เช้าวันต่อมาหญิงสาวตื่นแต่เช้า เพื่อเดินลงมาสูดอากาศที่สวนดอกไม้และจิบชาเธอชอบชาดอกไม้เป็ชีวิตจิตใจ
ไม่ว่าจะหนิงฮวาคนเก่าหรือหนิงฮวาในตอนนี้ ความชอบในทุก ๆ เื่ของทั้งคู่แทบจะเหมือนกันทั้งหมด จนเธอเองยังแปลกใจ
"พี่เฟิงบอกผู้ดูแลหุ้น ให้จับตามองเฉิงเจี๋ยให้ดีนะคะ เขาไม่ได้หุ้นส่วนของฉันไป เขาต้องไม่อยู่เฉยแน่ ฉันอยากได้หลักฐานที่ทำให้เขาต้องลงจากตำแหน่งประธานและเสียหุ้นในมือตัวเองไปด้วย" หญิงสาวเอ่ยขึ้น
"ผมจะแจ้งทางนั้นทันทีครับ อาจต้องให้คนของเราในนั้นช่วยตรวจสอบด้วยอีกทาง เราอาจได้ข้อมูลมากขึ้นกว่าเดิม" ชายหนุ่มตอบรับ
เมื่อได้เวลาอาหารเช้า เธอก็ได้เจอกับครอบครัวของคุณลุงอีกคน นั่นคือ ‘จงหลี่หยาง’ ชายหนุ่มยิ้มให้ญาติผู้น้องของตนอย่างอ่อนโยน เขารักหนิงฮวามากเพราะตอนหนิงฮวายังเด็กเขาเจอเธอบ่อยมาก เพราะอาของเขาแวะมาที่บ้านบ่อย ๆ ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็พี่ชายแท้ ๆ ของเธอเสียอย่างนั้น
ในระหว่างที่หนิงฮวาเจอข่าวเสียหายใน่ก่อนหน้านี้ เขาได้ให้คนตามสืบที่มาของแหล่งข่าวก่อนใคร ๆ ว่าที่มาของเื่บัดซบพวกนี้มาจากไหน ทันทีที่เขากลับมาถึงประเทศนี้ นั่นทำให้เขาโมโหมาก แต่เขายังไม่อยากจะทำอะไรในตอนนั้น เพราะเขา้าให้น้องสาวของเขาฟื้นขึ้นมาและเป็คนตัดสินใจเื่นี้ด้วยตนเอง
“อรุณสวัสดิ์คุณหนูจงหนิงฮวา เมื่อคืนหลับสบายดีไหม พอดีพี่กลับดึกเลยไม่อยากไปรบกวนเด็กขี้เซา” ชายหนุ่มเอ่ยเย้าน้องสาวของตน
“พี่ชายล้อน้องเล่นอีกแล้ว หลับสบายมากค่ะ เตียงนุ่มสุด ๆ ไปเลย” จงหนิงฮวาตอบพี่ชายออกไปยิ้ม ๆ และโอ้อวดที่นอนของตน
“โอ้ จะไม่นุ่มได้ยังไง เตียงนั่นพี่สั่งมาเองกับมือเพราะรู้ว่าเด็กขี้เซาชอบนอนที่นอนนุ่ม ๆ ขนาดไหน” คนพี่ตอบเอาความดีความชอบ
“ขอบคุณคุณชายจงมากเลยค่ะ ที่ใส่ใจน้องสาวคนสวยขนาดนี้ น้องอิจฉาพี่สะใภ้ในอนาคตจริง ๆ เลยที่ได้ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมคนนี้ไป” หนิงฮวาตอบล้อเลียนพี่ชายที่หวงความโสดมากกว่าสิ่งใด
“ยัยตัวแสบ อย่าพูดถึงพี่สะใภ้ให้พี่เดือดร้อนสิ พี่อุตส่าห์เก็บรักษาพรหมจรรย์ไว้มานานนม เดี๋ยวคุณแม่ก็หาคุณหนูมาให้พี่ดูตัวอีกหรอก” หลี่หยางกล่าวพร้อมมองไปยังมารดาของตนอย่างรู้ทัน
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่พูดแล้ว ไม่แกล้งพี่ชายแล้วก็ได้ค่ะ แต่ก็ขอบคุณนะคะที่ใส่ใจน้องขนาดนี้” เธอเอ่ยพร้อมส่งยิ้มหวาน
“เ้าลูกคนนี้นี่ ร้อนตัวไปใหญ่แล้วนะ แม่ไม่ยุ่งเื่คนรักของลูกหรอก จะคบใครไม่คบใครแม่ก็ไม่สนใจแล้ว มีฮวาฮวาอยู่ทั้งคนแม่ไม่มีเวลาไปสนใจลูกหรอก” ผู้เป็มารดาเอ่ยกับลูกชายอย่างน้อยใจแกมกลั่นแกล้ง
“อ้าว อยู่ ๆ ผมก็ถูกทุกคนเทซะงั้น ผมเป็ลูกแม่นะครับ สนใจผมสักนิดก็ได้ ผมยินดีมาก” ชายหนุ่มเอ่ยเย้า
“พอเลย ๆ กินข้าวกันได้แล้ว ฮวาฮวารอแกพูดพร่ำจนหิวแย่แล้ว” นายท่านใหญ่กล่าวตัดบทลูกชายตัวเอง ตามด้วยเสียงหัวเราะของ หนิงฮวาและคุณหญิงของบ้านดังแทรกขึ้นอย่างขบขัน
“ฮวาฮวา ทานข้าวเสร็จพี่ขอคุยด้วยหน่อยนะ เื่นี้น้องต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง” จงหลี่หยางเอ่ยกับน้องสาวแล้วทานข้าวต่อ
หญิงสาวเดินตามหลี่หยางเข้ามาในห้องทำงานของเขา หลังทานมื้อเช้ากันเรียบร้อย วันนี้เป็วันหยุดชายหนุ่ม จึงไม่ต้องออกไปทำงานที่บริษัท เขาค้นของบนโต๊ะครู่หนึ่ง ก็ยื่นซองเอกสารมาให้ร่างบางตรงหน้า
หนิงฮวารับเอกสารนั้นมาอ่านรายละเอียดเงียบ ๆ หลังจากอ่านคร่าว ๆ หญิงสาวก็ทราบว่านี่เป็เอกสารการปล่อยข่าวปลอมและหลักฐานการโอนเงินไปยังสำนักข่าวต่าง ๆ ให้ทำข่าวเื่นั้น ทั้งยังมีหลักฐานการโอนเงินซื้อกองทัพน้ำ เพื่อปั่นกระแสด่าทอหนิงฮวาในตอนที่มีการปล่อยข่าวอีกด้วย หลักฐานทุกอย่างชี้ไปที่คนคนเดียวคือ เฉิงหนิงอ้าย
หญิงสาวยิ้มเยาะอย่างทึ่ง ๆ เธอคิดว่าคนทำเื่นี้จะเป็คนแม่ซะอีก แต่กลับเป็คนลูกซะเองที่ลงมือทำเื่สกปรกแบบนี้
ถึงอย่างนั้นฉินลู่หลินก็คงจะรู้เห็นด้วยอยู่แล้ว ไม่อย่างงั้นหนิงอ้ายจะเอาเงินมากมายจากไหนไปจ้างทั้งสำนักข่าวทางทีวีและทางอินเทอร์เน็ตให้มาโจมตีเธอ เลวั้แ่แม่ยันลูกเลยสินะ เชื้อไม่ทิ้งแถวจริง ๆ ทำเื่ชั่ว ๆ ได้อย่างไม่สะทกสะท้านกันเลยสักนิด
“ขอบคุณพี่ชายมากนะคะ เื่พวกนี้น้องจะยังไม่จัดการค่ะ น้องต้องทำให้เฉิงเจี๋ยล้มก่อน น้องถึงจะค่อย ๆ ลงมือกับคู่แม่ลูกนี้ พอถึงเวลานั้น ต่อให้เฉิงเจี๋ยจะอยากยื่นมือมาช่วยพวกมันมากแค่ไหน ก็คงไม่มีปัญญาจะทำแบบนั้นได้” หญิงสาวเอ่ยเสียงเย็นเมื่อคิดถึงสองแม่ลูกนั่น
“พี่ตามใจน้องอยู่แล้ว ไม่ต้องรีบร้อน ค่อย ๆ คิดอย่างรอบคอบว่าจะทำอะไรต่อไป แต่วันนี้พี่อยากพาเราไปเดินเล่นกับพี่ก่อน เพราะั้แ่ คุณอาจากไป พี่ไม่เห็นน้องใส่เสื้อผ้าสีอื่นนอกจากสีไว้ทุกข์เท่าไหร่เลย ทั้งที่มันผ่านมาหลายเดือนแล้ว พี่รู้ว่าน้องอยากระลึกถึงท่าน แต่น้องควรมองไปข้างหน้าเข้าไว้นะรู้ไหม ไปเดินเที่ยวกับพี่ ระหว่างรอคนของคุณพ่อกับหานเฟิง หาบ้านแสนสุขให้น้องกันอยู่ กลับมาน้องอาจจะได้เลือกบ้านของตัวเองพอดี ว่าน้องอยากได้หลังไหน อย่าปล่อยให้วันหยุดพี่เสียเปล่าเลยไปกัน” คนอายุมากกว่าพูดยาวเหยียดแล้วยื่นมือมาให้น้องสาวที่นั่งบนโซฟาจับเพื่อลุกขึ้นตามกันไป
“ได้ค่ะ ไปกัน น้องอยากลองแต่งตัวแบบใหม่ ๆ อยู่ด้วยพอดี”
ร่างบางตอบรับผู้เป็พี่ชายอย่างช่วยไม่ได้ หญิงสาวตอบรับเพราะถึงแม้เธอจะยังต้องสะสางความแค้นที่พวกนั้นทำกับเธอ แต่ก็ยังไม่ต้องรีบร้อนนัก เพราะยังไงพวกมัน ก็หนีเธอไม่พ้นอยู่ดี ตราบใดที่พวกนั้นยังอยู่บนโลกใบนี้
‘ยกเว้นพวกมันจะหนีไปอยู่นรกล่ะนะ ตอนนั้นเธอคงคร้านจะตามไป’ หนิงฮวาคิดอยู่เงียบ ๆ
*น้องขอไปเดินเที่ยวก่อนนะ เดี๋ยวกลับมา
༼ つ ◕◡◕ ༽つ
#ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
ʕ•ᴥ•ʔ
2K
