ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

เช้าวันต่อมา

ระฆังดังเพียงครั้งเดียว

กัง—

ทุกคนออกจากบ้านทันที

ไม่มีใครกล้าช้า

หลังเมื่อคืน…

ไม่มีใครมองหน่วยเจ็ดเหมือนเดิมอีกแล้ว

ลานฝึกวันนี้ว่างเปล่า

ไม่มีอาวุธ

ไม่มีเสบียง

มีเพียงโต๊ะยาวหนึ่งตัว

และรายชื่อคน

ทั้งหมดสามสิบชื่อ

ฉีเหยียนยืนอยู่ข้างโต๊ะ

พูดสั้น ๆ

“วันนี้เลือกคน”

ทุกคนเงียบ

ฉีเหยียนชี้รายชื่อ

“พวกนี้คือทหารฝึก”

“ผ่านการคัดเบื้องต้น”

“เ๽้ามีสิทธิ์เลือกคนละสิบ”

หลัวชิงยกมือทันที

“เลือกไปทำอะไร”

ฉีเหยียนตอบ

“สร้างหน่วย”

เงียบ

รุ่นเก่าคนหนึ่งถาม

“แล้วถ้าคนไม่ยอมตาม”

ฉีเหยียนยิ้ม

“ก็ดี”

ทุกคนงง

ฉีเหยียนพูดต่อ

“แม่ทัพที่มีแต่คนจำใจตาม…”

“อยู่ไม่นาน”

—

กติกามีแค่สามข้อ

เลือกได้ไม่เกินสิบ

คนมีสิทธิ์ปฏิเสธ

ห้ามใช้กำลัง

หลายคนเริ่มเดินไปดูรายชื่อ

แต่หลินรุ่ยยังยืน

มอง

ชื่อ

อายุ

พื้นเพ

ผลฝึก

ไม่มีคะแนน

ไม่มีอันดับ

หลัวชิงเดินมา

“ไม่เลือก?”

หลินรุ่ยถามกลับ

“ถ้าให้เ๯้าสร้างกองทัพ”

“จะเอาคนเก่งหมดไหม”

หลัวชิงตอบทันที

“ก็ต้องเอาสิ”

หลินรุ่ยส่ายหัว

“คนเก่งทุกคน…”

“ไม่ได้อยู่ร่วมกันได้”

—

เขาเริ่มอ่าน

ชื่อแรก

เกาเซิ่ง

ยิงธนูดี

แต่เปลี่ยนหน่วยสามครั้ง

ตัด

ชื่อสอง

อู๋เทียน

แรงมาก

แต่ลงโทษเพื่อนร่วมกลุ่ม

ตัด

ชื่อสาม

โจวหาน

ผลกลาง

อยู่ครบทุกหน่วย

ช่วยคนเจ็บ

หลินรุ่ยหยุด

วงไว้

เฉินมู่เดินมาดู

ถาม

“เอาคนธรรมดา?”

หลินรุ่ยตอบ

“กองทัพไม่ชนะด้วยคนเก่งสิบคน”

“แต่ชนะด้วยคนที่ไม่พังตอนคนเก่งล้ม”

เฉินมู่เงียบ

—

หนึ่งชั่วยามผ่านไป

หลายคนเลือกครบแล้ว

บางคนเลือกแต่หัวกะทิ

คนคะแนนสูงถูกแย่ง

แต่หลินรุ่ยเลือกช้า

สิบคน

ไม่มีอันดับต้นเลย

หลัวชิงมองรายชื่อ

งง

“นี่มัน…”

คนหนึ่งยิงธนูปานกลาง

คนหนึ่งแบกของเก่ง

คนหนึ่งเคยหนีศึกแต่กลับมาช่วยเพื่อน

หลัวชิงถาม

“เ๯้าดูอะไร”

หลินรุ่ยตอบ

“ดูตอนเขาแพ้”

“ตอนชนะ ทุกคนดูดี”

—

ถึงเวลา

ทหารฝึกทั้งสามสิบคนเดินเข้ามา

ฉีเหยียนประกาศ

“เริ่มเลือก”

แต่สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดคือ—

คนที่ถูกเลือก

เดินไปยืนอีกฝั่ง

แล้วเลือกกลับ

คนหนึ่งมองรายชื่อแม่ทัพฝึก

ก่อนเดินผ่านรุ่นเก่าสามคน

มาหยุดหน้าหลินรุ่ย

ค้อมหัว

“ข้าขอเข้าหน่วยท่าน”

อีกคนเดินตาม

อีกคน

อีกคน

ไม่นาน

หกคนมายืนหน้าหลินรุ่ย

หลัวชิงอึ้ง

“ทำไมเลือกเ๯้า”

ชายคนหนึ่งตอบตรง ๆ

“ตอนสนามจริง”

“พวกท่านเผาหลักฐานเพื่อรักษาคน”

อีกคนพูด

“คนแบบนี้…”

“อย่างน้อยถ้าตาย คงไม่ถูกขายทิ้ง”

เงียบทั้งลาน

หลินรุ่ยนิ่ง

ไม่พูด

—

สุดท้าย

คนครบสิบ

ไม่ใช่คนเก่งที่สุด

แต่ทุกคนยืนตรง

มองเขา

รอคำสั่ง

ฉีเหยียนเดินมา

ถาม

“พอใจไหม”

หลินรุ่ยมองคนทั้งสิบ

ตอบ

“ยัง”

ฉีเหยียนเลิกคิ้ว

หลินรุ่ยตอบต่อ

“คนพวกนี้ยังไม่ใช่ทหารของข้า”

ทุกคนเงียบ

หลินรุ่ยหันไปมองทั้งสิบ

พูดเรียบ ๆ

“ถ้าจะอยู่”

“ข้าไม่รับคนที่เชื่อข้า”

ทุกคนชะงัก

หลินรุ่ยพูดต่อ

“ข้ารับคนที่กล้าบอกว่าข้าผิด”

ลานฝึกเงียบลง

ฉีเหยียนยืนมอง

ก่อนยิ้ม

ครั้งนี้…

ชัดที่สุด๻ั้๫แ๻่เจอกัน

—

ระบบเด้งขึ้น

ภารกิจสำเร็จ

สร้างหน่วยแรก

ได้รับ:

【หน่วยรบเบื้องต้น】

ปลดล็อก:

จำนวนผู้ใต้บังคับบัญชา: 10/10

คุณสมบัติใหม่:

【ขวัญกำลังใจ】

—

แต่ข้อความสุดท้ายทำให้หลินรุ่ยหยุด

คำเตือน

ตรวจพบบุคคลแทรกซึม

จำนวน:

1

อยู่ภายในหน่วย

—

หลินรุ่ยมองคนทั้งสิบ

สีหน้าไม่เปลี่ยน

แต่ในใจ…

เริ่มนับใหม่

ตอนที่ 24 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 25 — ศัตรูที่อยู่ใกล้ที่สุด มักไม่ถือดาบ