เพียงหนึ่งคำสั้นๆทำให้ใบหน้าของหลายคนปรากฏเป็รอยยิ้ม...รอยยิ้มที่ต่างกันออกไป! สำหรับคนอื่นๆแล้วการแสดงออกของเย่ฉีนั้นเป็เพียงเื่น่าขบขันความจริงพวกเขาก็มองเย่ฉีเป็เพียงเด็กธรรมดาคนหนึ่ง แม้แต่ผู้าุโคนอื่นๆเองก็ยังไม่คิดว่าประมุขของนิกายันพเก้าที่มีข่าวลือออกมาจะเป็เพียงเด็กชายอายุสิบขวบที่ดูธรรมดาเช่นนี้
เหยาเจิ้งยิ้มออกมา...และรอคอยสิ่งที่เกิดขึ้น
โจผิงยิ้มออกมา...และดวงตาของเขาก็วาววับขณะจ้องมองไปเบื้องหน้า
ทั้งผู้สืบทอดและผู้าุโยังมีหลายคนที่ไม่ได้เป็มิตรกับแผ่นดินเทียนเหอล้วนหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันเช่นเดียวกันโดยเฉพาะชายหนุ่มนามเปียวเว่ยที่เป็ผู้ยั่วยุเย่ฉีที่กำลังหัวเราะออกมาด้วยความดูถูก
“ฮ่าๆเ้า? จะจัดการข้า?มาๆมีสิ่งใดก็แสดงออกมา...ข้าต่อให้สักสิบกระบวนท่าดีหรือไม่? ฮ่าๆ ”
การกระทำของเย่ฉียังคงสงบขณะที่เขาเดินเข้าไปในห้องโถงั้แ่ต้นสายตาของเขาไม่แม้แต่จะมองไปยังเปียวเว่ยเลยแม้แต่น้อยจนกระทั่งตอนนี้เย่ฉีถึงได้เหลือบมองไปด้วยหางตาครั้งหนึ่งการมองครั้งนี้ทำให้เสียงหัวเราะของเปียวเว่ยหยุดลงก่อนจะมีใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธทั้งแววตาและท่าทางของเย่ฉีที่มองมายังเขานั้นไม่ต่างอะไรไปจากการมองไปที่ขยะเน่าเหม็นเลยแม้แต่น้อย!
ดูถูก...ไม่ให้ค่า...รังเกียจ...เหยียดหยาม!ทุกสิ่งแฝงอยู่ในสายตานั้น!
“สารเลว!วันนี้ข้าจะทุบตีจนบิดาก็จำหน้าเ้าไม่ได้!”
หลังจากเปียวเว่ยกล่าวจบเย่ฉีก็ได้กล่าวออกมาด้วยเสียงเย็นเยียบ
“เพียงแค่มดปลวกอันกระจ้อยร่อย...กลับบังอาจมายืนต่อหน้าข้าผู้นี้? เพียงแค่เศษเนื้อเน่าเหม็นเช่นเ้าอาศัยสิ่งใดให้มือของข้าต้องแปดเปื้อน?ไสหัวไป!”
คำพูดของเย่ฉีทำให้หลายคนที่ได้ยินเผลอสบถออกมาอย่างไม่รู้ตัวอย่างไรก็ตามเมื่อมองไปที่เปียวเว่ย...ตอนนี้ร่างกายของเขาพลันแข็งค้างความรู้สึกเริ่มจางหายไปั้แ่ปลายเท้าจนถึงฝ่ามือทั่วทั้งร่างกายของเขากลายเป็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อในพริบตาเดียวก่อนที่ดวงตาจะเริ่มหม่นแสงลงแสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวที่ฝังลึกลงไปในจิตใจ!
เปียวเว่ยค่อยๆเดินถอยกลับไปอย่างช้าๆ ทีละเก้าขณะที่เย่ฉีเดินไล่เข้าไปด้านในในสายตาของเปียวเว่นนั้นสิ่งที่เขาเห็นคืออสุรกายที่น่าหวาดกลัวและความตายมันคือจิตสังหารที่ปรากฏขึ้นและพุ่งตรงไปยังเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น!โชคดีที่เยฉีปล่อยมันออกมาเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้นเมื่อเทียบกับตอนที่เขาพบหลี่หลินหงมิฉะนั้นเกรงว่าบางทีเปียวเว่ยอาจจะกลายเป็คนปัญญาอ่อนที่สูญเสียเส้นทางการฝึกตนไปเลยก็เป็ได้!
มันคือจิตสังหารที่แม้แต่ขุนพล์ยังมิอาจต้านทาน...นับประสาอะไรกับตัวตนอันกระจ้อยร่อยเช่นเปียวเว่ย?
ความกดดันจากเย่ฉีผลักจนเปียวเว่ยถอยไปหยุดอยู่ตรงกลางของห้องโถงพอดีกับที่เย่ฉีนั่งลงบนที่นั่งของตัวเองตอนนี้ภายในห้องโถงมีเพียงเปียวเว่ยและผู้าุโบางคนเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ราวกับโรงจัดแสดงที่มีนักแสดงอยู่บนเวทีสายตาทุกคู่จ้องมองไปยังเปียวเว่ยอย่างมึนงงและในตอนนั้นสายตาของเย่ฉีก็หรี่เล็กลงและพุ่งประกายสังหารสายหนึ่งตรงไปยังเปียวเว่ยอีกครั้งทำให้เขากรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัวก่อนที่หว่างขาจะเปียกชุ่มไปด้วยของเหลวบางอย่าง...
ใบหน้าของผู้าุโหลายคนแข็งค้างโดยเฉพาะผู้าุโจากแผ่นดินหมื่นพิษ!หลังจากความตกตะลึงเสียงหัวเราะก็ดังก้องไปทั้งห้องโถงปลุกให้เปียวเว่ยเริ่มคืนสติกลับมาอย่างไรก็ตามเมื่อรู้สึกตัวเปียวเว่ยก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนความอับอายลงไปเท่านั้นก่อนจะหันไปหาผู้าุโของตนด้วยสายตาหม่นหมอง...จะให้เขาทำเช่นไร?เขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นเพียงแต่การจ้องมองของเย่ฉีเมื่อครู่นี้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวไปถึงขั้วหัวใจและไม่กล้าแม้แต่จะมองไปยังเย่ฉีเป็ครั้งที่สองแล้วด้วยซ้ำ!
“สารเลวเ้าทำสิ่งใดลงไป?”
เสียงของชายชราใบหน้างุ้มงอที่ผุดลุกขึ้นดังออกมาด้วยความไม่พอใจเมื่อบทสรุปจบลงเช่นนี้แน่นอนว่ามันทำให้เขาได้รับความอับอายอย่างมาก!หากไม่มีกฎของเขตการปกครองเขาคงจะพุ่งออกไปจัดการเย่ฉีแล้วในตอนนี้!
“เฮอะ!ตาเฒ่ากวงเ้าคิดจะทำสิ่งใด? เพียงเื่เล็กน้อยของเด็กๆคนแก่เช่นเ้าใยต้องยื่นมือเข้าไปยุ่ง?”
คำพูดของเหยาเจิ้งทำให้ชายชราผู้ถูกเรียกว่าเฒ่ากวงได้แต่ขบเคี้ยวฟันของตัวเองด้วยความโกรธก่อนจะหันไปทางเปียวเว่ยและกวาดมือออกไปครั้งหนึ่งจนเกิดเป็สายลมหอบเอาร่างของเปียวเว่ยและกลิ่นฉุนในห้องโถงนี้ลอยออกไปด้านนอก
“น่าขายหน้ายิ่งนัก!เ้ามันเป็ตัวอัปยศของแผ่นดินหมื่นพิษ!”
เหตุการณ์กลับมาสงบลงอีกครั้งด้วยการตวาดของเฒ่ากวงทำให้บรรยากาศภายในห้องมืดครึ้มจนน่าอึดอัดสุดท้ายตายตาของทุกคนก็หันไปมองยังจุดเดียวกันซึ่งก็คือเย่ฉี...แต่กลับกลายเป็ว่าบรรยากาศยิ่งน่าอึดอัดกว่าเดิมไปเสียได้เพราะเด็กชายผู้มาใหม่คนนี้กำลังนั่งหลับตาอย่างสงบราวกับว่าการคงอยู่ของคนอื่นๆไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลยแม้แต่น้อย!
ในเวลานั้นเหล่าผู้าุโก็เริ่มเปิดหัวข้อการประชุมและวางเื่การผิดใจของสองแผ่นดินเอาไว้เื้ัสิ่งที่ทำให้พวกเขาจำเป็ต้องเรียกรวมตัวผู้สืบทอดของทั้งแปดแผ่นดินหนึ่งทะเลก็เพราะว่าการรั่วไหลของข่าวและกฏเกี่ยวกับการแข่งขันครั้งนี้
สำหรับเื่ที่ข่าวรั่วไหลออกไปนั้นในมุมมองของผู้สืบทอดนั้นพวกเขามิได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยด้วยความสามารถและอายุรวมไปถึงศักดิ์ฐานะของแต่ละคนล้วนทำให้พวกเขากล้าที่จะมองอย่างเหยียดหยามไปทั่วโลกอย่างไรก็ตามด้วยการผิดพลาดของสมาคมจึงทำให้มีคนจำนวนมากที่จะเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้และยังมีความอัตรายที่ไม่คาดคิดซ่อนอยู่จำนวนมากความหนักอึ้งในส่วนนี้ล้วนตกไปอยู่กับเหล่าผู้คุ้มกันของพวกเขาแทน
“สำหรับกฎการแข่งขันในครั้งนี้...เนื่องจากแผนที่นั้นถูกค้นพบโดยสมาคมและเราสามารถคัดลอกมันได้เพียงสี่ชุดเท่านั้น!แผนที่ทั้งสี่ชุดนี้จะถูกส่งให้กับสามแผ่นดินใหญ่และหนึ่งทะเลโดยที่แผ่นดินอื่นๆจะต้องเจรจากับพวกเขาเองว่าจะร่วมทางไปกับผู้ใด”
แปดแผ่นดินหนึ่งทะเลเป็ธรรมดาที่ต้องมีการแบ่งแยกสูงต่ำโดยคร่าวๆแล้วทั้งเก้าขุมอำนาจนั้นถูกเรียกว่าสี่ดินแดนชั้นหนึ่งและห้าดินแดนชั้นรอง
หลังจากการประกาศนี้ของผู้าุโที่มาจากดินแดนชั้นหนึ่งจบลงคนอื่นๆก็เริ่มเจรจากันในทันที ซึ่งจริงๆ แล้วเื่นี้ถูกแจ้งไว้ล่วงหน้าแล้วและมันก็ไม่ใช่ปัญหาใดๆเพราะส่วนมากแผ่นดินที่เป็ศัตรูกันย่อมไม่สามารถเดินทางร่วมกันได้อยู่แล้ว ทว่าเพียงพริบตาใบหน้าของเหยาเจิ้งก็ต้องมืดครึ้มลงเพราะมีบางอย่างผิดปกติไป
แผ่นดินชิงลั่วนำโดยตระกูลต้วนผู้ร่วมทาง ตระกูลถูจากไป๋หนานและราชวงศ์เต้าจากเฮยหนาน
แผ่นดินชางตงนำโดยสำนักเสวี่ยเยี่ยผู้ร่วมเดินทาง ไม่มี
แผ่นดินเล่ยหยูนำโดยนิกายหลัวช่วนผู้ร่วมเดินทาง ไม่มี
ทะเลชิงไห่นำโดยหมู่เกราะไป๋กู่ผู้ร่วมเดินทาง ราชวงศ์เปียวจากแผ่นดินหมื่นพิษ
แปดในเก้าล้วนมีแผนที่เป็ของตัวเอง!ตระกูลต้วนนั้นมีสัมพันธ์กับไป๋หนานและเฮยหนานอยู่แล้วส่วนสำนักเสวี่ยเยี่ยก็รู้กันดีว่าไม่สุงสิงกับคนภายนอกราชวงศ์เปียวนั้นมีทะเลไห่ชิงเป็ผู้หนุนหลัง สำหรับเล่ยหยูนั้นวางตัวเป็กลางและเจิ้งหยูได้แอบทำข้อตกลงกับผู้าุโจากเล่ยหยูไว้ก่อนแล้วว่าจะรับแผ่นดินเทียนเหอร่วมทางไปด้วย!
“นี่หมายความว่าอย่างไร?”
เหยาเจิ้งกล่าวเสียงต่ำขณะมองไปยังผู้าุโของแผ่นดินเล่ยหยูทว่าอีกฝ่ายกลับทำใบหน้านิ่งเฉยตอบกลับมาซึ่งทำให้เหยาเจิ้งโกรธจนใบหน้าแดงก่ำ
“เล่ยหยูนั้นวางตัวเป็กลาง...เมื่อพวกเ้ามีปัญหากับชิงไห่ก็อย่าได้ลากพวกเราเข้าไปข้องเกี่ยวด้วย!”
ในเวลานั้นเสียงหัวเราะของชายหนุ่มผู้หล่อเหลาจากหมู่เกราะไป๋กู่ก็ดังขึ้นก่อนจะกล่าวออกมา
“ฮ่าๆในโลกนี้ความแข็งแกร่งนั้นมาพร้อมกับอำนาจอันเด็ดขาด! แน่นอนว่าหากไม่รังเกียจแผ่นดินเทียนเหอจะเข้าร่วมกับทะเลชิงไห่ก็ได้”
แน่นอนว่านี่คือคำเยาะเย้ยราชวงศ์เปียวที่เย่ฉีเล่นงานไปเมื่อครู่ก็อยู่ภายใต้อาณัติของทะเลชิงไห่หากย้อนกลับไปทั้งราชวงศ์ต้าไห่และจักรวรรดิเทียนไห่ก็ล้วนมีคำว่า ไห่ อยู่ในชื่อ!ดังนั้นการกวาดล้างของเย่ฉีและการกระทำในวันนี้ของเขาก็ไม่ต่างจากการประกาศากับหนึ่งทะเลอันยิ่งใหญ่ของโลกมนุษย์!
อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเย่ฉีก็ลืมตาขึ้นก่อนจะถอนหายใจออกมาริมฝีปากของเขาโงขึ้นเป้นรอยยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะขึ้นมาท่ามกลางความสงสัยของคนอื่นๆ
“นี่คือการข่มขู่?กดดัน? ก็จริงอย่างที่เ้าว่า...โลกนี้ตัดสินทุกอย่างด้วยความแข็งแกร่ง!เช่นนั้นในวันนี้...ข้าจะสอนให้พวกเ้าได้รู้ว่าการข่มขู่ที่แท้จริงนั้นเป็เช่นไร!”
1K
