บัดนี้เวลาล่วงเลยมากว่าสองเดือนแล้ว นับั้แ่ที่แลนซ์และแอนนาตัดสินใจสอนเวทมนตร์ให้กับริชาร์ด พวกเขาสอนเวทให้ริชาร์ดในระดับที่ก้าวะโมากกว่าเด็กทั่วไป เด็กทั่วไปต้องใช้เวลาถึงสองปีในการเรียนรู้แบบที่ริชาร์ดกำลังเรียนรู้อยู่ จึงทำให้ริชาร์ดในเวลานี้มีพลังทัดเทียมกับจอมเวทที่ฝึกเวทมนตร์มาแล้วสองปี
ซึ่งถือว่าเพียงพอแล้ว สำหรับจอมเวทในวัยเดียวกับเขา และบัดนี้ริชาร์ดกำลังจะได้ทำในสิ่งที่เขาอยากทำมาโดยตลอด นั่นคือฝึกเวทมนตร์ที่อยู่ในคัมภีร์
“เอาชนะฉันให้ได้ แล้วนายก็จะได้ฝึกคัมภีร์” แลนซ์กล่าว “จงสู้ด้วยทุกอย่างที่นายมีซะ ถ้าไม่อยากเสียใจภายหลัง”
“รู้อยู่แล้ว” ริชาร์ดกล่าวพลางกระชับดาบบาสตาร์ดสีเงินใหม่เอี่ยมด้วยมือทั้งสอง มันเป็ดาบของจริงที่ใช้ฆ่าคนได้ “ตัวฉันในตอนนี้กับตัวฉันเมื่อสองเดือนก่อนมันต่างกันนะอาจารย์แลนซ์”
“ทำให้ฉันได้แผลสักแผลก่อนเถอะ แล้วค่อยพูด” แลนซ์กล่าวพลางแสยะยิ้ม ตัวเขานั้นใช้มือเปล่าและสวมชุดชาวบ้านธรรมดาๆโดยไม่มีอะไรป้องกันทั้งสิ้น
ทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากันอยู่ที่สวนหย่อมข้างบ้าน โดยมีแอนนา วาเนสซ่า แม็กฟาเลน และโนเอลนั่งชมการประลองอยู่ที่โต๊ะน้ำชาซึ่งห่างออกไปพอสมควร พ่อกับแม่ของริชาร์ดมีสีหน้ากังวล ส่วนวาเนสซ่าเรียบเฉย ในขณะที่แอนนาซึ่งกำลังเอามือเท้าคางมองทั้งสองอย่างสบายอารมณ์
ตอนนี้ครอบครัวไมเยอร์ของริชาร์ดได้ซื้อบ้านหลังใหม่แล้ว โดยบ้านหลังนี้ตั้งอยู่ปลายเขตแดนของเหล่าข้าราชการและคนของสมาคมจอมเวท จึงทำให้ตัวบ้านและที่ดินมีมูลค่าสูงตาม ครอบครัวตระกูลไมเยอร์ของริชาร์ดใช้สองเหรียญทองทั้งหมดที่มี และเงินเก็บสะสมอีกยี่สิบห้าเหรียญเงินในการซื้อบ้านหลังนี้
โดยบ้านใหม่นี้เป็บ้านแฝดสามชั้นขนาดกลาง พื้นที่ลานกว้างข้างตัวบ้านนั้นตระกูลไมเยอร์ใช้เป็สวนหย่อมสำหรับให้ริชาร์ดฝึกฝนดาบ และเป็ที่นั่งจิบน้ำชา และตอนนี้พื้นที่ฝึกดาบของริชาร์ด กำลังถูกใช้เป็พื้นที่สอบสำหรับจบการฝึกสอนที่ผ่านมาทั้งหมด
“ตลอดสองเดือนขอบคุณมากนะ อาจารย์แลนซ์” ริชาร์ดกล่าว “แต่ได้เวลาที่ผมจะเอาชนะคุณ และเริ่มฝึกคัมภีร์ประจำตัวเสียที”
“ตามสบาย” แลนซ์กล่าว “แต่ถ้าทำไม่ได้อย่างที่พูด นายก็คงต้องมานั่งฝึกเวทมนตร์สนับสนุนการต่อสู้ต่ออีกเดือนนะพวก”
“เวทสนับสนุนการต่อสู้น่ะ ผมรู้ทุกบทแล้ว” ริชาร์ดกล่าวพลางตั้งท่าดาบโจมตี “ถ้าให้ฝึกอีกก็ไม่ต่างอะไรกับการทวนซ้ำหรอกนะ”
ริชาร์ดเป็ฝ่ายเริ่มก่อน วงเวทขนาดเล็กประมาณฝ่ามือสีขาวปรากฏที่ใต้เท้าทั้งสองของเขา ก่อนที่ริชาร์ดจะพุ่งเข้าหาแลนซืด้วยความเร็วสูง เวทสนับสนุนการต่อสู้นี้มีชื่อว่า เวทเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ชั่วขณะ
เมื่อริชาร์ดประชิดแลนซ์ได้แล้ว วงเวทขนาดเล็กสีขาวทั้งสองก็ปรากฏที่ข้อมือของเขา ก่อนที่วงเวทขนาดเล็กจะไหล่ผ่านไปยังท่อนแขนและหัวไหล่อย่างรวดเร็ว มันช่วยเพิ่มพลังแขนให้กับริชาร์ด ทำให้เขาสามารถโจมตีด้วยความเร็วและรุนแรงขึ้นได้อีกหลายเท่าตัว
ดาบเหล็กที่เสริมความแรงจากแขนซึ่งผ่านพลังเวท กระแทกเข้ากับบาเรียอากาศของแลนซ์จนอากาศโดยรอบะเืจนรู้สึกได้ แลนซ์รับการโจมตีครั้งนี้เอาไว้ได้ ก่อนที่เขาจะโต้กลับอย่างรวดเร็ว
หมัดเสริมแรงสองเท่าของแลนซ์ต่อยตรงเข้าลิ้นปี่ของริชาร์ด แน่นอนว่าริชาร์ดสามารถตั้งรับเอาไว้ได้ทัน เขาใช้เวทเสริมพลังที่ข้อมือก่อนจะสั่งให้มันไหลผ่านใบดาบ และใช้ใบดาบเสริมพลังเวทตั้งรับเอาไว้ได้
เสียงหมัดเล็กๆของเด็กอายุสิบสองอย่างแลนซ์ปะทะกับใบดาบเหล็กจนสั่นะเืไปทั่ว น่าแปลกที่ริชาร์ดซึ่งถือดาบบาสตาร์ดขนาดสำหรับเด็กกลับแสดงสีหน้าเ็ปแทน ในขณะที่แลนซ์ซึ่งใช้มือเปล่ามีทีท่าสบายๆ ก่อนจะรัวหมัดตรงใส่ใบดาบไม่ยั้ง
“ถ้าส่งพลังป้องกันไม่มากพอระวังดาบจะหักเอานะ” แลนซ์กล่าวพลางแสยะยิ้ม ทำเอาริชาร์ดรู้สึกโมโหทันที เขารีบเปลี่ยนจากการตั้งรับเป็โจมตีโดยฉับพลัน
เวทสนับสนุนการต่อสู้บทเสริมพลังที่ริชาร์ดใช้อยู่ ถูกร่ายอย่างพร้อมเพรียงกันที่่ข้อต่อทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็ข้อเท้า หัวเข่า สะโพก หัวใหล่ ข้อมือ และลำคอ ก่อนที่ริชาร์ดจะพลิกบิดใบดาบจากที่ตั้งรับเป็ตวัดโจมตีด้วยความเร็วสูงแบบเหวี่ยงฟาดดาบออกไปสุดแรง ซึ่งคนปกติไม่อาจจะทำได้ ใส่ที่ลำตัวของแลนซ์
“ไม่ใช่ร่ายเวทเสริมพลังทั้งตัว แต่เป็การร่ายเวทแบบแยกพร้อมๆกันถึงหกจุด” แลนซ์เผลอตะลึงกับความสามารถของริชาร์ดที่ฉายแววให้เห็นทั้งที่พึ่งฝึกฝนไปได้แค่สองเดือน จนตัวเขานั้นขาดสมาธิ และเผลอเคลื่อนไหวช้ากว่าที่ควรจะเป็
แต่ทว่าถึงแม้แลนซ์จะเผลอตะลึงจนเพลี่ยงพล้ำ แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่ของริชาร์ดก็ยังไม่เพียงพอที่จะไล่เขาทัน การโจมตีด้วยเวทเสริมพลังถึงหกจุดจึงพลาดไปอย่างน่าเสียดาย
แลนซ์ฉีกยิ้มก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเป็โจมตีระยะไกล วงเวทสีรุ้งของธาตุแสงปรากฏขึ้นมาตรงหน้าแลนซ์ ก่อนที่เขาจะยิงลูกบอลแสงออกไป
บอลแสงถูกคมดาบของริชาร์ดตัดผ่านได้อย่างง่ายดาย ก่อนที่ริชาร์ดจะใช้เวทเสริมพลังที่เท้าของตัวเองเพื่อเคลื่อนที่เร็วไล่แลนซ์ให้ทัน พร้อมกับเหวี่ยงคมดาบเสริมพลังใส่เขาอีกที
แต่ทว่ารอบนี้แลนซ์ไม่หลบ เขาเลือกใช้เวทสนับสนุนการต่อสู้ชนิดที่สอง ที่ชื่อว่า โล่มานาขึ้นมาตั้งรับเอาไว้ โล่เวทสีขาวขนาดเล็กทรงกลมรับกับคมดาบของริชาร์ด ก่อนที่มันจะสลายตัวไปทันทีเมื่อทำหน้าที่เสร็จ
หลังจากนั้นแลนซ์จึงโต้กลับด้วยหมัดเหวี่ยง ริชาร์ดยกใบดาบขึ้นมากันได้ทัน แต่ทว่ามันยังไม่จบแค่นั้น
วงเวทสีรุ้งปรากฏที่หางตาของริชาร์ด เขาไม่สามารถเอาดาบไปกันได้ทัน จึงต้องใช้เวทสนับสนุนการต่อสู้ที่ชื่อว่าโล่มานาเหมือนกับแลนซ์
มานาในร่างของริชาร์ดถูกโอนถ่ายออกจากร่างอย่างรวดเร็ว เขาพยายามรวบรวมมาบริสุทธิที่ไหลออกจากร่างให้มันเป็โล่สีขาวทรงกลม แต่ทว่าการรวมมานาเพื่อใช้เป็เกราะป้องกันยังช้าไป
ลูกบอลแสงของแลนซ์พุ่งผ่านก้อนมานาที่ยังไม่เป็รูปเป็ร่าง กระแทกใส่หน้าของริชาร์ดเต็มๆจนเขาเอียงคอไปด้านข้าง ริชาร์ดนั้นทำท่าจะล้มลง แต่ทว่าเขายังไม่ยอมหยุดแค่นี้
คลื่นมานาสี่เหลี่ยมคล้ายๆกำแพงสีขาวปรากฏที่หน้ามือของริชาร์ด ช่วยเป็ตัวพยุงเขาไว้ไม่ให้ล้มลงกับพื้น ริชาร์ดหันมามองแลนซ์ด้วยแววตากราดเกรี้ยว ก่อนที่เขาจะตวัดคมดาบใส่แลนซ์ทันที
เมื่อเป็เช่นนี้แลนซ์จึงใช้เวทสนับสนุนการต่อสู้ประเภทที่สามทันที นั่นคือกำแพงมานา
แลนซ์เหยียบกำแพงมานาทรงสี่เหลี่ยมเหมือนกับของริชาร์ดะโขึ้นไปบนฟ้าสูงราวห้าเมตร ก่อนจะลอยตัวอยู่อย่างนั้น ใต้เท้าของเขามีกำแพงมานาคอยรองรับไม่ให้เขาร่วงลงกับพื้นอยู่
“เก่งจริงก็ตามขึ้นมาสิพวก” แลนซ์กล่าว “ฉันอภัยให้เื่เกราะป้องกันที่นายทำได้ช้าไป แต่กำแพงมานาที่นายถนัดรองจากเวทเสริมพลัง นายต้องใช้มันให้ได้ดีพอๆกับฉันนะ”
“จะให้ตามไปสินะ” ริชาร์ดกล่าวก่อนจะตั้งท่าะโ เขาใช้เวทเสริมพลังที่เท้าเพื่อะโสูงทันที เวทเสริมพลังะโทำให้เขาสามารถะโได้ถึงหนึ่งเมตร แต่นั่นยังไม่เพียงพอ
กำแพงมานาขนาดเล็กสำหรับเหยียบปรากฏขึ้นที่ใต้เท้าของริชาร์ด ประกอบกับการเสริมพลังที่เท้า ทำให้เขาสามารถเหยียบกำแพงมานาแล้วลอยสูงขึ้นไปได้อีกเกือบสามเมตร แต่ทว่านั่นยังไม่พอ เขาจึงสร้างกำแพงมานาอีกอันหนึ่ง แล้วเหยียบขึ้นไปอีก คราวนี้เขาอยู่ในระดับความสูงห้าเมตรเท่ากับแลนซ์แล้ว
แต่ทว่าในขณะที่คมดาบกำลังจะฟันแลนซ์นั้น จู่ๆแลนซ์ก็ลอยตัวสูงขึ้นไปอีกหนึ่งเมตร ทำให้ริชาร์ดไม่สามารถโจมตีได้
เวทสนับสนุนการต่อสู้กำแพงมานา ริชาร์ดสามารถสร้างได้แค่สองอันเท่านั้น นั่นจึงทำให้เขาไม่สามารถไปต่อได้ และกำลังค่อยๆร่วงลงสู่พื้น
“อ้าว จะจบแล้วหรือ” แลนซ์กล่าว “แบบนี้สงสัยต้องให้ฝึกโล่มานากับกำแพงมานาอีกเดือนแล้วล่ะสิ”
“อีกเดือนหรือ นั่นมันตอนเปิดสอบคัดเลือกแล้วนะ” ริชาร์ดกล่าว “ฉันไม่ยอมหรอก ต้องได้ฝึกคัมภีร์เวทก่อนเข้าสอบให้ได้”
ริชาร์ดรวมมานาทั้งหมดในร่างขณะที่เขากำลังจะร่วง และเสริมลงไปที่ใบดาบของเขา ดาบของเขาเรืองแสงสีขาวด้วยพลังมานาบริสุทธิ ก่อนที่ริชาร์ดจะตวัดดาบคลื่นพลังมานาใส่แลนซ์ทันที
“บ้าน่า เวทสนับสนุนการต่อสู้อันที่สี่ขั้นสูง คลื่นมานา” แลนซ์กล่าว “ประยุกต์ใช้เองโดยที่เรายังไม่สอนเนี่ยนะ...นายนี่มันอัจฉริยะแท้ๆเลย ริชาร์ด”
แลนซ์ไม่หลบการโจมตีนั้น เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจก่อนจะโดนคลื่นมานาซัดจนร่วงลงกับพื้น แน่นอนว่าเขาลงกับพื้นได้อย่างสวยงาม แม้ว่าเสื้อผ้าของเขาจะมีรอยฉีกขาด
ในขณะที่ริชาร์ดนั้นลงในสภาพหัวฟาดพื้นจนสลบไปแล้ว เพราะเขาทุ่มพลังทั้งหมดไปกับการตวัดดาบ จึงตั้งท่าลงกับพื้นไม่ทัน
……………………..
“ยินดีด้วย นายชนะ” แลนซ์กล่าวชมเชยเมื่อริชาร์ดฟื้นได้สติขึ้นมาในห้องนอนของตน เขาเกาหัวอย่างงงๆ ก่อนจะนึกออกว่าเกิดอะไรขึ้น
“ไม่รู้สึกว่าชนะเลย” ริชาร์ดกล่าว “อ่อนข้อให้ผมหรือเปล่านี่ ผมว่าผมแพ้นะอาจารย์แลนซ์”
“ไม่หรอก ฉันเอาจริงในระดับหนึ่งแล้ว” แลนซ์กล่าวพลางยิ้มให้กำลังใจ ก่อนจะตบบ่าริชาร์ด “นายน่ะ ควรมีความมั่นใจในตนเองนะ...ไม่งั้นพวกจอมเวทคนอื่นๆอาจจะข่มนายได้ เพราะคิดว่านายไม่เจ๋งพอ ทั้งที่ตัวนายในตอนนี้เกือบสำเร็จวิชาโคจรประสานเวทแล้ว”
“อ้าว มันไม่ได้ชื่อเวทสนับสนุนการต่อสู้หรอกหรือครับ” ริชาร์ดเอ่ยถาม เมื่อแลนซ์เปลี่ยนชื่อวิชาที่พวกเขาเรียนเสียดื้อๆ แลนซ์ทำเพียงไหวใหล่ และไม่กล่าวอะไรต่อ
เมื่อแลนซ์ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ เขาจึงลุกจากเตียงไปหาพ่อกับแม่ที่รออยู่ใกล้ประตู ในขณะที่แอนนาเดินมาหาแลนซ์ พลางเอามือจับตรงบริเวณอกของเขา
“เจ็บมั้ยคะแลนซ์” แอนนาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง “รู้ว่าแค่ฝึกสอน แต่ไม่น่ารับคลื่นมานาไปตรงๆแบบนั้นเลย นั่นมันพลังทั้งหมดของเด็กคนนั้นแบบไม่ได้ยั้งมือนะคะ”
“ไม่เป็ไร” แลนซ์กล่าว “ฉันควรดีใจมากกว่าที่สอนถูกคน ริชาร์ดคงไม่รู้ตัว ว่าตัวเขาเกือบจะสำเร็จศาสตร์เวทชั้นสูง ที่ชื่อว่าการโคจรประสานเวทไปหมาดๆน่ะ หรือที่พวกทวีปิ เรียกกันว่า วิชาลมปราณ”
“นั่นสิคะ” แอนนากล่าว “ริชาร์ดน่ะ จะต้องเติบโตด้วยตัวเองได้อย่างแน่นอน เพราะสิ่งที่เขาเรียนรู้ไปน่ะ คือสิ่งที่ฉันเคยถ่ายทอดให้คุณยังไงล่ะคะ”
“ตอนหลังฉันประยุกต์เองเถอะ” แลนซ์กล่าวเสียงบูด “จะเอาเครดิตว่าตัวเองเป็คนสอนสินะ...ทั้งที่ถ้าให้เธอสอน ริชาร์ดคงตายไปแล้ว เพราะเธอยั้งมือไม่เป็”
“ว่าฉันหรือ” แอนนากล่าวก่อนจะหยิกแขนแลนซ์ “คุณคะ ฉันโกรธล่ะนะ”
“เดี๋ยวสิ อย่าทำแบบนี้...ขอโทษก็ได้”
หลังจากนั้นแม็กฟาเลนและโนเอลก็กล่าวขอบคุณแลนซ์ยกใหญ่ สำหรับการสอนจนจบหลักสูตร (ริชาร์ดแทบช็อคเมื่อรู้ว่าที่ตัวเองเรียนคือวิชาลมปราณ ศาสตร์ชั้นสูงของนักรบเวท) พวกเขาตั้งใจจะเลี้ยงข้าวทั้งสองคน แต่ทว่าทั้งสองปฏิเสธ เนื่องจากวันนี้ทั้งสองจะต้องไปดูบ้านใหม่ของพวกเขาที่วาเนสซ่าซื้อเตรียมไว้ให้พวกเขาแล้ว หลังจากที่นอนโรงแรมมาตลอดสองเดือน
“ไว้ดูบ้านเสร็จแล้วเราจะกลับมาทานด้วยค่ะ” วาเนสว่ากล่าว “รอสักครู่นะคะ”
“วาเนสซ่า แบบนั้นเรากำลังทำให้เขาลำบากใจนะคะ” แอนนากล่าว “เราต้องไปดูบ้านใหม่ จะให้พวกเขารอทำไม”
“ไม่เป็ไร พวกเขารอได้ค่ะ”
ระหว่างที่แอนนากำลังกล่าวนั้น วาเนสว่าก็พาทั้งสองมาดูบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งอยู่ติดกับบ้านใหม่ของครอบครัวริชาร์ด มันเป็บ้านแฝดอีกหลัง ที่มีส่วนผนังร่วมกันกับบ้านของริชาร์ดนั่นเอง
“ทำไมพาเรามาดูบ้านแฝดข้างๆครอบครัวริชาร์ดล่ะ” แอนนากล่าว “อย่าบอกนะว่า...”
“บ้านแฝดข้างๆบ้านครอบครัวไมเยอร์หลังนี้ จะเป็บ้านของทั้งสองคนค่ะ” วาเนสซ่ากล่าว “ทำเลดี บ้านไม่ใหญ่จนเกินไป แถมอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ตลอด แม้ว่าบางครั้งดิฉันจะออกไปทำธุระก็ตาม”
“ใช่แล้วล่ะ” โนเอล แม่ของริชาร์ดกล่าวพลางเดินมาจากด้านหลัง ก่อนจะลูบหัวแอนนาและแลนซ์ “นับจากนี้ไปก็ฝากตัวด้วยนะเด็กๆ พวกเราเป็เพื่อนบ้านกันแล้วล่ะ”
“จบกัน ชีวิตคู่ก่อนแต่งงาน” แลนซ์กล่าวด้วยน้ำเสียงแ่เบา พลางมองไปที่แอนนา “พวกเราถูกปฏิบัติราวกับเด็กจริงๆแล้วล่ะ”
“ก็ไม่เห็นเป็ไรนี่คะ” แอนนากล่าวก่อนจะยิ้มหวานให้แลนซ์ “นี่ก็ถือว่าเป็ครอบครัว อบอุ่นดีเหมือนกันนะคะ”
10K
