ตอนที่ 8 หลับไม่ลง
ใบบัวเห็นกาวินเดินไปเดินมาอย่างกับหนูติดจั่นอยู่ปากประตูห้องนอนจนสายตาของเธอเกิดความรำคาญจึงเอ่ยถามขึ้น แต่นั่นก็ทำให้เขาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของเธอเอ่ยถามขึ้นว่า...
“จะนอนแล้วเหรอคะ” ใบบัวคิดว่าเขามารอให้เธอเข้านอนพร้อมกัน
“ยังพี่ว่าจะออกกำลังกายสักหน่อย” ว่าแล้วเขาก็หมุนตัวหันกลับเข้าไปในห้องนอนทำท่าวิดพื้นบนที่นอนนุ่มๆเผื่อว่าเหนื่อยล้าแล้วจะได้หลับได้ง่ายขึ้น
แต่ใบบัวไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดสักเท่าไหร่ก็เขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จเมื่อสักครู่นี้เอง แล้วจะออกกำลังกายหลังอาบน้ำเสร็จนี่นะฟังดูแล้วมันย้อนแย้ง รู้สึกไม่สอดคล้องเอาเสียเลยเธอจึงเดินเข้าไปดูในห้องนอนเห็นเขาทำท่าวิดพื้นอยู่จริงๆด้วย
ทันใดนั้นด้วยนิสัยเด็กๆของเธอจึงนึกสนุกอยากแกล้งเขาขึ้นมาเธอวิ่งขึ้นไปบนเตียงแล้วนั่งลงทับหลังของเขาเอาไว้อย่างนึกสนุกที่ได้แกล้งจนกาวินไม่สามารถวิดพื้นต่อได้ ถึงตัวของเธอจะเล็กนิดเดียวก็ตาม
“อาบน้ำแล้วจะออกกำลังกายอีกทำไมคะ”การกระทำของหญิงสาวตรงหน้าทำให้คุณหมอหนุ่มอย่างกาวินยิ้มกว้างขึ้นมาได้เนื่องจากเธอดูน่ารักสดใส แล้วก็เป็ธรรมชาติมากๆแต่คำถามของเธอในครั้งนี้เขาขอไม่ตอบนะ แต่พอสายตาเ้ากรรมมันเหลือบไปเห็นหน้าอกตูมๆที่ไม่มีบราของเธอเท่านั้นแหละอาการไม่พึงประสงค์ก็ได้เกิดขึ้นอีกแล้ว
“โอ๊ย! ปวดหลัง” มารยาพันเล่มของคุณหมอหนุ่มก็ได้เริ่มขึ้นอีกแล้วเขารีบนอนคว่ำลงทันที เมื่ออะไรๆของเขาที่อยู่ภายใต้กางเกงมันเริ่มเจี๊ยวจ๊าว
“เป็อะไรคะ!” ใบบัวถามขึ้นด้วยความเป็ห่วง แอบรู้สึกผิดที่ตัวเองนั่งทับลงไปบนหลังของเขาเมื่อสักครู่
“ก็เมื่อกี้ข้าวนั่งทับหลังพี่ สงสัยจะเคล็ด” เขาหาเื่พูดไปอย่างนั้นแหละ หวังจะให้ตัวเองสงบจิตสงบใจลงให้ได้ก่อน
“มาค่ะหนูนวดให้” ใบบัวรู้สึกผิด จึงขออาสานวดให้ด้วยท่าทางรีบร้อน
“ไม่เป็ไรนอนพักสักครู่เดี๋ยวก็หาย” ตอนแรกก็แค่้าสงบจิตสงบใจเท่านั้น
“ไม่ได้ค่ะหนูเป็คนทำพี่หมอเจ็บหนูต้องรับผิดชอบ” แต่ดูเหมือนว่าใบบัวจะไม่ได้สนใจในคำพูดของพี่หมอเลยสักนิดเธอยกเสื้อชุดนอนผ้าลื่นที่เขาสวมใส่อยู่ขึ้น เผยให้เห็นผิวขาวๆเนื้อแน่นๆ จากนั้นเธอก็รีบวางมือลงไปแล้วทำการนวดตรงที่เขาบอกว่าเคล็ดทันที
“………” กาวินแอบฟินเบาๆ เมื่อมือนิ่มๆของเธอได้ทำการนวดๆคลำๆอยู่บนแผ่นหลังแน่นๆของเขา
“ดีขึ้นหรือยังคะ”เธอตะแคงคอถามเขาอย่างน่ารัก
“ยัง...”มือนิ่มๆจับๆนวดๆอยู่บนแผ่นหลังแข็งแรงของเขาแล้วเธอก็ลงน้ำหนักมือได้ไม่เลวเลยทีเดียว เื่อะไรจะพอง่ายๆ
“ทำไมไม่ออกกำลังกายก่อนอาบน้ำล่ะคะ”เธอจะไปรู้อะไร
“อาบใหม่ก็ได้...”
“พี่หมอชอบออกกำลังกายเหรอคะ”
“อื้อ...”เขาพยักหน้าเบาๆทั้งๆที่กำลังนอนคว่ำหลับตาอยู่อย่างเพลิดเพลินกับการนวดของเธอปกติคุณหมอผู้รักสุขภาพอย่างเขามักจะออกกำลังกายเป็ประจำอย่างสม่ำเสมอ แต่ไม่ใช่บนที่นอนแบบนี้
“แล้วข้าวล่ะชอบออกกำลังกายไหม” เขาถามขึ้นมาบ้าง คล้ายกับกำลังชวนเธอคุย
“อือ...คิดว่าไม่นะคะ”จิตใต้สำนึกของเธอมันบอกแบบนั้น
“ข้าวง่วงหรือยัง” เขาลุกขึ้นมานั่ง ว่าจะชวนเธอเข้านอนได้แล้ว
“พี่หมอลืมอะไรหรือเปล่าพี่ยังไม่ได้ทำแผลที่หัวให้หนูเลย” แผลที่ศีรษะของใบบัวจะต้องล้างทุกวันเพราะยังไม่หายดีแต่คนที่จะต้องทำแผลให้กำลังอยากจะบ้าบราก็ไม่ยอมใส่แล้วขนาดของเธอก็ออกจะเกินตัวซะขนาดนั้นกาวินรู้สึกหายใจไม่ค่อยจะทั่วท้องสักเท่าไหร่ รู้สึกติดๆขัดๆไปหมดกลัวใจตัวเองเหลือเกิน ก็เขาเป็ผู้ชายทั้งแท่งแล้วเธอก็เป็สาวสะพรั่งเต็มตัวถึงจะพยายามบอกกับตัวเองว่าอย่ามองแต่ลูกตามันก็ไม่รักดี
“มาๆรีบล้างแผลจะได้รีบนอน” กาวินรีบเดินไปหยิบกล่องที่ในนั้นบรรจุอุปกรณ์ทำแผลมาวางลงแล้วเริ่มลงมือเช็ดแผลให้เธอ
“พี่ว่าแผลเริ่มแห้งแล้วเปิดผ้าออกเลยดีไหม”
“แล้วแต่คุณหมอเลยค่ะ” ก็เขาเป็คุณหมอ คุณหมอพูดอะไรเธอก็ว่าอย่างนั้นแหละ ใบบัวยิ้มหวานให้พลางแอบมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาในขณะที่เขากำลังทำแผลให้เธอ
มือพี่หมอก็เบ๊าเบา...ใบหน้าก็ล๊อหล่อ ใบบัวแอบมองใบหน้าของคนตรงหน้า เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายคนนี้จะเป็สามีของเธอเธอไม่รู้หรอกว่าก่อนหน้านี้เธอกับเขาจะรักกันมากขนาดไหน เธอจำอะไรไม่ได้เลย แต่ทุกครั้งที่เขาทำอะไรให้เธอเธอรู้สึกเหมือนตกหลุมรักเขาอีกครั้งหัวใจดวงน้อยๆของเธอแอบสั่นไหวเบาๆเมื่อสายตาของเขาจับจ้องมองมาที่เธอ
“ยิ้มอะไร...พักนี้ยิ้มบ่อยเกินไปแล้วนะเราน่ะ” รอยยิ้มของเธอมันทำให้เขารู้สึกไม่เป็ตัวของตัวเองเขาไม่เคยรู้สึกชอบผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่กลับรู้สึกชอบเธอั้แ่ครั้งแรกที่เจอ
“ทำไมคะ...เมื่อก่อนหนูไม่ค่อยยิ้มเหรอคะ” กาวินจัดการล้างแผลให้เธอเสร็จโดยไวแต่สายตาเ้ากรรมของเขามันไม่ยอมรักดี พยายามห้ามใจแล้วแต่ก็อดมองไปตรงนั้นของเธอไม่ได้ก็หน้าอกตูมๆของเธอมันอยู่ตรงสายตาของเขาพอดิบพอดี
“..............”ไม่รู้! แต่ถ้ายิ้มบ่อยๆแบบนี้เขากลัวว่าสักวันเขาอาจจะทนไม่ไหวแล้วเผลอล่วงเกินเธอเข้า
“พี่หมอเป็อะไรหรือเปล่าคะทำไมหน้าแดงจัง ไม่สบายหรือเปล่า” ผิวขาวๆของเขาเขินนิดอายหน่อยก็แดงหมดแล้ว ใบบัวรู้สึกเป็ห่วง เธอจึงยกมือขึ้นไปแตะหน้าผาก เป็การวัดอุณหภูมิร่างกายให้เขาในแบบของเธอแต่ใบบัวกลับหารู้ไม่ว่า หน้าอกตูมๆของเธอเกือบจะได้ัักับร่างกายของเขาอยู่แล้ว
“ตัวก็เย็นดีนี่คะ” ก็เขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ แล้วเขาก็ไม่ได้เป็อะไร
“พะ...พี่ไม่ได้เป็อะไร อ่ะเสร็จแล้ว” กาวินใช้พลาสเตอร์แปะแผลให้เธอจากนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นแล้วเดินหนีเอาอุปกรณ์ทำแผลไปเก็บ
“เข้านอนกันเถอะพรุ่งนี้พี่ต้องไปทำงานแต่เช้า” ‘ครั้นจะนอนคนละที่ก็คงไม่เนียนเธออาจจะสงสัยเอาได้ เอาวะไหนๆเธอก็เข้าใจว่าผมเป็สามีของเธอไปแล้ว นอนด้วยกันบนเตียงนี่แหละ’
“ห่มผ้าด้วย” กาวินบอกให้เธอดึงผ้าห่มขึ้นไปห่ม เมื่อเห็นว่าเธอนอนหงายท่าทางสบายใจ
‘โอ๊ยผมอยากจะบ้าอะไรจะใหญ่เกินตัวขนาดนี้นะ ใจสั่นไปหมดแล้วเนี่ย’
“ไม่ค่ะหนูร้อน” เธอปฏิเสธ
‘นี่ขนาดไม่ได้ใส่บรานะยังตูมได้มากขนาดนี้ไม่อยากจะนึกถึงของจริงที่อยู่ข้างในเล๊ย’
“ลดแอร์ไหม” เขาเสนอเผื่อว่าเธอจะยอมห่มผ้าแต่โดยดี
“แค่นี้กำลังดีแล้วค่ะ” กาวินเอนตัวลงนอน เขาพลิกตัวหันหลังให้เธอทันทีจากนั้นก็เอื้อมมือไปปิดไฟที่หัวเตียง ไม่นานหญิงสาวตัวเล็กก็หลับไปอย่างง่ายดาย ด้วยลมหายใจที่สม่ำเสมอแต่กาวินยังนอนไม่หลับกลิ่นหอมๆจากตัวของเธอมันรอยเข้ามาเตะจมูกของเขาอย่างจังปลุกย้ำความเป็ชายจนนอนยังไงก็นอนไม่หลับ เขาจึงลุกขึ้นออกจากเตียงนอนแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป...
32K
