ลาซาลัส

“ในที่สุดตัวข้าก็ฟื้นกับมาอีกครั้งแล้วววว!!

ฮะฮ่าฮ่าาาาา!!!!

และในตอนนี้ที่เ๽้านั้นได้ไปจากโลกนีัแล้ว

จะไม่มีใครหยุดตัวข้าผู้นี้ได้อีกต่อไปแล้วววว!!

ฮะฮ่าฮ่าาา!!

ต้องขอขอบใจตัวแกจริงๆละนะเ๯้าหนูที่ได้มาปลดปลอยตัวข้าผู้นี้ให้เป็๞อิสระ!!

ฮะฮ่าฮ่าาา!!

เพื่อเป็๞การตอบแทน

ตัวข้าจะมอบความมืดมิดชัวนิรันดร์ให้กับโลกนี้เป็๲รางวัลก็แล้วกัน

ฮะฮ่าฮ่าาา!!”

“เศษเสี้ยวแห่งดาร์กเนส!!ตัวผม๻้๵๹๠า๱พลังจงมาเป็๲พลังให้กับผมซะ!!”

ผัวะ!!

ตัวผมที่ได้ตะโกลออกไปได้ถูกความมืดปัดกระเด็นจนล้มลง

“ฮะ!! แกคิดว่ากำลังพูดอยู่กับไคฮะ!!เ๯้าหนู

ตัวข้าผู้นี้คือส่วนหนึ่งของราชันจอมมารแห่งความมืดผู้ยิงใหญ่

ดาร์กเนส!!

แกที่เป็๲แค่มดปลวกไม่มีสิทธิ์ที่จะมาสั่งตัวข้าผู้นี้”

ผัวะ!!

ร่างกายของผมถูกยกขึ้นราวกับว่าตัวผมนั้นไรสึน้ำหนัก 

“ร่างสถิต!!”

“ฮะ!!”

“อาจารย์ได้เคยบอกไว้..

ว่าตัวแก..

ที่เป็๞แค่ส่วนหนึ่งของดาร์กเนส...

จำเป็๲ที่จะต้องใช้ร่างสถิต...

ถึงจะสามารถใช้พลัง...

ได้..

เพราะฉะนั้น...

จงมาทำสัณญาญกับผมซะ..

ท่าแกให้พลังของแกกับผม...

เพื่อให้ผมได้ใช้ในการล้างแค้นแล้วละก็..

หลังจากที่ผมฆ่าพวกมันจนหมดแล้ว...

เมื่อนั้น...

แกจะทำอะไรกับรางกายนี้ก่อเชิลเลย!..”

เอื้อ!อ้า!!

เศษเสี้ยวแห่งดาร์กเนสได้บีบเข้าที่คอของผมอย่างแรง

กรอด!! 

“แกคิดว่าแกมีสิทธิ์!ที่จะมาต่อรอง!กับตัวข้าผู้นี้ได้อย่างงั้นเหลอ!

ตอนนี้สวนหนึ่งของตัวข้าได้เข้าไปอยู่ในร่างกายของแกแล้ว

ท่าตัวข้าอยากจะเข้าควบคุมร่างกายของแกแล้วล่ะก็

มันเป็๲เ๱ื่๵๹ที่ง่ายด้ายมาก!!

แล้วตัวข้าจะไปทำสัญญาณกับแกเพื่ออะไร!!”

เศษเสี้ยวแห่งดาร์กเนสได้บีบคอของผมแรงขึ้นแล้วยกตัวผมนั้นขึ้นสูงขึ้นกว่าเดิม

กรอด!!

“จำเป็๲...

ที่จะต้องได้รับ..

การยอมรับ..”

“ฮะ!!”

“ท่าตัวแก่อยากจะ...

ใช้พลังได้อย่างเต็มที่แล้วละก็...

จำเป็๲ที่จะต้องได้รับการยอมรับ...

จากเ๯้าของร่าง!..

ไม่งั้นพลังจะไม่มีความเสถียร...

จนถูกทำลายได้โดยง่าย..”

ผัวะ!ตุบ!

เศษเสี้ยวแห่งดาร์กเนสได้ขว้างตัวผมลงกับพื้น 

“เฮ้อ นี่แกรู้ถึงขนาดนั้นเลยงั้นเหลอ

ให้ตายสิ!ไอหมอนั้นมันบอกอะไรกับแกไปมากน้อยแค่ไหนกันแน่เนีย!

ข้าขอถามแก้หนอยเถอะทำไมตัวแกถึงอยากจะได้พลังของตัวข้าถึงขนาดนั้นกันฮะ!

ตัวแกที่เคยต่อสู้เพื่อความสงบสุขทำไมถึงอยากจะได้พลังที่จะนํามาซึ่ง!ความหายนะกัน “

“เฮ้อ นี่แก่ไม่ได้ฟังที่ผมพูดเลยงั้นสินะ

ก็เพื่อล้างแค้นยังไงละ!กับพวกคนที่มาฆ่าครอบครัวของผม!

ผมจะฆ่าพวกมันให้หมดทุกคนเลย!”

“ท่างั้นแกก็มอบร่างกายให้กับตัวข้าสิ

หลังจากนั้น ตัวข้าจะฆ่าพวกมันให้หมดเองรวมถึงทำลายโลกใบนี้ด้วยล่ะนะ

ฮะฮ่าฮ่า!!!”

“ไม่ได้!ท่าไม่ได้ฆ่าด้วยตัวเองก็ไรความหมายสิ!”

“เฮ้อ!เพราะเ๹ื่๪๫แค่นี้เนียนะ

ตัวแกที่เมื่อกอนเคยยึดมั่นในอุดมคติที่จะปกป้องความสงบสุข

ถึงกับทิ้งอุดมคติที่มีเลยงั้นเหรอ

ยอมที่จะให้โลกทั้งใบต้องตกอยู่ในความเสี่ยงที่จะถูกทำลายเหมือนเมื่อ10ปีกอนเลยงั้นเหลอ” 

“ถึงแกจะเห็นว่ามันเป็๞เ๹ื่๪๫แค่นั้น!ก็ตาม!

แต่สําหรับตัวผมแล้ว!

การที่คนที่รักถูกฆ่าโดยที่ตัวผมนั้นไม่สามารถปกป้องเอาไว้ได้มันรู้สึกแบบไหนกัน!

ตัวแกไม่มีวันที่จะเข้าใจมันเหลาะ!”

”.....ตัวข้าอาจจะเข้าใจก็ได้ความรู้สึกแบบนั้น….

น่าสนใจดี!

งั้นก็ได้!ตัวแกในตอนนี้!ตัวข้าจะทำให้ความ๻้๪๫๷า๹ของแกเป็๞จริงเอง!”

เมื่อพูดจบความมืดมิดทั้งหมดที่อยู่นะที่นั้นก็ได้วิ่งเข้ามาข้างในตัวผม

คลื่น!!

“อาาา!!!”

“จงน้อมรับพลังแห่งราชันซะ ฮะฮ่าฮ่า!!!”

คลื่น!!!!!!

ณ ชั้นใต้ดินที่มืดมิดและเสียบสงบไรซึ่งสิ่งใด

ได้ปราฎกร่างของชายผู้หนึ่งที่ได้ยืนอยู่นะใจกลางของห้องสี่เหลียมที่ว่างเปล่า

ร่างกายของเขานั้นที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยบาตแผล

แต่นะตอนนี้มันกับหายไปจนหมด

เหลือเพียงแต่บาตแผลขนาดใหญ่บนใบหน้าเพียงเท่านั้น

ชายผู้นั้นได้ลืมตาตื่นจากหลับไหล

ชายผู้นั้นคือคนที่ครั้งหนึ่งเคยถูกกล่าวขานว่าเป็๞หนึ่งในผู้ที่กอบกู้โลกแต่นะตอนนี้

ตัวเขาที่ได้หลอมรวมเข้ากับความมืดมิดด้วยความแค่น

ทำให้เขานั้นได้จุติใหม่และกายเป็๞ตัวตนที่เป็๞ร่างสถิดแห่งความมืดมิด

นามนั้นก็คือ

“ตัว...

ข้า...

คือ...

ดาร์กเนสสสสลาซาลัสสสส!!

ฮะฮ่าฮ่า!!!”