"ทำอะไรกัน"ธันนิ่วหน้าเมื่อได้ยินเสียงกดกริ่งหน้าคอนโดมันจะเช้าอยู่แล้วใครกล้ามากดกริ่งหน้าห้องรู้ทั้งรู้ว่าคอนโดนี้เป็ของไอ้เพลิงคนที่จะขึ้นมาที่นี่ได้จะต้องเป็คนที่สนิทจริงๆเท่านั้น ธันมองสภาพของเพื่อนสองคนที่แบกร่างเล็กห้อยล่องแล่งบนบ่ามาอย่างคนหมดสภาพ กลิ่นอ้วกเหม็นคลุ้งไปทั่ว แถมเนื้อตัวเพื่อยก็ยังเลอะเทอะไปหมด
"น้องแม่งเมาหมาไม่แดก"ไอ้วินบอกอย่างคนอารมณ์เสียไม่ต่างกับไอ้เพลิงที่คอยจับมือน้องไม่ให้แก้ผ้าไอ้เพลิงหน้าห้อง
"เชี่ยเลอะเทอะชิบหายพวกมึงมอมน้องมันหรือไง"ธันถอยหลังเปิดประตูอ้าออกกว้างให้เพื่อนๆแบกน้องเข้ามา
"มอมก็บ้าละพวกกูแค่ให้ลองดื่มแต่พวกมันทำยังกับน้ำอดลมซดโฮกๆ"ไอ้เพลิงเม้มปากยกมือขึ้นฟาดก้นม่อนเสียงดังอีกทีน้องมันก็ช่างยั่วเหลือเกินตาฉ่ำเยิ้มยิ้มโคตรหวานพอหันไปมองไอ้วินที่แบกไอ้ไผ่พาดบ่าเอาไว้หัวห้อยไปด้านหลัง
"ไม่ต่างกันหรือไง"
"เออแม่งกูจะเอามันไปอาบน้ำเหม็นเหี้ยไอะ"ไอ้วินทำท่าจะโยนไอ้ไผ่ลงพื้น
"อย่าพึ่งเอาน้องมันไปกองไว้ที่โซฟาก่อนกูมีเื่จะคุยด้วย"ธันบอกเสียงขรึมเพื่อนสองคนถึงกับชะงัก
"เื่ใหญ่เหรอวะ"ไอ้เพลิงถามสีหน้าจริงจัง
"อืมจะว่าใหญ่ก็ใหญ่เป็เื่พวกเราสามคนด้วยน่ะ"
"เออ/เออ"สองเสียงตอบพร้อมกันแล้วพาน้องไปวางไว้ที่โซฟาไอ้ม่อนผวาลุกขึ้นนั่งทำท่าขยักขย้อนจะอ้วกเดือดร้อนธันต้องวิ่งไปเอาถังขยะมารองเอาไว้ไม่งั้นแม่บ้านคงบ่นหูชาที่ต้องมาเก็บเศษซากจากอาเจียนของน้องมันไอ้ไผ่เองก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ธันส่ายหน้าไปมา
"มีอะไรวะ"ไอ้วินกระแทกตัวเองลงตรงโซฟาตัวยาวถอดเสื้อที่เปื้อนเศษอ้วกของน้องมันไอ้เพลิงเองก็ถอดจนหมดเหลือแค่บ๊อกเซอร์ข้างใน
"เละเลยพวกมึง"ธันบ่นแล้วเดินไปหยิบแก้วเหล้ามาสามแก้วพร้อมกับขวดที่มีอยู่ประจำห้อง
"ว่าไงมึง"เพลิงถามบ้าง
"แม่จะให้พวกเราหมั้นหว่ะ"ธันบอกสั้นๆ
"ห๊ะ!!"ไอ้วินอ้าปากค้าง
"เห้ย!!เกิดอะไรขึ้นกันแน่"
"ก็ตอนค่ำกูพาไอ้บู่กลับมานี่แม่มึงโทรมาหากูบอกโทรหามึงไม่ติด"ธันบอกเพลิงที่ถือแก้วเหล้าค้าง
"อ่อพอดีแบตกูหมด"
"เออดิป้าดาวบอกว่าจะให้พวกเราสามคนไปเจอกลุ่มของเพื่อนแม่ๆอะ"
"แล้วมึงรู้ได้ไงว่าพวกเราจะต้องหมั้น"ไอ้วินทำหน้าข้องใจ
"ตอนแรกกูก็ไม่รู้พอดีพี่ธีร์บอก"ธันทำเสียงขรึม
"กูไม่ยอม"เพลิงโพล่งมาคนแรก
"ใครก็ไม่ยอมมึงยอมเหรอไงไอ้ธัน"วินบอกเสียงเรียบ
"ยอมก็เหี้ยแล้ว"ธันยกแก้วขึ้นดื่ม
"แล้วจะเอาไง"เพลิงถามบ้าง
"เอาจริงๆนะพวกมึงรู้สึกยังไงกับน้องๆมันวะเอาแบบเปิดอกมึงก่อนไอ้วิน"ธันจ้องหน้าเพื่อนอีกสองคนเขม็งวินยกแก้วขึ้นดื่มน้ำสีเหลืองในแก้วจนหมด
"กูว่ากูชอบไผ่จริงๆหว่ะอาจจะยังไม่ถึงขั้นรักหรอกแค่ชอบมากๆ คือพวกมึงก็เห็นกูรำคาญผู้หญิงมากแค่ไหนเซ้าซี้ไร้เหตุผลงี่เง่าแต่พออยู่กับไอ้ไผ่มันก็ทำท่ากล้าๆกลัวๆกูนะตลกดีแถมมันยังไม่น่ารำคาญอีกอย่างเมื่อค่ำกูจูบมันไปแล้วด้วยคนอะไรปากแม่งหวานชิบหาย"วินพ่นลำหายใจปล่อยเพื่อนๆอ้าปากค้างธันถึงกับทำหน้าเหมือนไม่เคยเห็นหน้าเพื่อนเขานึกว่าเื่นี้เพลิงมันจะรุกก่อนกลายเป็วินไปเสียอย่างนั้น
"มึงเนี่ยนะจูบผู้ชายกูโคตรอึ้ง"ธันคราง
"เออสิกูยังงงตัวเองอยู่นี่ไงตอนที่มันเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าห้องกูๆก็คิดว่าตัวมันขาวๆบางๆดีถึงจะไม่เท่าไอ้ม่อนก็เถอะแต่คือพอกูเห็นด้านหลังมันกูก็ขึ้นแล้วยิ่งพอเห็นมันหันกลับมากัดปากทำท่าไม่สบายใจกูรู้สึกอยากฟัดเลยเผลอจูบไป"
"เวรแล้วเพื่อนกูรุกไวชิบหายน้องมันไม่ใหรือไง"เพลิงทำหน้าเหมือนไม่เคยเห็นเพื่อนออกอาการคลั่งขนาดนี้
"ไม่รู้หว่ะกูอยากได้น้องมันแล้วก็ก็ไม่อยากจะเล่นๆกับน้องมันด้วย"วินยักไหล่แล้วมึงล่ะไอ้เพลิง
"กูเหมือนเดิมคือกูเห็นหน้าไอ้ม่อนกูก็รู้แล้วว่าเออนี่แหละใช่คนนี้เลย พวกมึงก็รู้ว่ากูไม่ได้ชอบผู้ชายแต่น้องมันมาชนใจก็ปังเลยกูไม่เปลี่ยนใจแน่นอนและคืนนี้น้องมันต้องเป็ของกูเพราะกูจะไม่ทนให้มันยั่วกูแบบนี้อีกแล้ว"เพลิงเข่นเขี้ยว
"เชี่ยยยยยยยยยย"สองเสียงประสานพร้อมกัน
"ว่าแต่มึงเถอะไอ้ธันยังไงกับไอ้บู่"วินหันมาถาม
"ไม่ไง"ธันบอกเสียงเอื่อย
"อย่ามาสั้นไอ้เหี้ย"เพลิงด่าธันถึงกับหลุดขำ
"พวกมึงคิดว่าไงล่ะ"ธันโยกโย้
"อย่ามาเบี่ยงไอ้สัดพวกกูบอกแล้วเหลือแต่มึงนี่แหละลีลานะสัด"วินด่าบ้าง
"กูก็รู้สึกดีกับน้องมันนะคือมันตลกดีหว่ะ"ธันบอกยิ้ม
"มึงจะแค่รู้สึกดีกับ้องไม่ได้นะโว้ยถ้ามึงรุกมึงก็เดินหน้าเต็มที่แต่ถ้าไม่มึงก็ห่างน้องมันไปเลยเพราะกูสองคนคิดว่าแน่นอนแล้ว มันเป็เพื่อนไอ้ไผ่ไอ้ม่อนมันจะมองหน้ากันไม่ติด"วินโวยวายธันนิ่งไปตามองแก้วที่ว่างเปล่าแล้วรินเหล้าลงไปใหม่
"เฮ้อ!!พวกมึงก็รู้ว่ากูโลดส่วนตัวสูงอีกอย่างนะกูเป็หนุ่มวายเื่ชายรักกันนี่ชิลมากสำหรับกูพวกมึงมีเมียเป็ผู้ชายกูก็ไม่เดือดร้อน"
"อย่านอกเื่ไอ้เหี้ย"เพลิงบ่น
"ฮ่าๆๆๆ ก็เออบู่มันก็น่ารักดีกูชอบแต่ค่อยๆเป็ค่อยๆไปนะเว้ยน้องมันกลัวกูชิบหายเอะอะลมแดกๆ"ธันส่ายหน้าทั้งสามคนมองหน้าหันมายิ้มให้กันยกแก้วขึ้นชน
"เอาล่ะตอบคำถามกับใจตัวเองได้แล้วมาเื่แม่บ้างเอาไงกันดี"เพลิงสรุป
"กลับบ้านกันตอนเย็นพรุ่งนี้"ธันบอก
"วันใหม่แล้วมึง"วินแย้ง
"ไว้ค่อยไปไม่ได้เหรอวะกูอยากอยู่กับน้องก่อน"เพลิงแย้ง
"ว่าแต่ไอ้ธันมึงรู้มั๊ยแม่ๆเค้าจะเอาสาวที่ไหนมาให้พวกเราวะ"วินทำหน้าสงสัย
"เห็นว่าเป็กลุ่มของคู่ค้าบ้านพวกเราหว่ะมีไฟแนนซ์ อสังหา กับโลจิสต์"ธันบอกคร่าวๆ
"โหบ้านพวกเรากะจะไม่ให้ใครได้ธุรกิจไปเลยเหรอวะ"เพลิงถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"นี่ถ้าแม่ๆรู้ว่าเมียพวกเราเป็ผู้ชายหมดทำไงวะ ไอ้ธันยังดีมีพี่ธีร์แต่มึงกับกูนะไอ้เพลิงลูกชายคนเดียวไม่น่ารอด"วินบ่น
"กลัวที่ไหนยังไงแม่ก็ต้องยอมแยกย้ายเหอะหว่ะตื่นมาค่อยว่ากันน้องมันหลับไปแล้วนั่น เออจริงด้วยแล้วไอ้บู่เป็ไงมั่งวะ"เพลิงยักไหล่
"นอนหลับไปแล้วเพลีย"ธันบอกเพื่อนอีกสองคนหันขวับมามอง
"ให้นอนบนเตียงมึงเนี่ยนะ"วินทำสีหน้าไม่เชื่อ
"เออดิน้องมันป่วย"ธันพยักหน้า
"กูว่าไม่รอดฮ่าาา พวกเรามีเมียเป็ผู้ชายแถมยังเป็เพื่อนกันอีกด้วยเจ๋งหว่ะ"เพลิงหัวเราะแล้วเดินไปแบกคนที่นอนจมกองอ้วกตัวเองขึ้นกลับเข้าห้องตัวเองพอๆกับวินที่แบกไผ่ขึ้นบ่า
"ไอ้วินมึงเบาๆกับน้องมันมั่งเชี่ยนี่น้องมันจะทนมือทนตีนมึงมะวะ"ธันส่ายหัว
"สไตล์กูแบบนี้ หึหึ เอาน่ะกูจัดการของกูได้"
"เออแล้วแต่มึงเลย"ธันขยับตัวลุกกลับเข้าห้องเพลิงแบกม่อนเข้าไปในห้องได้ก็ดิ่งไปที่ห้องน้ำ
"เมาเรื้อนนะม่อนทำพี่ขึ้นหลายรอบแล้วนะไอ้เด็กบ้านี่"เพลิงจับน้องมันแก้ผ้าออกทั้งตัวแล้วเอานอนลงในอ่างยกมือขึ้นดีดปลายจมูกของคนที่หลับตาไม่รู้เื่ด้วยความมันเขี้ยวเปิดฝักบัวปรับน้ำอุ่นแล้วค่อยๆอาบให้เบาๆสำรวจเนื้อตัวขาวที่ตอนนี้กลายเป็สีชมพูเข้มไปแล้วเรียบร้อย
"น่ารักชิบ"เพลิงบ่นกับตัวเองสองมือจัดการสระผมอาบน้ำให้น้องเบาๆยังไม่ทันจะเสร็จเสียงอ้อแอ้ก็ดังขึ้น
"อือที่ร๊ากกกก"ม่อนคว้าแขนเปียกๆขึ้นเกาะคอหนาดวงตาหรี่ปรือมองสบตาคม
"มาให้พี่ม่อนจูบหน่อยสิคนอารายเซกซี่ที่ซู๊ดดด"ม่อนแอ้แอ้บอก
"รู้ตัวเปล่านี่ว่าพูดอะไร"เพลิงก้มหน้าลองมองคนที่หน้าแดงตาปรือ
"รู้สิมามะมาเป็เมียพี่ซะดีๆ"ม่อนพูดจบก็ยกแขนขึ้นมาจับใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ทั้งสองข้างดึงลงมาประกบปากตัวเองเอาไว้นิ่งๆเพลิงปล่อยให้น้องมันทำในสิ่งที่อยากทำแต่เ้าตัวกลับแปะปากชนกันไว้เฉยๆเพลิงเลิกคิ้วดึงหน้าตัวเองออก
"ไหนจูบ"
"นี่งายจูบแล้วจุ๊บๆๆๆๆๆ"ม่อนเอาปากชื้นๆแปะไปทั่วใบหน้าคมที่เคราครึ้มเริ่มขึ้นเป็ไร
"หึหึ แบบนั้นเรียกจูบที่ไหนพี่ไม่ใช่หมานะไอ้นองนอย"เพลิงบ่นขำๆปล่อยให้น้องมันใช้มือสะเปะสะปะไปทั่งตัวยิ่งทำให้เพลิงระงับอารมณ์ยากขึ้นไปอีก
"หนายครายหมา อึ๊ก ม่ายช่ายหมา"
"จมูกบานแล้วนั่นไม่ใช่หมาจริงเหรอ"เพลิงรวบตัวเปล่าเปลือยของน้องมันเข้ามาชิดอกก้มลงจูบปากแรงๆไปทีนึงแล้วปล่อยออกจัดการดึงบ๊อกเซอร์สีดำตัวเดียวที่เหลือติดตัวออกโชว์กล้ามเนื้อหนั่นแน่นไปทั้งตัวแล้วอุ้มน้องมันขึ้นจับซ้อนตักในอ่างค่อยๆเปิดน้ำอุ่นลงมาช้าๆ
"หนาวมั๊ย"เพลิงถามข้างๆหูดึงน้องมันลงมาพิงอกเอาไว้แขนหนาข้างนึงสอดรัดเอวน้องเอาไว้อีกข้างก็คว้า Foam Bath มาผสมลงในอ่างปล่อยให้น้องมันคว้าโฟมขึ้นมาเป่าเล่น
"หายเมาแล้วไง"
"ครายเมาไม่มี๊ ฮึก อึ๊ก"เสียงสะอึกน้อยๆดังอยู่ในอกเพลิงหัวเราะเบาๆมือหนาใช้ฟองน้ำขึ้นลูบหลังขาวๆเบามือ
"สบายหรือเปล่า"
"อืมมม ซาบาย"น้องพยักหน้าหงึกหงักเพลิงยิ้ม
"ม่อน"
"หือ"
"ชอบพี่บ้างมั๊ย"
"ชอบเหรอ ม่ายชอบ"เพลิงขมวดคิ้วกับคำตอบที่ได้รับแรงกระชับจากแขนรัดเอวน้องแรงขึ้น
"ทำไมล่ะ"น้ำเสียงพยายามไม่ให้แข็งขึ้นเพราะถูกขัดใจ
"กลัวพี่เพลิงน่ากลัวชิบ อิ๊ก ชิบหาย"ม่อนห่อไหล่เมื่อรับรู้ถึงแรงรัดจากแขนแข็งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม
"แล้วไม่กลัวพี่เหรอ"เพลิงถามย้ำ
"ม่ายกลัวพี่อุ่นดี"เพลิงอยากจะยกมือขึ้นเกาหัวตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด
"สรุปน้องมันรู้หรือเปล่าวะว่ากูกอดมันอยู่เนี่ย"เพลิงสถบอยู่คนเดียว
"บ่นราย ว่าแต่ อึก พี่เป็ครายวะครับ"ม่อนหันมามองใบหน้าคมเข้มด้วยความสงสัยทั้งที่สบตากันอยู่แต่สายตาน้องมันกลับเหม่อไปซะงั้น
"อยากรู้เหรอ"
"อื้มมอยากรู้"
"งั้นหันหน้ามาหาพี่สิ"เพลิงหลอกล่อน้องมันม่อนหมุนตัวเองกลับมาขาทั้งสองข้างอ้าควบเอวหนาเอาไว้ปล่อยให้อะไรๆมันเสียดสีกันไปมาเพลิงกัดฟันแน่นเพราะม่อนยั่วเขาโดยที่ไม่รู้ตัว
"เห็นหน้าพี่ชัดหรือยังครับ"
"ชัดเยยยย อึก พี่แม่งหล่อสัด ฮึก อะ"ม่อนสะอึกเบาๆ
"หล่อมากเหรออยากได้มั๊ย"
"อยากได้พี่หล่อกว่าไอ้พี่เพลิง อึก อีกอะ"น้องมันเอามือแปะไปทั่วใบหน้าครึ่งยิ้มครึ่งบึ้งของเขาเอาไว้
"ชอบหรือเปล่าล่ะ"
"ที่ซู๊ดด ผมก็หล่อนะสู้ได้เหรอเปล่า"ม่อนจับใบหน้าเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
"ไม่สู้แต่อยากให้ม่อนจูบมากกว่าลองดูมั๊ยว่าใครเก่งกว่ากัน
"ได้เลยอึก"เพลิงค่อยๆลดใบหน้าลงช้าๆโดยที่ไม่ละสายตาไปจากใบหน้าหวานมือหนาเปลี่ยมาจับใบหน้าเล็กเรียวเอาไว้แทนค่อยๆประกบปากลงกับปากสวยได้รูปช้าๆลิ้นร้อนๆแตะเบาๆไปตามรูปปากก่อนจะค่อยๆแยกริมฝีปากออกแล้วสอดเข้าไปช้าๆ
"อ้าปากหน่อยสิ"เพลิงปล่อยปากออกแล้วบอกน้องมันเบาๆเ้าตัวทำตามอย่างคนไม่รู้ตัวเผยอปากออกตามคำสั่งเพลิงส่งลิ้นร้อนๆเข้าไปดูดเอาน้ำหวานไล่และเล็มลิ้นเล็กที่ดิ้นเร่าอยู่ในปาก
"เก่งจังพี่สู้เราไม่ได้แล้วนะรู้มั๊ย"
"อือออ"ม่อนครางด้วยความไม่ประสาเพลิงใช้ลูกล่อลูกชนหลอกล่อให้คนน้องหลงตามมาเรื่อยๆสองมือบีบเฟ้นไปทั่วร่างเว้นเอาไว้ตรงกลางด้านหน้าปล่อยให้น้องมันดิ้นรนร้องจะเอาด้วยความเพลิดเพลิน
"อยากได้อะไรหืมเด็กดี"เพลิงกระซิบเสียงพล่า
"จะเอาจะเอาหมดเลยฮือ อย่าแกล้งน้อง"เสียงออดอ้อนหวานหยดเล่นเอาเพลิงใจวิบหัวใจพองโตรอยยิ้มร้ายปรากฎขึ้นบนใบหน้า
"อยากได้อะไรก็เอาสิพี่อนุญาต"เพลิงบอกเบาๆมองใบหน้าหวานที่ตะเกียดตะกายทนรุนทุรายเพราะไม่ได้ดั่งใจของคนตรงหน้า
"อย่าแกล้งไม่เอานะช่วยน้องหน่อย"ม่อนท้วงเสียงหวานริมฝีปากฉ่ำวาวน้ำใสๆย้อยลงตรงมุมปากเพลิงอดใจไม่ไหวก้มลงจูบซับเอาน้ำหวานนั่นแห้งสนิทอีกครั้งมือน้อยเกาะไหล่สองข้างของเขาเอาไว้แน่นตรงกลางดุนดันบดเบียดแท่งร้อนของเขาจนรู้สึกได้ใบหน้าคมเข้มร้อนผ่าวจนเขาทนแทบไม่ไหวแต่ครั้งแรกของน้องเขาก็อยากจะให้ผ่อนคลายที่สุด จริงอยู่เขาไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนแต่เื่แบบนี้มันก็ไม่ยากเกินความสามารถเพียงปล่อยให้ล่องลอยไปตามสัญชาติญาณเขาอุ้มน้องที่ไม่รู้เบลอเพราะเหล้าหรือเพราะอารมณืที่เขาปลุกเร้าขึ้นกันแน่ขึ้นแนบอกคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่อน้องเอาไว้
"อือปายหนาย"
"ไปขึ้น์ไงอยากไปหรือเปล่าครับ"เขาบอกน้องเสียงหวานเอาอกเอาใจ
"ไปๆจะไปขึ้นชิงช้าซาหวันเหรอ อึ๊ก ไปด้วย"ม่อนพยายามดึงมือออกจากห่อผ้าที่เขาพันเอาไว้
"เดี๋ยวตกอยู่นิ่งๆก่อน ฮะเห้ยยยยยยย"เขาต้านแรงน้องเอาไว้ไม่ไหวจนพากันถลาล้มลงบนพรมก่อนถึงเตียงกว้าง
"อะโอ๊ยยยเจ็บบบบบบบบบบบบบ"เสียงร้องลั่นทำให้ต้องรีบลุกขึ้นมาจากตัวน้องที่เขาล้มลงทับเอาไว้
"ฮึกเจ็บนะเจ็บทำอะไรเนี่ย"เพลิงขยับตัวลุกนั่งข้างๆคนที่ถูกห่อด้วยผ้าเช็ดตัวยักแย่ยักยันดันตัวเองลุกขึ้นนั่งตัวเขาเองก็อยู่ในสภาพเปลือยเนื้อตัวนั่งชันเข่าสองข้างอยู่ข้างๆม้อนมันอยู่ๆก็หยุดร้องกระทันหันเขาละจากการเกาหัวเพราะมไ่รู้จะทำยังไงดีมองหน้าน้องด้วยความสงสัย
"โหใหญ่กว่าของม่อนอีก ทำไมอะทำไม"ตอนแรกเขายังไม่เข้าใจว่าน้องหมายถึงอะไรแต่พอมองตามสายตาแล้วก็ต้องหลุดขำก๊ากออกมาก็ไอ้ตัวดีของเขาจ้องลูกชายของเขาตาเขม็งตอนนี้มันกำลังแข็งขึงได้ที่จากการปลุกเร้าน้องมัน
"หึหึไอ้เด็กแสบร้องทำไม"
"อยากได้มั่ง"เสียงที่ตอบกลับมาทำให้เขาพอจะรู้ว่าน้องมันเริ่มจะหายเมาบ้างแล้ว
"อยากได้แบบไหนล่ะ"เขาถามน้องมันก็เงยหน้าขึ้นมาจากของเขา
"แบบไหนคืออะไรเหรอ"
"ก็แบบนี้ไงหรือแบบนี้"เขาจับมือน้องเอามาแปะตรงกลางตัวเขาอีกมือก็จับไหล่เล็กเอาไว้ดึงให้มาแนบปากกับเขาอีกครั้งเสียงอู้อี้ขัดขืนค่อยๆจางหายไปมือน้อยถูกบังคับให้ลูบคลำขึ้นลงไปเรื่อยๆ
"พี่เพลิง อือออ พี่เพลิงง"เสียงครางปนหวานนั่นทำให้เขายิ่งรู้สึกอยากได้มากขึ้นไปอีกเขาปล่อยปากออกแล้วคว้าตัวน้องเอาไว้อุ้มคนตัวบางไปวางไว้บนเตียงสายตาไม่ยอมละไปจากใบหน้าหวานที่หอบหายใจเข้าปอดจนอกกระเพื่อมก่อนจะบดตัวเองลงไปช้าๆ
#อ๊าาาาาาาพี่เพลิ๊งงงงงงงง ทำอะไรน้องงงงงง
244
