วันต่อมา
“พี่นับดาวคนสวย~ ไม่งอนสิคะ” จิณณวัตส่งเสียงออดอ้อนเมื่อโดนแฟนสาวงอน
“ไม่ต้องมาพูดด้วยเลย ออกไปไกล ๆ นะ อย่ามากอด” นับดาวกอดอกสะบัดหน้าหนีอย่างเง้างอนเมื่อเห็นแฟนเด็กของตัวเองตั้งท่าจะมากอด
“ขอโทษ เจเจไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยค่ะ”
“เหรอ ตั้งใจดูขนาดนั้นบอกไม่ได้ตั้งใจได้ไง” เธอหันไปหน้ามุ่ยใส่เขา เหตุการณ์เมื่อกี้ทำเอาเธอรู้สึกอายจนอยากจะมุดแผ่นดินหนี
“ก็คนสวยพันผ้าขนหนูมาผืนนิดเดียวจนเห็นแทบทุกส่วน เจเจเป็ผู้ชายก็ของขึ้นเป็ธรรมดานะคะ อดมานานแล้วด้วยอะ” จิณณวัตตอบกลับ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อห้านาทีที่แล้วก็หลุดขำออกมา
เพียะ!
“หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ” นับดาวเดินเข้าไปตีที่ท่อนแขนของเขาเสียงดังพลางถลึงตาใส่
“ฮ่า ๆ เขินจนหน้าแดงเป็ตูดลิงหมดแล้ว” แทนที่จะสลดจิณณวัตกลับขำยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นใบหน้าของแฟนสาวแดงก่ำจนทั่ว
ส่วนเหตุการณ์ที่ทำให้นับดาวงอนนั่นก็คือ ตอนเดินมาเปิดประตูห้องนอนเธอนุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนจิ๋วที่เห็นทั้งเนินอกและต้นขา เธอคิดว่าเป็พนักงานในร้านผู้หญิงที่มักเอากาแฟขึ้นมาให้ทุกวันก่อนร้านเปิด และไม่คิดว่าแฟนตัวเองจะมาหาเช้าขนาดนี้
ส่วนจิณณวัตที่เห็นเรือนร่างของเธอก็เคารพธงชาติจนส่วนเป้ากางเกงตุงออกมาทักทาย
“คนหื่น บ้ากามที่สุด!” เธอะโด้วยความโกรธที่เขายังแซวไม่เลิก
“ก็แฟนพี่นับดาวนั่นแหละค่ะ หอมจังเลย” จิณณวัตเข้าไปกอดและอดที่จะหอมแก้มป่อง ๆ ของแฟนไม่ได้
“หื่นกาม”
“ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจหื่นสักหน่อย แต่มันของขึ้นนิดหนึ่ง ทีหลังจะแอบดูไม่ให้คนสวยเห็นอีกนะคะ” จิณณวัตยิ้ม
“ย่ะ แล้ววันนี้มีเรียนรึเปล่า” นับดาวยู่ปากใส่แล้วพยายามเปลี่ยนเื่
“ไม่มีค่ะ แต่ตอนเย็นต้องเข้าผับไปทำรายงานกลุ่ม รำคาญไอ้กุมภามันบ่น” เขาจูงมือพาร่างเล็กไปนั่งที่โซฟา ก่อนจะหยิบจานสลัดผลไม้ไปวางตรงหน้าเธอ
“ทำเองเหรอ” นับดาวถามอย่างแปลกใจ
“ค่ะ น่ากินไหม”
“น่ากินมาก เอาพิมพ์มาตัดเป็รูปหัวใจด้วย” นับดาวมองแอปเปิลที่ถูกตัดออกมาเป็รูปหัวใจนับสิบชิ้น
“จะได้รู้ว่าสลัดจานนี้นอกจากจะอร่อยแล้ว ยังมีความรักของเจเจใส่ลงไปด้วย” จิณณวัตตอบกลับด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจ
“จริงเหรอ”
“จริงสิคะ ดูสิ ความรักเยอะเลย”
“แล้วจะรักไปตลอดไหม” นับดาวถามคำถามออกมาขณะจิ้มสลัดผลไม้ที่เขาทำมาให้
“....”
“ว่าไงนะคะ จะรักพี่ไปตลอดไหม” เธอถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งไป
“....”
“หืม”
“ก็ต้องตลอดไปสิคะ” จิณณวัตหลบสายตาด้วยการดึงร่างเล็กเข้ามากอด
“ตอบเหมือนไม่มั่นใจเลย”
“ก็มันเป็เื่ของอนาคต เจเจไม่กล้าสัญญา”
“กลัวผิดสัญญาแบบนี้เหรอ”
“ประมาณนั้นค่ะ”
“งั้นก็แปลว่าพี่ต้องกอบโกยความสุขตอนนี้ไว้ก่อนน่ะสิ เพราะอนาคตไม่รู้ว่าจะมีความสุขแบบนี้อีกหรือเปล่า” นับดาวพูดพร้อมกับยิ้มออกมาจาง ๆ แล้วโอบแขนกอดอีกฝ่ายแน่น
“พูดอะไรคะ”
“เปล่าหรอก พี่ก็พูดไปเรื่อย ไม่ต้องสนใจหรอก” เธอส่ายหัวไปมา
“จะไม่ให้สนใจได้ไง เป็อะไรคะ” จิณณวัตก้มหน้าถามแฟนสาวที่ตอนนี้กำลังซบหน้าซุกอกเขาอยู่
“ก็แค่กลัว” เธอกลัวความผิดหวังในเื่ความรักอีก
“กลัวว่าเจเจจะทิ้งเหรอ”
“อื้ม”
“ไม่ทิ้งหรอกค่ะ มีแฟนสวยขนาดนี้จะทิ้งได้ไง ไม่ต้องคิดมากนะคะ” มือหนายกขึ้นมาลูบศีรษะเล็กแล้วก้มลงหอมเบา ๆ
“อือ ขอโทษที่งี่เง่าใส่นะ” นับดาวพยักหน้า ก่อนที่จะพูดเสียงอ่อยเมื่อรู้ตัวว่ากำลังทำตัวงี่เง่า
“งี่เง่าตรงไหนคะ ไม่เห็นจะงี่เง่าเลย”
“พี่ดีใจนะที่ได้เจอเจเจ”
“เจเจก็ดีใจเหมือนกันค่ะที่ได้เจอคนสวย”
523
