ตอนที่ 3
“ไหนดูสกิลหน่อยซิ”
สกิล ฟาดเต็มแรง (ใช้งาน)
โจมตีด้วยความแรงไปยังเป้าหมาย
ใช้ MP 10 หน่วย
CD 15 วินาที
นอกจากสกิลอาชีพที่ได้เมื่อเลเวลอัพแล้วผู้เล่นสามารถหาสกิลได้จากการทำเควสหรือดร็อปจากมอนเตอร์ การใช้งานสกิลนั้นขึ้นอยู่กับอาวุทของผู้ใช้งาน สกิลนั้นสามารถอัพเลเวลได้โดยการเก็บค่าประสบการณ์เช่นเดียวเก็บกับตัวละคร
ฟาดเต็มแรง
เปรี้ยงงง
-23
“แรงขึ้นเยอะเลยแหะ” ริชลองใช้สกิลกับมอนเตอร์ตัวเดิม “แต่ใช้มานาเยอะจริง ใช้ได้แค่ 5 ครั้งมานาชั้นก็หมดแล้ว”
ยินดีด้วยท่านอัพเลเวลเป็ 7
“ฟาร์มซะเพลินเลย เข้าเมืองไปส่งเควสดีกว่า” หลังจากฟาร์มอยู่หลายชั่วโมงริชก็ตัดสินใจกลับไปส่งเควส
“เห้ย ไอหนู” หลังจากที่ริชกำลังเดินออกจากป่าก็มีชาย 2 หญิง 1 เดินเข้ามาเรียก
สามคนนั้นเป็ผู้เล่นรีดไถที่เจอเมื่อตอนเข้าเกมมาตอนแรก
ซวยชิบหาย ริชคิดในใจพวกนี้คงตามมาเพราะเราปฎิเสธพวกมันสินะ
“พวกพี่มีอะไรหรอครับ”ริชถามอย่างสุภาพเพราะคิดว่าถ้าเกินพูดอะไรไม่เข้าหูละก็คงลำบากแน่นอน
“ฉันเดินตามหาแกจนทั่ว มาอยู่นี่นี่เอง”ชายร่างใหญ่ตอบ
“พี่มีธุระอะไรกับผมรึป่าวครับ ถ้าไม่มีผมขอตัวก่อนนะครับ” พูดเสร็จริชก็รีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันที
“ฉันยังไม่ได้บอกให้แกไปเลยนะ” ชายร่างใหญ่รีบพุ่งตัวมาขวางริชไว้พร้อมกับพวกที่ตามมาอีก 2 คน
เมื่อเห็นว่าสามคนนี้ไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆแน่ริชจึงทำการตรวจสอบข้อมูลของทั้งสามคนทันที
ผู้เล่น ???? LV.23
ผู้เล่น ???? LV.21
ผู้เล่น ???? LV.21
“สามคนนี้ดูจากเลเวลแล้วคงพึ่งเข้ามาเล่นได้ไม่นานสินะ นักดาบหนึ่งคน พระอีกหนึ่งคน และผู้หญิงเป็นักธนู”ริชคิดในใจ
“พวกนาย้าอะไรจากชั้น” ริชถาม
“ส่งเงินในตัวแกมาให้หมด” ชายร่างใหญ่พูด
“ไม่น่าอายไปหน่อยเรอะ ที่มาไถเงินผู้เล่นใหม่นะ” ริชตอบกลับพลางมองดูรอบเพื่อหาช่องว่างที่จะหนี
“เอาละอย่าเล่นลิ้นส่งเงินที่แกมีมา” ชายร่างใหญ่ที่เป็นักดาบยืนมือเข้ามา
“ก็ได้ๆ”ริชยื่นมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วกำเหรียญออกมา
ในขณะที่ชายร่างใหญ่กำลังยิ้มอย่างซะใจที่กำลังได้เงินนั้นเอง
เปรี้ยงงง “โอ้ยยย” ริชปาเหรียญที่อยู่ในมือใส่หน้าชายร่างใหญ่ทันที
“ลูกพี่เป็อะไรไหม” ชายอีกคนที่อยู่ในกลุ่มใที่ชายร่างใหญ่ถูกโจมตีจึงรีบเข้ามาดูทันที
“ลูกพี่มันหนีไปแล้ว” ผู้หญิงนักธนูเห็นริชวิ่งเข้าไปในป่าหลังโจมตีใส่หน้าชายร่างใหญ่จึงะโบอกทันที
“ไอบ้า เอ้ยยย รีบตามมันไปเร็ว”แล้วทั้งสามคนก็พุ่งตัวตามริชเข้าไปทันที
“เข้าเกมมาวันแรกทำไมซวยอย่างนี้เนี้ย” ริชคิดในใจขณะที่วิ่งหนีอย่างสุดชีวิต
การถูกฆ่าในเกมไม่ว่าจะเป็การถูกฆ่าโดนมอนเตอร์หรือผู้เล่นด้วยกันเองนั้นแน่นอนว่าจะถูกลงโทษโดยการสุ่มดร็อปของภายในตัวแน่นอนว่าถ้าของที่มีค่าตกละก็ถือว่าเป็การสูญเสียอย่างมหาศาลเลยก็ว่าได้ จึงไม่มีใครอยากตายในเกมนี้นักหรอก
“ลูกพี่แค่ผู้เล่นใหม่คนเดียวเอง ทำไมต้องไล่ตามขนาดนี้ด้วย”สาวนักธนูถาม
“แกไม่ได้โดนเหรียญปาใส่หน้าเหมือนฉันนี่หวา” ขายร่างใหญ่ตอบพร้อมกับสีหน้าแค้นแบบสุดๆ
“เราแยกกันหาดีกว่าไหมผมว่า”ชายที่เป็พระเสนอ
“งั้นแยกกันไปคนละทางถ้าเจอแล้วจับมันไว้เดียวฉันจะเป็คนจัดการมันเอง”
“แต่อย่าเข้าไปในเขตป่าโบราณละเดียวจะซวยเอา”หญิงนักธนูกล่าวเตือน
“โอเค”พูดจบทั้งสามก็แยกกันไปคนละทิศ
ตัดมาที่ริชที่ทำลังจ้ำอ้าวด้วยความเร็วสุดชีวิตโดยไม่คิดที่จะหันกลับไปดูสักนิดเดียว “ทำไมซวยอย่างนี้วะ วันแรกก็โดนไล่ฆ่า ถ้าฉันรอดไปได้ต้องไปบอกไอเ้าแม็กให้มาแก้แค้น”
ด้วยความที่เลเวลของริชนั้นน้อยเกินไปสตามิน่าและความอดทนยังไม่มากทำให้ริชหยุดพักเพื่อฟื้นตัวเป็ระยะ “ถ้าเป็หยังงี้พวกมันตามทันแน่”ริชเริ่มประเมินสถาน
เมื่อมองไปรอบๆริชรู้สึกแปลกที่สภาพแวดล้อมรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไปจากตอนแรกที่เป็ป่าโล่งๆแต่ตอนนี้กลับหนาทึบต้นไม่สูงใหญ่ทำให้แสงจากพระอาทิตยืส่องเข้ามาได้น้อยนิด
ั้แ่วิ่งมาริชไม่เจอมอนเตอร์เลยสักตัว“แย่ละสิ นี้หลงเข้ามาอีกเขตแล้วหรอ แต่ทำไม่แถวนี้ไม่มีมอนเตอร์เลยละ” หรือว่าเราจะโชคดีวันนะ
“ฉันเจอแกแล้วไอ่เวร” เสียงดังขั้นมาจากข้างหลัง
ริชหันไปพบกับชายร่างใหญ่ที่เป็หัวหน้าของกลุ่มนั้น แต่ไม่เจออีกสองคนที่เหลือสังสัยพวกมันคงแยกกันหา “แกหนีไม่รอดแล้ว ไอหนุ่ม”ชายร่างใหญ่พูดพร้อมกับหยิบดาบขนาดใหญ่ออกมาถือไว้เตรียมโจมตี
“ถ้าแกฆ่าฉันละก็เพื่อนฉันต้องตามล่าแกแน่ เพื่อนฉันเป็ผู้เล่นระดับสูงนะเว้ย เผลอๆอาจติดท็อปแร้งค์ด้วย” ริชพยายามพูดถ่วงเวลาเพื่อหาทางหนี เมื่อมองไปรอบๆสายตาก็พบเข้ากับถ่ำอยู่ทางซ้ายของจุดที่ริชยืนอยู่
“ท็อปแร้งค์เรอะ นี่แกขู่ฉันสินะ ถ้ามีจริงเพื่อนแกชื่ออะไรละ”
“อ เอ่ออ”ริชพูดไม่ออก ชิบหาย ฉันลืมถามชื่อเ้านั้นไปได้ยังไงวะ ริชนึกในใจที่พลาดถามชื่อจากแม็กไว้ก่อนจะเข้าเกม
“5555 ถึงเวลาตายของแกแล้ว”ชายร่างใหญ่ง้างดาบใหญ่ไปข้างหลังแล้วพุ่งเข้ามาด้วยความเร็ว
23K
