“ลองดูสักตั้ง!”
ดวงตาของฟ่านเสวี่ยหลีฉายแววเด็ดเดี่ยว ขณะนี้มือของเขาทำมุทราประหลาดท่าหนึ่งมันราวกับหลอมรวมฟ้าดินและหมู่ดาวเอาไว้และยังกำลังเปล่งประกายด้วยเปลวไฟนับหมื่นดวง
ร่างกายดั่งเตาไฟ ฟ้าดินและหมู่ดาวเป็ดั่งดวงตา หัตถ์ศักดิ์สิทธิ์ของปรมาจารย์ปรุงยาตราหมื่นอัคคี!
ระดับพลังของฟ่านเสวี่ยหลีในตอนนี้เป็เพียงเนื้อกายขั้นสองเท่านั้นการใช้ตราหมื่นอัคคีจะนำมาซึ่งพลังย้อนกลับอย่างมหาศาล แต่ฟ่านเสวี่ยหลียังคงฝืนทน
มันคือการต่อสู้ของเจตจำนง
เวลาค่อยๆ ผ่านไป
จนถึงพลบค่ำอย่างช้าๆ
ฟ่านเสวี่ยหลีฝืนทนอดกลั้น รู้สึกเหมือนเส้นลมปราณของตัวเองใกล้จะพังทลายลงแล้วแม้แต่สติของตนก็พร่ามัวไปหมดสิ้น
หากเป็ผู้อื่นเกรงว่าจะยอมแพ้ไปนานแล้ว
แต่ฟ่านเสวี่ยหลียังคงดิ้นรนและไม่ยอมแพ้
ทันใดนั้น เขาก็พบว่าน้ำลายัสุราที่อยู่ตรงหน้าเกิดร่องรอยความหย่อนคล้อย
ฟ่านเสวี่ยหลีดีใจอย่างอดไม่อยู่เขารีบปลดปล่อยพลังทั้งหมดแทรกซึมเข้าไปในน้ำลายั
ผนึกของน้ำลายัถูกทำลายลงในที่สุดกลายเป็ของเหลวที่ส่งกลิ่นหอมและถูกเขากลืนเข้าไป
ลมหายใจเปี่ยมด้วยกลิ่นหอม
ทันใดนั้น ฟ่านเสวี่ยหลีก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของตนราวกับเกิดใหม่ ราวกับกำลังแช่ตัวอยู่ในบ่อน้ำที่แสนอบอุ่นมันเป็ความสบายที่เขาไม่เคยััมาก่อน
เส้นลมปราณทั้งหมดผสานแน่นเข้ากันอีกครั้งอีกทั้งยังแข็งแกร่งขึ้นและทรงพลังกว่าเดิมขึ้นเป็เท่าตัว
เขากระแทกฝ่ามือออกไป เกิดเสียงแปลกๆ ที่ข้อต่อมือ
ก้อนอิฐสีเขียวที่อยู่บนพื้นตรงหน้าห้าหกเมตรจากตัวเขาพลันแตกออกเป็สองส่วน
“บรรลุเนื้อกายขั้นสาม บ่มเพาะกระดูกขั้นสมบูรณ์!”
ฟ่านเสวี่ยหลีดีใจ หลังจากบ่มเพาะเป็เวลานานในที่สุดก็บรรลุสู่ระดับบ่มเพาะกระดูกของเนื้อกายขั้นสาม
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วทอดสายตาออกไปไกลซึ่งเป็จวนที่หัวหน้าพ่อบ้านอาศัยอยู่
พรุ่งนี้คือวันพิธีขัดเกลาอาทิตย์อุทัยเขาจะต้องเป็ผู้ชนะและชิงกระบี่์ของตนคืนจากหัวหน้าพ่อบ้านให้ได้
หัวหน้าพ่อบ้าน การที่เ้ารังแกท่านแม่ของข้าและถือวิสาสะเอากระบี่์ไปเ้าจะได้รู้ถึงราคาที่ต้องชดใช้!
เมื่อลูกผู้ชายโกรธขึ้นมาก็จะแข็งแกร่งและทรงพลังดั่งัน้ำพ้นทะเล!
ฟ้าดินให้กำเนิดสรรพสิ่งเพื่อชดเชยโชคชะตา หากได้กุมอำนาจไว้ในมือ แต่กลับต้องฝากชีวิตโดยที่ไม่ทำอะไรไม่ได้ไฉนฟ้าดินจึงให้กำเนิดข้า
จากนั้นเขาก็ทะยานไปที่จวนของหัวหน้าพ่อบ้านอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า
่หัวค่ำจวนหลังใหญ่มีข้ารับใช้มากมายอยู่โดยรอบพวกเขาต่างสวมชุดเกราะเหล็กและเปี่ยมด้วยจิตสังหารแต่ที่น่าแปลกใจคือข้ารับใช้เหล่านี้ล้วนพูดไม่ได้
พวกเขาถูกทำให้เป็ใบ้ ซึ่งทำให้ดวงตาของพวกเขาดูมืดมนยิ่งขึ้น
ในห้องโถงของจวนหัวหน้าพ่อบ้านหลูซีกำลังจัดเรียงกระดองเต่าเจ็ดใบให้เหมือนกับกลุ่มดาวเจ็ดดวงและตรงกลางมีจิ้งจอกน้อยตัวสีขาวถูกมัดเอาไว้ มันกลอกตาไปมาราวกับกำลังอ้อนวอน
หลูซีหยิบกริชมาถูที่ฝ่ามือและพูดกับจิ้งจอกน้อยอย่างเย้ยหยัน“เ้ามีสายเืเก้าชีวิตที่หายากขอเพียงได้เืของเ้าและตามด้วยใช้ค่ายกลพยากรณ์ก็จะสามารถหลอมโอสถเก้าชีวิตออกมาได้ทำให้ตบะของข้าเพิ่มพูนขึ้น เมื่อถึงเวลานั้นแม้แต่อาจารย์ของเ้าก็ช่วยชีวิตเ้าไม่ได้!”
ตอนนี้จิ้งจอกน้อยใจนตัวสั่นและพยายามหนีแต่ก็ถูกผนึกพลังด้วยกระดองเต่าทั้งเจ็ด แม้แต่ขยับตัวยังไม่ได้
ความรู้สึกหมดหนทาง ความกลัว และสิ้นหวังค่อยๆไหลเข้าสู่หัวใจของจิ้งจอกน้อย
ขณะที่หลูซีถือกริชเดินเข้าหาสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยอย่างช้าๆข้ารับใช้คนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามาในห้องโถงแล้วคุกเข่าลงต่อหน้าหลูซีทำท่าทำทางราวกับกำลังรายงานอะไรบางอย่าง
“หืม?คุณชายเจ็ดฟ่านเสวี่ยหลีมาเยี่ยมอย่างนั้นหรือ” หลูซีเผยสายตามืดมนในทันที“์มีทางเ้าไม่เดิน กลับเลือกบุกฝ่าหาขุมนรก เมื่อวานฆ่าเ้าไม่ตายแต่วันนี้และสถานที่แห่งนี้จะเป็หลุมศพของเ้า!พาเขาเข้ามา”
เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้จันทน์ในห้องโถงอย่างยิ่งใหญ่โดยไม่สนใจจิ้งจอกน้อยที่อยู่ในค่ายกลสักนิด ในสายตาของเขาฟ่านเสวี่ยหลีเป็เพียงคนที่ตายไปแล้วแม้ว่าฟ่านเสวี่ยหลีจะรู้ความลับนี้แล้วจะเป็อะไรไป
ฟ่านเสวี่ยหลีเดินตามข้ารับใช้ใบ้เข้ามาในจวนตอนนี้เขาััได้ถึงลมปราณอันน่ากลัวที่อยู่โดยรอบ มันคุกรุ่นไปด้วยปราณมรณาราวกับว่าในจวนแห่งนี้วนเวียนไปด้วยิญญานับไม่ถ้วนที่ตายอย่างทารุณ
เขาในฐานะปรมาจารย์ปรุงยาย่อมรู้ว่าพวกนี้ล้วนเป็คนที่ถูกฆ่าตายอย่างอนาถหลังจากตายไป ิญญาก็ไม่สามารถไปเกิดใหม่และถูกกักขังอยู่ที่นี่ จนเกิดเป็ปราณมรณา
ฟ่านเสวี่ยหลีมาถึงห้องโถงอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มองเห็นหลูซีที่ใบหน้าบวมเต่งและดูน่ากลัวกลางห้องโถง
อีกฝ่ายดูแก่ชรา ลมปราณในร่างกายอ่อนแออย่างยิ่งเกรงว่าจะบ่มเพาะอย่างผิดวิธีจึงอาศัยการฆ่าผู้คนเพื่อเอาลมปราณจากิญญาอนาถเ่าั้มายืดอายุขัย
ช่างเป็วิธีการที่ต่ำช้าอย่างยิ่ง
หลูซียิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วพูดว่า “คุณชายเจ็ดมาเยี่ยมถึงที่ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรือ”
เขาสืบรู้แล้วว่าไม่มีใครตามฟ่านเสวี่ยหลีมาซึ่งเป็ไปตามที่เขา้า
ฟ่านเสวี่ยหลีพูดอย่างเฉยเมยว่า “ส่งกระบี่์คืนมาจากนั้นข้าจะพาเ้ากลับจวนเพื่อขอขมาท่านแม่”
เขานิสัยเด็ดขาดและกล้าหาญ แต่เขาไม่ใช่คนที่จะฆ่าคนอย่างไร้เหตุผลหากศัตรูสำนึกผิดก็จะไว้ชีวิต
เมื่อหลูซีได้ยินเช่นนี้ก็หัวเราะเสียงดังและมองฟ่านเสวี่ยหลีด้วยสายตาเหลือเชื่อ“คุณชายฟ่านบ้าไปแล้วหรือ เ้ากล้าดีอย่างไรถึงมาแสดงอำนาจถึงจวนของข้าในเมื่อเป็เช่นนี้ ข้าจะให้เ้าได้เข้าใจก่อนตายก็แล้วกัน”
ในเมื่อรู้ว่าฟ่านเสวี่ยหลีมาคนเดียว เขาจึงไม่สงวนท่าทีใดๆ ทั้งสิ้นเพราะวันตายของฟ่านเสวี่ยหลีถูกกำหนดเอาไว้ั้แ่แรกแล้ว
จากนั้นเขาก็ปรบมือทันใดนั้นก็มีข้ารับใช้สวมชุดเกราะสิบกว่าคนเข้ามาขวางทางหนีของฟ่านเสวี่ยหลีหนึ่งในนั้นมีองครักษ์ของศาลบูชาอยู่ด้วยซึ่งเป็คนที่ทุบตีจนฟ่านเสวี่ยหลีหมดสติไปเมื่อวาน หากไม่ใช่เพราะได้เกิดใหม่เกรงว่าฟ่านเสวี่ยหลีคงตายไปนานแล้ว
รูม่านตาของฟ่านเสวี่ยหลีหดตัวลงทันทีและพูดกับหลูซีว่า“ใครเป็คนสั่งให้เ้าฆ่าข้า”
เขาคิดจะลงมือสังหารแล้ว
“ผู้ใดก็ตามที่ข้า้าฆ่า ผู้นั้นจะต้องตาย”หลูซีแสดงท่าทีอันหยิ่งยโสแล้วร่ายมุทรา ม่านที่อยู่รอบตัวก็เปิดออกทันทีทำให้มองเห็นศพเปื้อนเืมากมายแขวนอยู่บนต้นดอกสาลี่ร่างกายเ่าั้ถูกฉีกออกเป็สามสี่ส่วน และยังมีเืไหลออกมาเห็นได้ชัดว่าเพิ่งตายไม่นาน
มีไหสุราขนาดใหญ่หลายใบวางอยู่ด้านข้างและมีหัวคนจำนวนมากหมักเอาไว้ในนั้นดวงตาเ่าั้แฝงด้วยความโกรธแค้น และรู้สึกไม่ได้รับความเป็ธรรม
เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของฟ่านเสวี่ยหลีเยือกเย็นลงเขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมองมนุษย์เป็ดั่งเศษหญ้า ต่ำช้ายิ่งนัก!
เดิมทีเขายังมีเมตตา แต่กับคนประเภทนี้หาได้มีความจำเป็จะต้องให้มีชีวิตอยู่ต่อ
หลูซีพูดเย้ยหยัน “กระบี่์นั่นถูกมอบให้กับคุณชายสามแล้วและรอให้เฉิดฉายในพิธีบูชาพรุ่งนี้ หากเ้าอยากได้ก็ไปเอาที่ยมบาลในนรกเถิด!”
ทันใดนั้น ร่างกายของเขาพลันส่องสว่างและส่งเสียงราวกับฟ้าร้องทั้งตัวถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำอย่างสมบูรณ์ มีเสียงฮัมและกรีดร้องของิญญาร้ายนับไม่ถ้วนดังขึ้นิญญาร้ายส่วนใหญ่เหล่านี้เป็ข้ารับใช้ของตระกูลฟ่าน
จากนั้นก็มีลมหนาวพัดเข้ามา เงาร่างของเขาก็ค่อยๆ ยืดยาวและบิดเบี้ยวช่างดูน่ากลัวอย่างยิ่ง
มันคือการทำงานของคาถาพยากรณ์ซึ่งสามารถกักขังอีกฝ่ายเอาไว้อย่างสมบูรณ์ิญญาจะถูกควบคุมและไม่สามารถเคลื่อนไหวเฉกเช่นเดียวกับจิ้งจอกน้อยที่มีสายเืเก้าชีวิตมันถูกกักขังไว้ในค่ายกลพยากรณ์เช่นเดียวกัน
ขณะนี้ดวงตาของข้ารับใช้ในห้องโถงก็เบิกกว้างดวงตาเปี่ยมด้วยความกลัว ส่วนสายตาของจิ้งจอกน้อยเปี่ยมด้วยความมืดมน
พวกเขาราวกับได้เห็นท่าทางสิ้นหวังและเสียสติของฟ่านเสวี่ยหลีเมื่อตกอยู่ในค่ายกล
แต่ทันใดนั้นก็เกิดสิ่งที่เหนือความคาดหมายพวกเขาฟ่านเสวี่ยหลีหาได้มีความหวาดกลัว เขาเคลื่อนมือแสดงหัตถ์ออกมา
ทันทีที่ฝ่ามือหมุนวน ิญญาเ่าั้ก็หมุนไปรอบตัวฟ่านเสวี่ยหลีแต่ไม่สามารถเข้าใกล้เขาในระยะครึ่งจั้งได้
มันคือหนึ่งในหัตถ์ของปรมาจารย์ปรุงยาซึ่งใช้เพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้ายขณะปรุงยาเนื่องจากภายในโอสถมากมายหลายชนิดได้ซ่อนเร้นด้วยพลังชั่วร้ายอันรุนแรงจึงจำเป็ต้องมีหัตถ์ชนิดนี้
แต่แน่นอนว่าด้วยวิสัยทัศน์ของหลูซีย่อมไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร
“นี่มันหัตถ์อะไรกัน” ความโลภปรากฏขึ้นในดวงตาของหลูซี เขามองออกว่าหัตถ์นี้ของฟ่านเสวี่ยหลีไม่ธรรมดาดูเหมือนว่าการที่ฟ่านเสวี่ยหลีกล้าบุกมาคนเดียวเช่นนี้คงจะมีไม้เด็ดซ่อนอยู่
แต่ระดับพลังของฟ่านเสวี่ยหลีเพียงเนื้อกายขั้นสองเท่านั้นต่อให้มีไม้เด็ดแล้วจะทำอะไรได้
จากนั้นหลูซีก็พูดเยาะเย้ย “หากเ้ายอมบอกหัตถ์ของเ้าให้ข้ารู้ข้าจะไว้ชีวิตแม่ของเ้า มิฉะนั้น...”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้หัวใจของฟ่านเสวี่ยหลีก็สั่นสะท้านราวกับดวงอาทิตย์ปะทุ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเ็า“เ้าเป็คนลงมือกับแม่ข้าหรือ”
ไม่แปลกใจที่ลมหายใจของท่านแม่กลับเป็ปกติแล้ว แต่ยังไม่ฟื้นขึ้นมา
ท่านแม่เป็ดั่งเกล็ดใต้คอัของเขา!
ฟ่านเสวี่ยหลีโกรธจัดแล้ว!
“ใช่แล้ว ิญญาของนางบริสุทธิ์มาก ข้าเอาิญญาของนางมาตอนนี้นางจึงไม่มีสติ อนาคติญญาดวงนี้จะกลายเป็ผู้ควบคุมค่ายกลของข้าและเป็ผู้ปกครองเหล่าิญญาร้าย!” น้ำเสียงของหลูซีชั่วร้ายและได้ใจอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าเขา้าใช้คำพูดนี้เพื่อ่ชิงดวงิญญาของฟ่านเสวี่ยหลีและทำให้เขาเสียสติ
เมื่อผู้คนเกรี้ยวโกรธและสิ้นหวังก็จะเป็่เวลาที่ดีที่สุดในการเข้าแทรกซึม
ขณะนี้ ดวงตาของฟ่านเสวี่ยหลีเปล่งประกายลุกโชน เพลิงโทสะในใจพุ่งพล่านร่างกายก้าวไปข้างหน้าในทันใดทุ่มพลังทั้งหมดและเปล่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง
“ดีมาก!”หลูซีหัวเราะเย้ยหยัน ร่างกายเปล่งประกายด้วยแสงสีดำแม้แต่โครงกระดูกยังเรืองแสงสีดำ จากนั้นก็กระแทกฝ่ามือออกมา
ทันทีที่เขากระแทกฝ่ามือออกมากระดูกข้อต่อของเขาก็ดังขึ้นราวกับเคลื่อนผิดที่ หากถูกพลังเช่นนี้โจมตีแม้แต่เสือที่ดุร้ายก็ถูกปราบลงได้!
นี่ไม่ใช่ระดับบ่มเพาะกระดูกธรรมดาทั่วไปแล้ว แต่เป็บ่มเพาะกระดูกขั้นสมบูรณ์!
นี่คือสิ่งที่เขาอาศัยในการอวดดี ฟ่านเสวี่ยหลีเป็เพียงเนื้อกายขั้นสองบ่มเพาะเนื้อเยื่อเท่านั้น ภายใต้การโจมตีเช่นนี้หน้าอกของเขาจะต้องแตกออกเป็รูกว้างแน่นอน จากนั้นิญญาของเขาจะถูกดึงออกมาจากหัวใจด้วยฝ่ามือของหลูซี!
ดวงตาของหลูซีเปี่ยมด้วยความดูถูกเหยียดหยามแม้จะเป็คุณชายของตระกูลฟ่านแต่เมื่อเหยียบมาถึงจวนของเขาก็ไม่อาจหนีรอดจากความตายไปได้
ขณะนี้ ข้ารับใช้ที่อยู่รอบๆ ต่างเยาะเย้ยฟ่านเสวี่ยหลีด้วยระดับพลังของฟ่านเสวี่ยหลี แม้จะบ่มเพาะอีกสองสามปีก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีนี้ได้เกรงว่าคุณชายฟ่านผู้สูงส่งท่านนี้ใกล้จะดิ้นรนอ้อนวอนขอชีวิตเสียแล้ว