หลังจากหลายวันที่เหตุการณ์สัตว์อสูรบุกจบลง วันแห่งความตื่นเต้นและศิษย์ในสำนักรอคอยก็มาถึง
การแข่งขันประจำสำนักในที่สุด! โดยบรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก ศิษย์ทุกคนต่างตื่นเต้นที่จะได้แสดงพลังของตน หลิงเทียนยืนอยู่ที่มุมสนามประลอง สังเกตการแข่งขันอย่างใจเย็น
สถานการณ์ที่สัตว์อสูรบุกเมื่อหลายวันที่ผ่านมา ส่งผลให้เหล่าผู้าุโในสำนักต้องตามสืบค้นหาความจริงเกี่ยวกับเผ่าปีศาจ
แต่หลิงเทียนกลับไม่ได้ใส่ใจเื่นั้นมากนัก เขารู้ดีว่าความสามารถของเผ่าปีศาจนั้นอันตรายแค่ไหน แต่ตอนนี้เขามีสิ่งที่ต้องทำ เขาเลือกที่จะตั้งใจชมการแข่งขันแทน
การแข่งขันเริ่มต้นด้วยการประลองหลายคู่ ศิษย์หลายคนต่างแสดงทักษะของตนออกมาอย่างเต็มที่
หลิงเทียนมองดูด้วยรอยยิ้มขณะเห็นศิษย์น้องชิงเอ๋อร์และหลิงหลี่เดินขึ้นบนเวทีเพื่อแข่งขันกันเอง แม้ว่าจะเป็การต่อสู้ในนามของความสนุกและฝึกฝนศิษย์ในสำนัก แต่ทั้งสองก็ยอมให้กันไม่ได้
“ข้าจะไม่ยอมแพ้!” ชิงเอ๋อร์พูดอย่างมั่นใจ ขณะที่หลิงหลี่ก็พยักหน้าอย่างตั้งใจ สัญญาณเริ่มต้นการต่อสู้ออกมา ทั้งสองเริ่มเข้าจู่โจมกันอย่างรวดเร็ว สร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชมรอบข้าง
เสียงดาบและพลังลมปราณดังระงมไปทั่วสนาม หลิงเทียนมองดูการต่อสู้ด้วยความภูมิใจในตัวศิษย์น้องทั้งสอง แม้ว่าทั้งคู่จะยังอยู่ในระดับ ิญญา ขั้น สูง แต่ก็สามารถทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงพลังและทักษะที่เหนือกว่า
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ทักษะของทั้งสองมีความคล้ายคลึงกันและการโจมตีของพวกเขาก็สวยงามไม่แพ้กัน
หลิงเทียนรู้สึกถึงความผูกพันและการเติบโตของพวกเขา แต่เมื่อเวลาผ่านไป สถานการณ์กลับไปสู่การยื้อรอ เพราะการโจมตีของทั้งคู่ทำให้ไม่มีฝ่ายใดสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้
“ดูเหมือนว่าไม่มีใครสามารถเอาชนะได้” หลิงเทียนกล่าวกับตัวเองขณะเห็นว่าเสมอกันไปจนได้ ผลสุดท้ายออกมาเป็การเสมอกัน ทำให้ทุกคนต่างตบมือให้กับการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมของทั้งคู่
เมื่อการประลองสิ้นสุดลง ทั้งสองศิษย์น้องเดินลงจากเวทีด้วยรอยยิ้ม ความมุ่งมั่นในการฝึกฝนของพวกนางชัดเจนขึ้น
หลิงเทียนยิ้มให้กับพวกเขาแล้วพูดว่า “พวกเ้าทั้งคู่ทำได้ดีมาก! การแข่งขันครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงพลังและความสามารถที่เพิ่มขึ้นของพวกเ้า ข้าในฐานะศิษย์พี่รู้สึกดียิ่งนัก”
“ขอบคุณท่าน ศิษย์พี่!” ชิงเอ๋อร์และหลิงหลี่กล่าวพร้อมกัน ทำให้หลิงเทียนรู้สึกอบอุ่นในใจ
การแข่งขันดำเนินต่อไป พร้อมกับการแสดงพลังของศิษย์คนอื่น ๆ แต่หลิงเทียนไม่รู้สึกอยากลงแข่งขัน
เพราะเขามีความมั่นใจว่าพลังของตนเกินกว่าที่จะถูกทดสอบในการแข่งขันนี้ และอีกอย่างเขาแข็งแกร่งที่สุดในหมู่ศิษย์ทั้งหมด ไม่จำเป็ต้องลงแต่อย่างใด หน้าที่ของเขาคือปกป้องศิษย์น้องในสำนัก ในขณะเดียวกัน เขาก็อดคิดถึงความเสี่ยงจากเผ่าปีศาจที่อาจกลับมาอีกไม่ได้
“ถ้าหากพวกเขากลับมาอีกครั้ง ข้าจะต้องเตรียมตัวให้พร้อม” หลิงเทียนคิดในใจ ขณะที่เขายังคงให้การสนับสนุนศิษย์ในสำนักอย่างเต็มที่ และหวังว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะเขาคิดว่าในอนาคตจะต้องมีเหตุการณ์ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน