แสงสีทองจากสกิล Inspire ยังคงปกคลุมทั่วทั้งเมือง ขณะที่เสียงปะทะระหว่างมนุษย์กับมอนสเตอร์ดังก้องไปทั่วมหาวิทยาลัย ราวกับสนามรบขนาดย่อมได้ถือกำเนิดขึ้นกลางกรุงเทพที่กำลังล่มสลาย และแม้หลายคนจะยังหวาดกลัวอยู่ลึก ๆ แต่เมื่อร่างกายแข็งแกร่งขึ้นจากพลังของเมือง ความรู้สึกสิ้นหวังก็เริ่มถูกแทนที่ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดอย่างช้า ๆ
บนกำแพงด้านหน้า คิมกำลังใช้โล่ผลักซอมบี้กลายพันธุ์ตกลงไปด้านล่าง ก่อนหอกเหล็กในมือจะพุ่งแทงทะลุกะโหลกของอีกตัวอย่างรวดเร็ว เืสีดำกระเด็นเปื้อนเต็มชุด แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้ถอยหนีเหมือนตอนแรกอีกแล้ว เพราะหลังเห็นอัศวินเกราะดำต่อสู้ต่อหน้า ความกลัวในใจของเขาก็เริ่มเปลี่ยนเป็ความฮึกเหิมแทน
“ซ้ายอีกสามตัว!”
เสียงะโดังขึ้นจาก้าหอคอย ขณะที่นักธนูหญิงคนหนึ่งยิงลูกศรลงมาอย่างต่อเนื่อง แม้มือจะยังสั่นอยู่บ้าง แต่ดวงตากลับเริ่มมั่นคงขึ้นเรื่อย ๆ เพราะนี่ไม่ใช่เกมที่ตายแล้วเริ่มใหม่ได้ ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ กำลังต่อสู้เพื่อชีวิตของตัวเองจริง ๆ
ส่วนหัวหน้าออร์คคลั่งในตอนนี้ ยังคงยืนอยู่หน้ากำแพงพร้อมลมหายใจหนักหน่วง ดวงตาสีแดงของมันเต็มไปด้วยความโกรธ หลังถูกอัศวินเกราะดำทั้งสามเข้ารุมโจมตีพร้อมกัน แม้พวกอัศวินจะไม่สามารถฆ่ามันได้ง่าย ๆ แต่ก็เริ่มหยุดการบุกของมันไว้ได้ชั่วคราว
ตูมมมม!!
ดาบสีดำฟันเข้าใส่ลำตัวของหัวหน้าออร์คคลั่งเต็มแรง จนร่างั์เซถอยไปหลายก้าว แต่แทนที่มันจะล้มลง กลับคำรามลั่นและฟาดขวานสวนกลับทันที
เคร้งงงง!!
อัศวินเกราะดำคนหนึ่งถูกฟันกระเด็นออกไปไกล จนกำแพงด้านหลังแตกร้าวเป็วงกว้าง ผู้คนหลายคนถึงกับหน้าซีด เพราะต่อให้เป็กองกำลังของเมือง ก็ยังดูเสียเปรียบมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าอยู่ดี
[อัศวินป้องกันเมือง หมายเลข 2 เสียหาย 41%]
ธีร์มองหน้าต่างระบบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพราะเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ทุกอย่างในเมืองนี้ไม่ได้เป็ะ หากอัศวินถูกทำลายจริง ๆ เขาอาจไม่มีเหรียญมากพอจะเรียกใหม่ได้อีกในตอนนี้
และที่แย่กว่านั้น…
จำนวนมอนสเตอร์ด้านนอกยังไม่ลดลงเลย
ซอมบี้และหมาป่าเกราะดำยังคงไหลเข้ามาเรื่อย ๆ ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด ขณะที่กำแพงเมืองเริ่มมีรอยแตกร้าวมากขึ้นทุกนาที
[ความทนทานกำแพง : 63%]
เหงื่อเริ่มไหลลงข้างแก้มของธีร์ช้า ๆ เพราะหากายืดเยื้อแบบนี้ สุดท้ายเมืองอาจพังเพราะ “หมดแรง” ก่อนจะชนะจริง ๆ
แต่ในวินาทีนั้นเอง…
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“ผมมีไอเดียครับ!”
ธีร์หันกลับไปทันที ก่อนเห็นชายวัยประมาณสามสิบปลาย ๆ ที่เคยบอกว่าเป็วิศวกรไฟฟ้ากำลังวิ่งเข้ามาพร้อมสีหน้าตื่นเต้น
“ตรงโรงยิมด้านหลังมหาลัย มีเครื่องปั่นไฟสำรองอยู่!” เขาพูดเร็วมาก “ถ้าเราลากสายไฟเข้าระบบป้องกันเมืองได้ อาจเพิ่มพลังให้หอธนูพวกนั้นได้!”
ธีร์ชะงักเล็กน้อย เพราะก่อนหน้านี้เขามัวแต่คิดเื่ต่อสู้ จนลืมไปว่า เมืองนี้ไม่ได้มีแต่ระบบอย่างเดียว แต่ยังมี “คนธรรมดา” ที่มีความรู้จากโลกเดิมอยู่ด้วย
ติ๊ง!
[ประชาชนเสนอแผนพัฒนาเมือง]
[คุณ้าอนุมัติโครงการ : ระบบพลังงานฉุกเฉิน หรือไม่]
[ค่าใช้จ่าย : วัสดุ 30 หน่วย]
ธีร์กดยันทันทันที
“ทำเลย!”
ชายคนนั้นพยักหน้า ก่อนรีบเรียกคนอีกหลายคนวิ่งออกไปทางด้านหลังเมืองทันที แม้จะยังอันตราย แต่ตอนนี้ทุกคนเริ่มเข้าใจแล้วว่า หากไม่ช่วยกัน เมืองแห่งนี้ไม่มีทางรอด
และในขณะที่ผู้คนเริ่มทำงานกันอย่างเร่งรีบ…
เสียงประกาศจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ผู้เล่นทั่วโลก เริ่มเผชิญ Dungeon Beginner]
[ตรวจพบเมืองมนุษย์ถูกทำลายแล้ว 217 แห่ง]
สีหน้าของหลายคนซีดลงทันที
เพราะนี่หมายความว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะรอดเหมือนพวกเขา
หลายเมือง… อาจถูกลบหายไปแล้วจริง ๆ
มินเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนพูดเสียงเบา
“ถ้าเราไม่มีเมืองนี้…”
ไม่มีใครตอบเธอ
เพราะทุกคนรู้คำตอบดีอยู่แล้ว
แต่ก่อนที่บรรยากาศจะจมลงอีกครั้ง เสียงะโจากด้านหลังเมืองก็ดังขึ้นทันที
“เครื่องปั่นไฟติดแล้ว!!”
ครืนนนนนน…
ทันใดนั้น แสงไฟหลายดวงภายในเมืองเริ่มสว่างขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้คน ขณะที่หอธนูบนกำแพงเริ่มมีพลังงานสีฟ้าไหลผ่านตัวเครื่องอย่างช้า ๆ
ติ๊ง!
[หอธนู ได้รับพลังงานเสริม]
[อัตราการยิงเพิ่มขึ้น]
[ปลดล็อกะุพลังงาน]
ฟ้าววววววววว!!
ทันใดนั้น ลูกศรพลังงานสีฟ้าจำนวนมากก็พุ่งออกจากหอธนูด้วยความเร็วสูงกว่าเดิมหลายเท่า ซอมบี้กลายพันธุ์หลายสิบตัวถูกยิงทะลุร่างในพริบตา ขณะที่หมาป่าเกราะดำบางตัวถึงกับะเิทันทีเมื่อโดนเข้าเต็ม ๆ
ผู้คนบนกำแพงเริ่มร้องเฮด้วยความดีใจทันที
“ได้ผล!”
“ฆ่าพวกมันได้แล้ว!”
แม้แต่ธีร์เอง ยังเริ่มรู้สึกถึงความหวังขึ้นมาจริง ๆ เป็ครั้งแรก
เพราะเมืองของเขา… กำลัง “พัฒนา” กลางสนามรบจริง ๆ
แต่ในวินาทีต่อมา
หัวหน้าออร์คคลั่งกลับเงยหน้าขึ้น พร้อมคำรามลั่นราวกับโกรธจนถึงขีดสุด
ก่อนที่ร่างกายของมันจะเริ่มพองตัวขึ้นช้า ๆ
เส้นเืสีแดงจำนวนมากปูดขึ้นทั่วร่าง ขณะที่พลังมหาศาลเริ่มะเิออกมาจนพื้นดินรอบตัวแตกกระจาย
[หัวหน้าออร์คคลั่ง เข้าสู่โหมด Berserk]
สีหน้าของธีร์เปลี่ยนทันที
เพราะสัญชาตญาณกำลังบอกเขาว่า…
ของจริง เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น