ตอน รับเงินแล้วกลับไปฆ่าคนว่าจ้าง1
ณ. เมืองใหญ่
"หิวแล้ว ๆ มีอะไรให้กินไหม" เด็กหญิงตัวเล็กะโถอยหลังขณะเงยมองหน้าอัศวินเกราะเหล็กและพี่สาวคนสวย
"มีสิ ของเต็มเลย แต่เราไม่มีเงิน เพราะยัยเอธิก" อัศวินรูปงามบ่นขณะมองไปรอบๆตลาดสด
"อะไรๆ ข้าผิดอะไร เขาเรียกว่าหาทางออกโดยสันติวิธี ให้มันไปฆ่ากันเอง"
สาวน้อยเถียงและลากดาบยาวเดินโซเซด้วยร่างผอมบาง หากไม่มีดาบั์ที่ยาวเท่าคนสองคนก็คงจะปลิวไปตามลมเสียแล้ว
"นี่เพน"
หือ!
"เ้าเป็แม่มดนี่ เสกอะไรที่กินได้มาให้พวกเราหน่อยไม่ได้หรือ" เอธิก
"ไม่ได้ ต้องรอคืนพระจันทร์เต็มดวงและโตเป็สาว"
"กรรม งั้นเ้าใช้ความน่ารักไปขอทาน ขออาหารมาให้พวกเราหน่อยสิ อิ่มท้องแล้วจะได้ไปทำงานใหญ่เสียที" เอธิก
"เหอะ อย่าให้รู้เชียวว่าอัศวินอย่างข้าขอข้าวใครกิน ความคิดเ้ามันบัดซบโดยแท้" แซกบ่น
"ก็ได้ ไม่เป็ไร ข้าเป็เด็กนี่นา เดี๋ยวไปขอของอร่อยมาให้" เพนเอ่ยแล้ววิ่งเข้าไปในตลาด เเซกกับเอธิกนั่งหลบอยู่ที่ท่อระบายน้ำใต้สะพาน ครู่ใหญ่แม่มดเด็กก็หอบถุงข้าวโพดและแตงโมมาอีกสามลูก พร้อมกระต่ายย่างอีกสามตัว แซกลุกยืนอ้าปากค้าง เอธิกวิ่งมารับของและพาเข้ามาหลบใต้สะพานไม้
"โหว! เ้าทำได้ยังไง พูดแบบไหนพ่อค้าถึงยอมให้ของกินเยอะขนาดนี้" เอธิก
"ข้ามีวิชาจูงใจคน ทำให้คนคล้อยตามได้" แม่มดน้อยกล่าว
"ห๊ะ! นั่นมันพิษเสน่หานี่ ทำให้คนหลงรักและกลายเป็บริวาร เ้านี่มันร้ายเกินเด็ก" แซกเอ่ยลั่น
"หรือว่า หรือว่าเ้าทำให้พวกเราเอ็นดูและเก็บมาเลี้ยง" เอธิกทำท่าจะวิ่งหนี
"เปล่านะ ข้าไม่ได้ใช้อะไรกับพวกเ้าเลย งั่ม! ๆ " เด็กหญิงตอบแล้วกัดข้าวโพดต้มกินอย่างเอร็ดอร่อย
"เอาหละ กินไปด้วยวางแผนไปด้วย หางานใหญ่ๆทำละกัน " แซกเอ่ย
"ฆ่าใครหยอ" เพนทำตาโต
"ไม่รู้สิ ต้องไปตลาดมืดกลางคืน" แซกตอบ
ง่ำ! ๆ ๆ เอธิกกัดกินกระต่ายย่างอย่างมุมมามจนปากมันแผล็บ เธอหาได้สนใจแผนของแซก หยิบข้าวโพดมารูดด้วยฟันแล้วทุบแตงโมแตกเป็เสี่ยงๆก่อนจะกัดกินจนน้ำแตงโมเลอะเสื้อคลุม
"โห! ท่านเอธิกอดอยากมาจากไหนเนี่ย" เพน
"ก็ไม่ได้กินอะไรมาเกือบเจ็ดวันแล้ว" เอธิกตอบแล้วแย่งข้าวโพดในมือแซกมากินต่อ
"มุมมามชิบ ถุย! ๆ ๆ " แซกถุยน้ำลายใส่ข้าวโพดในมือเอธิกแล้วแย่งกลับมากัดกินต่อ
กลางคืน ดึกสงัด
เหล่าพ่อค้าและนักฆ่ามารวมตัวกันที่ตลาดมืด มันคืออุโมงค์ขนาดั์ที่อยู่ใต้ตลาดสดนั่นเอง มีเหล่านายหน้านับสิบคนที่รับงานจ้างวานฆ่ามาชูป้ายประกาศค่าหัวเหยื่อ
"ไหนคนเลวน่ะ พวกท่านฆ่าแต่คนเลวนี่นา" แม่มดน้อยเอ่ยขณะเดินแหงนหน้ามองป้ายต่างๆ
"บัดซบ ไม่มีคนเลวเลย พวกนี้จ้างฆ่าแต่คนทั่วไป" แซกบ่น
"เดี๋ยว! ๆ ๆ นั่น หนึ่งพันเหรียญเงินเลยนะ"
เอธิกเอ่ยและวิ่งมายืนมองป้ายที่จ้างฆ่าครอบครัวเ้าปราสาทแห่งหนึ่ง เ้าปราสาทมีตำแหน่งคล้ายกับนายอำเภอ ดูแลเมืองของตัวเอง คุ้มครองชาวบ้าน ชาวนาชาวไร่ พ่อค้าต่างๆ และเก็บภาษีส่งเมืองหลวง
"เ้าจะรับจ้างฆ่าคนดีเหรอ" แซกก้มมองใบหน้าเรียวเล็ก พ่นลมหายใจร้อนผ่าวใส่แก้มขาวและหยิกหูเอธิก
หงึด! ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ
"เดี๋ยวสิ ๆ ขอเวลานอก ๆ" เอธิกร้องดังจนแซกต้องหยุดเพราะทุกคนต่างหันมารุมมอง
"เราฆ่าแต่คนเลวใช่ไหม งั้นก็รับเงินคนจ้างแล้วไปฆ่าคนจ้างสิ เพราะมันเลวยังไงล่ะถึงได้จ้างฆ่าคนดี" เอธิกตอบ
"โอ้ว! มีเหตุผล" แม่มดน้อยทำตาโต
"แล้วไม่ตัดหัวเหยื่อ จะไปขึ้นเงินรางวัลยังไง" แซก
"ก่อนจะฆ่าคนจ้างต้องตัดหัวเหยื่อไปอ๋อ โหดแท้" เพน
"ก็เสกสิ เ้าเสกหัวคนได้ไหม เอาแต่หัวน่ะเดี๋ยวข้าหาซื้อไม้คฑาให้เอง" เอธิกนั่งยองๆและถามแม่มดน้อย
"ก็พอได้อยู่นะ แต่ต้องเห็นหน้าตัวจริงก่อน ถึงจะเสกหัวได้" เพนตอบ
"เฉียบแหลม หลักแหลมยิ่งนัก" จู่ๆแซกก็ตบบ่าเอธิกและเงยหน้ายิ้มขณะมองขึ้นฟ้า
"ตกลงเรารับงานนี้ เ้าฉีกป้ายประกาศได้เลย" เอธิกเอ่ยกับนายหน้าล่าค่าหัว
แคว่ก! ๆ ๆ ป้ายที่มีรูปพ่อแม่ลูกสามคนโดนฉีกออกแล้วขยำก่อนจะส่งให้กับอัศวินเกราะเหล็ก
คืนข้างขึ้น แสงพระจันทร์ส่องทางให้กับสามนักฆ่าเดินผ่านทุ่งข้าวไปยังเมืองชนบทที่อยู่ข้ามเขาไปสองลูก
พอถึงตีสองแม่มดเด็กก็ง่วง แซกจึงเอาเธอขี่หลังและพาเดินข้ามเขา เอธิกยังคงลากดาบยาวั์กับพื้นดินอยู่ข้างหน้า พอถึงรุ่งสางทั้งสามคนก็มาถึงปราสาทหินแห่งหนึ่ง มันเป็ปราสาทขนาดย่อมและมีทุ่งนาล้อมรอบ มีทุ่งข้าวโพดและสวนแตงโมกว้างสุดลูกหูลูกตา ชาวบ้านปลูกกระท่อมห่างๆกันและทำงานอย่างขยันขันแข็งแต่เช้าตรู่
"แสดงว่าของที่เรากินเมื่อวานมาจากเมืองนี้อ๋อ" แม่มดน้อยเอ่ยขณะมองไปรอบๆ
"สวัสดี มีใครอยู่ข้างในไหม" เอธิกะโขณะถือดาบยาว
ยิงงงง! จู่ๆทหารบนกำแพงรั้วหินก็ยิงธนูลงมา
ฉึก! ๆ ๆ ๆ ลูกธนูปักลงดิน ล้อมทั้งสามคนเป็วงกลม เอธิกรีบทิ้งดาบลงดิน
"อย่า ๆ ยอมแล้ว ๆ ข้ามาบอกว่ามีคนจ้างฆ่าเ้าปราสาทเฉยๆ"
"เล็งที่หัว" เ้าปราสาทสั่งเสียงดังลั่น ข้าวกายของเขามีเด็กชายตัวเล็กกับภรรยาสาวหนึ่งคน
"สวยจัง" เพนเอ่ยขณะเงยหน้ามองเมียท่านเ้าเมือง
เล็งงงง!
"เดี๋ยว ๆ ข้ามา พูดยังไงดีล่ะ มีคนจ้างฆ่าท่านแต่พวกเราจะไปฆ่ามัน ฆ่าคนจ้างน่ะ" แซกะโดัง
"งั้น แล้วพวกเ้ามานี่ทำไม" เ้าปราสาทเอ่ย
"อ๋อ! มาเสกหัวท่านแล้วเอาไปแลกเงินงาย จากนั้นค่อยฆ่าคนจ้าง พวกเราจนงาย" เพนเอ่ย
"จริงรึ" เด็กชายะโถามขณะจับมือพ่อ
"จริงสิ ดูตาข้าสิ ข้าเป็แม่มดขาว โกหกคนไม่ได้หรอก" เพนตอบและอวดลูกตาสีเขียวอันฉ่ำวาว
ภรรยาเ้าปราสาทกระซิบหูสามี ทั้งสองพยักหน้ามองตากันก่อนจะสั่งทหาร
"ให้เข้ามาได้"
เมื่อทั้งสามคนเข้ามาในปราสาท เ้าเมืองก็สั่งคนรับใช้ให้ยกโต๊ะไม้มารับรองตรงลานหญ้าและเอาอาหารมาเรียงราย แซกโชว์ใบประกาศฆ่าและเอธิกเล่าแผนให้เ้าเมือง
"คงเป็เพราะว่าข้าสั่งห้ามชาวบ้านปลูกฝิ่น พวกพ่อค้ายาเสพย์ติดถึงได้รวมหัวกันจ้างฆ่า แหมมันเลวนัก กล้าจ้างฆ่าเมียกับลูกข้าด้วย ฆ่าจะไปฆ่ามันเอง"
เ้าปราสาทลุกยืน เอากำปั้นทุบโต๊ะในสภาพโกรธเป็ฟืนเป็ไฟ
"ไม่ต่อง ๆ พวกเราทำเอง พวกเราถนัดฆ่าคนเลว" เอธิกชิงเอ่ยเพราะกลัวชวดเงินรางวัล
"งั้น ข้าจะตอบแทนพวกเ้ายังไง บอกมาเลย" เ้าเมืองเอ่ย เด็กชายกับแม่ก็ยิ้มอย่างโล่งอก
"ขอแตงโมเยอะๆ" เพน
"ข้าขอชุดเกราะดีๆเพิ่มหน่อย อ๋อมีแขนคนที่เพิ่งตายใหม่ๆไหม" แซก
"จะเอาไปทำไม" เด็กชายใร้อง
"เอาไวัเปลี่ยนตอนสู้ไง เผื่อโดนตัดแขน" แซกตอบ
"ข้าขอหอมแก้มเมียท่านพอ ทีเดียว" เอธิกเอ่ยและชำเลืองมองเมียเ้าปราสาทที่สวยขาวน่ารัก ถึงจะมีลูกชายแล้วแต่นางกลับดูอ่อนวัยราวกับสาวแรกแย้มที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง
"เห้อ! ข้าว่าแล้วพวกเ้านี่มันบ้า ว่าแล้วแผนแปลกๆยังไงอยู่" เ้าเมืองเกาหัวเพราะนึกว่านักฆ่าทั้งสามคนบ้าจริงๆ
"อ่ะ ไม่เอาอะไรก็ได้ เอาแตงโมมาก่อนสามลูก กับไม้กวาด" เอธิกเอ่ยและหันมายิ้มให้กับเพน
เ้าเมืองสั่งคนรับใช้เอาแตงโมมาวางไว้บนโต๊ะสามลูก พอเพนรับไม้กวาดมาเธอก็ะโขึ้นมายืนบนโต๊ะแล้วนั่งยองๆจ้องหน้าพ่อแม่ลูกที่นั่งงง
"โอม ๆ ๆ ลูกแตงโมจงกลายเป็หัวหมาน้อยสามหัว" แม่มดน้อยเอ่ยและกำไม้กวาดโบกไปมา
พริ๊ง!
จู่ๆแตงโมสามลูกกลับกลายเป็หัวเ้าเมือง หัวภรรยา และหัวลูกชาย เรียงรายอยู่บนโต๊ะไม้
โครมมม! เ้าปราสาทช็อคจนหงายหลังลงไปนอนสลบ ทหารที่ยืนรักษาการณ์มองหน้ากันเลิกลั่ก บ้างถือหอกดาบด้วยมือที่สั่นเทา
"สุดยอด" เด็กชายยกนิ้วโป้งให้กับแม่มดเด็กก่อนจะอุ้มหัวตัวเองมากอด
"มา ข้าขอหอมแก้มท่าน" เอธิกลุกยืนแล้วปรี่เข้ามากอดล็อคคอเมียเ้าเมือง
จุ๊บ! ๆ ๆ ฟ่อด! ๆ ๆ เธอทั้งจูบแก้มจูบปากและหอมแก้มเมียเ้าเมืองจนแดงไปหมด
"อ๊าา! ปล่อยนะ พอแล้วว" สาวสวยร้องดังแต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาห้าม เพราะต่างก็กลัวแม่มดเด็กจะเสกให้กลายเป็ตัวอะไรก็ไม่รู้
8K
