บทที่3 เพียงแค่นอนหลับ
หมอหลิงกลับมายังตำหนักของเ้าสำนักกุนจวินอย่างรีบร้อนเมื่อเห็นเ้าสำนักกุนจวินกำลังเดินมา เขาก็รีบเดินเข้าไปหาแล้วโค้งคำนับ พร้อมกับกล่าวออกมาอย่างไม่อยากเชื่อว่า
“ท่านเ้าสำนักแย่แล้ว!เกิดเื่ใหญ่ขึ้น เมื่อตอนที่ข้าออกไปจากตำหนัก เห็นคนทั้งสำนักนอนหลับกันหมดและเอ่อ...ไม่เพียงแค่นั้น ข้าออกไปดูนอกสำนักมาก็ไม่ต่างกันข้าเกรงว่า...อาจจะเป็กันทั่วทั้งเมืองหลวง!”
กุนจวินรู้สึกว่าเื่นี้ไร้สาระเกินไปเขาฝากหมอหลิงไปดูบุตรชายของตนที่กำลังนิทราอยู่ ก่อนที่เขาจะออกไปจากตำหนักพร้อมภาพที่เห็นไม่ต่างจากที่หมอหลิงเล่าเ้าสำนักกุนจวินตัดสินใจเหาะไปสำรวจบริเวณโดยรอบ
จากระดับพลังของเขานั้นใช้เวลาแค่เจ็ดวันก็ไปทั่วทั้งทวีปได้แล้วกุนจวินกลับมาพร้อมกับผู้คนที่ตื่นขึ้นมาพอดิบพอดี พวกเขามีท่าทีงุนงงสงสัยจากนั้นพวกเขาก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เหล่าผู้ฝึกยุทธในสำนักต่างตะหนกในทันที
“บัดซบเกิดไรขึ้น? ทำไมข้าถึงหลับได้ พะ...พลังก่อนหน้านี้นั้นราวกับว่าจะครอบคลุมโลกใบนี้เลย!”
“ชะใช่แล้ว!ท้องฟ้าเป็สีม่วง แล้วยังมีฟ้าผ่าอีก เท่านั้นยังไม่พอ ดวงจันทร์และอาทิตย์ขึ้นมาพร้อมกันราวกับว่า เหมือนแย่งชิงอะไรกันซักอย่างและโอ้อวดพลังกันเพื่อดึงดูดบางสิ่งอีกด้วย!”
“หรือว่า!...เื่ที่เกิดขึ้นทั้งหมดจะเกี่ยวข้องกับการกำเนิดบุตรของท่านเ้าสำนักกุนจวิน!”
“บ้าน่า!มนุษย์คนไหนบ้างเกิดมาก็จะทำให้เกิดปรากฏการณ์ขนาดนี้ บางคนเกิดมายังไม่ขนาดนี้เลย”
“แต่เ้าอย่าลืมสิว่าผู้ที่เกิดมานั้นคือผู้ใด? คือบุตรของท่านเ้าสำนักกุนจวินเชียวนะ! ท่านเป็ดั่งเทพเซียนของพวกเราทุกเื่ที่เกี่ยวกับท่านย่อมเป็ไปได้ และยิ่งเป็บุตรของท่านแล้วด้วยอาจจะเกิดผู้สร้างตำนานคนที่สองด้วยก็ได้”
ผู้คนต่างพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่งเกี่ยวกับเื่นี้พวกเขายกเื่นี้ขึ้นมาคุยกันไม่หยุดหย่อนแต่พวกเขาเชื่อกันว่าบุตรของเ้าสำนักกุนจวินต้องเป็ผู้สืบทอดที่ยอดเยี่ยมของเ้าสำนักกุนจวินตำนานของทวีปนี้ได้แน่เพราะอัจฉริยะส่วนมากที่เกิดมาพร้อมกับพร์ที่มากมากมายมหาศาล จะทำให้เกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดกันทั้งนั้นแต่บุตรของเ้าสำนักกุนจวินนั้น มันมากเกินไป!
บางคนตอนที่ถือกำเนิดก็ทำให้บ้านข้างๆเกิดเพลิงไหม้ได้หรือทำให้เกิดหิมะในระยะร้อยลี้ และมีคนที่กำเนิดขึ้นมาพร้อมกับปรากฏการณ์ระฆังสีทองที่อยู่บนฟ้าขึ้นมา
ปัจจุบันก็เป็ศิษย์อันดับหนึ่งของสำนักลิขิต์ที่ถือกำเนิดขึ้นมาในรอบร้อยปีและเป็ศิษย์ของเ้าสำนักกุนจวินอีกด้วยแต่บุตรของเ้าสำนักนั้นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นมันยิ่งใหญ่มาก มันราวกับเทพเ้ามาจุติมาบนโลกมนุษย์ที่ทำให้โลกมนุษย์เกิดความวุ่นวาย!
เมื่อเ้าสำนักกลับมาแล้วเห็นว่าผู้คนตื่นกันหมด ก็ไปสอบถามเหล่าผู้าุโด้วยความอยากรู้
เหล่าผู้าุโตอบกลับไปด้วยความเคารพ พร้อมกับเล่าเื่ทั้งหมดที่พวกเขาเห็นมันทำให้เ้าสำนักกุนวินถึงกับตกตะลึง และหัวเราะออกมาอย่างยินดีที่บุตรชายของเขาเกิดมาพร้อมปรากฏการณ์พิเศษ มันทำให้เขาภาคภูมิใจมาก แล้วรีบไปหาบุตรของตนที่ตำหนักเมื่อหมอหลิงเห็นว่าเ้าสำนักกลับมาแล้วก็ขอตัวลาทันที
เ้าสำนักโบกมือไปในเชิงเชิญให้ไปอย่างไม่ใส่ใจเพราะความสนใจอยู่ที่บุตรชายของเขาไปจนหมดสิ้นแล้ว หลังจากตรวจสอบบุตรชายของตน แต่กลับไม่พบอะไรที่พิเศษแม้แต่น้อยเหมือนกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างปกปิดไว้
ถึงเ้าสำนักกุนจวินจะตรวจไม่พบสิ่งใดพิเศษในตัวบุตรชายของตนแต่เขาก็ตื่นเต้นอย่างมาก เพราะด้วยประสบการณ์ และสายตาอันแหลมคมของเขานั้น สามารถบอกได้เลยว่าบุตรชายของตนไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
หลังจากเหตุการณ์คลอดบุตรในวันนั้น สามวันก็จัดพิธีศพให้ฮูหยินของเขาอย่างยิ่งใหญ่โดยให้คนรอบนอกสามารถเข้าร่วมได้ คนที่เข้ามานั้นมากมายมหาศาลไม่ว่าจะเป็สหายของเ้าสำนักและของฮูหยิน หรือคนที่้ามาประจบเอาใจโดยการมาพูดปลอบใจต่างๆนานา
แต่ในสายตาของเ้าสำนักเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำปลอบเ่าั้สิ่งที่สามารถเยียวยาหัวใจของเขาได้ก็คือบุตรของเขาเท่านั้นเขาพูดกับแขกอย่างสุภาพกับทุกคนแม้ว่าสถานะของเขาจะยิ่งใหญ่เพียงใดแต่เขาก็เป็คนไม่ถือตัวมันมีคำกล่าวที่ว่าคนที่ยิ่งใหญ่จะไม่เอาความสำเร็จในอดีตมาพูดโอ้อวดในปัจจุบัน
12 ปีผ่านไป
สำนักลิขิต์ภายในตำหนักแห่งหนึ่งมีเด็กหนุ่มเรือนผมสีน้ำเงินยาวงามสง่า สวมอาภรณ์สีดำดูลึกลับใบหน้าที่เยาว์วัยประดับไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขจากการนอนหลับเด็กหนุ่มผู้นี้คือกุนไท่ เป็บุตรชายเพียงผู้เดียวของเ้าสำนักกุนจวินตอนนี้อายุได้สิบสองขวบปีแล้ว
กุนไท่เป็เด็กที่ไม่ค่อยออกจากห้องนอนสักเท่าไหร่จะออกมาแค่เดือนละครั้งเท่านั้น ทำให้กุนจวินนั้นต้องมาดูบุตรชายด้วยความเป็ห่วงแต่เมื่อมาดูบุตรของตน กุนไท่ก็นอนหลับเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำสิ่งใดเลยเนื่องจากความกังวลของกุนจวินทำให้เขาต้องพาหมอหลิงมาดูอาการ
แต่ไม่พบปัญหาใดเกี่ยวกับกุนไท่เลย สิ่งที่ทำให้กุนจวินและคนในสำนักต้องประหลาดใจนั้นคือกุนไท่ไม่เคยบ่มเพาะเลยแม้แต่น้อยแต่กลับมีการบ่มเพาะที่รวดเร็วระดับพลังระดับแรกนั้นคือ ระดับพลังมนุษย์มีทั้งหมด 12 ขั้น
กุนไท่เพียงนอนหลับและไม่ได้รับการฝึกแต่อย่างใดแต่กลับมีพลังถึงระดับพลังมนุษย์ ขั้น 5!