รวมเรื่องสั้น เรื่องเสียวแนวจีนโบราณ

 ตอนที่3 ติดใจจนไม่อยากรอ

         

         

        เพราะคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องง่ายเด็กหนุ่มจึงเริ่มลงมือตัวเอง เขาคิดเพียงควบคุมคนตัวบางได้ในใจก็เริ่มฮึกเหิมสายตาที่จ้องมองนางก็เปลี่ยนไปเป็นนักล่าทันที ฟางเยียนอาศัยที่เมี่ยนเมี่ยนพักหายใจร่างกายกระตุกผลักนางให้นอนลง ส่วนเขาก็ลุกขึ้นนั่งสาวท่อนลำที่ก่อนนี้จะสัมผัสก็ต่อเมื่ออาบน้ำจ่อลงไปที่ร่องสวาทเยิ้มน้ำใส่

        “อื้อ คุณชายท่านต้องรีบ ซี้ดดดยิ่งร่างกายของท่านและข้ามีน้ำที่ออกมาจากที่ตรงนั้นมากเพียงใด ความรู้สึกเสียวซ่านละกระสันก็จะมีมากขึ้นเพียงนั้น”

        เมี่ยนเมี่ยนไม่ได้เอ่ยเปล่า ๆ เพราะนางได้ใช้มือตัวเองคลึงรอบร่องสวาทไปทั่ว ในระหว่างที่คล้ายปรนเปรอตัวเองนางก็ตั้งใจยกสะโพก แหวกกลีบเนื้อออกกว้างเผยเนื้อสีสดต่อสายตาเขา และบี้ติ่งเสียวเหนือร่องไปด้วยจนคุณชายที่คิดว่าเก่งแล้วอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเหนียวลงไปด้วยความยากลำบาก

        “อูยยยคุณชาย ท่านเร็วเข้าสิ เอาท่อนเอ็นเข้ามาเร็วเขา หากน้ำนี่แห้งท่านและข้าจะเจ็บนะเจ้าค่ะ”

        แต่เหมือนว่าคำกล่าวนั้นจะเกินจริงไปมาก เพราะจากที่ฟางเยียนเห็นในตอนนี้คือน้ำสีใสที่เยิ้มออกมาจากร่องเล็กขมิบนั่นเป็นจังหวะ ฟองสีขาวเล็กน้อยที่ไหลลงมาทำเขาไม่อาจละสายตาด้วยความอยากรู้ ทว่าก็ยอมเชื่อฟังนางจ่อปลายหัวบานแดงก่ำไปที่ร่องเยิ้มน้ำใสนั่น

        “ซี้ดดด อื้ออ เมี่ยนเมี่ยนเจ้าหลอกข้าหรือ? อร่า...”

        “ไหนว่าหากน้ำนี่แห้งเจ้ากับข้าจะเจ็บ นี่ไม่แห้งใยข้ายังเจ็บล่า”

        “อูยยยคุณชาย อูยยยนี่ไม่เรียกเจ็บ อืออ นี่เรียกเสียวเจ้าค่ะ แต่อ่ะอ่ะที่ท่านรู้สึกเช่นนั้นเพราะข้าห่างหายเรื่องนี้ไปนาน ร่องนี้ย่อมเล็กแคบไปบ้าง”

        “อ่า..หากเป็นเช่นนั้นข้าก็จะทำให้มันใหญ่ ข้าจะได้ไม่เจ็บ มีแต่เสียวววว อร่า...” ฟางเยียนฝืนเอาชนะความรู้สึกอึดอัดรัวท่อนเนื้อกระแทกแก่นกายเข้าไปในร่องสวาทด้วยความเร็ว มือทั้งสองของเขาบีบเอวเล็กของนางจนขึ้นรอยแดง สายตาสะใจมองดวงหน้าระเรื่อเหยเก เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องห้องนอนราวเป็นเพลงบรรเลงขับกล่อมเขายามค่ำคืน

        ความรู้สึกเหมือนก้าวข้ามวัยเยาว์สู่ความเป็นบุรุษเพศเต็มวัยทำฟางเยียนอิ่มเอมไม่อาจกลั้น เขาตอกท่อนเนื้อใส่ร่างนางไม่หยุดยั้ง ความรู้สึกอิสระราวควบอาชาอยู่ในทุ่งกว้างทำเขาหลงลืมเวลา กว่าจะปล่อยครั้งสุดท้ายออกมาท่องฟ้าก็ใกล้สาง แม่นมทิ้งร่างหลับใหลไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจรู้

         

        ลู่เมี่ยนเมี่ยนลืมตาแล้วก็หลับลงเพราะความรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัว เมื่อคืนก็คิดว่าเพื่อไปกี่ครั้งเขาก็จะหยุด แต่ใครจะคิดว่าเขาจะอึดราวม้าศึกขนาดที่นางหลับไปเลยเขาก็ไม่หยุด นางจึงทำเพียงปล่อยไปให้เขาเสพสมจนพอใจแล้วให้หยุดเอง

        ส่วนคนที่นางบ่นถึงนะหรือตอนนี้กลับยิ้มกว้างรู้สึกกระปรี้กระเปร่ายิ่งนักแม้จะหลับไม่เต็มตื่น ร่างใหญ่กำยำเดินไปทางเรือนนอนแม่นมใบหน้าแต้มรอยยิ้มทำคนในจวนสงสัยว่าเหตุใดคุณชายน้อยถึงได้เบิกบานขนาดนั้น จนถึงเรือนข้างร่างของฟางเยียนก็หยุดมองความเงียบสงบด้วยความสงสัย สายตาของเขากวาดมองเรือนนอนที่ยามปกติสงบอยู่แล้วไม่ว่าง รู้อยู่ว่าแม่นมเป็นคนเก็บตัวทั้งเรือนมีนางเพียงผู้เดียวไม่เคยรับสาวใช้มาอยู่ในเรือน ทว่ามันนี้ดูแปลกไปเพราะเรือนดูเงียบกว่าปกติมาก ประตูหน้าต่างทุกบานปิดสนิทราวกับว่าไม่มีใครอยู่

        หรือเมี่ยนเมี่ยนจะยังไม่ตื่น?

        เมื่อคิดว่าสตรีในเรือนอาจจะยังไม่ตื่นเพราะฝีมือเขาสีหน้ากรุ้มกริ่มก็พลันกระจ่างมากกว่าเก่าสายตาเจ้าเล่ห์มองรอบ ๆ อีกครั้งก่อนจะแสร้งย่องเดินเบาราวเป็นโจรไปทางหน้าต่างห้อง ลอบมองเข้าไปภายใน ฟางเยียนมองแม่นมที่ลุกเดินหายไปทางห้องอาบน้ำด้วยรอยยิ้ม ทั้งร่างนางมีร่องรอยที่เขาฝากไว้จากคำสอนเมื่อคืน แค่ได้เห็นร่างกายนางท่อนลำใต้กางเกงนี่ก็สั่นระริก แข็งโด่ตั้งลำโดยไม่ต้องร้องขอ น้ำลายเหนียวเป็นก้อนกลืนลงคออย่างยากลำบาก ก่อนเขาจะเข้ามาในห้องผ่านหน้าต่างระหว่างทางฝ่ามือหน้าก็พลางเปลื้องเสื้อผ้าบนร่างออกไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเหลือเพียงเนื้อกายเปลือยตรงหน้าห้องอาบน้ำพอดี

        เสียงสายน้ำที่ไหลล้นออกจากอ่างกระตุ้นกำหนัดเขาราวเห็นเนื้อกายสตรีในห้อง สองเท้าแข็งแรงเดินเข้าไปด้วยน้ำหนักเบา ไร้เสียงเยี่ยงตอนที่กำลังซุ้มดักศัตรูฟางเยียนมองแผนหลังเนียนเต็มไปด้วยรอยรักด้วยความรู้สึกกระหาย กลิ่นกายนางยังคลุ้งอยู่ที่ปลายจมูกฉับพลันร่างกายใหญ่แข็งแรงพุ่งเข้าหาคนในถังไม้ กระชากร่างบางภายในรวดเร็วโดยที่นางไม่ทันตั้งตัว

        อ่ะ อื้ออ

        จ๊วบบบ จุ๊บ

        “อ่า...คุณชายน้อยอื้อออ”

        “ซี้ดดด เมี่ยนเมี่ยนกายเจ้าหอมเหลือเกิน”

        “พอแล้วเจ้าค่ะ อื้ออ”

        “ไม่พอ!! อ่า..เจ้ายังสอนข้าไม่หมด”

        “ข้า อื้ออ อร้างงง”

        ใบหน้าเปียกชื้นแหงนสูงหลับตาแน่น ปลายเท้าจิกลงพื้นถังไม้แอ่นช่วงล่างสเข้าหาท่อนกายที่เสียบเข้ามาในร่องสวาทของนางอย่างรวดเร็ว แรงตอกไม่เบาที่เขากระทำน้ำปริ่มขอบอ่างตกลงกะทบพื้นส่งเสียงดังซู่ซ่า เมี่ยนเมี่ยนลืมตามองใบหน้าเหยเกของชายร่างสูง พลางย้ายมือไปเท้าขอบอ่างพลางเด้งสะโพกตอกสวนกลับไป

        “อื้อออ คุณชาย อร้างอ่ะอ่ะ อื้ออ อร้าง”

        “เมี่ยนเมี่ยนร่องเจ้ารัดข้าแน่นเหลือเกิน อ่า” ฝ่ามือกร้านนวดเฟ้นท่อนขาเนียนก่อนจะยกท่อนขาเรียวขึ้นพาดบ่า พร้อมกับที่เขาดันร่างนางจะสะโพกผายติดขอบไม้ไร้ทางไปต่อ และเช่นเดียวกันที่ตัวเขาเท้าขอบไม้เด้งสะโพกอย่างแรงตอกท่อนเนื้อใส่ร่องสวาทแคบอย่างแรงจนทั้งห้องก้องไปด้วยเสียงน้ำที่ตกกระทบพื้น ครางและเสียงอ่างไม้ขยับเป็นจังหวะดังกึกกักไม่หยุด

        ตรับ ตรับ

        “อร่าเมี่ยนเมี่ยนร่องเจ้า อร่า รู้สึก รู้สึกราวหัวใจข้ากับร่องนั้นสัมพันธ์เต้นเป็นจังหวะเดียวกันเลยอื้ออ ซี้ดดด” น้ำเสียงทุ้มต่ำดังแผ่วพร้อมกับที่ใบหน้าผู้พูดก้มลงด้วยความรู้สึกอดกลั้น ก่อนปากหนาจะอ้าครอบครองก้อนเนื้อใหญ่แม้จะเหี่ยวยานไปบ้าง แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาปลายลิ้นเปียกเกี่ยวรอบเม็ดบัวกลม เขาทั้งดูทั้งอมอยู่อย่างนั้นจนประทุมถันทั้งสองเปื้อนไปด้วยน้ำลายถ้วยทั่ว

        “อื้ออ คุณชาย อร่า..เหมือน เหมือนอย่างตอนที่ท่านเยาว์วัยดูดก้อนเนื้อนี้ของข้า อื้ออ เฮือกกก อร่า...”

        “แล้วเช่นนี้เล่า” ดวงตาคมหลุมมองเนื้อนวลเต็มไปด้วยเส้นเลือดหล่อเลี้ยงห้อนเนื้อหยุ่น คำกล่าวเมื่อครู่นี้ของเขาเรียกความทรงจำเลือนลางกลับมา ก่อนมุมปากหนาจะยกขึ้นเล็กน้อยแล้วหุบลงเช่นเดียวกับปลายลิ้นชื้นที่ตวัดหยอกยอดถันเป็นริมฝีปากเขาเม้มแรงที่เม็ดบัวนั้น ก่อนจะเป็นฟันคมที่กัดแรงย้ำซ้ำที่เดิมหลายครั้งจนเขาได้ยินเสียงร้องออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บอย่างที่เขาตั้งใจ

        “อร้างง ซี้ดดด อื้อออ”

        เมี่ยนเมี่ยนไม่อาจทานความรู้สึกกระสันนี้ได้อีกต่อไป ใบหน้าของนางแหงนสูงอ้าปากกว้างปล่อยเสียงร้องครางออกมาแทบสุดเสียง ร่างกายนางในยามนี้ไม่ส่วนใดที่ไม่ร้าวระบมท่อนล่างโดนกระแทกด้วยเอ็นยาวกระทุ้งในท้องนางจุก ท่อนบนมีฝ่ามือสากกร้านบีบเคร้นจนร้าวระบมเต้านมทั้งสอง

        “อร้างง อูยยยคุณชายข้าเสียว อื้อออ ไม่ไหวแล้วอร้างงงง”

        กายบอบบางเปียกน้ำกระตุกแรงพร้อมสายน้ำเสียงแตกกระเซ็นแตกออกมาจากร่องผ่านท่อนเนื้อยาวไม่หยุด ไม่ต่างจากชายด้านหลังที่โดนร่องสวาทเปียกรัดแน่นจนไม่สามารถขยับปล่อยน้ำเชื้อขุ่นพุ่งใส่ร่องนาง ก่อนจะดึงแก่นกายยาวออกมามองสายน้ำที่ไหลตามออกมาหยดลงในถังน้ำแล้วกลืนหายไปกับน้ำอุ่นในถังไม่เหลือสีขุ่น

        “แฮกแฮกแฮก เมี่ยนเมี่ยนยังมีท่าทางใดอีกหรือที่ข้ายังไม่ได้เรียน”

        “อื้ออ แฮกแฮกคุณชายหากท่าน อื้อออถามเช่นนี้ ยัง ยังมีอีกมากมายเหลือเกิน”

        “เช่นนั้นเจ้าก็สอนสิ สอนข้าอย่างเมื่อตอนเป็นเด็ก ที่เจ้าสอนให้ข้าเดิน กิน วิ่ง ตอนนี้เจ้าก็สอนให้ข้ารู้บทสวาทที่มากกว่าบนเตียง ในอ่างน้ำ”

        “เห็นทีเพียงวัน สองวันบทเรียนที่ข้าต้องสอนท่านคงไม่เพียงพอ!!”