ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ณ ตอนนี้เย่หลันยังคงตื่นเต้นกับการเลือกชุดของนางว่าตัวไหนเหมาะสมกับนางที่สุด แล้วชุดที่นางเลือกใส่คือชุดเดรสสีฟ้าอ่อนรัดรูปกระโปรงยาว ด้านบนปักด้วยลายลูกไม้เล็กน้อย เมื่อสวมใส่ดูแล้วเข้ากับนางเป็นอย่างมาก
เมื่อเตรียมตัวเสร็จก็ถึงเวลายามสาม เย่หลันออกไปพบลั่วเทียนตามที่นัดกันไว้ ตัวเย่หลันเองรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก เพราะตั้งแต่นางโตเป็นสาว จนเกือบจะสองพันปีนางไม่เคยเป็นฝ่ายที่ต้องไปพบผู้ชายในห้องตอนดึกดื่นเช่นนี้เลย
เนื่องจากชั้นสิบแห่งนี้เป็นเขตส่วนตัวของนางจึงไม่มีใครมาเห็นการกระทำของนางได้ เย่หลันเรียกลั่วเทียนเพื่อขอเข้าไปพบด้านใน "นายน้อยลั่วเทียน ท่านหลับรึยัง....ข้ามาตามที่ท่านนัดไว้"
"เจ้าเข้ามาได้เลยข้าเตรียมการทุกอย่างไว้หมดแล้ว" ลั่วเทียนบอกให้เย่หลันเข้ามาโดยที่ยังไม่ทันหันไปทางเย่หลันด้วยซ้ำ เพราะตัวเขาเองกำลังใช้สมาธิกับของที่เตรียมไว้
หลังจากที่เย่หลันเข้ามานั่งด้านในห้อง ลั่วเทียนหันมามองที่ตัวของนางก็พบว่าความงามของนางนั้นดูดีขึ้นนิดหน่อย แต่ตัวของเย่หลันเองกับคิดว่า ท่านจะไม่ชมข้าสักหน่อยเลยหรือไง ข้าอุตส่าเลือกชุดทั้งคืนก่อนมาหาท่าน เฮ้อ...เย่หลันถอนหายใจ
ลั่วเทียนเองก็เคยชินกับสาวงามมากมายทั้งเทพธิดา หรือเผ่าต่าง ๆ ที่งดงามมากจนเขาเองด้านชาแล้วเรื่องนี้แล้ว เลยไม่ได้คิดอะไรมากมาย
ลั่วเทียนกล่าวกับเย่หลัน "เจ้าพร้อมหรือยัง ? "
"ถ้าเจ้าพร้อมแล้วจงไปที่เตียงของข้า แล้วนั่งลงรอข้าสักครู่"
เย่หลันตกใจเป็นอย่างมากที่ลั่วเทียนชวนนางไปขึ้นเตียงนอน สติของนางตอนนี้แทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว ถึงแม้ว่านางจะเป็นฝ่ายชอบลั่วเทียนเอง แต่ก็ไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายขนาดนั้น
นางกำลังจะกล่าวกับลั่วเทียนเกี่ยวกับสิ่งที่นางคิด แต่ลั่วเทียนกับพูดตัดบทของนางซะก่อน
"ข้าจำเป็นที่จะต้องฝังเข็มให้กับร่างกายของเจ้า เพื่อส่งพลังงานผ่านเข็มเซียนจากหยกวารีของข้าที่เตรียมไว้ให้กับเจ้า และมันเหมาะพอดีที่เจ้าได้ฝึกคำภีร์วารีศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นวิชาสูงสุดของธาตุน้ำ"
"เอาหละ ข้าพร้อมที่จะปรับแต่งร่างกายของเจ้าแล้ว" เมื่อลั่วเทียนกล่าวเสร็จ เย่หลันหยุดคำพูดของนางทันทีที่จะกล่าวกับลั่วเทียนเกี่ยวกับเรื่องอย่างว่า ตอนนี้นางหน้าแดงเป็นอย่างมาก ที่ความคิดของนางฟุ้งซ่าน นางทั้งเขิน ทั้งอาย
เมื่อทั้งคู่นั่งอยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว สิ่งที่ลั่วเทียนต้องทำต่อไปคือ การที่ให้เย่หลันถอดชุดชั้นนอกออกเพื่อเขาเองจะได้กดจุดได้ถูกต้องและใช้เข็มเซียนได้
เย่หลันนางหน้าแดงเข้าไปใหญ่ แต่นางเลือกแล้วที่จะต้องการความก้าวหน้าด้านการบ่มเพาะพลังงาน และพรสวรรค์ของนางเอง
เมื่อเห็นว่าเย่หลันเปลื้องชุดชั้นนอกจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนบริสุทธิ์ เย่หลันเองก็ใช้แขนทั้งสองข้างกุมไว้ที่หน้าอกของนางกลัวว่าลั่วเทียนจะเห็น
ลั่วเทียนเองก็ไม่ได้คิดไรมาก แม้ภาพที่เห็นตรงหน้าและกลิ่นหอมของเย่หลันจะชวนให้เกิดความลุ่มหลงก็ตาม ลั่วเทียนเริ่มขั้นตอนต่อไปทันที
เขาใช้นิ้วมือสัมผัสบริเวณแผ่นหลังของนาง จากนั้นเริ่มหาจุดกำเนิดพลังงาน ซึ่งแต่ละคนจะมีจุดกำเนิดที่แตกต่างกัน เมื่อหาจุดกำเนิดของเย่หลันพบแล้ว ลั่วเทียนทำการจปักเข็มเซียนลงไปตามที่นิ้วมือเขาสัมผัสได้ถึงจุดกำเนิด
จนเข็มเซียนถูกปักไปที่บริเวณแผ่นหลังของเย่หลันทั้งหมดสามสิบสองเล่ม ซึ่งแต่ละเล่มที่ถูกปักลงไปเสียงของเย่หลันร้องครวญครางออกมาตลอด
ตัวของเย่หลันปล่อยเสียงออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจนางเขิญอายเป็นอย่างมาก ที่ร้องเสียงยั่วยวนให้ลั่วเทียนได้ยิน
ลั่วเทียนใช้หยกวารีสวรรค์บริสุทธิ์ที่เขาเอาออกมาจากมหาสมบัติเทพเพื่อให้เย่หลันโดยเฉพาะ เขาเริ่มหลอมรวมพลังงานหยกแต่ละก้อนเข้าไปในเข็มเซียนที่ปักไว้ เมื่อหยกหนึ่งก้อนถูกดึงพลังงานหมดไป ลั่วเทียนดึงเข็มเซียนออกและใช้ก้อนหยกวารีต่อไปทันที
ลั่วเทียนทำเช่นนี้จนครบสามสิบสองก้อนจนเข็มเซียนถูกดึงออกจนหมด คราวนี้ลั่วเทียนใช้ฝ่ามือของเขาทั้งสองข้างทาบลงไปยังแผ่นหลังควบคุมพลังงานที่ถูกส่งเข้าไปให้มารวมเป็นกลุ่มภายในร่างกายของเย่หลัน เขาย่อส่วนให้เล็กลงเท่ากำปั้น และสร้างเป็นจุดกำเนิดพลังงาน
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นลั่วเทียนเอาฝ่ามือของเขาออกทันที แล้วกล่าวให้เย่หลันลองเดินพลังงานการบ่มเพาะดู
ตอนนี้เย่หลันควบคุมพลังงานในร่างกายของนาง ก็พบว่ามันสามารถสะดวกรวดเร็วเป็นอย่างมาก และแหล่งสะสมพลังงานของนางก็ใหญ่กว่าเดิมเอามาก ๆ
ลั่วเทียนกล่าวกับเย่หลันถึงสิ่งที่เขาทำ "ตอนนี้ร่างกายของเจ้ากลายเป็น ร่างวารีบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ มันอยู่ในระดับเดียวกับกายาบรรพกาล ในอนาคตหากเจ้าหมั่นฝึกฝนมันอาจพัฒนาไปสู่ร่างเทพวารีได้"
"เอาหล่ะ....เจ้าไปพักผ่อนได้แล้ว ข้าเองก็ต้องการที่จะพักผ่อนเหมือนกัน"
เย่หลันกล่าวกับลั่วเทียนด้วยความซาบซึ้งเป็นอย่างมาก "ข้าขอบคุณท่านมากจริง ๆ " นางไม่กล้าถามเรื่องมูลค่าของหยกวารีที่ใช้กับนาง เพราะแค่นางดูจากภายนอกแล้วมูลค่าของมันคงมหาศาล
ลั่วเทียนเองก็ไม่กล่าวเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะหากเป็นคนของเขา ลั่วเทียนย่อมไม่หวงแหนของนอกกายเหล่านี้อยู่แล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ร่างวารีบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์

คล้ายกับเรื่องราชันย์ราชบัลลังก์เลือด ที่คุณอ่าน

ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ร่างวารีบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์

คล้ายกับเรื่องราชันย์ราชบัลลังก์เลือด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้