Chapter 21
อาการหวงน้องสาว
ณ โรงละคร
งานแสดงเปียโนจากศิลปินต่างชาติ
พิมพ์ดาวได้ตั๋วนี้มาจากรินดาเพราะว่ารินดาติดธุระจึงมาไม่ได้ในวันนี้ เธอได้ตั๋วมาสองใบจึงตัดสินใจชวนเตชินมาด้วยเพราะว่าตัวพิมพ์ดาวเองก็ไม่ได้มีเพื่อนสนิทที่ไหนอีกนอกจากรินดา
มีเพียงเตชินที่ตอนนี้เธอคุยด้วยมากที่สุด มากกว่าพี่ชายบุญธรรมของเธอซะอีก
“พี่ดีใจนะที่พิมพ์ชวนพี่มา”
เตชินยิ้มแล้วยกมือขึ้นลูบหัวพิมพ์ดาวเบาๆ เขารู้สึกดีที่พิมพ์ดาวเห็นเขาเป็ตัวเลือกอันดับต้นๆในการที่จะชวนไปเที่ยวไหน
“พิมพ์ต้องขอบคุณพี่มากกว่าค่ะที่อุตส่าห์มาเป็เพื่อน”
พิมพ์ดาวเรียนเปียโนมาั้แ่เล็กเพราะว่าพ่อแม่บุญธรรมของเธอสนับสนุนในทุกด้าน และนักเปียโนคนนี้พิมพ์ดาวเองก็ติดตามอยู่ โชคดีจริงๆที่ได้ตั๋วมาจากรินดา
“พี่ก็ต้องอยากมากับพิมพ์อยู่แล้ว อยากไปไหนชวนพี่ได้เสมอเลยนะ”
“แบบนั้นพิมพ์ก็เกรงใจแย่ค่ะ”
พิมพ์ดาวยิ้มเอียงอาย เธอเองก็ไม่กล้ารบกวนเตชินขนาดนั้นหรอก
แต่ใครเล่าจะไปคิดว่าการกระทำของพิมพ์ดาวและเตชินนั้นอยู่ในสายตาของอัศวินที่พาไลลามาดูเปียโนด้วยเช่นกัน
พิมพ์ดาวหันไปด้านข้างก็พบว่าอัศวินนั่งอยู่ไม่ไกลจากเธอและหันมาจ้องหน้าเธออยู่
“พะ พี่วิน”
พิมพ์ดาวใอุทานกับตัวเองออกมาอย่างแ่เบาแล้วจ้องหน้าเขา ส่วนเตชินมัวมองไปที่เวทีจึงไม่ได้สังเกตอากัปกิริยาของพิมพ์ดาวเลย
ติ๊งง
เสียงข้อความเด้งเข้าจากโทรศัพท์มือถือ พิมพ์ดาว หยิบขึ้นมาดูแล้วหรี่แสงให้เบาที่สุดก่อนที่จะเปิดดูข้อความ
[ พี่วิน ] : ใครใช้ให้เธอมากับมัน?
[ พิมพ์ดาว ] : พี่วินมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ ตามพิมพ์มาเหรอ?
พิมพ์ดาวร้อนใจรีบพิมพ์กลับไป
[ พี่วิน ] : อย่าหลงตัวเองให้มันมาก ฉันพาแฟนมาดูเปียโน
อัศวินเองก็ไม่ได้ตั้งใจอยากจะพิมพ์แบบนั้น แต่เพราะหมั่นไส้พิมพ์ดาวที่หลงตัวเองเกินไป คนอย่างเขาเนี่ยนะจะต้องมาคอยสะกดรอยตามเธอ ไม่มีทาง!
เขาจะทำให้เธอคิดหลงตัวเองและเข้าข้างตัวเองแบบนั้นไม่ได้ พิมพ์ดาวเป็แค่น้องสาว และอัศวินจะไม่มีทางให้เธอมีสถานะเกินไปกว่านั้น
“แฟนงั้นเหรอ...พี่วินมีแฟนแล้วงั้นเหรอคะ”
ใจของพิมพ์ดาวถึงกับแป้วไปเมื่อเห็นอัศวินพิมพ์มาแบบนั้น ไม่ยักรู้ว่าพี่ชายของเธอมีแฟนแล้ว
แล้วความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ล่ะ? นอนกอดกัน จูบกัน มีอะไรกัน แต่ไม่ได้เป็อะไรกันเลยงั้นเหรอ? เธอเหมือนเป็เพียงตัวคั่นเวลาที่อัศวินจะได้เจอกับแฟนตัวจริง และวันนี้เขาคงเจอแล้วสินะ...
พิมพ์ดาวครุ่นคิดน้อยใจอยู่กับตัวเองจนเตชินสังเกตุเห็นได้ว่าสีหน้าของพิมพ์ดาวไม่ปกติ
“น้องพิมพ์เป็อะไรรึเปล่า หน้าซีดเชียว”
“ปละ เปล่าค่ะพี่เตชิน เราดูการแสดงต่อเถอะนะคะ”
พิมพ์ดาวปฏิเสธออกไป ใบหน้าสวยเลือกมองอัศวินที่นั่งอยู่กับผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่ง
เธอพยายามไม่ใส่ใจแล้วมองเวทีการแสดงตรงหน้า
ผ่านไปประมาณเกือบ 2 ชั่วโมงการแสดงก็จบลง
มืดอีกแล้ววันนี้ แบบนี้พี่ชายพิมพ์ดาวจะว่าอะไรมั้ยเนี่ย
เตชินยกข้อมือที่สวมนาฬิการาคาแพงขึ้นมาดูก็พบว่าตอนนี้เป็เวลาเกือบสามทุ่มแล้ว กว่าจะไปส่งพิมพ์ดาวจนถึงบ้านอีกก็คงมืดค่ำ
“ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ”
พิมพ์ดาวตอบยิ้มๆแม้จะแฝงไปด้วยความเศร้าในใจ อัศวินจะว่าอะไรเธอได้เพราะตอนนี้เขาก็พาผู้หญิงออกมาข้างนอกเหมือนกัน
จะมีสิทธิ์อะไรมาโกรธเธอล่ะ จริงไหม?
“เดี๋ยวพี่พาไปส่งบ้าน”
อัศวินหันไปพูดกับไลลา เธอยิ้มกว้างให้กับอัศวิน รู้สึกเริ่มตกหลุมรักผู้ชายคนนี้เข้าซะแล้วสิ ทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมยังดูเป็สุภาพบุรุษแบบนี้อีก
“ขอบคุณนะคะพี่วิน”
ไลลายิ้มแป้น อัศวินพาไลลาไปส่งถึงคฤหาสน์หลังใหญ่บ้านของเธอ
“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง ไว้โอกาสหน้าเดี๋ยวหนูขอเลี้ยงข้าวพี่วินเป็การตอบแทนนะคะที่พาไปดูแสดงเปียโนในวันนี้”
เธอยิ้มเขินบิดไปมา ตอนนี้เธอยืนอยู่ที่หน้ารั้วคฤหาสน์หลังใหญ่บ้านของเธอเอง
“ครับ ไว้โอกาสหน้าเจอกันนะครับ”
อัศวินเอ่ยตัดบทเป็ครั้งสุดท้ายก่อนที่จะรีบเหยียบรถกลับคฤหาสน์อัครวินทันที ในคืนนี้เขามีเื่จะต้องเคลียร์กับพิมพ์ดาว
ณ คฤหาสน์อัครวิน
พิมพ์ดาวมาถึงก่อนแล้ว เธออาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะเข้านอนภายในห้องนอนของตัวเอง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เฮ้อ”
เสียงหวานถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอรู้ในทันทีว่าคนที่มาเคาะประตูห้องเวลานี้จะต้องเป็อัศวินอย่างแน่นอน
“เปิดประตูพิมพ์ดาว”
เสียงแข็งแหบห้าวของผู้เป็พี่ชายดังขึ้น เธอเดินไปเปิดประตูให้เขาได้เข้ามา
เมื่อเข้ามาได้เขาก็จัดการปิดประตูและล็อคลงกลอนในทัน
“พี่วินจะทำอะไรคะ”
“วันนี้ไปไหนกับมันมาบ้าง”
อัศวินชิงถามกลับแล้วจ้องมองหน้าของพิมพ์ดาวอย่าง้าเค้นความจริงออกมาจากปากของเธอ
“ก็ไปดูเปียโนไงคะ พี่วินก็เห็นแล้วนี่”
“เดี๋ยวนี้หัดยอกย้อนฉันเหรอ?”
อัศวินไม่พอใจ มือหนาเลื่อนขึ้นแล้วบีบต้นแขนเล็กเอาไว้จนพิมพ์ดาวถึงกับทำหน้าแหยด้วยความเจ็บ
“พี่วิน...พิมพ์เจ็บค่ะ”
“เจ็บก็ดีจะได้จำ ต่อไปนี้ห้ามยุ่งกับมันอีก”
“พิมพ์คิดว่าเราคุยกันรู้เื่แล้วนะคะ พิมพ์ก็บอกพี่วินไปแล้วไงว่าพี่เตชินเป็คนที่ป้ามลแนะนำมาให้”
ยังไงก็หนีหน้ากันไม่พ้น ขืนทำตัวไม่อยากคบค้าสมาคมด้วยก็จะเสียไปถึงป้ามลและเตชินเองก็เป็พี่ชายที่ดีมาก เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด
“แคร์มันมากกว่าฉัน?”
“มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ”
พิมพ์ดาวหนักใจกับการที่ต้องมาตอบคำถามแบบนี้ อัศวินเองก็น่าจะรู้ว่าเธอแคร์เขามากที่สุด เพราะตอนนี้สถานะของอัศวินไม่ใช่เพียงแค่พี่ชาย...แต่เป็สามีบนเตียง
“เลือกมันหรือว่าเลือกฉัน?”
อัศวินเองก็ไม่รู้ว่าเป็อะไร ทำไมเค้าถึงเลือกที่จะยิงคำถามแบบนั้นใส่พิมพ์ดาว เขารู้แค่ว่า้าจะเอาชนะ
้าให้พิมพ์ดาวมีเขาแค่คนเดียว ไม่ปันใจไปให้ใคร
“พิมพ์ไม่เลือกใครทั้งนั้นค่ะ”
ที่ตอบไปแบบนั้นเพราะเลือกไปก็มีแต่เจ็บ อัศวินเป็พี่ชายของเธอและมันจะเป็อย่างนั้นตลอดไป ไม่มีทางแปรเปลี่ยนสถานะไปเป็อื่นได้
“พิมพ์ดาว!”
อัศวินโกรธจัดที่ได้ยินคำตอบแบบนั้น แสดงว่าพิมพ์ดาวคิดอะไรกับเตชินมากกว่านั้น และแคร์มากกว่าเขา เพราะถ้าเธอแคร์เขาจะต้องบอกว่าเลือกพี่วินค่ะอะไรทำนองนั้น นี่คือสิ่งที่อัศวินคิดในใจ
“พี่วินกลับห้องไปเถอะค่ะ พิมพ์จะนอนแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า”
“ตื่นไปไหน? พรุ่งนี้วันเสาร์”
“พี่เตเขามารับไปทานอาหารค่ะ”
ที่จริงกิจกรรมก็มีมากกว่านั้น อาจจะไปเดินดูนิทรรศการศิลปะหรืออย่างอื่นก็ว่ากันอีกที
“นี่สนิทกับมันถึงขั้นมารับกันวันหยุดแล้วเหรอ?”
“ใช่ค่ะ”
พิมพ์ดาวประชดออกไปแล้วเชิดหน้าขึ้น
“ดี! ได้! งั้นพรุ่งนี้ก็ไปเที่ยวกับมันแบบที่ยังมีรอยแดงอยู่ที่คอก็แล้วกัน!”
พูดจบอัศวินก็ผลักพิมพ์ดาวลงที่เตียงแล้วะโขึ้นมาคล่อมร่างเล็กในชุดนอนกระโปรงแขนสั้นสีชมพูเอาไว้
พิมพ์ดาวเบิกตาโพลงโตด้วยความใ อัศวินกำลังจะมีความสัมพันธ์บนเตียงกับเธออีกครั้งในคืนนี้
“พะ พี่วิน!”
**********
พ่อคนปากแข็ง ปากบอกไม่สนไม่แคร์ความรู้สึกแต่ก็หึงเอาๆ ระวังเถอะจะเป็พี่โบ้ ????????
4K
![ชดใช้ในสิ่งที่มึงทำ - Pay [BL]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1607660318_81294391.webp)
