ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่7 เย็นไว้
ในเวลานี้บิลแทบอยากจะลุกเอาเท้าตบปากของเด็กหนุ่มชายและเด็กสาวหญิงสองคนที่นามว่าเดมินกับเอมี่‘เย็นไว้ใจนักเลงอย่าพึ่งขึ้น’บิลได้แต่ควบคุมอารมณ์ของเขาถ้าเขาทำร้ายพวกเขาก็จะมีแต่ทำให้เขาต่ำลงไม่ได้มีผลดีอะไรเลยสักนิดมีแต่จะทำให้คนนินทาเอามากเสียเปล่า“ที่รักกระเป๋านี้เขาก็ชอบมากรักที่สุด!”ทั้งสองยังไม่หยุดเอาเรื่องของแพงและแสดงความรักต่อกันให้บิลเห็นในตอนนี้บิลได้แต่คิ้วกระตุกเขาได้แต่คิดว่าเด็กสองคนนี้สมองมีปัญหาหรือเปล่ามันจะน้ำเน่าเกินไปหรือเปล่ามีที่ไหนเขากลับมาเยาะเย้ยแฟนเก่า“หว้า..ดูสิดูเจ้าอ้วนบิลโดนเล่นเข้าให้แล้วคงเจ็บใจหน้าดูเลยหวะเป็นฉันนะลุกขึ้นต่อยแม่งแล้ว”เสียงซุบซิบของเพื่อนรวมห้องที่อยู่ทั่วห้องซุบซิบกัน“เฮ้อ! แก่จะรู้อะไรดีแล้วที่บิลมันไม่ลุกขึ้นต่อยหากมันทำงั้นก็มีแต่จะโดนดูถูกยิ่งกว่าเดิมอีก”เสียงซุบซิบดังขึ้นอีก“นั้นสินะ”เสียงซุบซิบกล่าวจบแล้วก็เลิกสนใจพวกเขาก็ไม่ได้อยากจะยุ่งสักเท่าไหร่เพียงแค่มองดูอย่างสนุกก็พอแล้วในตอนนี้บิลเอามือเท้าคางอย่างไม่สนใจเขาคิดว่ามันน่ารำคาญและปัญญาอ่อนเสียด้วยซ้ำไป“เดี๋ยวแต่งRapด่าแม่งเลยน่ารำคาญดีนัก”บิลกล่าวออกมาเบาๆในที่สุดก็มีอาจารย์เดินเข้ามาเสียทีทุกคนก็ได้นั่งที่ตัวเองอย่างรวดเร็วนี่เป็นวิชาภาษาอินทิค“เอาล่ะทุกคนเอาหนังสือขึ้นมาอ่านบทที่5 หัวข้อที่1แล้วออกมาท่องให้ครูฟัง”ครูอายุราวๆ 30 กว่าปีกล่าวขึ้นเขาสั่งนักเรียนอย่างเด็ดขาด“เอ๋! ถึงมันจะ 6 บรรทัดแต่ก็ยากนะบ้าไปแล้ว?”นักเรียนเริ่มซุบซิบกันอย่างเบาๆแต่ก็ไม่คัดคานเพราะรู้ว่าไม่มีประโยชน์ได้แต่ทำตามที่ครูสั่ง…เวลาผ่านไป 20 นาทีในที่สุดเสียงของครูวัย30ก็ดังขึ้น“เอาล่ะเลขที่1 มาท่องให้ครูฟังหน่อย”ครูพูดเสียงดังฟังชัด“หืม...ฉันหรอ..”บิลคิดออกมาว่าตนเลขที่หนึ่งต้องออกไปอ่านท่องก่อนเพื่อนเลยแต่เขาก็ไม่ได้อะไรสักเท่าไหร่แค่นี่บิลจำได้หมดแล้วแปลให้ได้อีกด้วย“ใครท่องไม่ได้ถึงครึ่งโดนหักคะแนน 20 คะแนนนะครับ”ใครๆก็รู้ว่าครูวัย30ผู้นี้ใจร้ายชอบหักคะแนนนักเรียนหากทำไม่ได้ตามที่ครูคนนี้พูดรับรองเลยว่าได้เรียนซ่อมแน่นอนและครูผู้นี่ชื่อ เคนมิน“หวา..สงสารไอ้บิลหวะดูดิแม่งมันอยู่เลขที่หนึ่งโดนหักคะแนนแน่นอน”เสียงซุบซิบอีกครั้ง(ทำไมครูใจร้ายจังวะ55+)“แกมัวแต่ไปสงสารคนอื่นแกจำได้แล้วหรอวะ?”เสียงซุบซิบดังขึ้นอีกครั้ง“จำได้เกือบถึงครึ่งแล้วหวะไม่ต้องห่วง”ตึกตึก!บิลเดินไปหน้าชั้นเขาหน้าตาปกติและไม่ได้เคร่งเครียดแต่อย่างใดเขาหันไปยิ้มให้ครูแล้วถามว่าจะให้เริ่มเลยตอนนี้ไหม“นี่ที่รักดูเจ้าอ้วนนั่นต้องโดนหักคะแนนแน่เลยอิอิ”เอมี่หัวเราะเยาะเสียงเบาแต่ส่งสายตาเยาะไปหาบิล“นั่นสินะหึหึ”เดมินยิ้ม“F.Y!”บิลสถบออกมาเล็กน้อยเขาได้แต่เก็ยอารมณ์ไว้ในใจบิลคิดว่าเด็กสองคนนี้มันน่าจะโดนกระทืบสักครั้งถึงจะเลิกมองเยาะเย้ยเขา“อา.....#$%$”บิลได้ท่องบทความออกมาอย่างช้าแต่ไม่ติดขัดเสียงดังทำให้เพื่อนในห้องฟังอย่างตะลึงว่าบิลนั้นเก่งภาษาอินทิคตั้งแต่ตอนไหนมันนั้นเป็นไอ้โง่ของห้องไม่ใช่หรือ…“เยี่ยมเก่งมากครูจะเพิ่มคะแนนให้ไปนั่งได้”ครูเคนมินพอใจมากเขายิ้มเพราะการท่องแต่ละคำของบิลนั้นชัดเจนและสำเนียงถูกต้องมากราวกับเจ้าของภาษามาเอง“ขอบคุณครับ”บิลเมื่อได้รับคำปล่อยตัวจากครูเคนมินเขาก็กลับไปนั่งที่อย่างช้าไม่ได้รีบร้อน“หึ! อย่าได้ใจไป”เสียงของเอมี่และเดมินดังขึ้นทำให้บิลคิ้วกระตุก‘อะไรวะนี่ตรูไปทำอะไรให้พวกมันวะบ้าเปล่า..แม่งเริ่มจะคันตีน…เย็นไว้ๆ’บิลคิดในหัวของเขาบิลไม่อยากจะมีเรื่องตอนนี้ติ้ง![ ภารกิจ][ ช่วยคนจะฆ่าตัวตาย][ 100 คะแนนความดี][สถานที่บนดาดฟ้าตึก 7 ในโรงเรียน ][ เวลาที่เหลือ 5 นาที]“หืมนี่มัน...”บิลหันมองออกไปนอกหน้าต่างมันเป็นตึกที่อยู่ห่างจากอาคารของเขาไม่ไกลมาก“5นาทีหรอ!”ตึกตึก!บิลวิ่งออกไปทันทีโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างเขาไม่ลาแม้แต่ครู“เอ๋! นะ นายบิล!”ครูเคนมินเห็นบิลวิ่งออกไปจากห้องเขาทั้งตกใจและงุงงงว่าเด็กคนนี้เป็นอะไรกันจบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่7 เย็นไว้

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่7 เย็นไว้

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้