ภายในคอนโดฯหรูตกแต่งในสไตล์ตะวันตก ห้องนอนของธีรญามีระเบียงยื่นออกไปกว้างมาก หญิงสาววางเสื้อผ้าและเทเครื่องสำอางออกจากกระเป๋าสะพายบนเตียง ฝ่ามือของเธอกดเตียงนอนนุ่ม “ นุ่มมากๆ “ ความทรงจำในสมัยเด็ก ่วันหยุดพ่อจะพาไปเที่ยวเมืองต่างๆพักตามโรงแรมชั้นหนึ่งเป็่ชีวิตที่ดีที่สุด เธอนั่งลงบนปลายเตียงมองเฟอร์นิเจอร์รอบๆ เดินไปยืนที่ระเบียงของชั้น 14 แสงไฟในยามค่ำคืนเป็เช่นนี้เอง เสียงคนเคาะประตูห้องนอนเธอ ชีภร์แง้มบานประตูเข้ามาเองเหมือนเธอจะไม่ได้ยินเสียงเคาะ สายลมพัดแรงในเวลานี้ อากาศเริ่มเย็นลง ชีภร์ จ้องมองความงามของหญิงสาวใต้แสงไฟสะท้อนจากด้านล่าง เส้นผมเงางามเหมือนเส้นไหมพลิ้วไปตามแรงของสายลมที่พัดแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอหันกลับมาพอดี “ฉันใหมดเลยคุณเข้ามาทำไมคะ “ ชีภร์เดินเข้ามาหาเธอ “ ผมจะลงไปข้างล่าง้าตรวจงานสักชั่วโมง ผมจะชวนคุณลงไปด้วยกัน “
ชีภร์ลงมาที่ห้องBusinesscenter หญิงสาวนั่งรอในห้องรับรองแยกส่วนออกมา เขาสั่งเครื่องดื่มให้เธอ พนักงานเดินเข้ามาพร้อมเอกสาร “คุณชีภร์้าใช้บริการอินเตอร์เน็ตในห้องพักแบบเร็วพิเศษเป็รายเดือนหรือ เพียงแค่ 15 วัน คะ “ ชีภร์ก้มหน้าอ่านเอกสาร ไม่ได้สนใจพนักงานกำลังถามแต่เขาก็ตอบออกไป “รายเดือนดีกว่า ผมไม่รู้วัน กลับที่แน่นอน“
ธีรญายิ้มให้พนักงานสาว”ค่ะ รอสักครู่ ทางเราจะเปิดชื่อผู้ใช้และ ส่ง รหัสผ่านทางอีเมลของคุณนะคะ “ ชีภร์ย้ายที่นั่งมาข้างเธอ “ ที่นี่เื่ความเร็วอินเตอร์เน็ตค่อนข้างดีใช้ได้ ผมมีงานต้องส่งสำนักงานใหญ่“ ชีภร์วางกระเป๋าเงินกุญแจห้องในมือของเธอ “ผมจะออกไปสูบบุหรี่ข้างนอก“ ธรีญามองที่กระเป๋าเงิน เขาฝากเธอทำไม กระเป๋ากางเกงก็มี “นี่ค่ะ เอกสารของคุณชีภร์และกุญแจสำรองค่ะ “ พนักงานต้อนรับวางซองเอกสารพร้อมกุญแจห้องพักอีกชุดไว้ตรงหน้าบนโต๊ะแก้วสูง ชีภร์เขี่ยบุหรี่ทิ้งเมื่อหญิงสาวเดินออกมาพร้อมสิ่งของทั้งหมด ชีภร์เอ่ยขึ้น “เราไปเดินเล่นกันดีกว่า ผมคงยังไม่ง่วงนอน “ เขารับซองเอกสารและกุญแจสำรองจากเธอ“ คุณสูบบุหรี่จัดหรือเปล่าคะ “ เสียงไอของเธอเริ่มขึ้นค่อยๆถี่ขึ้น ฝ่ามือเขาลูบแผ่นหลังเธอ “ ไม่จัดครับผมพยายามเลิก ่นี้วันละ 3 มวนเท่านั้น “ ธรีญาปิดจมูก หน้าแดง ” ฉันแพ้ควันบุหรี่ เป็ภูมิแพ้ั้แ่เด็ก “
ด่านแรกจะผ่านหรือเปล่า ชีภร์เริ่มกังวล เดินเคียงข้างเข้าบริเวณทางเท้าสำหรับนักวิ่งหรือ ผู้พักภายใน ทางวิ่งสร้างพอเหมาะ ความกว้าง 80ซมริมขอบเส้นทางวิ่ง ปลูกต้นหญ้าญี่ปุ่นปลูกเรียงขนาบสองข้างทาง ธีรญามองความสูงชายหนุ่ม เธอก้าวขึ้นเดินบนขอบริมทางสูงประมาณ 15 ซม “ ฉันสูงเท่าคุณแล้วค่ะ “ ความภูมิใจเล็กๆน้อยๆของเธอ “ จริงด้วย “ ท่าทางน่ารักเหมือนเด็กสาวน้อยที่ภูมิในความสูง ธีรญาเดินไขว่ปลายเท้าเหมือนเลขแปดกางเกงออกคล้ายนักกีฬายิมนาสติก เสียงร้องดัง “อุ๊บ” ร่างของเธอเซจะล้มลง ชีภร์รับร่างของเธอไว้ สองมือรั้งเอวบางดึงร่างงามเข้ามาแนบกาย เขารีบฉวยโอกาสจุมพิตริมฝีปากของเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอผลักเขาออกอย่าง กลิ่นควันบุหรี่จากลมหายใจของเขา “หายใจไม่ออกเลยค่ะ “เธอทรุดร่างนั่งลงเหมือนคนหอบ ไออย่างหนัก “ ผมขอโทษจริงๆ“ ชีภร์ ล้วงกระเป๋ากางเกง หยิบตลับยาอม “ ผมมียาอมแบบนี้ คุณลองอมดูเพื่ออาการไอจะดีขึ้น“ ความรู้สึกของเธอในตอนนี้ เธอเข้าใจว่าเขาพยายามที่จะให้เธอยอมรับเขาให้ได้ มือของเธอวางลงบนท่อนแขนของเขาอย่างเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่ส่อความน่ารักออกมา “เปิดตลับไม่เป็ค่ะ“ ชีภร์จ้องดวงตากลมโตอย่างฉงน ” คุณเปิดตลับไม่เป็ ไม่อยากเชื่อ “ ตลับถูกเลื่อนขึ้นด้วยมือของชีภร์ “ ตอนคุณจูบโดยไม่ขออนุญาต พอให้คุณเปิดตลับลูกอมให้ คุณก็ไม่เข้าใจความหมาย “ เธอหยิบเม็ดลูกอมป้อนเขาก่อน ให้ตัวเอง ชีภร์อมยิ้ม “ผมก็ซื่อบื่อเป็เหมือนกันครับคุณผู้หญิง”
ผู้ชายหนอผู้ชายชอบการรุกและจู่โจมเหมือนส่งกองทัพออกไปทำลายข้าศึกในราบพินาศในพริบตา ไม่เข้าใจจิตใจของสตรีที่้าความนุ่มนวลมากที่สุด ผู้หญิงคนนี้ ไม่ใช่ผู้หญิงไร้เดียงสา เธอคงจะเคยมีคนรักมาก่อน ชีภร์ไม่รู้ว่าจะคุยเื่อะไรกับเธอต่อ “ อีก 30 นาที จะมีการจุดพลุฉลองวันเกิดนะคะ วันนี้น่าจะคล้ายวันเกิดของรัฐมนตรีที่มีคฤหาสน์ริมถนนฝั่งนั้น ห้างสรรพสินค้าที่ฉันทำงานด้วยเป็เ้าภาพจัดเลี้ยงให้ท่าน “ ธีรญาชี้บริเวณหน้าคฤหาสน์ที่กำลังจัดงานใหญ่โต เสียงเพลงเสียงดนตรีดังกระหึ่ม เวทีใหญ่เต็มไปด้วยนักร้อง นักเต้นเริ่มร้องรำไปตามเสียงเพลง นักเต้นหญิงทยอยออกมาเต้นกลางเวที “พาผมไปดูได้ไหมไม่เคยเห็นงานแบบนี้มาก่อน “ ชีภร์ยืนมองอย่างสนใจ “ ไม่ดีค่ะมันไม่ปลอดภัยเพราะคุณเป็ NRI ถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะรับผิดชอบไม่ไหว อีกอย่างที่นั่นมีผู้หญิงที่ประเภทบริการอย่างเดียว“
ชีภร์มองหน้าเธอ“คุณรู้ว่า ผมเป็ NRI ด้วย เก่งจริง” เสียงหัวเราะของเธอก้องบริเวณ “คุณชีภร์ คุณวาง American Passport ในมือของฉันใครไม่รู้อ่านไม่ออกก็ไม่รู้เรียกว่าอะไร “
เธอจูงมือของเขาเดินขึ้นสะพานไม้สร้างจำลองในพื้นที่หน้าคอนโดฯ เธอเลือกนั่งบนขอบกำแพงบนสะพาน “ ผมเรียนที่อเมริกา เมื่อเรียนจบปริญญาโทเข้าทำงานนั่นมากกว่า 12ปี ผมได้สัญชาติอเมริกัน“ เขาเล่าเื่ครอบครัวไม่มาก “ฉันเคยอยู่อินโดนีเซียค่ะ คุณพ่อกับแม่แต่งงานที่นั่นค่ะ ครอบครัวของเราใช้ชีวิตอย่างมีความสุขจริงๆนะคะ ั้แ่เล็กๆ เราเดินทางไปต่างประเทศมากกว่า 20 ประเทศค่ะ แต่โชคชะตาหรือเคราะห์กรรมก็เปลี่ยนชีวิตของฉันจนได้ คุณพ่อพาแม่ไปเที่ยวที่ยุโรป ขากลับเครื่องตกที่เยอรมันส่วนฉันเรียนมหาวิทยาลัยปีที่ 2 ทุกอย่างจบสิ้น “ ชีภร์สังเกตสีหน้าของเธอไร้หยดน้ำตา หรือ เธอร้องไห้มามากจนไม่เหลือหยดน้ำตาในเวลาเล่าถึงพ่อแม่ที่จากไป “ ใครพาคุณกลับมาที่นี่ “ ธีรญาชี้ขึ้นท้องฟ้าในค่ำคืน ” ฉันย้ายมาเรียนปริญญาตรีที่นี่ เพราะรัฐบาลที่นั่นยึดเหมืองถ่านหินของคุณพ่อ พ่อที่ได้สัมปทานเหมืองแร่ ทั้งๆที่ในสัญญาสัมปทานเราสามารถได้นานถึง60 ปี ฉันทำงานพวกนั้นไม่เป็ ไม่เข้าใจเื่ Letter of Credit และการซื้อขายระหว่างประเทศ ฉันเหมือนคนง่อย คุณลุงไปรับฉันกลับมา เงินสดหรือทองคำของแม่ คุณลุงเก็บรักษาให้ พอเรียนจบฉันสมัครทำงานที่ห้างนี้“ ชีภร์ยอมรับในใจ ว่าเธอเป็ผู้หญิงนักสู้ชีวิตคนหนึ่ง“ ไม่กลัวเหรอครับ ชีวิตเหลือเพียงคุณคนเดียว “ ความกลัวคือศัตรูที่ร้ายกาจ เธอพยักหน้ายอมรับ“กลัวมากค่ะ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน แต่โชคดีที่ แม่ของฉันเคยพูดบ่อยๆเื่นี้ ว่า “ ความตายไม่น่ากลัวเท่ากับความรู้สึกที่กลัวตาย “ ฉันเคยเข้าอบรมเื่การบำบัดความกลัวจากใจมาพอสมควรค่ะ “
ชีภร์ะโลงจากขอบกำแพง “ถ้าคุณจะสูบบุหรี่ก็สูบเถอะค่ะ ฉันจะนั่งรอที่หน้าทางเข้า“ เขาส่ายหน้า “ผมไม่สูบครับ เพียงแต่...“ เขารู้สึกปวดข้อเท้ารู้สึกเพลียจนสีหน้าเริ่มออกอาการ “เรากลับห้องพักดีกว่าค่ะ“ ชีภร์ยืนตัวตรง ขยับขาไม่ได้ มือของเขาจับมือของเธอ “ พาผมกลับหน่อย เจ็บข้อเท้าทั้งสองข้างมากครับ “ ธีรญาสอดแขนเข้าประคองชีภร์วางแขนของเขาพาดบ่าของเธอ “ เดินไหวหรือเปล่าคะ “ อารมณ์ขันของชายหนุ่ม “ ถ้าเดินไม่ไหวคุณจะอุ้มผมใช่ไหม“ เธอเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเข้มคิวหนา “ไม่ถึงขนาดนั้นค่ะ แค่ให้ผู้หญิงพวกนั้นมาช่วย “ สายตาของเธอหยุดที่กลุ่มสาวกระเทยอินเดียส่งเสียงร้องเพลงเดินมาตามท้องถนนกำลังจะข้ามไปร่วมในงานวันเกิดของท่านรัฐมนตรี “ พวกนั้น!!! คุณคิดว่าผมเป็อะไร “ น้ำเสียงใ เขาสงสัยว่าเธอจะเรียกจริงๆ “ อย่า เชียวนะ ผมไม่เอา “ ธีรญาก้มหน้าอมยิ้มประคองเขาเดินกลับขึ้นห้องพัก
1K
