“ก็เอาสิครับ ผมก็จะไม่ยอมให้ใครมาใส่ร้ายภรรยาผมได้เหมือนกัน อย่าคิดว่าผมเป็แค่ยุวชนต่างถิ่นแล้วจะมารังแกกันได้ ถ้ายืนยันได้ว่าภรรยาของผมไม่ผิด ผมจะเอาความให้ถึงที่สุด แม้จะต้องแจ้งให้ทหารแดงเป็คนมาจัดการให้ผมก็จะทำ” เจียงโม่โฉวพูดขึ้น
“เธอ...เธอว่ายังไงนะ เธอจะเอาเื่นี้ไปแจ้งทหารแดงเหรอ อย่าเพิ่งใจร้อนสิโม่โฉว มีอะไรค่อยตกลงกัน” ผู้ใหญ่บ้านรีบห้าม ทหารแดงขึ้นชื่อเื่การตัดสินที่เด็ดขาดและรุนแรง และมันไม่ใช่เื่ดีที่จะพาคนเ่าั้เข้ามาในหมู่บ้าน
เมื่อหวังลี่ปิงกับหลีหงเสี่ยวได้ยินคำว่าทหารแดงก็ใจนหน้าซีด เื่วันนี้เป็พวกเธอที่เข้าไปหาเื่อีกฝ่ายก่อนจริงๆ และแม้ว่าหลีหรงจะเป็คนเริ่มสาดน้ำ แต่คนที่เริ่มตบตีโจวอ้ายเหม่ยกับหลีหรงก่อนกลับเป็พวกเธอ
“ก็ไปสิ จะเชิญเ้าหน้าที่ระดับไหนมาฉันก็ไม่กลัว” ป้าหลีสามหันไปมองลูกสาวก็เห็นว่าหลีหงเสี่ยวหน้าซีดจนแทบจะยืนไม่อยู่ นางยิ่งมั่นใจขึ้นไปอีกว่าลูกสาวตนเองไม่ผิดและคงอยู่ในอาการใ
“แม่คะ อย่าทำให้กลายเป็เื่ใหญ่เลยค่ะ เรา...เราไม่ต้องเอาความกับพวกหล่อนแล้วก็ได้” หลีหงเสี่ยวกระตุกชายเสื้อป้าหลีสาม
“แกไม่ต้องกลัวนะ พวกเขาแค่ยกเอาเื่ทหารแดงมาขู่แกเท่านั้น ในเมื่อเราไม่ผิดแล้วเราจะไปกลัวให้พวกเขาได้ใจทำไม ไม่รู้ล่ะวันนี้ฉันจะออกหน้าเพื่อทวงความยุติธรรมให้แกเอง บ้านเมืองมีกฎหมาย ยังไงคนทำผิดก็ต้องได้รับโทษ” ป้าหลีสามหันไปมองเจียงโม่โฉว “ลูกสาวฉันใกลัวขนาดนี้ก็เป็เพราะฝีมือของโจวอ้ายเหม่ย ดูสิ...แค่เห็นหน้าหล่อน หงเสี่ยวของฉันก็หน้าซีดไปหมดแล้ว”
“ใช่ ฉันก็จะทวงความยุติธรรมให้ลูกสาวฉันเหมือนกัน ลูกสาวฉันเป็ผู้ถูกกระทำ ต่อให้เธอไปเชิญทหารแดงมาฉันก็ไม่กลัว” พ่อหวังพูดอย่างมั่นใจไม่แพ้กัน “ลูกไม่ต้องไปกลัวพวกเขานะลี่ปิง”
“ไม่ต้องหรอกค่ะพ่อ ปล่อยให้เื่นี้มันผ่านไปเถอะนะ ถ้ามีทหารแดงเข้ามาจริงๆ หมู่บ้านของเราจะพลอยเสียชื่อไปด้วย พ่ออย่าทำให้กลายเป็เื่ใหญ่จนกระทบกับชื่อเสียงของคนทั้งหมู่บ้านเลยนะคะ” หวังลี่ปิงกล่อมบิดา
“หวังลี่ปิง หลีหงเสี่ยว ฉันจะให้โอกาสพวกเธออีกครั้ง ตกลงว่าเื่วันนี้มันเป็ยังไงกันแน่ เป็พวกเธอหรือภรรยาของฉันที่เริ่มลงมือก่อน” เจียงโม่โฉวถามอย่างกดดัน แต่สองสาวก็เอาแต่ก้มหน้า
“ไม่เอานาโม่โฉว ยังไงพวกเราก็เป็คนหมู่บ้านเดียวกัน มีอะไรค่อยปรึกษากันดีกว่าไหม” ผู้ใหญ่บ้านบอก เขาไม่อยากคิดเลยจริงๆ ว่าถ้าเื่นี้ไปถึงทหารแดง ชื่อเสียงของหมู่บ้านจะแย่ขนาดไหน ตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านของเขายังจะรักษาไว้ได้อีกหรือ ฝ่ายผลิตต้องส่งคนมาจัดระเบียบหมู่บ้านยกใหญ่แน่
“คุณลุงกลัวว่าถ้าทหารแดงเข้ามาแล้วจะส่งผลต่อชื่อเสียงของหมู่บ้าน และยังจะถูกฝ่ายผลิตตรวจสอบอีกใช่ไหมครับ” เจียงโม่โฉวหันไปยิ้มให้ผู้ใหญ่บ้าน “เพื่อเห็นแก่หลีหรงที่เข้ามาช่วยเหลือภรรยาของผม ผมจะไม่เอาเื่นี้ไปแจ้งทหารแดงก็ได้ แต่ยังไงผมจะเอาเื่นี้ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ ผมเชื่อว่าคุณตำรวจต้องให้ความยุติธรรมกับผมได้ จับคนผิดไปขังคุกไว้สักคืนก็น่าจะดี”
คำตอบของเจียงโม่โฉวไม่ถูกใจผู้ใหญ่บ้านเลยสักนิดไม่ว่าจะเป็ทหารแดงหรือตำรวจ เขาก็ไม่อยากให้เื่ไปถึงใครทั้งนั้น
หลีหรงเห็นว่าพ่อของตนเองกำลังจะค้าน เธอจึงพูดขึ้นก่อน “พ่อไม่ห่วงชื่อเสียงของฉันหรือว่าพ่อไม่เชื่อใจฉันกันแน่”
“แกหมายความว่ายังไง?” ผู้ใหญ่บ้านถามลูกสาว
“ฉันสาดน้ำใส่พวกหล่อนก่อนก็จริง แต่ฉันไม่ได้ลงมือก่อน”
ผู้ใหญ่บ้านได้ยินคำพูดของลูกสาวก็เหมือนกับได้รับโอกาสให้หายใจได้อีกครั้ง แม้ว่าลูกสาวคนนี้จะไม่เป็ที่รัก แต่ครั้งนี้เขาจะลองเชื่อหล่อนดู “แกอธิบายให้ฉันฟังอีกที แล้วก็พูดดังๆ ให้ทุกคนได้ยิน เล่ามาให้ละเอียดที่สุดด้วยล่ะ”
หลีหรงมองพ่อตัวเองแปลกๆ เธอคิดคำพูดไว้มากมายเพื่อจะถกเถียงกับพ่อ แต่ไม่คิดว่าพ่อกลับยอมให้เธอเล่าเื่ทั้งหมดให้ฟังโดยไม่ขัดขวาง
“มัวยืนเซ่ออยู่ทำไม รีบพูดออกมาสิ” ผู้ใหญ่บ้านกระตุ้นลูกสาว “หรือว่าแกแค่หาข้ออ้าง”
“ใช่แล้ว! ต้องเป็อย่างนั้นแน่” ป้าหลีสามพูดขึ้น “หลีหรง ทีแรกฉันก็คิดว่าจะปล่อยเธอไป เพราะยังไงเธอก็เป็หลานสาวของฉัน แต่ไม่นึกว่าเธอจะไม่เห็นแก่ความเป็ญาติแล้วยังจะมาพูดออกหน้าแทนคนอื่น ถ้าเื่ที่เธอกำลังจะเล่าเป็เื่โกหก เธอก็รอเข้าไปนอนในคุกกับโจวอ้ายเหม่ยก็แล้วกัน”
“คนที่จะเข้าไปนอนในคุกเป็ใครก็ยังไม่แน่หรอกค่ะป้าสะใภ้” หลีหรงชี้ไปที่หวังลี่ปิงและหลีหงเสี่ยว “เมื่อเช้าก่อนที่พี่อ้ายเหม่ยจะไปที่ไร่ หวังลี่ปิงกับหลีหงเสี่ยวเดินไปขวางพี่อ้ายเหม่ยไว้ แล้วยังพูดจาถากถางพี่อ้ายเหม่ยและยังพูดถึงพี่โม่โฉวอย่างเสียหาย ไม่เท่านั้น พวกหล่อนยังพูดเป็นัยว่าพี่อ้ายเหม่ยกับพี่ชายของฉันมีสัมพันธ์ซับซ้อนลับหลังพี่โม่โฉวอีก พอพี่อ้ายเหม่ยสวนกลับบ้าง พวกหล่อนก็ทำท่าว่าจะทำร้ายพี่อ้ายเหม่ย ฉันเห็นท่าไม่ดีก็เลยสาดน้ำในถังใส่พวกหล่อนไป แต่ฉันลืมไปว่าในถังน้ำนั้นมีปลาไหลอยู่น่ะค่ะ”
“แสดงว่าหลีหรงเป็คนลงมือก่อน” ป้าหลีสามพูดขึ้นแล้วกันไปมองผู้ใหญ่บ้าน “ถ้างั้นเธอก็ต้องเป็คนชดใช้ค่าเสียหายแทนลูกสาวเธอนะ”
“ฉันยังพูดไม่จบเลยนะคะป้าสะใภ้” หลีหรงยิ้ม “หลังจากที่ฉันสาดน้ำใส่พวกหล่อน ฉันกับพี่อ้ายเหม่ยก็หันหลังเตรียมจะเดินไปทำงานในไร่ แต่ไม่คิดว่าหลีหงเสี่ยวกับหวังลี่ปิงจะมากระชากผมแล้วตบฉัน พี่อ้ายเหม่ยห้ามพวกหล่อนแล้ว แต่ทั้งสองคนก็เหมือนหมาบ้าที่กัดไม่ยอมปล่อย ฉันกับพี่อ้ายเหม่ยไม่มีทางเลือกก็ได้แต่ป้องกันตัว”
“หวังลี่ปิง หลีหงเสี่ยว ครั้งนี้พวกเธอตั้งใจทำร้ายภรรยาของฉันกับหลีหรงก่อนชัดๆ ถ้างั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันจะพาภรรยาเข้าเมืองไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ” เจียงโม่โฉวจับมือภรรยาเตรียมจะเดินออกไป
“อย่านะเจียงโม่โฉว ฉันยอมรับผิดแล้ว เธออย่าไปแจ้งความเลยนะ” หวังลี่ปิงทนไม่ไหว เธอตัดสินใจสารภาพความจริง
“ลี่ปิง! เธอกำลังทำอะไร” หลีหงเสี่ยวร้องขึ้นอย่างใ เธอยังไม่อยากยอมรับผิดในเื่นี้ หากเื่นี้กระทบต่อชื่อเสียงของเธอ งานดูตัวของเธอก็จะถูกยกเลิก มิหนำซ้ำกลับบ้านไป เธอจะต้องถูกบิดาใช้หวายทำโทษเธอแน่ เธอทนความเ็ปนั้นไม่ได้หรอก
“เธอเลือกเอาก็แล้วกันนะหงเสี่ยวว่าจะยอมขอโทษหรือจะยอมถูกจับไปขังคุก แต่ฉันขอเลือกอย่างแรก ถ้าเราถูกจับไปขัง ชีวิตนี้เราก็จะไม่เหลืออะไรแล้ว” หวังลี่ปิงบอก
“แต่...” หลีหงเสี่ยวก็ยังไม่อยากยอมรับอยู่ดี
“ตกลงว่าเป็พวกเธอที่เริ่มก่อนใช่ไหม” เจียงโม่โฉวหันไปปรึกษากับภรรยา “คุณอยากจัดการกับพวกหล่อนยังไง”
“ยุวชนเจียง สหายอ้ายเหม่ย!” หลีฉินวิ่งเข้ามาอย่างหน้าตาตื่น มีคนไปรายงานเขาว่าเจียงโม่โฉวจะไปเชิญทหารแดงให้เข้ามาในหมู่บ้าน ในฐานะที่เขาเป็ถึงเลขาธิการคอมมูนจะทำให้เกิดเื่ราวใหญ่โตขนาดนั้นได้ยังไง “เกิดเื่อะไรขึ้นกันแน่ เธอช่วยเล่าให้ฉันฟังทีได้ไหม”
เจียงโม่โฉวหันไปมองหลีหรง และหลีหรงก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เธอเริ่มเล่าเื่ราวั้แ่ต้นจนจบให้คุณลุงหลีฉินฟังอีกครั้งอย่างไม่มีตกหล่น ทั้งยังใส่อารมณ์และบีบน้ำตาอย่างน่าสงสาร สุดท้ายยังโชว์แก้มขวาที่มีรอยแดงจากฝ่ามือให้ทุกคนดูอีกด้วย
“คุณลุงฉินได้ยินหมดแล้วใช่ไหมครับ ทีนี้คุณลุงจะช่วยผมจัดการเื่นี้ยังไง” เจียงโม่โฉวพูดขึ้นหลังจากที่หลีหรงพูดจบ
“ยังไงเราก็เป็คนของหมู่บ้านเดียวกัน ในเมื่อพวกเธอไม่ผิดก็จะไม่มีใครมาเอาผิดเธอได้ ส่วนครอบครัวหวังกับครอบครัวป้าหลีสามที่อยากรีดไถเธอ ถ้างั้นก็ให้พวกเขาเป็คนจ่ายเงินให้เธอเพื่อเป็ค่าปลอบขวัญดีไหม จากนั้นก็ให้เื่นี้จบกันไป”
“ฉันไม่ยอมหรอก ลูกสาวของฉันทั้งเจ็บทั้งอาย แล้วทำไมฉันต้องเป็คนจ่ายเงินให้คนที่มันมาทำร้ายลูกสาวฉันด้วย” ป้าหลีสามไม่ยินยอม ทีแรกนางกำลังจะได้เงินอยู่แล้วแท้ๆ แต่ทำไมเวลานี้นางกลับเป็คนที่ต้องได้จ่ายเงินเสียแล้ว เป็ตายยังไงนางก็ไม่ยอม
“หรือเธอจะยอมปล่อยให้ลูกสาวของเธอเข้าคุก” หลีฉินกวาดตามองไปที่หวังลี่ปิงและหลีหงเสี่ยว “พวกเธออยากติดคุกหรือจะยอมจ่ายค่าเสียหายให้โจวอ้ายเหม่ย”
“พวกเรายินดีจ่ายค่ะ!” สองสาวตอบพร้อมกัน
“คนละหนึ่งร้อยหยวน” เจียงโม่โฉวพูดขึ้น
เื่ทหารแดงกับตำรวจเป็เื่ที่เจียงโม่โฉวตั้งใจยกขึ้นมาขู่หวังลี่ปิงกับหลีหงเสี่ยวเท่านั้น เขารู้ดีว่าเขาทำเื่ร้ายแรงอย่างนั้นไม่ได้หรอก หากทหารแดงหรือตำรวจเพ่งเล็งมาที่หมู่บ้านหลีเจี่ยจริงๆ ธุรกิจของเขาก็จะไม่ราบรื่นเอาน่ะสิ เพราะเวลานี้มีเพียงการค้าขายในตลาดมืดเท่านั้นที่จะทำให้เขากับครอบครัวเก็บเงินไว้สร้างตัวในอนาคตได้ เขาจะไม่ยอมสูญเสียแหล่งรายได้นี้ไปเป็อันขาด
“พวกเธอไม่มาปล้นกันเลยล่ะ เงินมากมายขนาดนั้นฉันไม่ยอมจ่ายหรอก” ป้าหลีสามะโขึ้น
“คุณลุงฉินได้ยินแล้วใช่ไหมครับ คุณป้าหลีสามไม่ยอมจ่ายค่าเสียใจให้ภรรยาผม ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องเดินทางไปที่สถานีตำรวจแล้วล่ะครับ” เจียงโม่โฉวไม่สนใจป้าหลีสาม แต่หันไปพูดกับคุณลุงหลีฉินแทน
หลีฉินหันไปมองน้องสะใภ้อย่างเอาเื่ กี่ครั้งแล้วที่ผู้หญิงเ้าปัญหาคนนี้ทำให้ตระกูลหลีต้องอับอาย เขามีความคิดที่จะกลับไปบอกให้น้องชายสามหย่ากับภรรยาสิ้นคิดคนนี้จริงๆ “ถ้าไม่จ่ายก็ส่งหลีหงเสี่ยวกับหวังลี่ปิงเข้าคุกไปเถอะ”
หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ ป้าหลีสามและพ่อหวังได้แต่เอาเงินคนละหนึ่งร้อยหยวนมาจ่ายเพื่อให้เื่ทุกอย่างจบลง
4K
![[นิยายแปลจีน] 我的印钞机女友 คุณทนายของผมคือเครื่องปั๊มเงินครับ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686037969_43653211.webp)
