“ ท่านเทพยูเรนัส ตกลงข้าจะต้องแบ่งจิตมาที่โลกใบนี้จริงๆ หรือ” จอมเทพจักรพรรดิเทียน เ้าแห่งสามโลก ย้ำอีกทีกับท่าน เทพยูเรนัส
“ ใช่แล้ว หลังจากข้าแบ่งจิตทำให้เ้าเกิดมา สภา์ก็ ไม่ให้ข้าแบ่งจิตอวตาร อีกต่อไป เหลือแต่เพียงเ้าเท่านั้นที่ทำได้” ท่านเทพยูเรนัส ปฐมเทพแห่งท้องฟ้า เอ่ยกับเทียนอย่างจนใจ
“ ท่านแน่ใจนะ ว่าจอมมารญิน มันหนีมาอยู่ในโลกแห่งนี้” จอมเทพจักรพรรดิเทียน ย้ำให้แน่ใจ
“ แน่ใจ เ้าเป็คนถามมากเช่นนี้ั้แ่เมื่อไร ข้าไม่ได้ให้เ้าไปตายสักหน่อย แค่ให้เ้าแบ่งจิตไปกำเนิดใหม่อีกคนก็เท่านั้น” ท่านเทพยูเรนัสเริ่มบ่นเทียนบ้าง
“ ก็ข้าไม่เคยนี่นา” เทียนเอ่ยเบา ๆ แล้วถามต่ออีก
“ แล้วทำไมโลกใบนี้ข้าเข้าไปตรงๆ เลยไม่ได้ ทำไมจอมมารญินถึงเข้าไปได้” เทียนยังสงสัย
“ มันไม่ใช่มนุษย์ มันเป็ิญญาปีศาจ มันเข้าไปมันต้องจำศีลอีก 25 ปีถึงจะฟื้นพลังขึ้นมาได้ เ้าต้องใช้เวลาไม่เกิน 25 ปี เพื่อฟื้นพลังให้ได้เช่นกัน ไม่เช่นนั้นเ้าตายแน่ เ้ารีบเข้าไปเถอะ ไปเกิดที่จุดสีแดงที่ข้าระบุไว้เท่านั้น ” เทพยูเรนัสเอ่ยจบก็หายไป ทำให้เทียนต้องแบ่งจิตไปในโลกแห่งใหม่ทันที ฟิ้ว ดวงจิตที่แบ่งออกมาพุ่งเข้าในโลกใบใหม่ทันที เทียนมองเห็น จุดสีแดงตามท่านเทพยูเรนัสบอกไว้เป๊ะ จิตของเทียนมาอยู่ในคฤหาสน์ใหญ่โตหลังหนึ่ง
“ ท่านเทพยูเรนัสคง เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เราแน่ๆ ดีจะได้มีเวลาฝึกฝนอย่างเดียว”
เทียนรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย จากนั้นเหมือนมีแรงดึงดูดให้เทียนเข้าไปในร่างหญิงสาวคนที่อยู่ในตึกหลังใหญ่แห่งนี้ เธอเป็สาววัยรุ่นคนหนึ่งวัยประมาณ 15 ปี กำลังเดินลงมาจากตึกใหญ่ ฟุบ จิตของเทียนเข้ามาแล้ว
“ นี่อายุครรภ์เพิ่ง1เดือนเองหรือนี่ โธ่แล้วจะให้รีบเข้ามาทำไมกันนะ อย่างนี้เราต้องรออีก 8 เดือน แต่เอ๊ะ นี่แม่ทำไมอายุแค่ 15 ก็ท้องแล้วหรือ โอ้พระเ้า ทำไมแม่ใจแตกั้แ่เด็ก ไวไปไหมเนี่ย” เทียนเวลานี้เป็แค่จิติญญาเริ่มบ่นอีกแล้ว
จิตของเทียนสำรวจร่างตัวเองเวลานี้อยู่ในระยะ 1 เดือน มีลักษณะเป็ลูกน้ำ
หรือลูกอ๊อด มีติ่งขึ้นมาสองติ่ง ติ่งที่ 1 กำลังจากกลายเป็แขนทั้งสองข้าง
ติ่งที่ 2 กำลังจะกลายเป็ขาทั้งสองข้าง ตอนนี้เริ่มมีหัวใจแล้วด้วย
เทียนเริ่มสงสัย ว่าทำไมแม่เดินมาตั้งไกล แล้วมานอนพักทีเรือนหลังเล็กเก่าๆเพียงคนเดียว
ทำไมไม่ไปนอนที่คฤหาสน์หลังใหญ่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาในบ้าน
“ เจน ทำอะไรอยู่ว่างอยู่ไหม” เสียงป้าที่ไหนไม่รู้ดังเข้ามา
“ ว่างอยู่จ้ะ ป้าศรีมีอะไรหรือ” แม่เราคนนี้ชื่อเจนนี่เอง
“ เย็นนี้นายท่านเขามีงานเลี้ยงกัน เจนไปช่วยป้าทำอาหารเลี้ยงพวกเพื่อนนายท่านหน่อย ท่านบอกว่าไม่อยากสั่งอาหารข้างนอก ให้ทำกันเองดีกว่า” ป้าศรีเอ่ยกับ แม่เจน เทียนนึกอะไรขึ้นมาได้
“ นี่แม่ไม่ได้เป็ลูกสาวเ้าของบ้านหรอกหรือนี่ โอ๊ย แล้วนี่จะเอาเวลาที่ไหนไปฝึกตนละเนี่ย” สุดท้ายเทียนก็เพิ่งเข้าใจแม่เจน เป็สาวใช้ที่บ้านใหญ่หลังนี้ไม่ใช่ลูกคุณหนูอย่างที่ตนเข้าใจครั้งแรก
“ ไปกันเลยป้า” เจนเดินตามป้าศรีไปทำงานที่ห้องครัว เทียนได้แต่ทำสมาธิกำหนดจิตเข้าออก เพียงพุทโธเท่านั้นไม่อยากคิดฟุ้งซ่านอีกต่อไป
หลังจากเจนช่วยป้าศรีทำกับข้าวเสร็จแล้ว กำลังจะเดินกลับไปพักผ่อนที่บ้านพักของตนเอง มีผู้ชายวัย 25 ปีคนหนึ่งเดินมาส่งที่บ้านพัก
“ คุณชายเก้าไม่ต้องเดินมาส่งเจนหรอกค่ะ หากมีคนเห็นเข้าคุณชายจะถูกต่อว่าเอานะคะ”
“ ช่างประไร ฉันไม่สนใจใครอยู่แล้ว ฉันกำลังทำเื่ขอย้ายไปต่างจังหวัด ถ้าได้ไปที่นั่นจะมีบ้านพัก ฉันจะพาเจนไปอยู่ด้วย ไม่ต้องอยู่ที่บ้านหลังนี้อีก” หนุ่มคนนี้ท่าทางจะสนใจแม่เจนนะ
หรือว่าเขาจะเป็พ่อของเรา โอ้คุณชายเก้า แสดงว่าต้องเป็ลูกชายเ้าของบ้านแน่เลย เอาแล้วแม่เจน อีกไม่นานถ้าเขารู้ว่าแม่เจนท้อง พวกเราคงสบายกันแน่ เทียนได้แต่รับรู้แค่นั้น แต่ช่วยอะไรไม่ได้
“ คุณชายเก้า เพิ่งได้งานทำรอให้งานมั่นคงกว่านี้เถอะ เื่อื่นค่อยคุยกัน” พอถึงบ้านเจนก็เดินเข้าบ้าน
มีรถยนต์คันใหญ่ขับผ่าน แล้วเปิดกระจกรถลงมา มีเสียงเรียกทั้งสองคนได้ยินแล้วสะดุ้งทันที
“ อาเก้า มาทำอะไรที่นี่” เสียงดังก้องกังวาน ฟังแล้วดูมีอำนาจมากที่สุดในบ้าน
“ ผมมาส่งเจนครับ” เสียงคุณชายเก้าเอ่ยเสียงอ่อย
“ กลับตึกใหญ่ เราสองคนมีเื่ต้องคุยกัน” ชายคนนี้นั่งรถไปจอดที่หน้าตึกใหญ่
แล้วขึ้นไปรอคุณชายเก้าที่ห้องทำงาน ที่เป็มากกว่าห้องทำงาน
“ คุณพ่อมีอะไรหรือครับ” คุณชายเก้าเอ่ยถามทันที
“ ตกลงแก คิดยังไงกับเด็กรับใช้คนนี้” พ่อเอ่ยถามตามตรง
“ พ่อผมจริงจังกับเจนนะครับ” คุณชายเก้าเอ่ยจริงจัง
“ แล้วหนูซินดี้ แกเอาเขาไปไว้ไหน”
“ ซินดี้เป็แค่เพื่อน ผมไม่ได้ชอบเธอ”
“ เื่นี้ ทางตระกูลให้สิทธิ์ในเลือกคู่ครองเสมอ แต่ว่า ถ้าคู่ครองนั้นมีความต่างกันมากมายขนาดนี้ แกลองคิดดูเอาเอง อนาคตของแกจะไปรอดไหม พ่อแนะนำได้แต่เพียง หาคนที่เหมาะสมเป็เมียเอก ส่วนเจนให้เป็เมียรอง แกลองไปคิดดูให้ดี นี่คืออนาคตของแกเองไปได้แล้ว” พ่อเอ่ยอย่างระอาใจกับลูกคนนี้ เช้าวันรุ่งขึ้น เจนขี่จักรยานออกจากบ้านใหญ่ไปตลาดเพื่อไปซื้อของเปรี้ยวๆ มากินเพราะรู้สึกอยากกินมากไม่รู้เพราะอะไร แต่พอเทียนััได้ว่า แม่เจนขึ่จักรยาน ทำเอาเทียนใ ต้องรีบใช้ ส่งกระแสจิตไปเตือน แม่เจนให้ระมัดระวังหน่อยเวลานี้ตั้งท้องอยู่นะ พยายามติดต่ออยู่นานไม่สำเร็จ แล้วในที่สุดเทียนก็ใช้กระแสจิตเตือนแม่เจนจนได้ หลังจากเจนได้ยินเสียงเบาๆของเทียนผ่านหู บอกให้ขี่ระวังหน่อย จึงต้องจอดทันที แล้วหันรีหันขวางหาคนที่ส่งเสียงบอก
“ เสียงใครกัน” เจนเอ่ยออกมาเบาๆ เทียนไม่กล้าพูดออกไปกลัวช็อคขึ้นมาแล้วจะแย่ไปกันใหญ่ แต่สุดท้าย เจนก็ขี่จักรยานอย่างระมัดระวัง แต่ว่าถึงจะระมัดระวังมากแค่ไหน อุบัติเหตุย่อมเกิดขึ้นได้ทุกเวลา มีรถสปอร์ตสีแดงแต่งซิ่งขับมาในซอยด้วยความเร็วปานพายุ ถึงทางแยก ไม่มีเบาคันเร่ง เอาแต่เหยียบเร่งคิดว่าพ่อมันใหญ่ไม่สนใจใคร มีหมาวิ่งผ่านมัน ทำให้มันไม่กล้าชนหักหลบหนีทันที แต่ดันมาเจอจักรยานของเจน เลยประสานงาเข้าอย่างจัง ร่างเจนลอยลิ่วหงายท้อง ลงไปกลิ้งกับพื้น สามสิบแปดตลบ มึนงงทำอะไรไม่ถูก แล้วสลบไป
ชาวบ้านเห็นเช่นนี้ ก็ส่งเสียงร้องกันใหญ่โต “ ตายแล้วๆ” แล้วช่วยกันเรียกรถมูลนิธิมาทันที รถมูลนิธิก็มากันเร็วดีจริงๆ มาถึงก็จับเจนขึ้นรถพาไปโรงพยาบาลใกล้ที่สุดทันที เทียนใช้พลังจิตเข้าคุ้มครองร่างกายแม่เจนไว้ทัน ไม่เช่นนั้น ไปเกิดใหม่พร้อมกันทั้งแม่ทั้งลูกอย่างแน่นอน
พอไปถึงโรงพยาบาลพาแม่เจนเข้าห้องฉุกเฉินทันที หมอตรวจร่างกายไม่เห็นมีาแอะไรเลย คนไข้ฟื้นมาแล้วมีอาการอาเจียนมากขึ้น หมอสงสัยอาจมีเืคั่งในสมอง จึงให้รอดูอาการก่อน เพราะอาจต้องเอกซเรย์สมอง ถ้าถูกกระทบกระเทือน แต่มีเสียงเบาๆ เข้ามาในหูของหมอ บอกลองตรวจเืดูก่อนอาจแค่แพ้ท้องก็ได้ หมอเลยให้พยาบาลเจาะเืคนไข้ไปตรวจทันที
นั่นคือเสียงของเทียนโดยใช้คาถาสะกดใจให้ทำตาม เดี๋ยวไปวินิจฉัยผิดจับไปเอกซเรย์เลยถ้าโดนรังสีมากเกินไป ได้พิการก่อนกำเนิดแน่ จากนั้นไม่นาน คุณชายเก้าก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาทันที เพื่อมาดูอาการของเจนที่กำลังนอนรออยู่ที่ห้องฉุกเฉิน
“ เจนเป็อย่างไรบ้าง พี่ห่วงเจนแทบตายเมื่อรู้ว่าเจนถูกรถชน” คุณชายเก้าจับมือเจนเอาไว้
“ เจนไม่เป็ไร แค่มึนหัว เดี๋ยวก็คงกลับบ้านได้” เจนบอกกับคุณชายเก้า
“ ไม่ต้องรีบกลับเลย รอให้หมอตรวจให้ละเอียดก่อน ค่อยกลับบ้าน”
เตียงข้างๆถัดไปสามเตียง คือไอ้หนุ่มผมยาวขับรถสปอร์ตที่ชนแม่เจน มันเบรคกะทันหัน ทำให้หัวไปโขกกระจกรถตัวเองทำให้หัวมันแตก ตัวเองไม่คาดเข็มขันนิรภัย แล้วยังมาว่าแม่เจน ขับรถจักรยายมาชนรถมัน ทำให้มันาเ็ มันจะฟ้องแม่เจนให้รับผิดชอบค่าเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมด มันพยายามบอกด้วยว่าพ่อมันใหญ่ มันพูดออกมาเพราะมีตำรวจมาสอบปากคำในห้องฉุกเฉิน แต่ว่ากลิ่นเหล้าในปากมันฟ้องว่าขับรถด้วยความมึนเมา จึงโดนตำรวจจับตรวจแอลกอฮอร์ในเื มันยังบอกให้ไปตรวจแม่เจนด้วยอีกคนไม่งั้นมันไม่ยอม
เทียนอยู่ในท้องแม่เจน ฟังมันพล่ามมาตั้งนาน จึงใช้สติเพิ่มพลังจิต แล้วใช้เพลงหมัดมฤตยู ท่าที่ 1 ปล่อยเข้าไป มีมือน้อยๆ คล้ายเงาแต่ช่างเป็มือที่เล็กเหลือเกิน ลอยไปช้าช้า แล้วเข้าไปกระทบที่ปากของมันทีเดียว เพี๊ยะ ! ฟันหลุดจากปากไป สามซี่ คราวนี้มันร้องลั่นห้องฉุกเฉิน มองหาคนที่ตบมัน แต่หาไม่เจอ เพราะว่าเตียงทั้งสองฝั่งเป็เตียงว่างเปล่า มีแต่ตำรวจอยู่สองคน แต่ว่าก็ห่างจากมันพอควร
คราวนี้ไอ้หนุ่มผมยาว เริ่มมองซ้ายมองขวาคล้ายคนโรคจิตแล้ว มันเริ่มโทรศัพท์หาพ่อหาแม่ทันทีขอให้รีบพามันออกไปจากโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย เหมือนจะบอกว่า มันโดนผีตบปากเข้าให้แล้ว ทุกคนมองอย่างสมน้ำหน้า
หมอเดินมาที่แม่เจนกับคุณชายเก้า แล้วบอกว่า
“ คุณไม่ได้เป็อะไร แต่ว่าคุณตั้งครรภ์ เดี๋ยวจะมีหมอสูติมาตรวจอีกทีนะครับ”
“ ไม่ทราบคุณพ่อ คุณแม่จะฝากท้องกับโรงพยาบาลเราเลยไหมคะ” พยาบาลเข้ามาถามแทนคุณหมอที่เดินออกไปแล้ว แต่คนที่ใคือทั้งสองคน ต่างมองหน้ากัน พูดอะไรไม่ออก และจับมือกันแน่น
เทียนรู้ได้ทันทีว่าแม่เจนเริ่มมีอาการเครียด เลยใช้พลังปราณเทพบริสุทธิ์ ออกไปจากตัว แต่ว่ายังทำไม่ได้เพราะว่ารกหรือท่อส่งอาหารของแม่ที่จะนำเข้ามาให้ยังไม่ใหญ่พอคงต้องรออีกหน่อย ทำใจให้สบายแม่เจน ไม่เป็ไร ทุกสิ่งแก้ไขได้ เทียนกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูแม่เจน ทำให้เจนที่ได้ยินเสียงกลับจับมือคุณชายเก้าแน่นขึ้นไปอีก เทียนได้แต่ถอนหายใจ...