ตอนที่เจ็ดสิบสอง การขอความร่วมมือ 4
ตั๋งฮวงทำท่าหลับตานึก
“ตอนไปค้นข้อมูลข้าเจอเรื่องที่น่าสนใจมีการซื้อโลงศพและธูปอย่างดีให้กับนักโทษที่เสียชีวิตบางราย เมื่อค้นเจอก็พบประวัติที่น่าสนใจ”
ทันใดที่ตั๋งฮวงกล่าวประโยคนี้ก็มีหลายคนที่ปัสสาวะราด
แต่ตั๋งฮวงก็กล่าวไปโดยไม่สนใจ
“ข้าค้นสืบคดีคลำแตงตามเครือก็ได้ค้นพบว่าคนพวกนี้ได้เคยฟ้องร้องพวกสิบขันทีหรือเคยถวายฎีกาเกี่ยวกับเรื่องที่พวกพ้องของสิบขันทีทำร้ายชาวบ้านแย่งชิงที่นา ฉุดคร่าภริยา บุตรีของชาวบ้าน”
ตั๋งฮวงชูหลักฐานที่ตนเองอ้างอิงประกอบ
“ข้าต้องเปลืองวาจากล่าวเกลี้ยกล่อมพวกบัณฑิตที่ถูกพวกเจ้าจัดการจนสงบเสงี่ยมในคุกว่านี่ไม่ใช่การแก้แค้นแต่คือการคืนความบริสุทธิ์ให้กับผู้วายชนม์ ไม่ใช่เรื่องของการเอาผิดใครแต่คือการพิสูจน์ว่าพวกเขาไม่ผิดต่างหาก จนพวกเขาถึงได้ร่วมมือกับข้าในการฟ้องร้องคนที่จัดการกับพวกเขาอย่างดีในคุกนี้”
ตั๋งฮวงหันหน้าไปทางผู้คุมคุกเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ที่ยังขวัญกล้าอยู่บางคน
“พวกเจ้าคิดอย่างไรบ้างเกี่ยวกับคำสารภาพที่ได้มาจากการทรมาน?”
ตั๋งฮวงเผยมือข้างหนึ่ง
“ว่าคำสารภาพจากการทรมานนั้นไม่ควรเอามาอ้างเพราว่าคนที่ถูกทรมานนั้นกลัวความเจ็บปวดจนไม่ว่าเรื่องอะไรก็ยอมรับสิ้น”
ตั๋งฮวงล้วงผ้าเก่าคร่ำคร่าเปื้อนโลหิตแห้งดำออกมาผืนหนึ่ง
“หรือว่าคำสารภาพนั้นเชื่อถือได้แม้แต่คนที่ถูกทรมานโดยการตัดลิ้นแล้วก็ตาม?”
ในผ้าเก่าๆนั้นมีคำกล่าวคำเดียวว่า
ปรักปรำ
“บางทีสวรรค์มีจริง หรือบางที่ธูปที่พวกเจ้าจุดไหว้คนที่พวกเจ้าทำร้ายจนตายนั้นได้ผลข้าเจอผ้าเก่าผืนนี้ซ่อนในลำคอของนักโทษที่โดนทรมานตัดลิ้นเสียชีวิต”
ตั๋งฮวงหันไปทางบรรดาผุ้คุมหลายคนที่นอนสลบอยู่กับพื้นคนที่ยังคุกเขช่าอยู่ก็สภาพไม่ดีกว่ากันเท่าไรถึงกับเหงื่อชุ่มโชก
“วางใจเถอะ ข้าไม่ใช่คนที่ชอบการทรมานใครไม่มีการฟาดโบยก่อนทำการสอบสวน”
ตั๋งฮวงได้ล้วงสมุดบัญชีออกมา
“เพราะข้าได้ตรวจสอบบัญชีรายรับรายจ่ายของพวกเจ้าและครอบครัวแม้แต่ภริยาน้อยมาไว้หมดแล้ว”
การตรวจสอบเส้นางทางการเงินและกฎหมายการฟอกเงินนั้นทรงพลังที่สุดเช่นนี้เอง
เพราะหากไม่มีเงินตรารวมไปถึงตำแหน่งหน้าที่และกำลังคน
ก็ยากที่คนผู้หนึ่งที่เสียทุกสิ่งจะกระทำการอันใดได้
ทันใดนั้นแม้แต่คนที่ขวัญกล้าที่สุดในบรรดาผู้คุมก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
เพราะพวกเขารู้ตัวแล้วว่าต่อให้รอดไปได้พวกเขาก็จะไม่เหลืออะไรอย่างแท้จริง
นี่คือแผนการของตั๋งฮวง
ดำเนินคดีอย่างยุติธรรม
ไม่มีอะไรที่ซับซ้อนทั้งนั้น
พนักงานสอบสวนท่านหนึ่งเคยบอกว่า
กระทำการตามกฎหมายง่ายนิดเดียว
ไม่ต้องเปลืองสมองคิดอะไรมากมายไปกระทำการตามหน้าที่เท่านั้น
แต่ที่มันยากเพราะมีคนเข้ามาเกี่ยวข้องคนนั้นโทรมา คนนี้โทรมา
ตั๋งฮวงไม่ใช่คนเก่งเลยเลือกหนทางที่ง่ายดายไม่ต้องใช้สมองคิดอะไรมากมายในการตามหาคนที่ร่วมมือกับสิบขันทีและยึดทรัพย์สินมาเป็นของแผ่นดินเข้าคลังหลวงอีกครั้ง