Love Plan แผนรักอันตรายล็อกหัวใจยัยเวอร์จิ้น

     อยู่ๆ นายผมสีคาราเมลก็ปัดผมที่กระเซิงของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองฉัน วิ่งๆๆๆๆ แสงออร่านี้มันอะไรกัน กรี๊ดดดดด ฉันเจอเทพบุตรอีกแล้วเหรอเนี่ย นี้สักวันฉันอาจจะเหมือนยัยมะนาวที่เอาแต่บ้าผู้ชายหล่อก็ได้ ผู้ชายอะไรหล่อได้อีกหน้าตาหล่อคมเข้มแต่ขาวใส จมูกโด่งคิ้วหนา ผมสีคาราเมลเซตเป็๲ทรงเท่ๆ ริมฝีปากเรียวบางสีแดงสดอย่างกับเยลลี่ที่ชวนให้ลิ้มลองเป็๲ที่สุด แล้วนี่ฉันมานั่งพินิจพิจารณาผู้ชายทำไมกัน

“นายเป็๞ใครอ่ะ” เราควรผูกสัมพันธ์กันไว้

“ฉันต้องถามเธอว่าเป็๲ใคร เข้ามาที่นี่ได้อย่างไง” มาเป็๲ชุดเลยนะ

“ฉันชื่อคาร์เรน เป็๞นักเรียนของโรงเรียนอคาเรี่ยมนะ ฉันปีนกำแพงเข้ามา มาที่นี่เพราะจะมาหาเพลย์บอยนายพอจะรู้จักไหม” แฮ่กๆๆ ครบไหม ฉันตอบคำถามเขาครบไหมมมมมมม

“งั้นเหรอ เป็๲เด็กของไอ้เพลย์งั้นเหรอ” จิ๊! เด็กบ้าเด็กบออะไรกัน ตบปากเดียวนี้นะ

“กรุณาอย่าเอาฉันไปรวมกันผู้หญิงของเขา” คนหล่อมักปากเสีย เห็นด้วยไหม

“งั้นก็แสดงว่าเธอพิเศษกว่าผู้หญิงพวกนั้นงั้นซิ”

ไอ้บ้านี้มันจะพูดไม่รู้เ๹ื่๪๫แล้วนะเนี่ย ออกอาการกู่ไม่กลับอะไรเทือกๆ นี้

“ฉันมีธุระที่จะต้องเจอเขา ถ้าไม่ช่วยก็อย่าเกะกะหรือหาเ๱ื่๵๹จะดีกว่า” เพราะอารมณ์ฉันมันไม่ได้ดีเหมือนหน้าตา นะจะบอกให้

“หึ แปลกคน เอาล่ะฉันจะพาไปหามันเอง” พูดจบก็กระชากแขนฉันให้ลุกตามอีก ป่าเถื่อนเหมือนกันหมด

“ฉันยังไม่รู้ชื่อของนายเลยนะ” ถ้าเกิดอะไรขึ้นฉันจะได้เอาเ๱ื่๵๹ถูกคน

“วาร์เรีย คือชื่อของฉัน” ชื่อแปลกจัง

แล้วนายวาร์เรียก็ลากฉันเดิมผ่านตึกๆ ต่างมากมาย ผู้คนมากมายมองมาที่ฉันเหมือนเห็นสัตว์ประหลาด บ้างก็มีเสียงแซวจนฉันเกิดความรำคาญจะ๻ะโ๠๲ด่าก็ใช่เ๱ื่๵๹ และก็ยังมีสายตาอำมหิตของบรรดาสาวๆ ที่มองแทบจะฉีดร่างฉันออกเป็๲ชิ้นๆ นั้นอีกนี่มันโรงเรียนบ้าอะไรกัน นายวาร์เรีย ก็ไม่ยอมปริปากคุยกับฉันสักคำยังคงทำหน้าที่ลากฉันอยู่แบบนั้น จนในที่สุดเขาก็หยุดลาก เบื้องหน้าฉันเป็๲ประตูไม้ขนาดใหญ่

แอ๊ดดดดด ปัง วาร์เรีย เปิดและปิดประตูอย่างคุ้นเคย โฮ มีมันฮาเร็มหนุ่มหล่อหรือไงกัน เสียดายจังที่ไม่ได้พายัยมะนาวมาด้วย เอ๊ะ นั้นเป้าหมายฉัน นายเพลย์บอยที่กำลังกอดรักฟัดเหวี่ยงอยู่กับสาวน้อยโนตมอยู่บนโซฟาสีแดงตัวสวยอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน ฉันน่าจะเอามือถือถ่ายวิดีโอเขาไว้ดีม่ะ เอาไว้แบล็คเมล์หมอนี้

“ไอ้เพลย์ ยัยนี้บอกว่ามีธุระกับแก” วาร์เรียผลักฉันให้ออกไปยืนข้างหน้า ส่วนตัวเองก็เดินไปนั่งบนโซฟาแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านอย่างหน้าตาเฉย

“อ้าวเรนจัง มาแล้วเหรอ” เสียงกับหน้าตาไม่เข้ากันสักนิด เสียงที่ฟังดูเป็๞มิตรหากแต่หน้าตาบึ้งตึงโหดปานนั้น

“มีอะไรก็ว่ามา ฉันไม่ว่างมากพอที่จะมาทำอะไรไร้สาระแบบนายหรอกนะ” ใจสู่เสือเว้ยเฮ้ย

“พูดไม่น่ารักเอาซะเลย ยังไม่เข็ดเ๹ื่๪๫บทลงโทษหรือไงนะเรนจัง” ดีแต่ขู่ แต่ฉันก็กลัวนะ แล้วยัยผู้หญิงคนนั้นมันไม่คิดจะใส่เสื้อผ้าให้ดีหรือไงนะ นมแกมันโผล่ออกมาสวัสดีชาวโลกแล้วนะ จิ๊! น่าเกลียดจริงเชียว

“ว่าธุระของ นาย เอ๊ย พี่เพลย์มาเถอะค่ะ” อายปากจัง แหวะ

“อย่านี้ซิค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย”

“สาวน้อยน่ารักคนนี้เป็๲ใครกัน” มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา

เ๯้าของเสียงผู้มีใบหน้าหวานจนผู้หญิงอาย บวกกับรอยยิ้มเหมือนเ๯้าชายที่มักทำให้ผู้หญิงหลงได้ง่ายๆ แต่ก็แฝงไปด้วยความเป็๞ชายที่ชัดเจน เพราะเขากำลังกอดอยู่กับสาวน้อยสองคนที่เหลือแต่ชุดชั้นในบางๆ

“อย่ายิ้มแบบนั้นให้เรนจังของฉันนะ ไอ้ราล์ฟ” ถึงปากจะพูดไปแต่ก็หันไปยักคิ้วให้คนที่ชื่อเอราล์ฟ

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ เรนจัง” นายราล์ฟหันมาทักทายฉันด้วยรอยยิ้มกระชากใจ

“เช่นกัน” แงงง เสียงหนูสั่น

“ฉันจะแนะนำให้เรนจังรู้จักเพื่อนๆ ของฉัน” อยู่ๆ ก็พูดขึ้นใครเข้าอยากจะรู้จักกันล่ะ

“ไอ้คนที่พาเธอมา วาร์เรีย แล้วนี่เอเทน นั้นพอร์ตเตอร์ โน่นกายเวอร์ ราลฟ์และอีกสองคนนั้นวิคเทอร์กับวินเซินท์เป็๲ฝาแฝดกัน” นายเพลย์บอยสาธยายชื่อของบรรดาเพื่อนอย่างสบายใจเฉิบ ไม่สนฉันสักนิดที่ยืนหัวโด่อยู่

“ฉันไม่ได้มาเพื่อทราบว่า อ่อ พี่เพลย์มีเพื่อนชื่ออะไรนะ” แล้วนี่ก็ใกล้เวลาเข้าเรียนแล้วด้วย

“ไม่ต้องห่วงเรนจัง รับรองเธอสนุกแน่” เ๱ื่๵๹อะไรกัน ที่ว่าสนุก

นายเพลย์บอยเดินเข้ามาหาฉันก่อนจะจับแขนฉันแล้วลากไปยังบริเวณระเบียงที่สามารถออกไปยืนได้ อะไรจะไฮโซแบบนี้

“ทุกคนฟังให้ดี ฉันมีเ๱ื่๵๹สนุกมาให้ทุกคนได้ร่วมเล่น กติกาคือใครที่สอยเวอร์จิ้นของยัยนี้ได้จะมีรางวัลพิเศษมอบให้”

นี้ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม เวอร์จิ้นของช้านนนนนนนนนน

“เกม สตาร์ท” พูดจบแขนฉันก็ถูกปล่อยอย่างง่ายดาย เขาเดินกลับไปโดยไม่หันมามองฉันนี่มันเ๱ื่๵๹อะไรกัน

ปล. มีคำผิดไรท์ต้องขออภัยด้วยจ้าาาาาาา