ตอนที่ 1 (4)
หร่วนจือหวนเหลือบมองไปที่ต้าโจว แต่อีกฝ่ายก็ไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมาเลย ดังนั้นเขาจึงก้มลงไปมองนามบัตรทั้งสองใบอีกครั้ง...ชายหนุ่มฉกรรจ์กล้ามแปดลูกหรือ ขออภัยด้วย ฉันไม่มีนี่สิ
หัวใจกุหลาบของสาวน้อยอย่างนั้นหรือ ต้องขออภัยจริงๆ นี่ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน
แต่ว่าหนึ่งคือชายกล้ามบึกบึน อีกหนึ่งคือหัวใจกุหลาบสาวน้อย เขาจำเป็ต้องเลือกสักทาง
หลังจากที่หร่วนจือหวนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ท่ามกลางสายตาที่อยากรู้อยากเห็นของต้าโจว ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจอย่างเ็ป “...พี่ใหญ่โจว ผมเลือกหัวใจกุหลาบสาวน้อยครับ”
“อย่างนั้นหรือ” ต้าโจวดูประหลาดใจเล็กน้อย “ฉันนึกว่านายจะเลือกกลุ่มชายบึกบึนซะอีก”
“...ผมไม่ใช่ชายบึกบึนนี่ครับ” หร่วนจือหวนก็เลือกกลุ่มหัวใจกุหลาบสาวน้อยด้วยความจำใจเช่นกัน ผีที่ไม่มีกล้ามแปดลูกจะให้เข้าร่วมกลุ่มทำความสะอาดชายฉกรรจ์กล้ามแปดลูกได้อย่างไร หากลูกค้า้าเห็นกล้ามของเขา เช่นนั้นชื่อที่ชัดเจนนั้นก็ไม่สอดคล้องกับความเป็จริงมิใช่หรือ
หากว่ามันไม่สมกับชื่อจนลูกค้าร้องเรียน เขาก็ไม่กังวลเื่ถูกไล่ออกอยู่แล้ว แต่เขาไม่อยากลากต้าโจวที่แนะนำเขาเข้าไปมาเกี่ยวด้วย แต่อีกบริษัทนั้นไม่เหมือนกัน เขาก็แค่ซื้อน้ำกุหลาบมาฉีดใส่ตัวเอง เขาที่เต็มไปด้วยกลิ่นของน้ำหอมกุหลาบให้บริการลูกค้าอย่างตั้งใจ ก็ไม่ถือว่าเป็การหลอกลวงลูกค้าแล้ว
“เอาเถอะ ฉันจะช่วยพูดกับทางนั้นให้ก็แล้วกัน” เมื่อต้าโจวเห็นหร่วนจือหวนที่ถึงจะตัดสินใจแล้วแต่ก็ยังมีสีหน้าที่ไม่สบายใจอยู่ เขาจึงเห็นใจและไม่ได้ซักถามถึงเหตุผลที่อีกฝ่ายถึงเลือกหัวใจกุหลาบของสาวน้อย
“เช่นนั้น พี่โจว ตอนนี้พี่บอกผมได้หรือยัง ว่าพี่เลือกเข้าไปที่บริษัทไหนกันแน่”
“...ก็ต้องกล้ามแปดลูกสิ”
“...พี่โจว ผมขอเตือนพี่สักหน่อยเถอะ อย่างพี่มันมีกล้ามแค่ลูกเดียวเท่านั้น อีกอย่างส่วนนั้นมันคือพุงมันไม่ใช่กล้ามสักหน่อย”
“นายจะไปเข้าใจอะไร อย่างฉันเรียกว่ากล้ามแปดลูกที่ขาดไปอีกเจ็ดลูกต่างหาก!”
ที่แท้ก็สามารถใช้ลูกไม้แบบนี้ได้นี่เอง หร่วนจือหวนแอบคิดว่าได้เรียนรู้แล้วเช่นกัน แต่ในเมื่อเขาเลือกแล้ว ก็จะไม่เสียใจภายหลัง และเปลี่ยนใจไปหาอีกบริษัทหนึ่งแน่นอน
หลังจากที่ผ่านไปสามวัน หร่วนจือหวนก็ได้รับแจ้งจากบริษัทรับทำความสะอาดบ้านหัวใจกุหลาบสาวน้อย เรียกให้เขาไปจัดการเอกสารเข้าทำงาน และหลังจากที่ต้าโจวรู้ก็ได้ให้เขาลาหนึ่งวัน ทำให้เขาไม่ต้องเร่งรีบกลับไปกลับมา
โชคดีที่บริษัทอยู่ใกล้กับวิทยาเขตเหนือของมหาวิทยาลัยยมโลกที่เขาเคยเรียนอยู่พอดี แม้พนักงานจะกำชับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วว่าตำแหน่งของมันหายาก แต่เพราะมีประสบการณ์คร่ำหวอดอยู่ในพื้นที่มาถึงสี่ปี หร่วนจือหวนจึงมาถึงประตูทางเข้าได้อย่างง่ายดาย หลังจากจัดการเื่เข้าทำงานแล้ว เขาก็ได้กลายเป็ส่วนหนึ่งของทีมหัวใจกุหลาบสาวน้อยอย่างเป็ทางการ
“ไม่ทราบว่าผมจะเริ่มงานได้เมื่อไหร่ครับ” หลังหร่วนจือหวนรับบัตรพนักงานและชุดทำงานแล้ว เขาก็รีบเข้าประเด็นหลักอย่างอดรนทนไม่ไหว
“ทุกอาทิตย์พวกเราจะส่งงานไปให้คุณผ่านทางอีเมล คุณแค่ตอบกลับพวกเราหลังจากที่คุณเลือก่เวลาที่ว่างได้แล้ว แล้วพวกเราจะจัดสรรงานให้เองค่ะ” ผีสาวตนหนึ่งอธิบายเนื้อหางานให้เขาฟัง เดิมทีเธอก็เป็พนักงานต้มน้ำแกงเช่นกัน แต่ตอนหลังเธอได้ลาออกและมาทำงานเต็มเวลาที่นี่แทน
“ไม่มีรุ่นพี่พาไปหรือครับ” หร่วนจือหวนรู้สึกกังวลเล็กน้อย ถึงเขาจะมีประสบการณ์ แต่เขาไม่ค่อยรู้ความชอบของพวกครอบครัวผีร่ำรวยเท่าไรนัก หากพลาดเหยียบกับะเิเข้าคงแย่แน่
“มีค่ะ เว้นแต่ลูกค้าจะมีข้อเรียกร้องพิเศษเท่านั้น ปรกติแล้วทีมของพวกเราจะมีผีรุ่นพี่สามตัวกับผีหน้าใหม่สองตัวค่ะ” ผีสาวแย้มยิ้มบางๆ พลางเอ่ย “ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ มือใหม่แบบคุณ ต่อให้กล้าไปทำงานคนเดียว พวกเราก็ไม่วางใจค่ะ”
หร่วนจือหวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ไม่คิดว่าคำพูดของผีสาวผู้นั้นจะเหมือนตบหน้าเขาอย่างจัง หลังจากที่เขารับงานทำความสะอาดพาร์ทไทม์ได้สามงาน เขาได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าระบบของบริษัทมีปัญหา เดิมทีคิดว่าได้จัดสรรพนักงานไปทำงานที่บ้านลูกค้าใหญ่แล้ว แต่หลังจากตรวจสอบกลับพบว่าไม่มีผีตนไหนไปทำความสะอาดเลยสักตนเดียว ดังนั้นจึงอยากจะขอให้เขาเข้ามารับงานนี้ชั่วคราว
หัวใจกุหลาบสาวน้อยแทบจะโทรหาพนักงานในสมุดโทรศัพท์ทุกคน หากไม่ใช่เพราะรับงานที่อื่นจนกลับมาไม่ทันเวลา ก็กำลังต้มแกงอยู่ และเหลือแค่หร่วนจือหวนเท่านั้นที่ยังรับสายได้ พวกเขาเปรียบเสหมือนคนใกล้จมน้ำตายที่เห็นฟางเส้นสุดท้าย ซึ่งพยายามโน้มน้าวหร่วนจือหวนอย่างสุดชีวิต
ในเมื่อมีเงินมาส่งถึงที่แล้วจะปฏิเสธได้อย่างไร นอกจากนี้ยังบังเอิญเป็วันหยุดของตนเองพอดี และในตอนที่หร่วนจือหวนกำลังจะตอบรับ อีกฝ่ายก็พลันเอ่ยสมทบขึ้นมาว่า “ทางลูกค้ากำหนดมาว่า อนุญาตให้ผีเข้าไปทำความสะอาดได้ครั้งล่ะตนเท่านั้น”
เมื่อหร่วนจือหวนได้ฟังก็อดที่จะลังเลไม่ได้ ถึงเขา้าเงิน แต่บ้านของผีร่ำรวยมักจะใหญ่มาก หากให้ผีอย่างเขาไปทำความสะอาดที่นั่นเพียงตนเดียว ก็ไม่รู้ว่าต้องปัดกวาดนานเท่าไหร่กว่าจะเสร็จ...อีกทั้งพรุ่งนี้เขายังต้องไปทำงานต้มน้ำแกงแต่เช้า ถ้าเขากระปรี้กระเปร่าไม่พองานในโรงครัวอาจจะเกิดเื่เอาได้
“เขาเป็ลูกค้าเก่าที่ทำสัญญาระยะยาวกับพวกเรา และสำคัญต่อบริษัทของพวกเรามากๆ” เนื่องจากหร่วนจือหวนคือความหวังสุดท้ายของบริษัท พนักงานที่อยู่ปลายสายจึงขบฟันแน่น พลางเริ่มใช้ไม้ตายสุดท้าย “คุณหร่วน ขอเพียงคุณยอมรับปาก พวกเรายินดีจ่ายค่าตอบแทนให้คุณแสนแปดหมื่นยมโลกต่อชั่วโมง และแถมค่าเดินทางให้ด้วยครับ”
“ตกลงครับ”
1K
![กำเนิดใหม่ : ปรมาจารย์เทพโอสถ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1746606655_43467733.webp)