นาที : ดนัยถ้าฉันไม่รีบหาแฟน คุณปู่ ต้องยุยงให้ฉันไปเดททุกวันแน่เลย
ดนัย: ไหนคุณบอกว่า คุณชอบคุณโดนัทไม่ใช่หรอ แล้วไม่ทำไมไม่จีบเลยล่ะ
นาที : ตอนนี้ฉันไม่รู้เริ่มยังไงล่ะ ฉันเป็ประธานบริษัท แต่นั้นเป็พนักงาน ถ้าคนอื่นรู้ มันจะไม่ซวยหรอ
ดนัย : คุณจะไปแคร์คนอื่นทำไม ทำตามหัว ใจสิครับ
ทั้งสองคนได้เดินทางมาที่บ้าน ประธานใหญ่เพื่อที่จะมาทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ประธานใหญ่คือคนที่เลี้ยงดู นที และ ดนัย มาั้แ่เล็กจนโต เพราะแม่ พวกเขาทั้งสองคน ประสบอุบัติเหตุ รถคว่ำั้แ่พวกเขายังเล็ก
ประธานใหญ่ : มากันแล้วหรอ ทำไมปล่อยให้ฉันรอนานจัง รู้ไหมคนแก่ รอนานไม่ได้นะ
นที : ท่านประธานใหญ่ก็พูดไปท่านก็ยังไม่แก่เลย ยังหาสาวๆได้อีกเพียบ
ดนัย : ทำไมวันนี้ถึงชวนมาทานข้าวล่ะครับ ประธานใหญ่ : เอานั่งนั่งกันก่อนกินข้าวก่อนแล้วเราค่อยมาคุยเื่สำคัญกัน
ทั้งสามคนต่างคนต่างกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน คุยอะไรเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งอิ่มกันทุกคนแล้ว
ประธานใหญ่ : อิ่มกันแล้วใช่ไหม
นที ดนัย : ครับ
ประธานใหญ่ : งั้นเรามาเข้าเื่สำคัญกันเลยดีกว่านที ฉันอยากให้แก แต่งงานเร็วๆ แกจะรอให้ฉันแก่ตายก่อนหรอแกถึงจะแต่งงาน ถ้าแกยังไม่มีแฟนงั้น เย็นนี้แกก็ไปเดทกับคนที่ฉันจัดหาให้ นาที ; โหคุณปู่จะให้ ผมไปเดท เกือบทุกวันเลยหรอ
ประธานใหญ่ : ฉันอยากให้แกแต่งงานมีครอบครัวมีคนคอยดูแลแกนะ
นาที : ผมไม่ไปครับ ผมมีคนที่ผมชอบอยู่แล้ว ประธานใหญ่ : ใคร ถ้าแกมีคนที่ชอบอยู่แล้วทำไมแกไม่พามาให้ฉันดูล่ะ
นาที : ไว้ผมมั่นใจแล้วผมจะพามาแนะนำให้คุณปู่รู้จักนะครับ วันนี้ไม่มีอะไรแล้วนะครับงั้นผมขอตัวนะครับ
ประธานใหญ่ : อะไรวะกินข้าวเสร็จ ก็พากันหนีไปเลยหรอ ไม่คิดจะอยู่เป็เพื่อนคนแก่อย่างฉันเลยหรอ ทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวทุกวันทุกวัน พวกแกมันใจร้าย แล้วดนัย เมื่อไหร่จะมาอยู่กับฉันฉันบอกให้แกมาอยู่กับฉัน แกไม่สงสารฉันหรอฉันอายุเยอะแล้วแกปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวได้ไง
ดนัย : ถ้าผมพร้อมเมื่อไหร่เดี๋ยวผมจะกลับมานะครับขอตัวนะครับ
ประธานใหญ่ : ดูพวกมันทำ พวกเด็ก 2 คนเลี้ยงมาั้แ่เล็กดูแทนที่มันจะดูแลฉันกับปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว ดีนะ ที่ฉันมี โซฟี่ หมาน้อยค่อยเป็อยู่เป็เพื่อนฉันไม่งั้นฉันคงเหงาเฉาตายแน่