การเริ่มงานแบบกะทันหันของเลน่า ทำให้ภายในเย็นวันนั้นเองเธอก็ได้พบกับผู้คุ้มกันที่มาทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของเธอตามคำสั่งของวินเทอร์ทันที
แต่ที่น่าใมากกว่านั้น นั่นก็คือ ภายในคืนเดียวกันที่เหล่าผู้คุ้มกันกำลังเปลี่ยนกลุ่มกันมารับหน้าที่ต่อในตอนกลางดึกนั้นเอง พวกเขากลับได้เจอกับใครบางคนที่กำลังตามเลน่าที่เดินออกไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อไม่ไกลจากคอนโดของเธอเข้าเสียได้
การพบคนสะกดรอยตามภายในตอนเย็นวันแรกที่เริ่มงานเลยแบบนี้นั้น ทำให้เลน่ารู้สึกแปลกใจเป็อย่างมาก คนของวินเทอร์รายงานเ้านายของตัวเองในเื่นี้ในทันทีที่รวบตัวผู้ต้องสงสัยเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
ก่อนที่คนของวินเทอร์จะเค้นถามจนได้ความว่าคน ๆ นี้นั้นตามเลน่าและวินเทอร์มาั้แ่เมื่อกลางวัน จนเมื่อเขาเห็นว่าเธอเดินออกไปด้านนอก จึงตั้งใจตามไปโดยไม่ได้สนใจว่ามีผู้คุ้มกันที่วินเทอร์ส่งมาคอยเฝ้าดูอยู่อย่างชะล่าใจ
การคุกคามซึ่ง ๆ หน้าในครั้งนี้ ผู้ที่ออกคำสั่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เพราะเป็เบลล่าที่พวกเขาเจอที่ร้านอาหารเมื่อ่บ่ายที่ผ่านมานี้นั่นเอง
**********
เลน่าเองจากตอนแรกที่ไม่ได้คิดอะไรมากกับเื่ความปลอดภัย แต่มาในตอนนี้เธอคิดว่าเธอจำเป็ที่จะต้องคิดเื่นี้อย่างจริงจังอีกครั้งเสียแล้ว
เพราะการแสดงออกของเบลล่าที่กำลังทำอยู่นั้น เธอไม่สามารถคาดเดาขอบเขตของมันได้เลย ว่าเบลล่าจะออกคำสั่งอะไรที่เป็อันตรายมากกว่าการสะกดรอยตามและเฝ้าดูเท่านั้นอย่างที่เป็อยู่ในตอนนี้อีกหรือไม่
“พวกคุณจะเอายังไงกับเขาต่อเหรอคะ” เลน่าที่ยืนกอดขวดน้ำอัดลมที่เพิ่งไปซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อถามคนของวินเทอร์ที่กำลังกดใครบางคนไว้บนพื้นอยู่ด้วยความสนใจ
“นายท่านกำลังเดินทางมาที่นี่ครับคุณหนู พวกเราได้รับคำสั่งมาให้รออยู่ที่นี่และดูแลคุณเท่านั้นครับ”
“แล้วเขาล่ะคะ” เลน่าชี้ไปยังชายที่นอนอยู่บนพื้นด้วยความสงสัยที่ยังไม่ถูกคลายออก
“นายท่านจะเอาคนมาเก็บไปเองครับ” หนึ่งในคนของวินเทอร์ตอบอย่างไม่เสียเวลาคิด
เพราะหน้าที่หลักและหน้าที่เดียวของเหล่าผู้คุ้มกันที่ถูกส่งมาในตอนนี้ นั่นก็คือการดูแลคนสำคัญของนายท่านไม่ให้คลาดสายตาเพียงเท่านั้น เื่อื่นเช่นชายแปลกหน้าที่พวกเขาจับได้ในตอนนี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตหน้าที่ที่เขาต้องรับผิดชอบต่ออีกแม้แต่นิดเดียว
เลน่ามองไปยังเหล่าผู้คุ้มกันที่แสนเงียบขรึมแล้วอดที่จะชื่นชมพวกเขาในใจไม่ได้ พวกเขาทำงานกันเร็วเสียจนเธอรู้สึกว่า หากไม่มีพวกเขาอยู่ กว่าเธอจะรู้ตัวตนของคนที่สะกดรอยตามเธอ น่าจะเป็ในตอนที่เขาสามารถเข้ามาทำร้ายเธอได้ถึงหน้าห้องแล้วก็เป็ไปได้
หญิงสาวยืนกอดถุงใส่ขนมและเครื่องดื่มที่เพิ่งซื้อมาเงียบ ๆ รอการมาถึงของวินเทอร์ไปพร้อม ๆ กับผู้คุ้มกันทั้งหลายที่เขาส่งมา เนื่องจากเธอไม่รู้ว่าที่เขาเดินทางมาเองมีเื่อะไรหรือไม่ เพราะเื่นี้ความจริงแล้วเขาน่าจะสามารถส่งคนมาจัดการได้ไม่ยากโดยที่เขาไม่ต้องเสียเวลาเดินทางมาที่นี่ด้วยตนเอง
**********
รอเพียงไม่นานวินเทอร์และคนของเขาก็เดินทางมาถึง ชายหนุ่มลงจากรถและเดินไปหาหญิงสาวคนเดียวในกลุ่มนั้นด้วยความร้อนใจ เมื่อเห็นเลน่าและมองสำรวจเธออยู่ครู่ใหญ่เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการที่เลน่าต้องรับงานนี้เพื่อช่วยเหลือเขาเธอจะต้องมาเจอเื่วุ่นวายที่ตามมาคุกคามเธอั้แ่วันแรกแบบนี้ เพราะถ้าเขารู้เขาไม่มีวันดึงเธอมาเสี่ยงเื่ความปลอดภัยอย่างที่เป็อยู่ในตอนนี้แน่นอน
เลน่ามองสีหน้าเป็กังวลของวินเทอร์ที่แสดงออกผ่านแววตาของเขาอยู่ด้วยความสนใจ ก่อนที่เธอจะยื่นมือไปจิ้มระหว่างคิ้วของเขาที่ตอนนี้กำลังคล้ายจะขมวดกันเป็ปมอย่างไม่รีบร้อน
“จะผูกโบว์ให้คิ้วอีกแล้วเหรอคะ” เลน่าทักเขาด้วยประโยคในวัยเด็ก
เมื่อครั้งยังเด็กเวลาที่เลน่าได้เจอกับวินเทอร์ ใน่แรก ๆ พี่ชายของเธอคนนี้นั้นมักจะมีสีหน้าเคร่งเครียดเหมือนกับคนที่กำลังคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา ซึ่งมันไม่ต่างจากตอนนี้เลยแม้แต่นิดเดียว และในตอนเด็ก เธอก็มักจะยื่นนิ้วของเธอไปจิ้มหว่างคิ้วของเขาที่กำลังขมวดอยู่เพื่อเป็การคลายปมในแบบเด็ก ๆ อยู่เป็ประจำ
ในตอนนี้เมื่อเธอเห็นอาการของวินเทอร์ที่ไม่ต่างจากครั้งที่ยังเป็เด็ก เธอจึงเลือกที่จะแก้ปัญหาในแบบที่เคยทำในตอนเด็กอย่างไม่คิดมาก
นิ้วเรียวบางที่ถูกแตะลงบนหว่างคิ้วของวินเทอร์อย่างอ่อนโยนและคุ้นเคยนั้น ราวกับนิ้ววิเศษที่ทำให้เขาหลุดออกจากภวังค์และคลายความกังวลที่เขาเป็มาตลอดระยะเวลาที่เดินทางมาที่นี่ได้ในทันที
วินเทอร์มองไปยังรอยยิ้มอ่อน ๆ ของเลน่าที่กำลังส่งมาให้เขาเหมือนเมื่อครั้งยังเด็กด้วยความรู้สึกใจเต้นไม่เป็จังหวะอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
“เลน่าไม่เป็ไรเลยค่ะ พี่วินเทอร์ไม่ต้องเครียดนะคะ” เลน่าเอ่ยออกมาให้อีกฝ่ายสบายใจเื่ของเธอ
“ดีแล้ว ดีแล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับมาเพียงสองคำอย่าง้าย้ำกับตัวเองในสิ่งที่กำลังรับรู้อยู่
“ดีจริง ๆ ค่ะ พี่วินเทอร์กินอะไรมาหรือยังคะ” เลน่าเปลี่ยนเื่ก่อนที่จะหยิบแซนวิชขึ้นมาสองอันเพื่อเลือกว่าจะแบ่งไส้ไหนให้นายจ้างของเธอกินดี
“ยังครับ” วินเทอร์มองเลน่าที่กำลังหาอะไรทำระหว่างรอให้คนของเขาจัดการเื่วุ่นวายอยู่ด้วยความรู้สึกสนใจ
ดูเหมือนว่าน้องสาวตัวน้อยผู้แสนบอบบางในความทรงจำวัยเด็กของเขา ในตอนนี้เธอจะเติบโตขึ้นมาอย่างดีทั้งด้านความคิดและจิตใจจริง ๆ
#เบลล่า เธอช่างไม่กลัวตายจริง ๆ เลยนะ
(。ŏ_ŏ)
#ส่วนยัยน้องเลน่า หอบของกินไป ดูคนของเบลล่าโดนรวบไปแบบงง ๆ ฮะ
(。・_・)/~~~
#ใจตกไปอยู่ตาตุ่มแล้วค่ะอิตาวินเทอร์ มีเื่ให้ห่วงไม่พัก
(*  ̄︿ ̄)
#โดนยัยน้องจิ้มหัว แค่กๆๆ หน้าผากไปที ถึงกับได้สติไปเลยค่ะ
(⁎˃ᴗ˂⁎)
#ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
( ´͈ ᵕ `͈ )◞♡