บทที่14 สิ่งล่อใจห้าหมื่นหยวน!
"นี่แกจะลงไม้ลงมือเลยเหรอ กูชอบกิจกรรมแบบนี้ที่สุดเลย พวกเรา วันนี้ต้องเล่นให้มันส์ไปเลยนะ เกิดเื่อะไรขึ้น กูรับผิดชอบเอง!" เฉาตงเฉียงพูดอย่างตื่นเต้น ทำให้พวกคุณชายคนอื่นๆ รู้สึกดีไปด้วย พวกเขานานๆ ทีจะได้ออกแรงซักครั้ง วันนี้ต้องโชว์ฝีมือให้เต็มที่ซะหน่อยแล้ว
โจวหยุนเทียนกับหลินเจ๋อมิงได้ยินว่าจะมีเื่ชกต่อยก็รู้สึกตื่นเต้น อยากจะเข้าร่วมด้วย แต่ถังคุนจะยอมให้พวกเขามีโอกาสได้ไง ในใจเขตอนนี้เต็มไปด้วยความอยากจะซัดใครซักคน แค่คนพวกนี้ยังไม่พอให้เขาอุ่นเครื่องเลยด้วยซ้ำ
"คุณจะไม่เป็ไรใช่มั้ย?" ถึงหลินเล่อจะเชื่อว่าฝีมือผู้ชายคนนี้ต้องไม่ธรรมดา แต่ก่อนจะรู้ผลก็อดเป็ห่วงไม่ได้
"พวกกุ๊ยกระจอกพวกนี้ยังไม่พอให้ฉันวอร์มอัพเลย เธอไม่ต้องห่วงหรอก ยืนดูอยู่ตรงนั้นแหละ ให้เธอได้เห็นฝีมือผัวเธอซะหน่อย"
การต่อสู้ไม่มีเื่ใครมาก่อนมาหลังหรือต้องสุภาพ พวกนั้นกรูเข้ามารุมล้อมในทันที แม้แต่ผู้หญิงบางคนก็หลับตาลง ราวกับกำลังจะได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งโดนกระทืบจนพิการ
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเหนือความคาดหมายของทุกคน พวกนั้นยังไม่ทันได้แตะชายเสื้อถังคุน ก็ลงไปนอนกองกับพื้นหมดแล้ว ทำให้หลินเล่อและโจวหยุนเทียนที่เฝ้าดูอยู่ถึงกับอ้าปากค้าง ผู้ชายคนนี้มันอะไรกันเนี่ย?
"เมื่อกี้นายยังจะสั่งสอนฉันอยู่เลย แล้วตอนนี้มานอนทำอะไรอยู่บนพื้นล่ะ?" ถังคุนย่อตัวลงตรงหน้าเฉาตงเฉียง ใช้มือตบหน้าเขาเบาๆ บรรยากาศน่าขนลุก
หลังจากจัดเสื้อผ้าตัวเองเรียบร้อย ถังคุนก็เดินไปหาเฉิงเฉียงที่กำลังตัวหดอยู่ข้างๆ ไม่ว่าจะชาติไหน เขาก็เกลียดที่สุดพวกขี้ขลาดตาขาวที่ชอบอาศัยบารมีคนอื่น ชาติที่แล้ว แม่ของเขาก็ถูกคนแบบนี้บีบจนตาย ดังนั้นถังคุนจึงอยากจะเตะคนแบบนี้ซักสองที
พอถังคุนเดินเข้ามาใกล้ เฉิงเฉียงก็ยิ่งตัวหดเล็กลงไปอีก ถังคุนใช้มือเดียวก็ยกเขาขึ้นมาได้ แล้วก็ตบหน้าเขาอย่างใจเย็น เสียงนั้นดังจนคนข้างๆ รู้สึกเจ็บหน้าแทน
โจวหยุนเทียนเผลอเอามือปิดหน้าตัวเอง ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าการไม่ไปหาเื่ถังเส้านั้นเป็การตัดสินใจที่ถูกต้อง แถมยังรู้สึกขอบคุณพี่หลินมากขึ้นอีก ถ้าไม่ใช่เพราะพี่หลิน ตอนนี้อาจจะเป็เขาที่โดนซ้อมอยู่ก็ได้!
"ตอนนี้รู้สึกยังไง โอเคขึ้นรึยัง?" ถังคุนพูดกับหลินเล่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ราวกับสายลมอบอุ่น ต่างจากตอนที่เขาต่อยคนเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง
"ดีขึ้นเยอะแล้ว แค่ไม่รู้ว่ามือคุณจะเจ็บมั้ย" หลินเล่อรู้สึกว่าเธอยิ่งไม่เข้าใจสามีในนามของเธอคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทำไมตอนนี้เธอกลับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกนะ!
"เธอมีความสุขก็ดีแล้ว จริงๆ แล้ว มือของฉันเอาไว้ต่อยพวกมันนี่ ถือว่าให้เกียรติพวกมันเกินไปแล้ว!"
ได้ยินคู่รักคู่นี้พูดจาไร้ยางอายแบบนี้ ทุกคนก็พูดไม่ออก บอกแล้วไงว่าโลกของบางคนมันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะเข้าใจได้
ในขณะที่โจวหยุนเทียนกำลังคิดว่าถังเส้าจะพูดอะไรที่น่าใออกมาอีก พวกการ์ดของอวี้ห่าวก็มาถึงอย่างช้าๆ
เฉาตงเฉียงกับโจวหยุนเทียนต่างก็เป็ลูกค้าประจำของอวี้ห่าว พวกการ์ดที่นี่จึงคุ้นเคยกับพวกเขาเป็อย่างดี โดยเฉพาะเฉาตงเฉียงที่มักจะให้ทิปเยอะๆ ดังนั้นพอเห็นเขาโดนซ้อมนอนอยู่บนพื้น ก็รีบเข้าไปประคองเขาขึ้นมาทันที
"เฉาเส้า เป็ยังไงบ้าง ใครมัน! ออกมาเดี๋ยวนี้นะ รีบมาขอโทษเฉาเส้า ไม่งั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่ไว้หน้า!"
"หัวหน้าหลิน รีบสั่งสอนผู้ชายคนนั้นให้หนักเลย สำเร็จเมื่อไหร่ ผมให้พวกคุณห้าหมื่น!" หัวหน้าหลินพาลูกน้องมาหกคน แต่ละคนตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น เขาไม่เชื่อหรอกว่าโดนหัวหน้าหลินกับพวกเขารุม ผู้ชายคนนั้นจะยังยืนอยู่ได้อย่างสบายๆ
ในยุคที่คนงานธรรมดามีเงินเดือนแค่ไม่กี่ร้อยหยวน ห้าหมื่นหยวนถือเป็เงินก้อนโต พอได้ยินเฉาตงเฉียงพูดแบบนั้น ทุกคนก็เบิกตากว้าง ราวกับไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
ห้าหมื่นหยวน ถึงจะแบ่งกันหกคน ก็ตกคนละเกือบหมื่น มีเงินหมื่นนึง พวกเขาสามารถซื้อบ้านได้หลังนึงเลย จะได้ไม่ต้องไปเบียดเสียดกับน้องๆ อีก แถมยังวางใจมีลูกได้ด้วย คิดได้ดังนั้น ทุกคนก็มีแววตาโลภ พวกเขาต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้!
……………
166
