Ep.30
สิงห์ || Part ||
ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด~~~~
ผมกำลังพยายามติดต่อหาเรนนี่ แต่ติดต่อไม่ได้ อุตส่าห์ย้ำอย่างดิบดีว่าให้โทรหาผมบ่อยๆ นี่อะไรให้ผมนั่งรออยู่เป็ครึ่งชั่วโมงแล้ว พยายามโทร. หาก็ติดต่อไม่ได้อีก เธอทำอะไรของเธอยู่นะเรนนี่ ถ้ารู้อย่างนี้ฉันไม่ให้เธอไปแน่ ยัยตัวแสบ~ ใจผมอยู่ไม่สุข รู้สึกเป็ห่วงเธอแปลกๆ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
" ขออนุญาตครับ คุณสิงห์ครับเสี่ยเอกภพมาขอพบครับ " ผมชั่งใจอยู่ว่าจะคุยกับเสียเอกภพก่อนหรือจะไปหาเรนนี่ที่ห้างดี สุดท้ายก็พยักหน้าเป็เชิงอนุญาตให้เข้าพบได้ เดี๋ยวไว้ผมค่อยแวะไปรับเธอแล้วกลับคอนโดเลยก็แล้วกัน เธอโดนแน่เรนนี่!
กว่าจะคุยกันเสร็จก็กินเวลามาเกือบสองชั่วโมง เสี่ยเอกภพมาขอให้ผมช่วยซื้อหุ้นส่วนของเขากับทางธุรกิจธนาคาร แต่ผมไม่ได้ตอบตกลง เพราะผมไม่มีความจำเป็ที่จะต้องซื้อเพิ่ม ผมพอใจที่จะถือหุ้นธนาคารแค่นั้นไม่อยากได้เยอะไปมากกว่านี้
หลังจากที่แขกออกไป ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้งเพื่อจะดูว่าเรนนี่ได้โทรมาบ้างหรือเปล่า แต่ไม่มีแม้แต่สายเดียว ไม่มีแม้สักข้อความเดียว ลองพยายามโทรไปอีกครั้งก็ติดต่อไม่ได้ ผมลุกขึ้นเก็บของเตรียมตัวเพื่อจะไปรับเธอแล้วก็กลับคอนโด
ครืดดดดดด ครืดดดดดดด~~
แต่ขณะที่ผมกำลังจะเดินออกจากห้อง อยู่ๆก็มีข้อความดังแจ้งเตือนขึ้น อาจจะเป็เรนนี่ที่ส่งมาก็ได้หรือเธอก็กำลังโทร.หาผมเหมือนกัน แต่พอเปิดดู มันไม่ใช่จากเรนนี่ แต่เป็ข้อความจากเบอร์แปลก ส่งรูปภาพมา เมื่อผมเปิดดูก็เห็นเป็รูปของร่างผู้หญิงบอบบางที่ถูกถ่ายแค่ท่อนตัวไม่ให้เห็นส่วนหน้า ชุดเดรสที่อยู่บนตัวเธอถูกเลิกขึ้นจนเห็นถึงส่วนขาอ่อน
ผมจะไม่สนใจเลยถ้าชุดเดรสสีดำตัวนั้นมันไม่เหมือนตัวที่เรนนี่ใส่ออกมาจากคอนโดเมื่อเช้า ใจผมเต้นรัวยิ่งกว่าเดิม พยามโทรหาเรนนี่อีกครั้งแต่ก็โทร.ไม่ติดเช่นเดิม เรนนี่เธอทำอะไรอยู่ ผมเปลี่ยนโทรกลับไปที่เบอร์แปลกที่เพิ่งจะส่งรูปมา แต่ก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกับว่ามันเปิดเบอร์ไว้เพื่อใช้ส่งข้อความอย่างเดียว ไม่ใช่สำหรับการโทร.
ตู๊ดดดด ตู๊ดดดดด~
ผมต่อสายหาไอ้กองทัพ รอไม่นานมันก็รับสาย
' คิดยังไงโทรหากู ั้แ่มีเมียนี่เก็บตัวเลยนะมึงอ่ะ '
" มึงอยู่ไหน ตอนนี้? "
' กูอยู่เกาหลี เพิ่งกลับมาเมื่ออาทิตย์ก่อน '
" กูมีงานให้มึงช่วย.............. " สั่งกล่าวสิ่งที่้าให้ไอ้กองทัพช่วยแล้วก็โทรสั่งไอ้ทัดต่อ
" ทัด ช่วยตามหาเรนนี่ที่ห้าง B ให้ที " ผมเอ่ยสั่งไอ้ทัดให้ล่วงหน้าไปก่อน จำได้ว่าเธอนัดกินข้าวกับเพื่อนที่ห้างนั้น
" ไปที่โซนอาหารของห้าง B ก่อนเลย "
' เกิดอะไรขึ้นครับคุณสิงห์? '
" เรนนี่หายตัวไป ฉันติดต่อเธอไม่ได้ แล้วบอกคนของเราให้ช่วยกันตามด้วย " ผมพูดออกมาเสียงสั่นๆ แล้วสั่งให้ไอ้ทัดรีบไป
ครืดดดดด ครืดดดดดด~
เมื่อผมกำลังจะเดินไปที่รถ ก็มีข้อความจากเบอร์เดิมส่งมาอีกครั้ง ผมรีบเปิดดู คราวนี้มันเป็ข้อความเสียง
' ฮึก ฮืออออ ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันขอร้อง~~ '
เป็เสียงเล็กๆของผู้หญิง เธอพูดพร้อมกับเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น พูดแทบจะไม่เป็คำ ผมกำโทรศัพท์ในมือแน่น
กรอดดดดด
" ไอ้ ั!! " ผมพลาดอีกแล้ว กัดฟันเค้นเสียงออกมาด้วยความเจ็บใจ ผมไม่น่าชะล่าใจให้มันมาตั้งหลายเดือน
ครืดดดดด ครืดดดดดดด~~
' ฮึก ฮึก ไม่นะ อย่าทำฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะนะ~ '
เสียงผู้หญิงที่ร้องไห้ ผมฟังแล้วรู้สึกปวดที่หัวใจ
เรนนี่...ฉันกำลังไป รอฉันก่อนนะ ผมรีบวิ่งไปที่รถแล้วขับออกไป
" ทัด!! เจอเรนนี่มั๊ย?! " ผมต่อสายหาไอ้ทัดอีกครั้งเมื่อขับรถออกมาได้สักพัก
' ยังไม่เจอครับคุณสิงห์ แต่ผมสั่งให้คนของเราค้นหาให้ทั่วห้างแล้วครับ '
" อืม หาต่อไป " เสียงข้อความดังขึ้นอีกครั้ง
ครืดดดดดด ครืดดดดดด~~
' ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่น่าเชื่อว่าไอ้สิงห์มันจะปล่อยเธอมาได้ถึงขนาดนี้ สาวน้อย '
' ฮึก อย่า! อย่าทำฉันนะ! ไม่! อ้าาาาาา '
' อ่าาาาาา ซี๊ดดดดด '
ปัก ปัก ปัก ปัก ปัก
' ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ร้องดังๆ! ร้องให้มันได้ยิน! '
' อ้ะ ๆ ๆ ๆ อื้อออ ฮึก '
' มึงจำเสียงนี้ได้มั๊ยไอ้สิงห์?!!! '
หลังจากที่เปิดข้อความที่มันเพิ่งส่งมาเมื่อกี๊ น้ำตาผมไหลลงมาอย่างบังคับไม่ได้ เหมือนผมกำลังจะขาดใจตาย ผมไปไม่ทัน.........เรนนี่ ฉันขอโทษ~ ผมหมดแรงลงทันทีแต่ก็ยังประคองรถขับตรงไปที่นอกเมืองตามที่อยู่ที่ไอ้กองทัพส่งมา ผมฝากให้มันช่วยเช็คที่อยู่ตามของเบอร์แปลกที่ส่งมา เพราะมันมีเพื่อนที่อยู่เกาหลีเป็แฮกเกอร์
" เรนนี่ ฉันขอโทษ " ผมพึมพำพูดอยู่แค่คำเดียว เธอไม่ควรมาเจอเื่แบบนี้ ยกมือขึ้นลูบหน้าเมื่อน้ำตาที่คลออยู่เต็มสองตาทำให้ผมมองไม่เห็นทางข้างหน้า ผมรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบแรงๆด้วยมือใครสักคน เหมือนมันจะแหลกละเอียดไป รู้สึกอึดอัดอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน รู้สึกเหมือนรถมันช้ามากทั้งที่ผมเหยียบจนมิดแล้ว ตอนนี้ใจผมห่วงแต่เรนนี่
ครืดดด ครืดดด ครืดดดด
โทรศัพท์สั่นเตือนว่ามีสายเรียกเข้า หรือว่าไอ้ทัดจะเจอเรนนี่แล้ว! คิดได้อย่างนั้นผมก็รีบกดรับสายโดยที่ไม่ทันได้ดูชื่อ
" ทัด!! เจอเรนนี่แล้วใช่มั๊ย?! "
' คุณสิงห์ เรนนี่ไปหาคุณที่คาสิโน แต่ไม่เจอคุณอยู่ในห้อง ไม่เจอคุณทัดด้วย คิดว่าคุณคงจะกลับมารอฉันที่คอนโด พอกลับมาก็ไม่เจอคุณอีก คุณอยู่ไหนกันแน่คะ!? นี่ห่างกันแค่ครึ่งวัน อย่าบอกนะว่าคุณแอบไปหาผู้หญิงอื่นน่ะ คุณนี่มันไว้ใจไม่ได้เลยจริงๆ! "
" .......................... "
" นี่!! เงียบอีกแล้วนะ กลับห้องเดี๋ยวนี้เลยนะ หึ คอยดูเถอะ! เรนนี่ไม่ปล่อยคุณไว้แน่ หึ่ยยย~ "
ผมไม่รู้ว่าด้วยซ้ำว่าเมื่อกี๊เธอพูดว่าอะไรบ้าง หูผมมันอื้อไปหมด แค่ได้ยินเธอที่เอ่ยพูดเสียงเจื้อยแจ้วน้ำตาผมจากที่เพิ่งเช็ดแห้งไปก็ไหลลงมาอีก มันเป็ความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก รู้แค่ว่าผมรู้สึกขอบคุณ ขอบคุณอะไรก็ตามที่ให้โอกาสผมได้ยินเสียงเธอบ่นอีกครั้ง หลังจากนั้นผมเลยรีบเลี้ยวรถกลับไปที่คอนโด ฉันกำลังไปหาเธอนะ...ที่รัก
End.
...................................................................................
เรนนี่ || Part ||
เวลา 14:25 น.
ฉันวางสายจากคุณสิงห์แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำ วันนี้มันวันอะไรของฉันกันเนี่ย นัดเพื่อนไว้ก็ไม่มา ไปหาแฟนที่ทำงานก็ไม่เจอ แล้วพอกลับมากำลังจะเดินขึ้นคอนโด นกดันขี้ใส่หัวอีก! -^- ่นี้ฉันรู้สึกอารมณ์แปรปรวนแปลกๆ มันไม่คงที่ แถมบวกกับอารมณ์โมโหนิดๆ ที่อะไรก็ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง ฉันก็เลยโทรไประบายที่คุณสิงห์มาน่ะ คอยดูเถอะถ้ากลับมานะ! ก็ดูเอาเถอะ! ฉันไปหาเขาที่คาสิโนก็ไม่เจอ ไอ้เราก็นึกว่ากลับมารอที่คอนโดก็ยังไม่เจออีก เขาจะไปไหนได้ คนอย่างเขาน่ะต้องแอบไปหาสาวแน่ๆ ั้แ่ที่เขาให้ฉันย้ายมาอยู่ด้วยก็ตัวติดกันตลอด นี่คงจะรีบแจ้นไปหาเพราะว่าคอยโอกาสที่ฉันไม่อยู่ล่ะสิ!
แอ๊ดดดดดด~~
ฉันบ่นไปอาบน้ำไปจนเสร็จ แล้วก็พันผ้าเช็ดตัวกระโจมอกเดินออกมาจากห้องน้ำ
" เรนนี่!!! "
หมับบ!!
คุณสิงห์เขาวิ่งโผล่มาจากหน้าประตูห้องพอดีหลังจากที่ฉันเพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำ แล้วดึงตัวฉันไปกอดไว้แน่น กอดอยู่นานไม่ยอมปล่อยซักที จนฉันต้องดันตัวเขาออก
" นี่ ไม่ต้องเลยนะ! คุณหายไปหากิ๊กมาใช่มั๊ย แล้วมาทำแบบนี้อย่าคิดว่าฉันจะใจอ่อนนะ!! " เขาผละตัวออกแต่ยังจับแขนทั้งสองข้างของฉันไว้อยู่ แล้วมองหน้าฉันยิ้มค้างอยู่อย่างนั้น ตาของเขาแดงก่ำเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก ฉันอึ้งในิดนึงที่เห็นอย่างนั้น แต่พอมาคิดอีกที เขาอาจจะบีบน้ำตา หรือหยิกตัวเองให้ร้องไห้น้ำตาไหล สร้างเื่ดราม่าเพื่อจะตบตาฉันก็ได้
" เรนนี่~ ฉันรักเธอ... " ฉันใยิ่งกว่าที่เห็นตาแดงๆของเขาเมื่อกี๊ เขาบอกว่าอะไรนะ?! เขารักฉันงั้นหรอ พอได้ยินอย่างนั้น แค่คำนั้นคำเดียว อารมณ์ของฉันจากที่มันกรุ่นๆอยู่ตอนแรกก็หายไปในพริบตา ใจฉันเต้นรัว ตื้นตันกับคำบอกรักของเขา ซึ้งใจจนน้ำตาไหล แต่มันไหลเพราะดีใจนะ ฉันรักเขา~
" เรนนี่..เธอร้องไห้ทำไม? ใใช่มั๊ย..ฉันขอโทษนะ ต่อไปจะไม่ให้เธอต้องเจอเื่แบบนี้อีกแล้ว " เขาพูดแล้วกดจูบที่ขมับ แล้วดึงฉันไปกอดไว้อีกครั้ง อะไรของเขา แล้วมาขอโทษฉันทำไม? ขอโทษที่บอกรักฉันหรอ?
" คุณขอโทษเรนนี่ทำไมคะ? " ฉันถามออกไปอย่างงุนงง
" ฮึกกก~ เธอคงเ็ปมากจนไม่อยากจะจำเื่ที่เกิดขึ้น ฉันขอโทษ ทุกอย่างมันเป็เพราะฉันเอง มันเกิดขึ้นเพราะฉัน ฉันผิดเอง "
" นี่คุณกำลังพูดถึงเื่อะไรคะคุณสิงห์? "
" .................... " เขาไม่ตอบแต่ผละตัวออกก่อนจะจ้องหน้าฉันอีกรอบ
" เรนนี่งงไปหมดแล้วนะคะ "
" ก็.. ก็เธอ..โดนไอ้ัจับตัวไป ไม่ใช่หรอ? "
" !!!! 0_0 บ้าไปแล้ว จับตงจับตัวอะไรกันคะ? แล้วใครคือั? ัคือใคร? นี่เรนนี่เพิ่งกลับมาจากห้าง นัดยัยลมหนาวไว้มันก็ไม่มา พอกลับมาที่คอนโด นกก็ขี้ใส่หัวอีก ก็เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จเนี่ย " ฉันอธิบายให้เขาฟัง ไม่รู้เขาฟังเข้าใจรึเปล่า เหมือนเขาเองก็งงๆ ฉันก็งงเหมือนกัน หรือจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาระหว่างทางที่ขับรถมา อุบัติเหตุ สมองกระทบกระเทือนไปแล้วรึเปล่า พอคิดอย่างนั้นฉันก็ใตาโต จับร่างเขาหมุนซ้ายหมุนขวาไปมา จับหน้าเขาเอียงซ้ายเอียงขวา ไล่สายตาเพื่อจะหาดูว่ามีาแที่ไหนหรือเปล่า
" อะ..อะไรอ่ะ? "
" ก็คุณเกิดอุบัติเหตุระหว่างขับรถแล้วสมองกระทบกระเทือนหรือมีาแรึเปล่า? " เขาบุ้ยหน้าใส่เมื่อได้ยินอย่างนั้น แต่ก็จับมือฉันไว้แล้วยกขึ้นจรดริมฝีปากจูบลงบนหลังมือฉันเบาๆ แล้วถามขึ้นอีกครั้ง
" เธอพูดเื่จริงหรอเรนนี่? "
" ก็จริงน่ะสิคะ ว่าแต่คุณ...หายไปไหนมา? " ฉันพูดเสียงเข้มแล้วจ้องหน้าเขาเขม็ง นี่ถ้าเขาหลบตาฉันแม้แต่นิดเดียวนะ ชัดเลย!! ไปหาผู้หญิงมาชัวร์!!
" .......................... "
********** to be continued
เอ้า!! เกิดอะไรขึ้น?? เื่มันเป็ยังไงกันแน่ คุณัเล่นสกปรกนะคะเนี่ย เล่นทีเผลอแบบนี้ไม่แมนเลยนะคะ ไรท์รับไม่ได้!!
46K
