สงครามเทพราชัน ค่ายกลสยบทั่วหล้า!

    บทที่0 บทนำ

    บทนำ
    “ไป๋ลี่ เร็วเข้าเวลาเหลือไม่มากแล้ว!” “นี่เ๽้าจะทำแบบนี้จริงๆหรือ?” “แน่นอนมันไม่มีทางอื่นแล้ว หรือเ๽้าคิดว่าคนอื่นจะมีความสามารถเท่าพวกเรา หลังจากเราปิดตายดินแดนนี้แล้ว คนอื่นแค่วิธีที่จะกลับมาที่นี่อีกก็คงจะเป็๲ไปไม่ได้ ” “ยังไงการที่จะกลับมาหลังจากปิดตายทางเข้าออกทุกทางแล้วก็ต้องใช้ค่ายกลของข้าเท่านั้น หรือไม่ก็ต้องมีความเชี่ยวชาญทางด้วยมิติที่สูงล้ำ ซึ่งแม่แต่ไอ้พวกบัดซบนั้นก็ยังทำไม่ได้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมนุษย์อย่างเราที่ยังอ่อนกว่าพวกมัน”
    "ว่าแต่เ๽้าเข้าสู่ค่ายกลทวนกระแสเวลากับข้าหรือว่าจะรอข้าตื่นขึ้นมา?"
    "ข้าเข้าไปกับเ๽้าเลยละกันดินแดนแห่งนั้นคงไม่มีอะไรสนุกๆให้ข้าเล่นมากนัก ให้ข้ารอเ๽้าเป็๲หมื่นๆปีข้าคงเบื่อแย่"
    “แล้วพวกราชันต่างๆจะไม่หนีไปด้วยจริงๆหรือ?”
    “ข้าคุยกับราชีนีหิมะแล้วนางบอกว่าพวกนางจะเป็๲คนดึงความสนใจพวกมันให้เราเปิดใช้งานค่างกลทำลายล้างปิดตายทางเข้าออกได้ทันทีที่พร้อมนางบอกยังไงก็มีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ไม่กี่สิบปีพวกนางและราชันคนอื่นเลือกสู้ตายที่นี้ดีกว่า ที่เหลือก็ได้ฝากความหวังไว้กับพวกเรานี่และ”
    “เรียบร้อยข้าเก็บทุกอย่างที่จำเป็๲เสร็จหมดแล้ว”
    “ดีมาก!”
    “เอาละค่ายกลทุกอย่างก็พร้อมแล้วเหมือนกัน”
    “เ๽้าแน่ใจนะว่าอีกหนึ่งหมื่นปีพวกเราจะตื่นขึ้นมาได้จริงๆ”
    “แน่นอนว่าพวกเราไม่ตายอย่างแน่นอน แต่เ๱ื่๵๹เวลาข้าก็ไม่แน่ใจ แต่อย่างมากคงไม่เกินสองหมื่นปีละมั้ง ถึงตอนพวกเราจะกลับมาทวงคืนดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้คืน ไม่สิแค่นี้ยังไม่พอแต่ข้าจะสร้างกองทัพขึ้นมาแล้วจะบุกไปทำลายพวกมันให้สิ้นซาก”
    ผู้คนที่เหลือรอด หน้าจะอพยพเสร็จแล้ว ได้เวลาปิดตายดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นี้เสียที หวังว่าพวกเ๽้าหนูทั้งหลาย จะตั้งรกรากไปได้ด้วยดี
    “ค่ายกลเคลื่อนย้ายเปิด!”
    “ไปกันเถอะไป๋ลี่ ค่ายกลทำลายล้างจะทำงานแล้ว”
    ร่างหนึ่งคนหนึ่งภูตได้หายเข้าไปในค่ายกล

    "จงออกมาพระราชวังพิศวง!"

    พระราชวังสีทองอันสวยงามส่องแสงอยู่ในมือชายหนุ่ม
    แล้วทั้งคู่ก็ได้หายลับไปเหลือเพียงพระราชวังที่แสงสีทองค่อยจายหายไปกลายสีดำสนิทเหมือนของเล่นทั่วไป หลับไหลอยู่ใต้ดินลึกกว่าหมื่นเมตร

    “เอาละเหลือขั้นตอนสุดท้ายแล้ว เ๽้าและข้าเข้าไปนอนบนเตียงกาลเวลา
    แล้วเราจะเปิดการทำงานของค่ายกลทวนกระแสเวลา เ๽้าและข้าจะได้กลับไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ”
    ทั้งคนและภูตนอนลงบนเตียงโบราณที่สีดำสนิทที่ขนาดใหญ่มากพอจะนอนได้มากกว่าสิบคน
    "เ๽้าพร้อมนะ?"
    "ข้าพร้อม"
    "อีกหมื่นปีเจอกัน"
    “อืมแล้วเจอ”
     “ค่ายกลทวนกระแสเวลาเปิด!”