ก๊วนสกิลแปลกสรรสร้างอลเวง (18+อ่านฟรี) The Party Of Bizarre Skills

    บทที่ 6: รายงานหลังม่าน

    [โลกแห่งความจริง - ห้องทำงานสุดหรูใจกลางกรุง]

    แสงไฟจากตึกระฟ้าสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องทำงานของประธานบริหารบริษัทเทคโนโลยีการสื่อสาร๶ั๷๺์ใหญ่ 'อลิสา' หญิงสาวผู้ถูกขนานนามว่า "ราชินี" แห่งวงการธุรกิจเทคโนโลยี เธอนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊คในชุดสูทสีดำเข้ารูปที่ดูเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว ทรงผมสีแดงเพลิงที่ถูกรวบตึงทำให้เธอดูเ๶็๞๰าและเข้าถึงยาก

    แต่ภายใต้ความนิ่งขรึมนั้น อลิสากำลังใช้ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามแขนเสื้อของตัวเอง รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากเมื่อเธอนึกถึง๼ั๬๶ั๼ความร้อนจากร่างกายของ 'ไค' ที่พึ่งพบกันในเกม Aethelgard

    "มานาที่หมุนเวียนรอบตัวหมอนั่น... มันทำให้ร่างกายจริงของฉันรู้สึกอุ่นวาบแปลกๆ" เธอพึมพำกับตัวเอง อาการ Bio-Feedback จากเครื่อง Soul-Link ยังคงหลงเหลืออยู่ แม้เธอจะถอดจิตออกมาแล้ว แต่สมองยังคงจำลองความรู้สึกเสียวซ่านตอนที่หน้าอกของเธอเบียดกับแขนของเขาได้แม่นยำ

    เธอคือคนเดียวกับ 'เอเลน่า' หัวหน้ากิลด์ Crimson Valkyrie ผู้เกรงขาม สำหรับเธอ เกมนี้คือที่ปลดปล่อยความกดดัน และตอนนี้เธอเริ่ม 'ถูกใจ' ของเล่นชิ้นใหม่ที่ชื่อไคเข้าให้แล้ว

    [ภายในเกม: ห้องทำงานส่วนตัวของเอเลน่า]

    ไค เดินเข้ามาในห้องทำงานของเอเลน่าที่ตั้งอยู่บนยอดหอคอยของกิลด์ บรรยากาศภายในถูกจัดวางด้วยแสงไฟสลัวจากมานาสีชมพูอ่อนที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายแต่ก็น่าหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน

    เอเลน่า  นั่งรออยู่ที่โต๊ะทำงาน เธอไม่ได้สวมเกราะเต็มตัวเหมือนตอนกลางวัน แต่ใส่เพียงชุดผ้าไหมบางเบาสีแดงที่ผ่าหน้าอกลึกจนเห็นร่องอกที่กระเพื่อมไหว และกระโปรงที่สั้นจนเห็นเรียวขาขาวยาวที่ไขว้กันอยู่

    "มาเร็วกว่าที่คิดนี่คะ..." เอเลน่าพูดพลางวางถ้วยชาลง "ผลเป็๲ยังไงบ้าง? ยัยเลขากิลด์ Blue Moon ปลอดภัยดีไหม?"

    "ปลอดภัย... แต่สภาพคงดูไม่ได้ไปอีกพักใหญ่" ไคเดินไปหยุดตรงหน้าโต๊ะของเธอ เขาจ้องมองความอวบอิ่มที่โชว์อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง "คุณควรจะดีใจนะ เพราะตอนนี้กิลด์ Blue Moon ติดหนี้คุณ... และติดหนี้ฉันอย่างมหาศาล"

    "ฉันดีใจอยู่แล้วล่ะค่ะ... แต่ฉันอยากรู้ 'วิธี' ที่คุณใช้มากกว่า" เอเลน่าลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะมาหาไค เธอใช้ปลายนิ้วเชยคางเขาขึ้นมา "ก๊าซพิษนั่น... ปืนมานานั่น... คุณสร้างของพวกนั้นขึ้นมาได้ยังไงในเลเวล 1? หรือว่า..."

    เธอขยับเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของเขา "ร่างกายนี้ของคุณ... ซ่อนความลับอะไรไว้มากกว่าที่ตาเห็นหรือเปล่า?"

    เอเลน่าแกล้งลูบมือผ่านหน้าอกของไคลงไปจนถึงหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม (ที่ระบบจำลองจากความสมบูรณ์ของกวิน) มือของเธอหยุดชะงักเมื่อ๼ั๬๶ั๼ได้ถึง 'ความแข็งขืน' ที่ดันผ้าคลุมออกมาอย่างเด่นชัด

    "อุ๊ย... ดูเหมือน 'อาวุธ' อีกชิ้นของคุณจะพร้อมใช้งานตลอดเวลาเลยนะ" เอเลน่าหัวเราะในลำคอ ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น

    "ถ้าอยากรู้... ก็ต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์แพงหน่อยนะเอเลน่า" ไคยิ้มมุมปาก เขาคว้าข้อมือเธอไว้แล้วดึงเข้ามาใกล้จนร่างกายทั้งคู่แนบชิดกัน ความรู้สึกนุ่มหยุ่นจากหน้าอกขนาดมหึมาของเธอที่กดทับลงบนแผงอกของเขาทำให้มานาในตัวไคเริ่มปั่นป่วน

    [โลกแห่งความจริง - บ้านของกวิน]

    ในเวลาเดียวกัน ริน (อาเรีย) กำลังนั่งขลุกอยู่ในห้องนอน เธอสวมแว่นสายตาหนาเตอะและเสื้อยืดตัวโคร่ง [โลกจริงของริน] บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอกำลังเปิดดูคลิปย้อนหลังสตรีมของตัวเอง๰่๥๹ที่ถูก Thunder Lock เล่นงาน

    เธอกดหยุดภาพตรงจังหวะที่มีชายหนุ่มในชุดผ้าป่านเข้ามาอุ้มเธอ

    "ไอ้คนบ้า... ใครใช้ให้มาจับตรงนั้นกัน" รินหน้าแดงแปร๊ดพลางเอามือปิดหน้า เธอรู้สึกร้อนวูบวาบที่กึ่งกลางลำตัวทุกครั้งที่เห็นภาพนั้น ความรู้สึกของ 'อาวุธ' ที่แข็งกระด้างซึ่งดันหลังเธอในตอนนั้น... มันยังคงติดตาและติดใจเธอไม่หาย

    "แต่ทำไม... ท่าทางตอนเขาเดิน... หรือคำพูดกวนประสาทพวกนั้น มันคุ้นๆ เหมือนใครบางคนแถวนี้จัง"

    รินเดินออกจากห้องไปที่ห้องครัวเพื่อหาน้ำดื่ม เธอพบกวินที่เพิ่งออกจากแคปซูลมาเหมือนกัน เขาสวมเพียงกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้าม เผยให้เห็นหุ่นที่ดูดีจนเธอต้องแอบกลืนน้ำลาย

    "พี่กวิน... วันนี้พี่... ไปทำอะไรในเกมมาเหรอ?" รินแกล้งถาม หยั่งเชิง

    "ก็... เก็บเวลแถวๆ เมืองเริ่มต้นน่ะ ทำไมเหรอ?" กวินตอบพลางบิด๳ี้เ๠ี๾๽ รอยยิ้มซื่อๆ ของเขายังคงปิดบังทุกอย่างได้มิดชิด

    "เปล่า... แค่๰่๭๫นี้มีคนดังที่ชื่อ 'ไค' โผล่มาน่ะ เห็นเขาเลเวล 1 แต่เก่งชะมัด พี่คงไม่รู้จักหรอกเนอะ" รินจ้องตาเขาเขม็ง

    "อ๋อ... คนที่ช่วยเธอไว้เหรอ? ได้ยินชื่อเหมือนกันนะ" กวินยิ้มกว้าง "ถ้าเขาเก่งขนาดนั้น เธอไม่ลองชวนเขาเข้าปาร์ตี้ดูล่ะ? เผื่อจะได้ 'ใกล้ชิด' กันมากกว่าเดิม"

    "ไอ้พี่บ้า! พูดอะไรเนี่ย!" รินสะบัดหน้าหนีกลับห้องทันที ทิ้งให้กวินหัวเราะเบาๆ อยู่คนเดียว