เข้าเฝ้า
ฉันอยู่พักรักษาร่างกายในตำหนักของฉันมาระยะหนึ่งแล้วจนตอนนี้ร่างกายแข็งแรงกลับมาเป็นปกติดังเดิมแล้ว ถ้าจะเทียบความงามแล้วร่างนี้ถือว่างามยืนหนึ่งเลยทีเดียวแต่ติดตรงที่นางถูกแม่เลี้ยงกับลูกติดของนางกลั่นแกล้งจนเป็นบ้า พี่ชายของนางก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับการศึกเลยไม่มีเวลามาอยู่กับนาง พ่อของนางเองก็เช่นกัน เดิมทีนางเป็นคนน่ารัก จิตใจดีแต่เพราะถูกแกล้งและข่มขู่เลยมีสภาพที่น่าเวทนามาจนทุกวันนี้"จะเป็นคนดีไปถึงไหนนะ ฉิงเอ๋อ ถ้าเป็นฉันนะป่านนี้คงจะตายกันไปข้างนึงเลย ข้าสงสารเจ้าเหลือเกิน สิ่งที่เธอรักก็ถูกคนไม่ดีแย่งไปทั้งที่ควรเป็นของเธอตั้งแต่แรก ฉันละเจ็บปวดแทนเธอเลยจริงๆ""องค์หญิง~""มีอะไร ลู่หลิน""พระมเหสี เรียกเข้าเฝ้าเพค่ะ""ได้ เดี๋ยวข้าตามไป" ฉันนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ที่สวนดอกไม้พักหนึ่งจึง ไปเข้าเฝ้าพระมเหสีโดยมีลู่หลินอยู่ข้างกายตลอด"องค์หญิง จากตรงนี้ไปหม่อมฉันเข้าไปไม่ได้ องค์หญิงทรงดูแลตัวเองด้วยนะเพค่ะ""อื้ม เจ้ารอข้าอยู่ที่นี้อย่าไปไหนหล่ะ""เพค่ะ ลู่หลินจะรอองค์หญิงอยู่ตรงนี้" ฉันเดินเข้าไปด้านในเพียงลำพังจนไปถึงตำหนักของพระมเหสี"มาแล้วเหรอ ฉิงเอ๋อ""ถวายพระพรเพค่ะ พระมเหสี""อืม ตามสบาย""ขอบพระทัยเพค่ะ""เจ้าดีแล้วเหรอ เห็นนางกำนัลมันพูดกัน""เพค่ะ หม่อมฉันหายดีแล้ว""ข้าดีใจด้วยนะ เข้ามานี่สิ""เพค่ะ""นี้ เป็นของขวัญรับขวัญเจ้า ฉิงเอ๋อ" พระมเหสียื่นของที่ใส่ไม้มาให้"ขอบพระทัยเพค่ะ""เปิดดูสิ ว่าชอบไหม""เพค่ะ" ฉันเปิดดูทันทีที่ท่านบอก"เป็นยังไง ชอบไหม""ชอบมากเลยเพค่ะ" มันเป็นสิ่งที่ฉันเคยมีตอนอยู่ที่โลกโน่นเป็นของที่คุณยายให้ไว้ก่อนท่านจะเสีย"สร้อยมุกนี้ ข้าสั่งทำขึ้นมาเพื่อเจ้าผู้เดียวเท่านั้นเลยนะ""ขอบพระทัยเพค่ะ""ฉิงเอ๋อ""เพค่ะ""ถ้าเจ้ามีอะไรหรือใครทำอะไรเจ้า มาบอกข้าได้ ข้าจะช่วยเจ้าเอง เพราะเจ้าเป็นลูกของน้องสาวข้าก็เท่ากับเจ้าเป็นลูกของข้าด้วย""ขอบพระทัยเพค่ะ""เจ้ากลับไปพักผ่อนได้แล้วหล่ะ ดูท่าจะเหนื่อยมากแล้ว""เพค่ะ ฉิงเอ๋อ ขอลาเพค่ะ""อืม ไปเถอะ""เพค่ะ" แล้วฉันก็เดินกลับออกมาด้วยอารมณ์ดี เพราะของที่ฉันได้รับวันนี้มันมีความหมายกับฉันมาก"องค์หญิง""กลับกันเถอะ""เพค่ะ"