ห้องพักของเจียงฟานในตอนเช้าเต็มไปด้วยลมอุ่นจากฤดูปราณร้อน
แสงแดดลอดผ่านหน้าต่างไม้ที่ยังดูเก่าและมีฝุ่นจับเล็กน้อย
กลิ่นไม้สนเก่า ๆเจือจางกับกลิ่นสมุนไพรที่วางไว้ในมุมห้องเพื่อช่วย “ปรับปราณอากาศ”ตามแบบคนที่นี่
แต่สิ่งที่เจียงฟานโฟกัสไม่ใช่แสงแดด ไม่ใช่กลิ่นสมุนไพรหอม ๆ
แต่คือ…
กลิ่นของห้องน้ำโบราณจากชั้นล่างที่ลอยขึ้นมา
และมันก็ลอยขึ้นมา ทุกเช้า
ไม่มีวันหยุด
ไม่มีปราณเซียนไหนช่วยได้
เจียงฟานยกมือปิดจมูกแล้วพึมพำ
“นี่มันไม่ไหวแล้ว… จะเป็เซียนหรือจะเป็อะไรก็ตามยังไงก็ต้องใช้ห้องน้ำที่มันสะอาดได้ใช่ไหม!?”
เขากวักมือเรียกหลินเทียนเข้ามา
หลินเทียนรีบพรวดเข้ามาด้วยสีหน้าราวกับกำลังจะได้ฟังคำชี้แนะใหม่ระดับ์
อาช่างฝู่ก็วิ่งเข้ามาเช่นกัน
เหงื่อแตกเต็มหน้า แต่เต็มใจรับใช้สุด ๆ หลังความสำเร็จของ“พัดลมค่ายกลลมปราณ”
เจียงฟานกางภาพวาดแผ่นใหญ่บนโต๊ะ
เป็กระดาษที่เขาใช้เวลาวาดเองทั้งคืน
ภาพนั้นคือ…
ชักโครก
แบบชัดเจน ไม่ต้องตีความ
มีถังน้ำ้า
มีโถด้านล่าง
มีปุ่มกด (ซึ่งเขาวาดเป็ “ก้อนสี่เหลี่ยม” แบบง่ายที่สุด)
และมีท่อระบายของเสียออกไปด้านหลัง
หลินเทียนกับอาช่างฝู่มองภาพวาดนั้นเหมือนกำลังเห็นยันต์โบราณที่สาบสูญของดินแดนเซียน
เจียงฟานเคาะนิ้วบนภาพ
แล้วพูดตรงประเด็น
“ฉันอยากได้ห้องน้ำแบบนี้
ชำระล้างง่าย สะอาด และไม่ส่งกลิ่น
น้ำกดลงไปแล้วมันก็ไหลลงไปในท่อ
เข้าใจไหม?”
อาช่างฝู่พึมพำเบา ๆ
“น้ำ…กด…ไหล…ลงท่อ…”
หลินเทียนกลับหัวสั่นเทิ้มดวงตาเบิกโพลงราวกับได้รับคำสั่งจาก์
“นี่มัน… นี่มันไม่ใช่แค่ ‘สถานที่ชำระล้าง’ นี่คือ…”
เขากราบกระแทกพื้น ปั่ก!
“พิมพ์เขียวของอาณาจักรเซียนในอุดมคติ!!!”
เจียงฟานถอนหายใจทันที
“อีกแล้ว… ฉันเพิ่งอธิบายไปตรง ๆ เลยนะ…”
แต่ทั้งสองไม่ฟัง
เพราะความเข้าใจผิดเริ่มต้นแล้ว…และจะไม่มีวันหยุด
หลินเทียนยืนขึ้นแล้วเริ่มอธิบายแบบนักปราชญ์ยุคทอง:
· อ่างเก็บน้ำ้า
“นี่คือสัญลักษณ์ของ์!
พลังบริสุทธิ์จากเบื้องบน!
เมื่อถูกกดลงมา หมายถึง ‘คำสั่งของฟ้า’!”
· โถด้านล่าง(โถดินเผา)
“คือภาชนะที่รับ ‘กิเลสและความเศร้าหมองของมนุษย์’!”
· การกดปุ่ม
หลินเทียนประกาศเสียงดัง:
“นี่คือการ ‘ตัดขาดกิเลส’ ด้วยมือของตนเอง!
เป็การแสดงออกของเต๋าขั้นสูงสุด!”
· ท่อระบายน้ำลงใต้ดิน
“คือการส่งกิเลสกลับคืนสู่ธาตุดิน!
เป็วงจรของธรรมชาติ!”
ผู้ฝึกยุทธ์ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูห้องได้ยิน
ถึงกับน้ำตาคลอ
“ท่านอาจารย์…
ท่านชี้แนะเื่เต๋าผ่าน…สถานที่ขับถ่าย!!
นี่มันเหนือสิ่งอื่นใดในสามภพแล้ว!”
เจียงฟานพูดเสียงดัง
พยายามหยุดการตีความให้ได้
“มันก็แค่ห้องน้ำ!”
หลินเทียนพนมมือแล้วโค้งอย่างเคารพที่สุด
“ข้าน้อยเข้าใจดี…
ท่านอาจารย์กำลังเตือนพวกเรา
ว่าแม้เื่ต่ำต้อยที่สุด
ก็สามารถยกระดับสู่เต๋าได้!”
เจียงฟาน: “ไม่—เดี๋ยวก่อน—”
อาช่างฝู่โผเข้ามาก้มกราบ
“ข้าน้อยจะสร้าง ‘เครื่องกำจัดกิเลส’ นี้
เพื่อเป็ต้นแบบให้ทั้งอาณาจักร!!
จะใช้วัสดุดีที่สุด!
โถต้องทำจากดินหยก!
ท่อจากทองคำเซียน!
น้ำต้องมาจากน้ำพุปราณน้ำแข็งบริสุทธิ์!!”
เจียงฟานยิ่งปวดหัว
“น้ำธรรมดาก็ได้!!!
จะไปเอาน้ำพุเซียนมาทำห้องน้ำทำไม!!?”
ทั้งสองคนทำเหมือนไม่ได้ยิน
ความศรัทธาแรงจนกลบเสียงเจียงฟานไปหมด
ตลอดสองวันต่อมา
โรงเตี๊ยมเมฆาเย็นสั่นะเืราวกับกำลังก่อสร้างวังหลวงใหม่
เสียงทุบ เสียงขุด เสียงฟู่ฟ่าจากปราณของช่างฝีมือ
ควันไม้
แสงประกายจากการหลอมโลหะ
การสวดมนตร์ปลุกค่ายกลกันชั่วคราว
เมืองจิ่นหลิงทั้งเมืองตื่นเต้น
จนมีข่าวลือแพร่ไปว่า
“ปรมาจารย์กำลังสร้าง ‘สถานที่ลับแห่งเต๋า’!”
“น่าจะเป็ประตูสู่์!”
“อาจเป็ค่ายกลชำระิญญาผู้บาป!”
พอถึงวันที่สร้างเสร็จ
ห้องน้ำชักโครกต้นแบบก็เสร็จสมบูรณ์
พื้นหินแกะลาย
ผนังประดับยันต์รักษาความสะอาด (จริง ๆ คือยันต์กันแมลง)
ถังเก็บน้ำ้าแกะสลักลวดลายัน้ำ
เจียงฟานเดินเข้าไปทดลอง
พอกดน้ำไหลลงมาแบบ วูบ!
เขาถึงกับยิ้มแบบคนกลับชาติมาเกิด
“สุดยอด…นี่สิ ห้องน้ำจริง ๆ!”
ด้านนอก…
ผู้ฝึกยุทธ์หลายสิบคน
รวมถึงเ้าสำนักเมฆาัและขุนนางชั้นสูง
กำลังก้มกราบห้องน้ำ
ซูเม่ยที่แอบซ่อนตัวก่อนขึ้นเกวียน
ยังปีนมาดูแล้วน้ำตาคลอ
“นี่คือ…
สัญลักษณ์แห่งโลกที่ไร้มลทิน…”
ข่าวห้องน้ำต้นแบบแพร่ไปทั่วราชสำนัก
จักรพรรดิเองก็ส่งคนมาขอแบบไปสร้างที่วังหลวง
ค่ายกลโถชำระล้าง
กลายเป็ของล้ำค่า
ถึงขั้นมีนิกายจ้างคนต่อคิวใช้
เพราะเชื่อว่าจะช่วย “ปล่อยกิเลสออกไปทางท่อ”
หลินเทียนกล่าวต่อผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหลาย
“นี่คือคำสอนล่าสุดของท่านอาจารย์!
ทุกผู้คนต้องมีสถานที่ชำระล้างกิเลสประจำตน!”
และอาณาจักรต้าโจว…
ก็เริ่มมีการปฏิวัติสุขอนามัยครั้งยิ่งใหญ่
โดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังติดตั้งชักโครกตามบ้าน
หลังพิธีเปิดห้องน้ำ ไม่มีอะไรที่ฉุดรั้งเขาไว้อีกแล้ว
เขาขึ้นไปบน “เกวียนแห่งความอดทน”
เกวียนเก่า ๆ ที่มีรอยแตกชัดเจน
แถมมีเสียงเอี๊ยดอ๊าดทุกสิบวินาที
เจียงฟานนั่งลง ถอนหายใจโล่งอก
“ดี…อย่างน้อยตอนกลับมา จะมีห้องน้ำดี ๆ ให้ใช้แล้ว…”
แต่เขาไม่รู้เลยว่า
ใต้กองฟางข้างหลัง…
ซูเม่ยซ่อนอยู่
ตั้งใจจะติดตามเดินทางเพื่อเรียนรู้‘พิธีกรรมชำระล้างจิต’ จากปรมาจารย์โดยตรง
และนับจากวินาทีนั้น
การเดินทาง “เงียบสงบ”
ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิตเจียงฟานอีกตลอดกาล