นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

ราชคว้าข้อมือของอัญญู สีหน้าเข้มจ้องดวงตาของพี่สาวนิทตี้ “ คุณเป็นพี่สาวคนโตปล่อยให้พวกเธอแต่งตัวแบบนั้นได้ไง แถมเป็นคนขับรถพาพวกเธอมาเที่ยวผับที่นี่ด้วย“ อัญญานาสะบัดข้อมือออกอย่างแรง เงยหน้าสบตาเขา “ แล้วเมื่อบ่าย พี่ใหญ่ที่น่าเคารพ ทำไมบอกน้องชายที่น่ารักทั้งสองคะ ว่าไม่ว่างคะ ไม่บอก...ว่าลงมาไม่ได้  คุณทิ้งฉันไว้ในห้องน้ำ คุณเดินออกมาหน้าตาเฉย ถ้าคุณมีผ่าตัดด่วนฉันจะไม่ว่า แต่ลงมาเล่นCricket  มันสำคัญมากเลยใช่ไหมคะ” วินนี่มองหน้าผู้กองเดฟที่ยืนฟังอัญญานาเถียงคุณหมอ สองคนกลืนน้ำลายก้อนโต หันหน้ามองคู่รักที่เดินตรงเข้ามาหาพวกเขา

สายตาเหยี่ยวสาว คุณครูภาวนาเริ่มสำรวจใบหน้า ซอกคอของผู้กอง เดฟทำสีหน้าซ่อนอาการมีพิรุษ  ภาวนาตะโกนขึ้น “มีรอยลิปสติกด้วย ดูนี่ซิ คุณ ........ไม่น่าเชื่อเลย เดฟ” สีหน้าของเธอบึ้งตึง น้ำตาคลอเบ้าตา ภาวนาทุบแผงอกเดฟอย่างแรง  “พรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้าน ไม่อยู่กับคุณ พ่อพูดถูก อย่าไว้ใจพวกผู้ชาย คุณจอมหลอกลวง“ ผู้กองคว้าร่างของเธอไม่ทัน หญิงสาวร้องไห้วิ่งเข้านั่งในรถเก๋ง เดฟตกใจ หันหน้ามาถามเพื่อนรัก “ทำไมนายไม่เตือนฉันวะ วินนี่” นักบินหนุ่มขมวดคิ้วชี้นิ้วใส่หน้าเพื่อน “ตอนเข้าไปฉี่ทำไมไม่ส่องกระจกวะ โธ่..ตอนนี้วุ่นวายหมดแล้ว”

สองมือของนิทตี้โอบใบหน้าของวินนี่แน่น ย่นจมูกสูดดมเสื้อ มองหารอยลิปสติกบนใบหน้า คอ รูดเสื้อยืดดูแผงหน้าอก “ นิทตี้..ไม่มี ผมไม่ได้เข้าใกล้ใคร “ วินนี่รวบมือเธอๆไว้แน่น “ผมนั่งดื่มอย่างเดียว เชื่อใจผมด้วย” นิทตี้สะบัดมือออก วิ่งเข้าไปนั่งในรถตามภาวนา

อัญญานากลับเข้าไปนั่งในที่คนขับรถเก๋งของวินนี่ ชะโงกหน้าออกมาคุยกับราช “ คุณพี่ใหญ่ราช   แก้ปัญหาให้น้องๆเองนะคะ พวกคุณจะไปนอนที่ไหนก็ได้ ตามใจคุณ พาน้องชายที่น่ารักทั้งสองคนไปด้วยก็ได้ค่ะ   พรุ่งนี้ฉันจะหาลูกคนเดียว“

ชายหนุ่มทั้งสามยืนมองรถเก๋งพาสามสาวแล่นผ่านหน้าพวกเขาจนลับสายตา “ ฉันจะแก้ตัวกับภาวนายังงัยวะ เธอโกรธหนักกว่าเดิม “ เดฟนั่งลงบนฟุตบาทข้างถนน

คอนโดฯ ยานกี้

สามสาวยืนรอลิฟต์โดยสารตึกAที่เสียกะทันหัน  นิทตี้ “ รออีกนานไหม ยาตัส“ หัวหน้ายามรักษาการยืนรอช่างซ่อมลิฟต์ “อีก20นาทีครับ นั่งรอตรงนั้นก่อนครับ” รถอเนกประสงค์เลี้ยวเข้ามาจอดที่ลานจอดรถ ร่างสูงของเดฟวิ่งเข้ามาหาคู่รักที่ยืนร้องไห้หน้าสระว่ายน้ำ “ผมขอโทษ ภาวนาฟังผมเล่าก่อนนะครับ” ภาวนาส่ายหน้าวิ่งเข้าไปนั่งในสวนดอกไม้นานาพันธ์  วินนี่สะกิดเพื่อนรัก “ฉันขอคุยกับเธอเอง นายขึ้นไปอาบน้ำรอที่ห้อง” วินนี่รับกุญแจรถคืนจากอัญญานา “จ่ายค่าน้ำมันด้วยค่ะ” เสียงห้วนๆดุดันของอัญญานาทำให้ราชเตรียมควักเงินให้นักบินหนุ่ม “เท่าไหร่ครับ”  อัญญานาส่งบิลค่าน้ำมันให้ราชด้วยสีหน้าที่หน้าหงุดหงิดเดินสะบัดสะโพกห่างออกไป

“ลิฟต์ใช้ได้แล้วครับ ขอเชิญครับ” อัญญานาเดินเข้าข้างในลิฟต์ก่อนทุกคน  “ นิทตี้ คุณอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมจะพาภาวนา ไปส่งผู้กอง  ส่วนพี่เขยเชิญครับ” วินนี่ตรงเข้าไปหาภาวนาที่นั่งบนเก้าอี้ยาวสีดำกลางสวน วินนี่นั่งลงข้างเธอ “วันนี้คุณน้องสาวของผมแต่งตัวสวยจังครับ ในอนาคตเราไปเที่ยวผับกันสองคน ตกลงไหมครับ” กระดาษทิชชูห่อเล็กวางลงบนมือของเธอ “คุณจะมาแก้ตัวแทนเขาใช่ไหมคะ”  วินนี่โอบไหล่ของเธอ ชี้ขึ้นท้องฟ้า ภาวนาเงยหน้าชมดวงดาวเต็มท้องฟ้า  “ ผมไม่ได้มาแก้ตัวให้ใคร ขอชี้แจงเรื่องจริงให้คุณน้อสาวทราบ อืม  เดฟเปลี่ยนไปมากจริงๆครับ  วันนี้เขาตั้งใจล่ำลาสาวพวกนั้นในผับความจริงเขาตัดความสัมพันธ์กับพวกหล่อนมา 3 เดือนเต็มตั้งแต่เขารู้จักใครบางคนแถวนี้ “ วินนี่ชำเลืองมองสีหน้าของเธอ ภาวนารู้สึกตื่นตั้นใจแต่ซ่อนความรู้สึกไว้ “ อย่าโกหกแทนกันเลยค่ะ คุณจะไปช่วยเขาทำไม คุณวินนี่ก็รู้เขาชอบสาวรัสเซียมากแค่ไหน ผิวขาว อวบ เซ็กซี่ แถมราคาแพง”

วินนี่ลุกมานั่งลงบนพื้นหญ้าตรงหน้าของภาวนา   สองมือของเขาจับหัวเข่าของหญิงสาว ส่งสายตาอ้อนวอนให้เธอใจอ่อนให้ได้ “ยกโทษให้เขาเถอะครับ เพื่อผมสักครั้งผมรับรองว่าเขาจะไม่หนีเที่ยวหรือตั้งใจไปเที่ยวแบบนั้นแน่นอน ถ้ามีครั้งหน้าผมจะชกหน้ามันเอง“  ภาวนามองวินนี่พยายามช่วยเพื่อน “ รอยลิปสติกแต่ละรอยคนละสีนะคะ กลิ่นน้ำหอมฉุนแรงมาก คล้ายเหมือนกอดรัดแนบแน่นถึงเนื้อถึงตัว มีรอยจูบที่คอด้านซ้าย และ มีรอยลิปสติกสีม่วงที่เสื้อด้านหลังจะให้คิดอย่างงัยคะ เขากล่าวลากับสาวๆทั้งผับเลยหรือคะ”

วินนี่อึ้ง พูดไม่ออก นึกไม่ถึงว่าภาวนาเก็บรายละเอียดหมดจด ในชีวิตเขาผ่านผู้หญิงมาหลายคน เขายอมรับว่าครูสาวสองคนนี้เป็นนักสังเกตุชั้นเยี่ยม วินนี่ยิ้มแห้งๆ ภาวนาเอ่ยขึ้นเบาๆ “ก็ได้ค่ะ ฉันยกโทษ แต่ที่ยกโทษในวันนี้เพราะ พวกคุณสองคนไม่รอยลิปสติก หวังว่าสิ่งที่คุณวินนี่พูดออกมาทั้งหมดคือความจริง ฉันจะยกโทษให้เดฟแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวค่ะ”