกันยิ่งมองก็ยิ่งใจสั่น จังหวะนั้นสองแก้มใสโดนเขาจูบไปหลายฟอด
"คุณ อุ๊บ!!" กระทิงประกบจูบปากบางอีกครั้งอย่างดูดดื่มคล้ายคนที่เอาแต่ใจเพื่อให้สมกับที่เขาเฝ้ารอที่จะพบเธอมานานหลายปี
"เรียกพี่ทิงสิครับที่รัก พี่สัญญาว่าจะแค่กอดจูบแค่นั้นพี่จะไม่ล่วงเกินถ้าที่รักไม่เต็มใจ" เขาเป็สุภาพบุรุษพอไม่หักหาญน้ำใจคนที่เขารักหมดสุดหัวใจแน่นอน แต่ขอเพียงได้อยู่ใกล้ๆแบบนี้ก็พอใจแล้ว
"พี่ทิงสัญญาแล้วนะคะว่าจะไม่ทำอะไรหวาน" เธอยกมือขึ้นดันแผงอกเกร่งไม่ให้ทับเธอ อีกมือก็ปิดปากเขาไว้จะได้ไม่เอาเปรียบเธออีก
"ครับ แต่ถ้าที่รักเต็มใจพี่ก็" เขายังพูดไม่จบเสียงเธอแทรกขึ้นมาก่อน
"ไม่ค่ะ หวานไม่เต็มใจ พี่ทิงกลับห้องไปได้แล้ว ดึกมากแล้ว" เขายิ้มแกล้งซบหน้าลงบนอกนิ่มหลับตาพริ้ม
"พี่ง่วงจัง" นลินาอายหน้าแดงก่ำ
"พี่ทิงลุกออกไปเดี๋ยวนี้นะ หวานหนัก" คนเ้าเล่ห์ยังทำเฉย เธอเลยหยิกสีข้างเข้าให้
"โอ๊ย! เจ็บนะที่รัก" กระทิงคว้ามือเธอไว้ค่อยๆลุกออกจากคนตัวหอมอย่างเสียดาย ไม่วายยังคว้าเธอไปนอนกอดไว้แน่น
"อุ๊ย! พี่ทิง ปล่อยหวานนะ"
"อย่าดิ้นสิ ก้นที่รักมันโดนน้องชายพี่" เธอนอนตัวแข็งทื่อหลังจากที่ได้ยิน กระทิงอมยิ้มโอบกอดเธอไว้เมื่อเห็นว่าเธอหลับแล้ว เขาโน้มก้มไปจูบขมับเธออีกครั้ง
"พี่รักเธอนะหวานใจ" พูดจบเขาก็ขยับตัวให้มาแนบชิดติดหลังเธอ น้องชายเขายังคงตื่นไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนลงเลยสักนิด
"ที่รักพี่ขออนุญาตลักหลับหน่อยนะครับคนดี" ว่าแล้วเขาก็ถอดกางเกงนอนของตัวเองออกเลิกกระโปรงเซ็กซี่ขึ้นเล็กน้อย กระตุกเชือกจีสติงอย่างเบามือ แสงไฟจากโคมไฟเผยให้เห็นก้นงอนงามขาวเด้งน่าตี เขารีบพาน้องชายให้เข้ามาแนบชิดถูไถเป็จังหวะช้าๆเพราะไม่อยากทำให้เธอตื่น เขาครางเบาๆในลำคอใจจริงอยากจะจับเธอมากดให้รู้แล้วรู้รอด แต่เขาจะทำอย่างนั้นไม่ได้ ลักหลับไปก่อนก็แล้วกันวะไอ้ทิง
"อ่า" เสียงนั้นทำให้คนตัวเล็กขยับตัวพลิกตะแคงหันข้างมาหาเขา กระทิงทำเป็นิ่งไม่กล้าขยับ เอาแต่จ้องมองสายเดี่ยวหลุดร่วงลงมาที่ไหล่มน หน้าอกกลมใหญ่ล้นทะลักออกมานอกชุด
"โอ้ว ที่รักขอชิมหน่อยนะครับ" ปากอุ่นค่อยๆงับลูกเชอร์รี่สีชมพูไว้ในอุ้งปากตวัดลิ้นเลียยอดอก ก่อนจะจับเธอให้นอนราบประทับตราจูบตามอกอิ่มทั้งสองข้างอย่างสุขสม
"น่ากินชะมัด" กระทิงครางฮึ่มในลำคอสาวน้อยยังคงนอนหลับไม่รู้เื่ เขาไม่คิดว่าเธอจะเป็คนหลับลึกเช่นนี้ ที่ผ่านมามีใครแอบมาลักหลับเธอบ้างไหมนะ
"ที่รักต้องเป็ของพี่ รักพี่แค่คนเดียว" กระทิงจับอกอวบนิ่มแสนเย้ายวนไว้ในมือ แอบนวดคลึงเล่นจนคนที่นอนหลับเริ่มรู้สึกตัวรับรู้ได้ถึงแรงปรารถนา
"อ๊ะ พี่ทิง! ทำอะไรหวานอะ" นลินาปัดมือเขาออกลุกขึ้นนั่งก้มมองชุดนอนตัวเองที่มันร่วงหล่นไปกองรวมกันอยู่ที่เอว หน้าอกก็เปล่าเปลือยไร้สิ่งห่อหุ้ม เธอใรีบยกมือขึ้นมาปิด
"ขอโทษนะครับที่ทำให้ตื่น นอนต่อเถอะพี่ไม่กวนที่รักแล้ว" กระทิงบอกเสร็จรีบเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เธองงใกับสิ่งที่เกิดขึ้น ใช่เธอเห็นว่าเขากำลังจับหน้าอกเธออยู่ แล้วจู่ๆคนหน้าหวานก็อมยิ้ม
"พี่ทิงจอมหื่น" นลินาหน้าแดงนึกถึงความสยิวที่เขาพึ่งมอบให้จนเธอเองแทบทนไม่ไหว แต่ต้องอดทนให้ถึงที่สุดไม่ให้เขารู้ว่าคนที่เขากำลังลักหลับอยู่ไม่ได้นอนหลับอย่างที่เขาคิด
"ลักหลับยังขนาดนี้ เอาจริงจะดุขนาดไหนนะพี่ทิง" นลินาแอบคิดภาพตาม ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ประสีประสา แค่เธอไม่มีประสบการณ์เท่านั้นเอง เพราะเธอครองโสดมาเกือบจะยี่สิบสี่ปี สาวโสดพอได้มาเจอแบบนี้ก็อกสั่นฝันหายเหมือนกันนะ ไม่รู้ว่าจากนี้ไปเธอจะรอดพ้นจากกระทิงเปลี่ยวคนนี้ได้รึเปล่า ป่านนี้เขาคงอารมณ์ค้างตึ่งอยู่ชั้นหก
"หึ คิดจะขึ้น์ชั้นเจ็ดเหรอ ฝันไปเถอะ" นลินาหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งเขากลับสำเร็จ สมน้ำหน้านักเชียว ว่าแต่ทำไมเธอต้องมานอนเปลืองตัวให้เขากอดจูบลูบคลำด้วยนะ นั่นคือสิ่งที่เธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน