[โลกแห่งความจริง - ห้องทำงานสุดหรูใจกลางกรุง]
แสงไฟจากตึกระฟ้าสะท้อนผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องทำงานของประธานบริหารบริษัทเทคโนโลยีการสื่อสารั์ใหญ่ 'อลิสา' หญิงสาวผู้ถูกขนานนามว่า "ราชินี" แห่งวงการธุรกิจเทคโนโลยี เธอนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊คในชุดสูทสีดำเข้ารูปที่ดูเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้ว ทรงผมสีแดงเพลิงที่ถูกรวบตึงทำให้เธอดูเ็าและเข้าถึงยาก
แต่ภายใต้ความนิ่งขรึมนั้น อลิสากำลังใช้ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามแขนเสื้อของตัวเอง รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากเมื่อเธอนึกถึงััความร้อนจากร่างกายของ 'ไค' ที่พึ่งพบกันในเกม Aethelgard
"มานาที่หมุนเวียนรอบตัวหมอนั่น... มันทำให้ร่างกายจริงของฉันรู้สึกอุ่นวาบแปลกๆ" เธอพึมพำกับตัวเอง อาการ Bio-Feedback จากเครื่อง Soul-Link ยังคงหลงเหลืออยู่ แม้เธอจะถอดจิตออกมาแล้ว แต่สมองยังคงจำลองความรู้สึกเสียวซ่านตอนที่หน้าอกของเธอเบียดกับแขนของเขาได้แม่นยำ
เธอคือคนเดียวกับ 'เอเลน่า' หัวหน้ากิลด์ Crimson Valkyrie ผู้เกรงขาม สำหรับเธอ เกมนี้คือที่ปลดปล่อยความกดดัน และตอนนี้เธอเริ่ม 'ถูกใจ' ของเล่นชิ้นใหม่ที่ชื่อไคเข้าให้แล้ว
[ภายในเกม: ห้องทำงานส่วนตัวของเอเลน่า]
ไค เดินเข้ามาในห้องทำงานของเอเลน่าที่ตั้งอยู่บนยอดหอคอยของกิลด์ บรรยากาศภายในถูกจัดวางด้วยแสงไฟสลัวจากมานาสีชมพูอ่อนที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายแต่ก็น่าหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน
เอเลน่า นั่งรออยู่ที่โต๊ะทำงาน เธอไม่ได้สวมเกราะเต็มตัวเหมือนตอนกลางวัน แต่ใส่เพียงชุดผ้าไหมบางเบาสีแดงที่ผ่าหน้าอกลึกจนเห็นร่องอกที่กระเพื่อมไหว และกระโปรงที่สั้นจนเห็นเรียวขาขาวยาวที่ไขว้กันอยู่
"มาเร็วกว่าที่คิดนี่คะ..." เอเลน่าพูดพลางวางถ้วยชาลง "ผลเป็ยังไงบ้าง? ยัยเลขากิลด์ Blue Moon ปลอดภัยดีไหม?"
"ปลอดภัย... แต่สภาพคงดูไม่ได้ไปอีกพักใหญ่" ไคเดินไปหยุดตรงหน้าโต๊ะของเธอ เขาจ้องมองความอวบอิ่มที่โชว์อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ปิดบัง "คุณควรจะดีใจนะ เพราะตอนนี้กิลด์ Blue Moon ติดหนี้คุณ... และติดหนี้ฉันอย่างมหาศาล"
"ฉันดีใจอยู่แล้วล่ะค่ะ... แต่ฉันอยากรู้ 'วิธี' ที่คุณใช้มากกว่า" เอเลน่าลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะมาหาไค เธอใช้ปลายนิ้วเชยคางเขาขึ้นมา "ก๊าซพิษนั่น... ปืนมานานั่น... คุณสร้างของพวกนั้นขึ้นมาได้ยังไงในเลเวล 1? หรือว่า..."
เธอขยับเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของเขา "ร่างกายนี้ของคุณ... ซ่อนความลับอะไรไว้มากกว่าที่ตาเห็นหรือเปล่า?"
เอเลน่าแกล้งลูบมือผ่านหน้าอกของไคลงไปจนถึงหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม (ที่ระบบจำลองจากความสมบูรณ์ของกวิน) มือของเธอหยุดชะงักเมื่อััได้ถึง 'ความแข็งขืน' ที่ดันผ้าคลุมออกมาอย่างเด่นชัด
"อุ๊ย... ดูเหมือน 'อาวุธ' อีกชิ้นของคุณจะพร้อมใช้งานตลอดเวลาเลยนะ" เอเลน่าหัวเราะในลำคอ ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น
"ถ้าอยากรู้... ก็ต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์แพงหน่อยนะเอเลน่า" ไคยิ้มมุมปาก เขาคว้าข้อมือเธอไว้แล้วดึงเข้ามาใกล้จนร่างกายทั้งคู่แนบชิดกัน ความรู้สึกนุ่มหยุ่นจากหน้าอกขนาดมหึมาของเธอที่กดทับลงบนแผงอกของเขาทำให้มานาในตัวไคเริ่มปั่นป่วน
[โลกแห่งความจริง - บ้านของกวิน]
ในเวลาเดียวกัน ริน (อาเรีย) กำลังนั่งขลุกอยู่ในห้องนอน เธอสวมแว่นสายตาหนาเตอะและเสื้อยืดตัวโคร่ง [โลกจริงของริน] บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอกำลังเปิดดูคลิปย้อนหลังสตรีมของตัวเอง่ที่ถูก Thunder Lock เล่นงาน
เธอกดหยุดภาพตรงจังหวะที่มีชายหนุ่มในชุดผ้าป่านเข้ามาอุ้มเธอ
"ไอ้คนบ้า... ใครใช้ให้มาจับตรงนั้นกัน" รินหน้าแดงแปร๊ดพลางเอามือปิดหน้า เธอรู้สึกร้อนวูบวาบที่กึ่งกลางลำตัวทุกครั้งที่เห็นภาพนั้น ความรู้สึกของ 'อาวุธ' ที่แข็งกระด้างซึ่งดันหลังเธอในตอนนั้น... มันยังคงติดตาและติดใจเธอไม่หาย
"แต่ทำไม... ท่าทางตอนเขาเดิน... หรือคำพูดกวนประสาทพวกนั้น มันคุ้นๆ เหมือนใครบางคนแถวนี้จัง"
รินเดินออกจากห้องไปที่ห้องครัวเพื่อหาน้ำดื่ม เธอพบกวินที่เพิ่งออกจากแคปซูลมาเหมือนกัน เขาสวมเพียงกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้าม เผยให้เห็นหุ่นที่ดูดีจนเธอต้องแอบกลืนน้ำลาย
"พี่กวิน... วันนี้พี่... ไปทำอะไรในเกมมาเหรอ?" รินแกล้งถาม หยั่งเชิง
"ก็... เก็บเวลแถวๆ เมืองเริ่มต้นน่ะ ทำไมเหรอ?" กวินตอบพลางบิดี้เี รอยยิ้มซื่อๆ ของเขายังคงปิดบังทุกอย่างได้มิดชิด
"เปล่า... แค่่นี้มีคนดังที่ชื่อ 'ไค' โผล่มาน่ะ เห็นเขาเลเวล 1 แต่เก่งชะมัด พี่คงไม่รู้จักหรอกเนอะ" รินจ้องตาเขาเขม็ง
"อ๋อ... คนที่ช่วยเธอไว้เหรอ? ได้ยินชื่อเหมือนกันนะ" กวินยิ้มกว้าง "ถ้าเขาเก่งขนาดนั้น เธอไม่ลองชวนเขาเข้าปาร์ตี้ดูล่ะ? เผื่อจะได้ 'ใกล้ชิด' กันมากกว่าเดิม"
"ไอ้พี่บ้า! พูดอะไรเนี่ย!" รินสะบัดหน้าหนีกลับห้องทันที ทิ้งให้กวินหัวเราะเบาๆ อยู่คนเดียว