ดวงตากลมค่อยๆพร่าเลือน หรือว่าเมื่อคืนเธอจะฝันไป ฮืออออ ฮือ ร่างบางทรุดลงกับพื้นอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง เสียงร่ำไห้ครั้งใหญ่เป็ครั้งแรก เมื่อรู้ใจตัวเอง
“คุณฟง คุณฟง” เสียงสะอื้นดังสลับกับเสียงร้องเรียกหา ถ้ามันเป็แค่ความฝันเธอก็ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลย ขวัญใช้เวลากว่าชั่วโมงกว่าจะพอทำใจได้กับความจริงที่เกิดขึ้น ร่างบอบบางค่อยๆพยุงตัวเองไปชำระล้างร่างกายอย่างคนสิ้นหวัง
! แต่สิ่งที่สะท้อนอยู่บนกระจกเงานั้นทำให้คิ้วเรียวได้รูปขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ จุดแดงๆ หลายจุดที่ซอกคอขาวและไหปลาร้า ไล่ลงต่ำมาจนถึงเนินอก...มันคืออะไร
“นี่เ้าน้องชาย ป่านนี้แล้วทำไมไม่กลับห้องตัวเองไปสักที” อีวานเอ่ยถามอย่างเสียไม่ได้
“มีงานต้องเคลียร์”
“ห้องน้องก็ได้มั้ย” ดีแลน ขยับคอมพิวเตอร์ของตนไปอีกด้านเพื่อที่ตัวเองจะได้นั่งหันหลังให้กับอีวาน อีวานถอนหายใจไม่รู้จะเื่อะไรดีระหว่างความอ่อนหัดของน้องชายหรือความดื้อด้านที่ไม่เข้าท่า เห็นๆกันอยู่ว่า ทั้งสองคนแอบรักกัน ดวงตาเป็หน้าต่างของหัวใจ สายตาที่มองกันและกันชาวบ้านเขารู้กันหมดแต่ทำไมเ้าสองคนนี้ถึงไม่รู้กันนะ เวลาเป็สิ่งมีค่าปล่อยให้สูญเปล่าอยู่ได้ไง
เฮ้ยยยย ดีแลนถอนหายทันที เมื่ออีวานออกจากห้องไป ท่าทางที่มุ่งมั่นกับงานก็เปลี่ยนไป คิ้วหนาขมวดเข้าหากันพร้อมรอยยิ้มจางๆ เมื่อคิดถึงสถานการณ์น่าขับขันเมื่อคืนนี้
ขวัญหลับลึกมากคงอ่อนเพลียจริงๆ แม้เรี่ยวแรงที่ดึงสติให้ตื่นสักครู่เดียวขวัญก็ยังทำไม่ได้ เขาจึงต้องทำหน้าที่สามีที่ดี เริ่มต้นจากการเปลี่ยนเสื้อผ้า ผิวขาวบอบบางปรากฎต่อสายตาเขาในตอนนั้น มันเหมือนเกิดแรงดึงดูดของแม่เหล็กต่างขั้ว เขาไม่รู้ตัวเลยว่าใบหน้าและลมหายใจของตัวเองได้เป่ารดต้นคอขาวในระยะหวังผลไปเสียแล้ว
กลิ่นกายสาวหอมชวนกระสันทำให้เขาไม่อาจละจากมาได้เลย ตรงกันข้ามมันกลับดึงเขาเข้าไปในทันที ยามที่ริมฝีปากัักับผิวอุ่นหอม มันยากเกินห้ามใจเหลือเกินที่จะไม่ดูดดื่มความสาวนั้น จุดแล้วจุดเล่า จุ๊บ จุ๊บ แต่ขวัญก็ไม่ตื่น และกว่าเขาจะรั้งตัวเองออกมา ผิวขาวก็เปลี่ยนสีไปมากมายหลายจุดแล้วด้วย
เฮ่อ เฮ่อ ในตอนนั้นเขาเหมือนเด็กหนุ่มที่อ่อนแอเสียเหลือเกิน ร่างขาวเกือบเปลือยปรากฎอยู่ตรงหน้า นอนนิ่งระบบการหายสม่ำเสมอ นี่เขากำลังจะลักหลับเมียเวอร์จิ้นตัวเองอย่างงั้นเหรอ
“บ้าจริง!” ในตอนนั้นดีแลนทำเพียง เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ขวัญอย่างรวดเร็วแต่แฝงไว้ด้วยความระมัดระวังและอ่อนโยนอย่างถึงที่สุด เมื่อเสร็จเรียบร้อยดีแลนก็ต้องเนรเทศตัวเองออกมาให้ห่างจากขวัญ
นิ้วเรียวยาวยกขึ้นมาััริมฝีปากหยักของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว รสชาติและความรู้สึกที่ได้ทำแบบนั้น ยังตราตรึงไม่ลืมเลือนจนถึงตอนนี้ ควับ! เมื่อยิ่งคิดก็ยิ่งกระตุ้นร่างกายที่หลายชั่วโมงมานี้พยายามสะกดอดกลั้นมานาน
เกร็ก! เสียงลิฟต์ทำร่างบางที่พึ่งออกมาจากห้องน้ำหยุดชะงัก ดวงตากลมเบิกกว้างขึ้นเมื่อร่างสูงที่คุ้นเคยเดินออกมา พึ่บพึ่บ เปลือกตากระพริบเปิดปิดอย่างรวดเร็ว
“คุณฟง” ดีแลนแปลกใจเล็กน้อยที่จู่ๆ ภรรยาตัวน้อยทำตัวแปลกๆ ไอร้อนจากร่างสูงแผ่ขยายกระทบสู่ผิวเนื้อที่พึ่งออกมาจากการแช่ตัว
“ทำไมตาบวมๆ”
“คุณฟงจริงๆเหรอคะ”
“เกิดอะไรขึ้น” ดีแลนไม่เข้าใจอาการแปลกๆจริงๆ แต่คำตอบที่ได้กลับเป็รอยยิ้มสว่างไสวกับอ้อมแขนเล็กที่โอบล้อมเขาในทันที ควับ!!! หัวใจดวงโตเต้นผิดจังหวะอย่างช่วยไม่ได้ พฤติกรรมเล็กๆน้อยๆ ที่ขวัญทำกับเขานั่นจริงๆแล้วไม่ใช่เื่ใหญ่เื่โตอะไรเลย แต่มันกลับทำให้หัวใจที่ไม่เคย้าน้ำแห่งรักหล่อเลี้ยงเริ่มเกิดความกระหายอยาก้ามันอีก
ความรักมันเป็แบบนี้สินะ ความรู้สึกแบบนี้ หนุ่มวัยสามสิบอย่างเขาที่สาวๆหลายคนหมายปองอยากนั้น ตอนนี้กำลังเรียนรู้ประสบการณ์ความรักกับหญิงสาววัยสิบแปดเท่านั้น
พรึ่บ! ดีแลนช้อนร่างบางเข้าสู่อ้อมแขนและพาไปยังห้องนอน “ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ออกมาจากห้องนอน”
“ก็ั้แ่มาอยู่ที่นี่ ห้องนี้ไม่เคยมีใครเข้ามาเลย ส่วนคุณอีวานก็ั้แ่วันแรกที่ขวัญมาที่นี่ เขาก็ไม่เคยจะมาที่นี่อีก”
“ฉันไม่ชอบความวุ่นวาย” ขวัญพยักหน้าเห็นด้วย เธอไม่แปลกใจเลยเพราะตอนที่อยู่เมืองไทย ที่บ้านก็ไม่เคยต้องรับแขกเลย โลกส่วนตัวสูงมากๆบุคคลท่านนี้
“ขวัญยังไม่ตอบคำถามฉันเลยว่าทำไมตาถึงบวมนัก” ดีแลนนั่งบนเตียงกว้างพร้อมกับวางร่างเล็กไว้บนตัก วงแขนโอบกอดไว้อย่างหวงแหน ใบหน้าของทั้งสองหันเข้าหากัน ความใกล้ชิดหวานละมุนค่อยๆเกิดขึ้นทีละนิดทีละน้อย
ขวัญหลบตาหันไปทางอื่น ควรบอกเขาเหรอว่าเธอร้องไห้หนักมากเพราะคิดว่าเขาทิ้งไปแล้ว แม้ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่เมืองไทยใช่ว่าจะไม่มี่ที่ขวัญต้องอยู่บ้านเพียงลำพังกับป้าภาและคนอื่นๆ ยามที่เขาเดินทางไปต่างประเทศครั้งละหลายๆวัน
“สงสัยจะนอนเยอะไปหน่อยค่ะ” ดีแลนยิ้มเ้าเล่ห์ออกมาทันที
“ดี” พูดสั้นๆ และเหมือนคนที่ปกติพูดน้อยเป็ทุนเดิม มือไม้ก็เริ่มปะป่ายไปมากับร่างบางในชุดเสื้อคลุมบนตัก พรึ่บ! สาบเสื้อถูกเลิกเปิดกว้างขึ้น
“ดะ...เดี๋ยวค่ะ” หืม? สีหน้าและแววตาของคนตัวใหญ่สื่อความออกไปอย่างไม่ต้องเอ่ยด้วยคำพูด “เมฆ เขา...” ขวัญหยุดคำพูดไว้ เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของสามี แต่ขวัญก็ต้องทำใจดีสู้เสือ “ปล่อยเขาไปเถอะนะคะ ขวัญไม่อยากให้คุณฟงเดือดร้อน ขวัญสำนึกผิดแล้วจริงๆค่ะ”
ดีแลนยังคงเงียบงัน ปล่อยให้ขวัญเอ่ยต่อไป แต่สายตาเข้มไม่ได้ละจากไปไหน ยังคงจดจ้องมองเข้าไปในดวงตากลมที่สั่นระริก
“ขวัญไม่อยากให้คุณฟงเดือดร้อนหรือเสียหายเพราะขวัญเป็ต้นเหตุ นะคะ ขวัญขอร้อง และต่อไปนี้ขวัญสัญญาว่าจะเป็เด็กดีของคุณฟง”
“ขวัญยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อผู้ชายคนนั้นเหรอ”
“ถ้าขวัญบอกว่าไม่ใช่ คุณฟงเชื่อมั้ยคะ และถ้าขวัญบอกว่าสิ่งที่ขวัญพูดไปนั้นเพราะขวัญเป็ห่วงคุณฟงจริงๆ ขวัญไม่ได้มีค่ามากขนาดที่คุณฟงจะต้องมาเดือดร้อนหรือทำร้ายตัวเองจนอาจจะเจอเื่ยุ่งยากในอนาคตนะคะ” ดีแลนมุ่นคิ้วทันที ขวัญชนกชิงพูดต่อ...
“คิดดูสิค่ะว่าแม้แต่พ่อแท้ๆ ยังประกาศลั่นว่าขวัญไม่ใช่ลูก ทิ้งไปอย่างไม่แยแส นี่ก็หายไปสามปีแล้ว” ดีแลนหลบสายตา และพยายามระงับความจริงของเื่นี้ไว้ สักวันขวัญจะได้รู้ความจริงแต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้และในเร็ววันนี้แน่นอน
“ไม่เอา ไม่พูดเื่แบบนี้แล้ว เอาเป็ว่าฉันเข้าใจแล้ว เด็กคนนั้นกลับเมืองไทยไปนานแล้ว คำพูดของฉันขวัญเชื่อหรือไม่” ขวัญยิ้มและพยักหน้า “เชื่อง่ายจริงๆเลยนะ”
พรึ่บ! ขวัญคล้องลำคอแกร่งไว้พร้อมกระชับวงแขนให้ใบหน้าคมเข้มขยับเข้ามาใกล้ “ขวัญโล่งใจแล้วค่ะ คราวนี้...คุณฟงอยากจะทำอะไรก็ได้ ขวัญ...เอ่อ...รอวันที่จะทำตามสัญญามานานแล้วนะคะ” พูดออกไปในที่สุด ใบหน้าหวานแดงก่ำ
ดีแลนยกยิ้มมุมปาก นี่เขาเจอเมียเด็กยั่วยวนเข้าให้แล้ว “ต่อจากนี้ถ้าเสียวมากก็ครางออกมาดังๆได้เลย...” สิ้นเสียงแหบพร่า ริมฝีปากหยักประทับลงบนริมฝีปากอิ่มเอิบ
ชุดคลุมอาบน้ำหลุดพ้นไปจากร่างบางเผยรอยคิสมาร์กมากมายหลายจุดที่คนทำเกิดความพึงพอใจเท่าทวีคูณ ลมหายใจร้อนเป่ารดลากไล้โลมเลียผิวขาวบอบบาง ทำให้ร่างบางกระสับกระส่ายไปมาเมื่อความร้อนรุ่มถูกจุดขึ้นยามมีสติเป็ครั้งแรกในวัยกระเตาะที่ไร้ซึ่งประสบการณ์ ไม่ต่างกับคนที่ถือตัว้า
อ๊ะ! เมื่อริมฝีปากหยักยอดอกสีชมพูสว่าง ขวัญผวาสะดุ้งสุดตัว “เจ็บเหรอ” เสียงความห่วงใยดังแทรกลมหายใจหอบกระชั้น
512
