เกิดใหม่ยุค 70 เป็นสาวน้อยดวงดี ชาตินี้จะเป็นเศรษฐีนีพร้อมสามีคลั่งรัก

        เซียวหยวนซินคงแต่งงานเข้าตระกูลหลิวมาได้ไม่ถึงสี่ปียังไม่ถือว่านานนัก ยังไม่ถูกตระกูลหลิวบีบคั้นจนสิ้นไร้ไม้ตอกยังพอมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงได้

        ดีแล้ว!ดีแล้วจริงๆ!

        “พี่หยวนซินคะ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ที่นี่จะเป็นบ้านของพี่ตลอดไปตราบใดที่พี่ยังอยากกลับมา ที่นี่ก็ยังมีที่ให้พี่เสมอ มีที่ให้หยวนหยวนเสมอ!ยิ่งไปกว่านั้น มีฉันกับอาหมิงอยู่ด้วยกันเราจะไม่มีทางปล่อยให้พี่เลี้ยงหยวนหยวนอยู่คนเดียวแน่นอนค่ะ เราจะช่วยกันเลี้ยงนะ!”

        เสียงของซูเจียวเจียวไม่ดังนักแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น ทำให้เซียวหยวนซินถึงกับหลั่งน้ำตาออกมา

        น้องสะใภ้ที่เพิ่งพบพานรู้จักกลับดีต่อเธออย่างหมดหัวใจ! แล้วคนในตระกูลหลิวล่ะ?

        ปฏิบัติกับเธอเยี่ยงทาสทั้งยังคาดคั้นให้เธอสำนึกบุญคุณ หาเรื่องตอกย้ำปมด้อยเรื่องชาติตระกูลหากไม่ได้อาศัยบารมี เธอคงไม่อาจออกเรือน...

        เธอตรากตรำทำงานหนักเพื่อตระกูลหลิวแทบตายแต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้รับคำชมแม้แต่น้อย มันทำให้เธอรู้สึกเสียใจสุดประมาณ

        ทันทีที่เซียวหยวนหมิงกลับมาเขาก็ได้ยินคำพูดของซูเจียวเจียวพอดี ดวงตาพลันแดงก่ำ เท้าหยุดชะงักไปโดยไม่รู้ตัวเจียวเจียวถึงกับยอมให้พี่สาวอยู่กับเขา และดูแลหยวนหยวนด้วย...

        ชาติที่แล้วเซียวหยวนหมิงได้ทำบุญด้วยอะไรทำไมถึงได้ภรรยาที่ดีเช่นนี้ ได้รับความรักอันเปี่ยมล้นจากเจียวเจียว?

        เขาจะต้องดูแลครอบครัวนี้ให้ดี!

        จะทำให้เจียวเจียวทำให้พี่สาวและหยวนหยวนได้มีชีวิตที่ดีขึ้น!

        ...

        หลังจากเซียวหยวนซินจากไปตระกูลหลิวก็ปั่นป่วนวุ่นวายแทบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินทุกวันมีการทะเลาะเบาะแว้งกันไม่เว้นแต่ละวันเรื่องใครจะทำอาหาร ใครจะซักผ้า

        เพราะก่อนหน้านี้งานพวกนี้ล้วนเป็นหน้าที่ของเซียวหยวนซินทั้งสิ้นเธอเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดจา ปากเงียบสนิทไม่ต่างจากตุ๊กตาไม้บอกให้ทำอะไรก็ทำทุกอย่าง แม้จะถูกรังแกจนแทบตาย เธอก็แทบจะปริปากพูดอะไรไม่ได้เลย

        แต่ตอนนี้เซียวหยวนซินไม่อยู่แล้วงานกองเป็นภูเขาเลากาไม่มีใครทำ ส่วนพวกเธอก็เคยชินกับการใช้งานคนอื่นมาตลอดพอไม่มีใครให้ใช้งาน ก็เลยทะเลาะกันเองเป็นประจำ

        คุณย่าหลิวก็ปวดหัวกับการทะเลาะเบาะแว้งเหล่านี้พี่ใหญ่ของบ้านก็เป็นคนที่ไม่รู้จักความพอดี ชอบเล่นเล่ห์เฉไฉไปเรื่อยส่วนพี่รองก็แกล้งโง่แกล้งบ้าเก่งเหลือเกิน ส่วนพี่สามกำลังตั้งครรภ์แถมยังส่งเงินเดือนเดือนละห้าหยวนอีก จะไปบีบคั้นอะไรได้เล่า ไม่เช่นนั้นจะไม่มีเงิน...

        ทำงานมาหลายวันติดกันทุกวันกลับบ้านก็ยังต้องซักผ้า ทำอาหารอีก พี่สะใภ้ใหญ่หลิวก็เริ่มทนไม่ไหวแล้วเธอพูดกับคุณย่าหลิวว่า “คุณแม่คะหยวนซินกลับบ้านไปได้หกวันแล้ว เราควรไปรับเธอกลับมาได้หรือยังคะ?”

        หลิวเฉิงเหว่ยที่อยู่ในลานบ้านได้ยินเสียงเข้าก็รีบเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ เขาก็คิดถึงภรรยาและลูกเหมือนกัน...

        เข้าใจว่าภรรยาแค่ขุ่นเคืองใจชั่วครู่กลับไปอยู่บ้านสักพักคงคืนดี ไม่คิดว่าพอไปแล้วก็ไปเลยเป็นหลายวันไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาเลยสักนิด

        เขาอยากจะไปตามภรรยาและลูกแต่แม่ไม่ยอมให้ไป เขาก็เลยไม่กล้าไป

        คุณย่าหลิวพอเอ่ยถึงเซียวหยวนซินก็อารมณ์เสียทันทีตะคอกด่าเสียงดังว่า “ไปรับอะไร!หล่อนคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน! อยากไปก็ไป อยากกลับก็กลับอย่างนั้นหรือ? ยังจะไปรับหล่อนอีก คิดไปเองหรือเปล่า! ขอให้หล่อนอย่ากลับมาตลอดชีวิตเลย!”

        พี่สะใภ้ใหญ่หลิวลูบเอวที่ปวดระบมของตัวเอง“คุณแม่คะ ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ ฉันจะล้มทั้งยืนอยู่แล้วถ้าคุณแม่ไม่เรียกน้องสะใภ้สี่กลับมาละก็ ฉันคงทนไม่ไหวแล้วค่ะ”

        “นางคนไร้ประโยชน์ แค่ไม่กี่วันก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ? งานพวกนั้นเมื่อก่อนน้องสะใภ้สี่ก็ทำคนเดียวไม่ใช่หรือไง?แกอย่าคิดอู้งานเชียว!” คุณย่าหลิวพูดจาเช่นนั้นแต่ในใจกลับเริ่มคิดถึงเซียวหยวนซินแล้ว ไม่ใช่คิดถึงตัวเธอแต่คิดถึงงานที่เธอทำต่างหาก

        สะใภ้สี่กินมากกว่าสะใภ้ทั้งสามคนแต่ก็เป็นคนที่ทำงานหนักที่สุด ไม่เคยบ่น ไม่เคยรู้สึกผิด ไม่เคยโวยวายไม่เหมือนพวกนี้ที่บ่นได้ทุกวัน น่ารำคาญจะตายไป

        สะใภ้สี่ก็เก่งเหลือเกินนะไปตั้งหลายวันแล้วยังไม่ยอมกลับมาเลย! นางสารเลวนี่!

        ไม่สิต้องเป็นเพราะตระกูลเซียวไม่ยอมให้เธอกลับมาต่างหาก!

        เซียวหยวนซินเป็นคนที่ทำงานเก่งมากหกวันที่ไม่ได้อยู่บ้าน ไม่รู้ว่าช่วยตระกูลเซียวไปกี่คะแนนงานแล้ว!วันละแปดคะแนนงาน หกวันก็เกือบห้าสิบคะแนนงานแล้ว! ยังไม่รวมงานอื่นๆ อีก!

        พวกตระกูลเซียวตัวดี!

        ที่แท้ก็มีแผนการเช่นนี้นี่เอง!

        คุณย่าหลิวคิดจะส่งคนไปตามเซียวหยวนซินกลับมาทันทีแต่นึกดูแล้วก็รู้สึกเสียหน้าไม่น้อย

        ไม่ได้เด็ดขาด!

        เธอจะไม่มีทางไปตามเซียวหยวนซินกลับมาเองเด็ดขาดไม่เช่นนั้นเซียวหยวนซินจะต้องคิดว่าตระกูลหลิวขาดเธอไม่ได้!ถึงตอนนั้นเซียวหยวนซินอาจจะใช้เรื่องนี้มาข่มเหงจนพวกเราต้องยอมอยู่ใต้การบงการแล้วจะใช้ชีวิตได้อย่างไรกัน?

        เธอไม่เชื่อหรอกว่าเซียวหยวนซินจะอยู่บ้านตระกูลเซียวไปตลอดชีวิตได้!เก่งจริงก็อย่าคิดกลับมาให้เห็นหน้าอีกเล่า!

        เมื่อคิดเช่นนั้นเธอก็หันไปจ้องพี่สะใภ้ใหญ่หลิวอย่างดุดัน “รีบไปทำงานสิ!”

        หลิวเฉิงเหว่ยเห็นว่าแม่ยังไม่มีท่าทีจะเรียกเซียวหยวนซินกลับมาในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว เดินไปหาคุณย่าหลิว “แม่ครับนี่ก็ผ่านมาหกวันแล้ว ผมอยากไปรับหยวนซินกลับมาแล้วครับ”

        พี่สะใภ้ใหญ่หลิวโดนดุด่าไปยกใหญ่พอเห็นหลิวเฉิงเหว่ยพูด เธอก็รู้สึกโล่งใจในที่สุดเธอหวังว่าหลิวเฉิงเหว่ยจะรีบไปเรียกเซียวหยวนซินกลับมาเร็วๆเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระงานบ้าน หากไม่เป็นเช่นนั้น เธอคงปวดเอวจนหักไปหมดแล้ว

        แต่ไม่คิดว่าหลิวเฉิงเหว่ยจะโดนด่าไปด้วย

        “เรียกอะไร! ห้ามใครไปเรียกหล่อนกลับมาเด็ดขาด!” คุณย่าหลิวจ้องหลิวเฉิงเหว่ยเขม็ง“นางเมียตัวร้ายของแกนั่นน่ะ กล้าดียังไงมาเถียงฉันแถมยังให้พวกน้องชายไปซ้อมพ่อแก ซ้อมพี่ชายแก แถมยังเกือบจะทำให้หลานชายแกจมน้ำอีกผู้หญิงเลวทรามอย่างนี้ห้ามเรียกกลับมาเด็ดขาด!”

        ยิ่งพูดคุณย่าหลิวก็ยิ่งโกรธเธอเอื้อมมือไปจิ้มนิ้วลงบนหน้าผากของหลิวเฉิงเหว่ยแรงๆ“แล้วแกอีกคน เมียตัวเองยังคุมไม่ได้ แกมันจะไปมีประโยชน์อะไร!”

        ปกติหลิวเฉิงเหว่ยเคยชินกับการเชื่อฟังแม่ตัวเองพอถูกด่าเช่นนี้ก็ไม่กล้าเถียง

        “ถ้าหล่อนยังไม่รู้สำนึก ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับมา!” คุณย่าหลิวพ่นลมหายใจออกอย่างแรงแล้วก็ไปทำงานต่อ

        อีกหลายวันต่อมาพี่สะใภ้ใหญ่หลิวทำงานต่อเนื่องกันสิบวันทุกวันกลับบ้านก็ต้องรีบจัดการงานบ้านกองโต เธอแทบจะโยนทิ้งทั้งหมดแล้วแต่แม่สามีดุมาก เธอก็ไม่กล้าเถียง พอเถียงก็โดนด่าโดนตี แถมสามีก็ไม่ช่วยอะไรเลย

        แล้วโชคร้ายก็มาเยือนพี่สะใภ้รองวันนั้นอยู่ๆ ก็อาเจียนออกมา พอถามก็รู้ว่าเดือนนี้ประจำเดือนยังไม่มาพี่สะใภ้รองท้องแล้ว!

        สำหรับพี่สะใภ้ใหญ่หลิวแล้วนี่มันราวกับฟ้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ!

        พี่สะใภ้รองท้องแล้วก็ทำงานไม่ได้แล้ว!โดยเฉพาะในช่วงสามเดือนแรกที่ต้องดูแลอย่างระมัดระวังแล้วงานของครอบครัวใหญ่ขนาดนี้จะไม่ตกไปอยู่บนหัวเธอคนเดียวหรือ?

        ทุกวันต้องซักเสื้อผ้าของคนสิบกว่าคนทำอาหารให้คนสิบกว่าคน แถมยังต้องไปทำงานอีก เธอไม่ใช่หุ่นยนต์นะ!

        หลังจากยุ่งแบบนี้อยู่หลายวันพี่สะใภ้ใหญ่หลิวก็ล้มป่วย เธอเป็นลมหมดสติขณะทำงานอยู่ในทุ่งนาและถูกรีบนำตัวส่งสถานีอนามัยเล็กๆ ในหมู่บ้านผลปรากฏว่าช่วงนี้เธอทำงานหนักเกินไป ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ โภชนาการก็ไม่เพียงพอต้องดูแลตัวเองให้ดี ไม่เช่นนั้นในอนาคตอาจมีปัญหาสุขภาพได้

        ทุกคนในกองผลิตหลิวที่ได้เห็นต่างส่ายหน้าคุณย่าตระกูลหลิวผู้นี้ทรมานลูกสะใภ้เกินไปแล้ว!ลูกสะใภ้รองและลูกสะใภ้สามกำลังตั้งครรภ์ ส่วนลูกสะใภ้สี่ก็ถูกไล่ไปแล้วงานทั้งหมดเลยตกไปอยู่บนหัวลูกสะใภ้ใหญ่คนเดียว จะทนได้อย่างไรกัน!นั่นคนไม่ใช่เหล็กสักหน่อย!