“คนที่ไปเลือกเสื้อผ้าด้วยกันที่ห้างละ” เขางงหนักกว่าเดิมอีก
“ใคร? อ๋อ…! มายด์เขาไม่ใช่แฟนพี่ พี่ยอมรับนะว่าเคยนอนกับเธอ ั้แ่มีหนูพี่ก็ไม่เลยนะ”
เขาอธิบายให้เธอฟัง
“พี่แน่ใจนะ” เขาพยักหน้า
“ถ้าเราคบกันแล้ว พี่ต้องเลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคนที่พี่เคยนอนด้วย” เขาพยักหน้าตอบรับ
“โอเค พี่ตกลง สรุปเราคบกันแล้วนะ” หญิงสาวพยักหน้าด้วยความเขินอาย
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บๆๆๆ
“วันนี้มีเรียนบ่ายใช่ไหม เดี๋ยวพี่ไปส่ง”
“ไม่เป็ไรค่ะเดี๋ยวใบชาขับรถไปเอง”
“ไม่ครับ ไม่ต้องปฏิเสธพี่ พี่แค่อยากไปส่งแฟน ตกลงตามนี้นะครับ” ใบชาห้ามเขาไม่ได้จึงยอมให้เขาไปส่ง
สองหนุ่มสาวพากันอาบน้ำแต่งตัวไปทานข้าว แล้วไปส่งใบชาที่มหาวิทยาลัยต่อ
“พี่เพทายจอดตรงนี้ก็ได้เดี๋ยวใบชาเดินเข้าไปเอง” เธอบอกให้เขาจอดที่ลานจอดรถ กลัวเพื่อนๆเธอเห็น เพราะยังไม่ได้บอกเพื่อนว่าคบกับเขา
“ทำไมอายหรอที่เป็แฟนกับพี่” เขาพูดด้วยความน้อยใจ
“ไม่ใช่อย่างนั้น ใบชายังไม่ได้บอกเพื่อนเลยว่าคบกับพี่รอใบชาบอกเพื่อนก่อนนะ นะๆๆ”
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บๆๆ เธอจุ๊บปากเขาไปหลายที่เพื่อให้เขาหายงอนเธอ
“ก็ได้ พูดแล้วนะ” เขายังน้อยใจเธออยู่นิดๆ
ใบชาเปิดประตูลงจากรถเพื่อไปหาเพื่อนๆที่รออยู่หน้าคณะ
“ไปแล้วนะคะ จุ๊บบ..” เธอบอกลาเขาพร้อมกับจุ๊บปากเขาไปหนึ่งที
“เด็กน้อยเอ้ย” เขาพูดคนเดียวหลังจากเธอไปแล้ว เขามีความสุขมากที่มีเธออยู่ข้างกาย
หลังจากส่งเธอแล้วเขาก็ไปหาเพื่อนๆที่รออยู่ร้านอาหารหน้ามอ
“เผื่อจะเสด็จมาได้นะมึง” สองหนุ่มกับอีกหนึ่งสาวที่รออยู่ก่อนแล้ว
เขาแปลกใจว่าน้องสาวเขามาทำอะไรที่นี่
“เฮียหวัดดี”
“อืมม มาทำอะไรที่นี่ไม่มีเรียนหรอ” เขาพอจะสังเกตเห็นความผิดปกติของน้องสาวกับเพื่อนตัวดีของเขา
เขามองหน้าขนมกับแทนไทสลับกันอย่างจับพิรุธ
“ก็อย่างที่มึงคิดนั่นแหละ” เพื่อนตัวดีของเขาพูดขึ้น
“ถึงไหนกันแล้ว” เขาถามพร้อมกับมองหน้าแทนไท
“เฮียพอได้แล้ว กินข้าวเถอะขนมหิวแล้ว”
“นั่นสิกูก็หิวแล้ว” ม่อนคลายสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้
“ถ้ามึงจริงจังกับน้องกู กูก็ไม่ว่าอะไร” เพทายยังพูดต่อแทนไทพยักหน้าตอบรับ เป็อันตกลง ต่างคนต่างทานข้าว ทานเข้ากับเพื่อนเสร็จเขาก็ไปรอรับใบชาที่คณะ
“ใบชากลับยังไง”
“มีคนมารับจ๊ะ”
“หืมม…”เพื่อนทั้งสองมองหน้าเธออย่างสงสัย
“เรามีอะไรจะบอก ฉันคบกับพี่เพทายอยู่”
“ห๊ะ!!! คบกัน” เพื่อนทั้งสองประสานเสียงกันพูดด้วยความใ
“มันเป็ยังไงย่ะ มาคบกับพี่เพทายของฉันเล่ามาเลยชะนี” ใบชาเล่าให้เพื่อนฟังเกือบทั้งหมด
เพื่อนพยักหน้าเข้าใจ ใบชากับเพื่อนๆลงมาที่หน้าคณะก็เจอเพทายที่รออยู่ก่อนแล้ว
“ชะนีผู้มารอรับแล้วจ๊ะ”
“ใบแล้วนะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้” เธอโบกมือลาเพื่อนๆ
“ชะนีเหลือเราสองคนที่ยังครองตัวเป็สาวโสด” แครี่พูดด้วยความเศร้า
“กับหอกันเถอะเพื่อนรัก” เลิฟชวนแครี่กลับหอ