“เฮ้อ ทำไมข้าต้องรู้สึกเป็ห่วงหญิงผู้นั้นด้วย”เขาพูดออกมาเบาๆพร้อมทั้งถอนหายใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงเพื่อเดินไปหานาง
เขายืนมองดูนางที่หลับไปทั้งๆที่ยังนั่งอยู่
“อากาศหนาวเย็นเช่นนี้เ้ายังนั่งหลับได้ข้าล่ะเชื่อเ้าเลย”เขาว่าให้นางเบาๆก่อนจะรีบอุ้มนางขึ้นมา
ด้วยความอ่อนเพลียทำให้นางหลับไปโดยไม่รู้สึกตัว เขาค่อยๆพานางไปที่เตียงนอนก่อนจะวางนางลงบนเตียงนั่นอย่างเบามือพร้อมกับมองดูนางที่กำลังหลับไหลราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา
เสียนอี้หลงเผลอยิ้มให้กับความน่ารักของนาง
“บ้าจริง ข้ายิ้มทำไมกัน”เขาพูดออกมาเบาๆก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงข้างๆนาง
“ท่านพ่อ ท่านพ่อท่านอย่าทิ้งพวกข้าไป ท่านพ่อ ท่านพ่อ”
เสียนอี้หลงเมื่อได้ยินเสียงพูดพึมพำของนางก็รีบหันไปมองในทันที
“อะไรกัน นอนละเมองั้นหรือ”เขาพูดขึ้นเบาๆด้วยความเอ็นดูก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมให้กับนาง
เช้าวันต่อมา……………..
เหลียนฮวาตื่นขึ้นด้วยความในางมองดูคนร่างใหญ่ที่โอบกอดนางเอาไว้แน่น
“คุณชายเสียนนี่ท่านทำอะไรข้า”นางร้องโวยวายขึ้นด้วยความใก่อนจะรีบผละตัวออกจากอ้อมกอดของเขา
เสียนอี้หลงที่ค่อยๆหรี่ตาตื่นขึ้นอย่างงงงวยก่อนจะมองหน้าของเหลียนฮวาที่เต็มไปด้วยความตื่นกลัว
“นี่เ้าโวยวายอะไรแต่เช้า”
“ก็ท่านทำอะไรข้าเล่า นี่ท่านแอบขืนใจข้าตอนข้าหลับเช่นนั้นหรือ”นางพูดขึ้นก่อนจะเอามือปิดหน้าอกตนเองไว้แน่น
“ฮึ นี่เ้าพูดบ้าอะไรของเ้ากันคนเช่นข้างั้นหรือจะขืนใจเ้า เ้าลองมองดูเรือนร่างของเ้าก่อนสิว่ามีเสื้อผ้าชิ้นใดถูกถอดออกหรือไม่”
นางรีบก้มมองดูเสื้อผ้าของนางซึ่งก็พบว่ายังคบเรียบร้อยไม่มีร่องรอยการถูกปลดออกแต่อย่างไร
“ก็แล้วเหตุใดข้าถึงได้มานอนอยู่บนเตียงกับท่านได้”
“ข้าก็แค่กลัวเ้านั่งแข็งตายไปเสียก่อนจึงได้พาเ้ามาที่เตียง”
นางมองหน้าเขาก่อนจะยิ้มออกมา
“ทำไม เ้ายิ้มให้ข้าทำไมกันที่ข้าพาเ้ามาที่เตียงไม่ใช่ว่าข้าเป็ห่วงเ้าหรอกแต่ข้ากลัวคนครหาว่าข้าใจร้ายที่ปล่อยเ้านอนหนาวตายที่พื้นนั่นต่างหาก”
“ข้าก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรเสียหน่อยเหตุใดท่านจะต้องรีบแก้ตัวด้วยเล่า”
ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น
"คุณชายนายท่านให้พวกข้ามาตามคุณชายและคุณหนูฟู่ไปทานอาหารเช้าเ้าค่ะ"เสียงสาวใช้ดังมาจากหน้าประตู
“ข้ารู้แล้วเดี๋ยวข้าตามไป”พูดจบเสียนอี้หลงก็รีบลุกจากเตียงเพื่อไปล้างเนื้อล้างตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นเดียวกับเหลียนฮวา
เมื่อทั้งสองมาถึงห้องอาหารก็พบเศรษฐีเสียนนั่งอยู่ด้วยท่าทางที่ดูไม่ค่อยจะสู้ดีนัก
“แค็ก แค็ก แค็ก เ้าทั้งสองมาแล้วเช่นนั้นหรือมาสิมานั่งทานมื้อเช้ากับข้า"เศรษฐีเสียนพูดขึ้นด้วยความดีใจเมื่อเห็นทั้งสองคน
2K
