การกลับมาของจักพรรดิศักดิ์สิทธิ์(ภาค2)

บทที่ 66 เป็นเจ้า!

จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามจึงหันกลับไปมอง เสี่ยวเหอ และกล่าวออกมา “แน่นอนท่านสามารถพักอยู่ที่นี่ได้ตามต้องการ หรือจะมาพักกับข้าที่ข้างในปราสาทก็ได้ เพราะในนั้นมีห้องว่างเหลืออยู่เต็มไปหมด”

เสี่ยวเหอ ที่ได้ยินดังนั้นตาของนางเป็นมันวาวขึ้นมาทันที “จริงหรือข้าพักที่ปราสาทได้จริงๆหรือ ข้าอยากจะไปเร็วๆแล้ว...พวกเราไปกันได้หรือยัง...”

“โอเคๆท่านใจเย็นลงก่อนนะ” จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ทำมือบอกให้เสี่ยวเหอใจเย็นๆลงก่อน

ทั้ง2ได้เดินตรงมายังที่ปราสาทและยามเฝ้าประตูก็ได้เห็น เสี่ยวเหอ เดินมาด้วย พวกเขาจึงซุบซิบกันขึ้นมา

“แม่สาวคนนี้สวยใช่เล่นเลยข้าว่าท่านจักรพรรดิคงจะพานางมาเป็นเจ้าสาวแน่ๆ”

“แต่ข้าว่าบางทีนางอาจจะเป็นแขกเฉยๆก็ได้นะ”

“นี่เจ้าไม่รู้อะไรซะแล้วผู้ที่ยิ่งใหญ่เขาจะควงหญิงเยอะๆ เพื่อความสุขของพวกเขา”

.....

เหล่าทหารได้ซุบซิบกันต่างๆนาๆเกี่ยวกับ จักรพรรดิของตนเอง

ส่วน จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม และเสี่ยวเหอ ที่เดินเข้าไปข้างในปราสาทกันเรียบร้อยแล้ว เสียงจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามก็ได้ดังขึ้นมา “ท่านจะไปหาผู้ที่ข้ากล่าวถึงก่อนหรือจะไปยังห้องพักก่อนดี เชิญท่านเลือกได้เลย”

เสี่ยวเหอ ได้ทำท่าครุ่นคิดแปบนึงและกล่าวตอบกลับไป “ข้าว่าจะไปหาคนผู้นั้นก่อนก็ดีเหมือนกัน แต่ทว่าข้าอยากจะไปดูห้องพักของข้าก่อน ...ฮุ ฮุ ฮุ”นางยิ้มแย้มอารมณ์ดี เนื่องจากพึ่งเคยจะเข้ามายังเมืองมนุษย์ครั้งแรกนี่เป็นครั้งแรกเท่านั้น ที่นางได้มาใกล้ชิดสนิทสนมกับมนุษย์อย่างจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม

จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม จึงนำทางพานางไปยังห้องว่างที่ยังไม่มีคนอยู่ “เชิญได้เลยขอรับ นี่ก็คือห้องของท่าน ส่วนเรื่องอาหารจะมีคนจัดเตรียมไว้ให้ท่านเป็นเวลาแล้วถ้าเกิดมีปัญหาอะไร โปรดบอกข้ามาได้เลย”

“...” แต่ทว่า กลับไม่มีเสียงตอบกลับมา เนื่องจากเสี่ยวเหอ กำลังตกตะลึงกับภาพในฝันเบื้องหน้าของนาง เนื่องจากเป็นห้องที่ดูเลิศหรูและมีแสงสีทองส่องประกายระยิบระยับ อย่างกับในฝันก็ไม่ปาน

ติ๊ง ติ๊ง~~

น้ำได้ไหลออกมาจากตาของ เสี่ยวเหอ และนางได้พึมพำออกมา “ข...ข้า สามารถอาศัยอยู่ในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างนั้นหรือข้าคิดว่าชีวิตนี้จะได้หลบอยู่แต่ในถ้ำมืดๆเสียแล้ว ...ข้าจะตอบแทนบุญคุณของพวกท่านอย่างแน่นอน...นับแต่นี้ไปข้าจะยอมเป็นคนรับใช้ในปราสาทแห่งนี้!!” เสี่ยวเหอได้กล่าวออกมาจากใจจริง เนื่องจาก สมัยก่อนตั้งแต่1000กว่าปีมาแล้วนางเคยถูกตามล่าอยู่ตลอดเวลา จนได้เจอกับถ้ำลึกลับแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ว่าใครก็ไม่สามารถตรวจสอบได้พบนางจึงหลบๆซ่อนๆอาศัยอยู่บริเวณแถวๆถ้ำอันมืดมิดแห่งนั้นอย่างเดียว และในตอนนี้ จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามกลับให้โอกาสนางได้มีบ้านหลังที่2 ที่งดงามราวกับในฝันแล้วอย่างนี้จะไม่ให้นางทราบซึ้งใจได้อย่างไรกัน

แต่กลับกัน เมื่อจักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามได้ยินเช่นนั้น เขารีบกล่าวขัดออกมาในทันที “ท...ท่าน ได้โปรดอย่าทำเช่นนี้เลย เพราะท่านก็คือผู้มีพระคุณต่อข้าเช่นกันเนื่องจากในยามที่ข้าบาดเจ็บสาหัส ท่านก็ยังให้ความช่วยเหลือแก่ข้า ถ้าอย่างนั้นถือซะว่าเราเป็นสหายกันเถิด อย่าได้คิดว่าตัวท่านเป็นคนรับใช้เลย”

“ข้ายินดี...ข้ายินดีที่จะเป็นสหายกับท่านอย่างยิ่ง” เสี่ยงเหอ ตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ได้มีสหายอย่างคนอื่นเขาและที่สำคัญ นางยังเรียก จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม ว่าท่านอีกด้วยเพื่อที่จะให้สมกับฐานะของเขา

“ถ้าอย่างนั้น พวกเราไปหาคนผู้นั้นกันเลย ดีไหม” เสี่ยวเหอ ได้กล่าวขึ้นมา

จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้ามก็พยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดนี้ “อื้ม...ถ้าอย่างนั้นข้าจะพาท่านไปหาเขาเลยก็แล้วกัน”

ทั้ง2จึงเดินตามกันมาจนมาถึงในห้องพักแห่งหนึ่ง ที่ดูหรูหรากว่าห้องอื่นมากนัก เพียงแค่ชายตามองดูก็สามารถรู้ได้ในทันทีว่า คนผู้นี้เป็นแขกคนสำคัญอย่างมากและเป็นคนที่มีฐานะสูงที่สุดในดินแดนแห่งนี้!

เสี่ยวเหอ ตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ได้เจอกับคนผู้นั้น คนที่ จักรพรรดิแห่งดินแดนต้องห้าม บอกว่าอาจจะสามารถเอาชนะนางได้หรือผู้ที่มีความแข็งแกร่งมากกว่าระดับเขตแดนวิญญาณ!

เสี่ยวเหอจึงยื่นมือไปเปิดประตูในทันที เนื่องจากความตื่นเต้นทำให้นางไม่ทันได้เคาะประตูก่อน

“...”

ทุกคนในตอนนี้อยู่ในความเงียบสงบในทันที

“เป็นเจ้า!” เสียงของ เสี่ยวเหอ และ ชิว เหวินเจี้ยนดังขึ้นมาพร้อมกัน

“นี่เจ้า...ทำไมถึงไม่เคาะประตูก่อนไม่มีมารยาทเอาเสียเลย ออกไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้ นี่มันห้องส่วนตัวของข้าไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาทั้งนั้น”ชิว เหวินเจี้ยน คำรามออกมาเกรี้ยวกราดเป็นอย่างมาก