หลังจากสิ้นสุดคำประกาศของผู้อาวุโสหลานชิงทำให้คนเข้าทดสอบนั้นดีใจเป็นอย่างมาก พวกตนสามารถได้เข้ารอบถัดไปได้สำเร็จ หลงหยุนเตรียมตัวในการคัดเลือกรอบที่ 3 เพื่อวัดพรสวรรค์ เหล่าผู้ผ่านการทดสอบทุกคนก็ได้ทำการรีบเดินเข้าไปหาเพื่อทดสอบ สายตาของทุกคนนั้นเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความตื้นตัน
“ เอาล่ะพวกเจ้าทุกคนมารวมตัวกันได้แล้ว ”
หลานชิงได้ประกาศไม่นานเหล่าผู้คนที่ผ่านการทดสองครั้งที่แล้วทั้ง 101 คนนั้นรีบไปยืนเข้าแถวที่หลานชิงอยู่ในทันที ผู้คนต่างมองหลานชิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และมีความรู้สึกตื่นเต้นภายในใจราวกับเด็กกำลังสนุกกับของเล่นของตน แทบจะปะทุออกมาได้เรื่อยๆ
“ นี้จะเป็นการทดสอบสุดท้ายของพวกเจ้าทุกคนแล้วขอให้โชคดี ”
สิ้นสุดประโยคหลานชิงก็ได้นำลูกแก้วที่มีขนาดเท่าฝ่ามือหนึ่งออกมาฉับพลัน แล้วเมื่อทุกคนได้เห็นลูกแก้วที่อยู่ในมือของหลานชิงทำให้พวกเขานั้นสนใจเป็นอย่างมากว่ามันคืออะไรกันแน่
“ นี้คือลูกแก้วที่จะวัดความสามารถของพวกเจ้าหรือก็คือพรสวรรค์ของพวกเจ้า โดยระดับพรสวรรค์จะมีดังนี้ 1. สีเขียวแสดงถึงพรสวรรค์ธรรมดา 2.สีเหลืองแสดงถึงพรสวรรค์พอใช้3.สีม่วงแสดงถึงพรสวรรค์ดีมาก4. สีดำแสดงถึงพรสวรรค์อัจฉริยะ5.สีแดงแสดงถึงสุดยอดอัจฉริยะ แต่เคยมีตำนานอีกสีแต่ยังไม่เคยมีปรากฏตัวออกมา พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก แต่พวกข้าจะบอกให้รู้ไว้ว่าผู้นำนิกายพวกเราพรสวรรค์สีดำ ส่วนผู้ก่อตั้งนั้นคือบรรพบุรุษนิกายมังกรฟ้า ท่านเป็นถึงผู้มีพรสวรรค์สีแดงที่เคยมีบันทึกขึ้นมา ”
ผู้คนที่อยู่ในที่แห่งนี้นั้นต่างทำความเข้าใจในคำอธิบายของหลานชิง แต่ล่ะสีนั้นบ่งบอกถึงว่าตัวเองมีพรสวรรค์แบบไหน ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากแถวหลังของเหล่าหมู่ผู้ผ่านการทดสอบ “ ผู้อาวุโสหลานชิง ! ” ได้มีชายผู้หนึ่งที่อยู่ด้านหลังก็ได้ตะโกนเรียกตัวหลานชิง
“ มีอะไร ” หลานชิงตอบกลับด้วยสีหน้าเย็นชา
“ ข้าอยากถามว่าตอนที่ท่านเคยได้ทดสอบเข้านิกายพรสวรรค์ของท่านสีอะไรงั้นเหรอ ”
ครั้นคำถามนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี้ต่างพากันสนอกสนใจมองไปที่หลานชิงด้วยความสงสัย เหล่าผู้คนสนใจอยากจะจดใจจ่อเพราะว่าผู้มีอยู่ในระดับนภามีไม่มากนักในทวีปแห่งนี้ พวกเขานั้นอยากรู้เป็นอย่างมากว่านางมีพรสวรรค์อยู่ในระดับไหนกันแน่ ถึงได้ฝึกฝนมาอยู่ระดับนี้ได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ หลานชิงตัวนางได้ทุกคนต่างสนใจเรื่องนี้ นางได้เอ่ยขึ้นเพื่อตอบคำถาม
“ ข้าตอนมาทดสอบครั้งแรกนั้น ข้ามีพรสวรรค์สีดำ ”
นางเอ่ยตอบกลับไปด้วยท่าทางสบายๆ มันไม่ใช่เรื่องที่ปิดบังเพราะอย่างไรมันไม่สำคัญมาก ฝูงชนที่ได้ยินต่างมีท่าทางตะลึงงันที่เมื่อได้ฟังสิ่งที่พวกตนสงสัยปรากฏมา ทว่าระหว่างที่พวกตนกำลังตะลึงอยู่ได้มีเสียงหลานชิงก็ทำให้พวกเขานั้นได้สติ
“ เอาล่ะอย่าเสียเวลาหน่อยเลยมาเริ่มกันได้แล้ว ใครจะเริ่มก่อนมาเลย พวกเจ้ามาได้แล้ว ”
คำประกาศกร้าวของหลานชิงทำให้ผู้คนต่างต้องพากันคิดไตร่ตรอง ใครจะขึ้นไปก่อนดี แต่จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ ข้าเอง ”
เสียงของผู้ทดสอบคนแรกที่อยู่หน้าสุดของแถวได้ตะโกนขึ้นจนทำให้ผู้คนต่างหันไปมองและจากนั้นร่างของคนผู้นี้ก็ได้เดินไปอยู่ตรงหน้าหลานชิง คนนี้เป็นชายที่มีรูปร่างสูงใหญ่กล้ามเป็นมัดๆ หน้าตาก็ไม่ได้ดีมากนัก
“ เอามือของเจ้านั้นวางไว้ที่ ลูกแก้วนี้ซะ ” หลานชิงทำการเอ่ยสั่งร่างของชายคนนี้ฉับพลัน ทันใดนั้นชายคนนี้ก็ได้ทำตามที่บอกได้เอามือวางมือลงไปที่ลูกแก้ววัดพรสวรรค์ทาบมือลงไปปล่อยลมปราณเข้าไปในทันที ชั่วเวลานี้ลูกแก้ววัดพรสวรรคมันก็ได้ทำการส่องแสงเกิดปฏิกิริยาส่องแสงไปขึ้นไปบนฟ้าทันที และก่อนมันค่อยเปล่งสีปรากฏขึ้นมาลูกแก้วก็ได้เปลี่ยนสีกลายเป็นสีเหลือง
“ หือ พรสวรรค์สีเหลืองพอใช้ได้ไม่เลวคนต่อไปมาได้แล้ว ” หลานชิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเฉยชามองไปหาคนที่เหลือ ชายคนนี้ก็รู้สึกไม่พอใจกับพรสวรรค์ตัวเองเท่าไหร่ มันไม่อาจจะบ่นอะไรออกมาได้
“ ข้าเอง ”
ชายหนุ่มคนหนึ่งรูปร่างผอมได้เดินออกมาผมสั้น ช่วงเวลาที่มายืนต่อหน้าลูกแก้วก็มีท่าทางเกร็งเล็กน้อย ชายคนนี้ก็ทำการยื่นมือจับลูกแก้วทันที หลังจากนั้นก็เกิดแบบเดียวกัน แสงสว่างพุ่งขึ้นฟากฟ้าค่อยเปล่งสีออกมา
“ สีเขียวธรรมดาคนต่อไป ”
“ ไม่จริงน่าทำไมข้านั้นมีพรสวรรค์ แค่สีเขียว ลูกแก้วต้องผิดพลาดแน่ ”
ชายคนที่ทดสอบก็บ่นออกมาด้วยความไม่ชอบใจนัก ไม่อยากจะยอมรับความจริงที่อยู่เบื้องหน้าของตน ทางของหลานของได้แต่ถอนหายใจเอ่ยขึ้นไปยังทิศทางของชายคนนี้
“ ลูกแก้วมันไม่ผิดพลาดหรอก แต่เข้ามีพรสวรรค์เพียงแค่นี้ และถ้าเจ้านั้นได้ขยันหมั่นฝึกฝนตัวเจ้าก็สามารถเก่งขึ้นได้เหมือนกันอาจจะเหนือกว่าพวกพรสวรรค์สีเหลือง บางคนซะอีกเจ้าไม่ต้องห่วงไปหรอก ”
หลังจากได้ยินแบบนั้นชายคนนั้นก็ได้เดินถอยออกไปอย่างไม่เต็มใจนัก และตามด้วยก็มีคนทยอยเข้ามาเรื่อยๆไปเพื่อวัดพรสวรรค์ของตน“ สีเหลือง คนต่อไป ”“ เยี่ยม ”“ สีเขียวต่อไป ”“ไม่จริง ”
ผู้คนที่มาทดสอบนั้นต่างได้เห็นพรสวรรค์ของตัวเองต่างก็เจ็บปวดบางคนก็ดีใจที่ได้พรสวรรค์สีเหลืองก็พอ
“ต่อไป มาได้ ” หลานชิงเอ่ยขึ้น
“ ข้าเอง ”
ทันทีที่เสียงนี้ตะโกนขึ้นมาในท่ามกลางเหล่าผู้คน ในตอนนี้ได้หันไปสนใจคนผู้นี้หญิงสาวคนหนึ่งก้าวเดินออกมา มันทำให้ทุกคนต่างพากันสนใจเพราะเนื่องมันไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือคนที่อยู่ระดับ 7 ของ พื้นฐานเพียงคนเดียวก็คือฟานหลินเลยถูกจับตามองเป็นพิเศษ
“ มาดูกันว่าข้าจะมีพรสวรรค์ระดับไหนกัน ”
ฟานหลินตัวหญิงสาวได้เอามือมาวางลูกแก้ว ต่อมาลูกแก้วได้เกิดปฎิกริยาและแสงขึ้นสู่ฟ้าก่อนที่จะมีรัศมีแปรเปลี่ยนกลายเป็นสีม่วงให้ทุกคนให้ได้เห็น เหล่าผู้คนต่างพากันตะลึงงันจนไม่อาจจะต่างพากันเอ่ยอะไรขึ่นมาดได้แม้แต่เหล่าผู้อาวุโส
“ ฟานหลินคนนี้มีพรสวรรค์จริงๆ ไม่นึกเลยว่าพรสวรรค์จะเป็นสีม่วง ”
ผู้อาวุโสชายแก่ที่นั่งอยู่ตรงกลางก็ได้กล่าวมา ฝั่งของหลานชิงก็ตกใจไม่น้อยที่มีคนมีพรสวรรค์สีม่วงด้วย แต่นางตั้งสติได้ก็หันไปหาฟานหลินพร้อมกับมีรอยยิ้มที่น่ายินดีเกิดขึ้นบนใบหน้าอันสวยงามของหญิงสาว
“ เจ้าเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากพยายามต่อไป ”
ฟานหลินก็ได้ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “ ขอบคุณผู้อาวุโส ” หลังจากนั้นฟานหลินก็ได้ถอยห่างออกไป ก่อนที่หลานชิงจะเรียกคนอื่นขึ้นมาต่อ
“ คนต่อไป ! ”
“ ข้าเอง ”
ทันใดนั้นร่างของคนผู้นี้ก็ออกมาซึ่งเป็นคนของตระกูลหลงนั้นก็คือหลงหนานได้ออกมาแล้ว
“ ข้าต้องทำให้ดีอย่างน้อยพรสวรรค์ต้องเหนือกว่าหลงหยุนให้ได้ ต่อให้ฝีมือข้าจะเทียบมันไม่ได้ก็ตาม ”
พลันหลงหนานก็ได้เอามือจับไปที่ลูกแก้ว ทันใดนั้นแสงก็ได้เจิดจรัสบนฟ้า และก็กลายเป็นสีเขียว
“ อะไรกันข้านั้นมีพรสวรรค์แค่นี้เองเหรอ ”
หลงหนานเวลานี้กลับกลายเป็นมีสีหน้าที่ดูเศร้าสร้อย ว่าเพราะอะไรกันทำไมตัวเองได้ถึงมีพรสวรรค์เพียงแค่สีเขียวกันแน่ แต่มันไม่อาจจะทำอะไรได้ในเมื่อความจริงอยู่ตรงหน้าของมัน
“ คนต่อไป ” หลานชิงเอ่ยขึ้น
หลังจากนั้นชายคนหนึ่งซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนหลงกังนั้นเอง และหลงกังนั้นไม่รอช้าจับมือวางบนลูกแก้วเพื่อวัดระดับพรสวรรค์และมันได้เปล่งแสงสีเหลืองขึ้นมาบนท้องนภา
“ ข้าคงได้แค่นี้สินะ ” หลงกังได้แต่ถอนหายใจเดินกลับไปเท่านั้น หลังจากเห็นพรสวรรค์ตนเอง
“ หือ ต่อไป ”
หลานชิงหลังจากได้เห็นพรสวรรค์ ของฟานหลินเพียงเท่านั้น มันทำให้นางมองผู้มีพรสวรรค์ที่มีแต่สีเขียวกับเหลือง นั้นไม่ทำให้นางพอใจเลยสักนิดเดียวในตอนนี้
“ ข้าเอง ”
คนต่อไปที่ขึ้นมาเขาก็คือหลงชุน นั้นเอง ในเวลานี้มันถึงตาของเขามันทำให้หลงหยุนอยากรู้ยิ่งนัก หลงชุนจะมีพรสวรรค์แค่ไหนกันเชียว สำหรับเขาแล้วหลงชุนในตอนนี้ไม่อยตในสายตาของหลงหยุนอีกต่อไป แค่สนใจพรสวรรค์ของหลงชุนเฉยๆ
“ ข้าจะต้องได้พรสวรรค์สีเหลือง หรือมากกว่าให้ได้ ”
ความตั้งใจของหลงชุนก็ได้เอามือวางไปที่ลูกแก้วทันที และลูกแก้วมันได้เปล่งแสงให้ได้เห็น เมื่อเขาได้เห็นว่าพรสวรรค์ของเขามีแค่นี้ที่เปล่งแสงเป็นสี เปล่งเป็นสีเหลือง หลงชุนก็รู้สึกดีเป็นอย่างน้อยก็ไม่ใช้สีเขียวเหมือนดับหลงหนานก็พอ
“ ต่อไป ” หลานชิงเอ่ยขึ้นไม่ได้สนใจอะไร
หลังจากสิ้นสุดคำนี้คนที่เดินมาทดสอบไม่ใช้ใครที่ไหน เป็นคนที่ผู้คนรอคอยอยากดูว่าพรสวรรค์ของหญิงสาวที่เป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลฟานนั้นเอง
“ นั้นมันฟานหลิงนี้หน่า นางจะมีพรสวรรค์ขนาดไหนกัน ”
ทุกคนต่างให้ความสนใจกับการทดสอบของฟานหลิงไม่เว้นแต่หลงหยุนกับหลินโม่ หรือผู้อาวุโสทั้ง 3 และหลินซี ก็ได้จ้องมองแบบไม่วางตา ไม่นานถึง 5 ลมหายใจ ฟานหลิงก็ได้เอามือแตะลูกแก้วแล้วใส่พลังปราณเข้าไปทันที
ทันใดนั้นลูกแก้วที่วางอยู่นั้นก็ได้เกิดปฏิกิริยาครั้งใหญ่มันลอยพุ่งขึ้นสู่บนฟ้า เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นทำให้ที่ทุกคนเห็นต่างตระหนกตกใจ แสงออกมาจากลูกแก้วพร้อมกับเมฆบนท้องฟ้าเริ่มก่อตัวเปลี่ยนเป็นสีดำ แสงได้เปล่งออกมาเป็นสีดำสนิทราวกับอยู่ในตอนกลางคืน
“ นี้มัน ”
ทันใดนั้นทุกคนที่อยู่ที่นี้นั้นต่างตกตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็น เวลานี้ทำให้ทุกคนนั้นเปลี่ยนสีหน้าทันที ส่วนทางผู้อาวุโสทั้งสามต่างตะลึงไม่แพ้กัน หลินซีและหลานชิงต่างมองบนฟ้าด้วยสีหน้าแปลกใจเหมือนกันที่ฟานหลิงนั้นมีพรสวรรค์เป็นสีดำเหมือนกับพวกนางทั้งสองคนในอดีต
“ พรสวรรค์สีดำผ่านอัจฉริยะ ”
คำประกาศกล่าวของหลานชิงทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี้นั้นต่างเริ่มตั้งสติได้ พวกมันทุกคนกับแปลกใจยิ่งนัก พวกคนเหล่านี้ต่างตกใจสุดขีดเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นพรสวรรค์สีดำ มันชั่งยิ่งใหญ่และทรงอำนาจถึงกับทำให้ปรากฏการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นมาได้
“ นี้มันสุดยอดไปเลย ”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งได้กล่าวขึ้นมา หลังจากพวกเขานั้นไม่ได้เจอคนที่มีพรสวรรค์แบบนี้มานาน
“ ไม่นึกเลยว่ายังจะได้เจอพรสวรรค์สีดำอีกในปีนี้ จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ได้เห็นพรสวรรค์สีดำคือของหลินซีกับหลานชิงเมื่อ 15 ปีที่แล้ว ”
หลังจากนั้นฟานหลิงก็ได้ถอยหลังออกไปจากผู้คนโดยที่นางพอใจในพรสวรรค์ของตนไม่น้อย ผู้คนที่จ้องฟานหลิงอยู่ก็ได้แต่เงียบและตกตะลึงไปพร้อมกัน
ตอนนี้ก็ผ่านไปได้แล้ว 99 คนส่วนมากจะเป็นสีเขียวและสีเหลือง ด้านสีม่วงก็มีแค่คนเดียวก็คือฟานหลินนั้นเอง 2 คนที่เหลือไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือหลินโม่และหลงหยุน
“ งั้นตาข้าก่อนแล้วกัน ”
หลินโม่ก็ได้ไปเดินด้านหน้าทันทีแล้ววางมือทาบลงลูกแก้วพร้อมถ่ายทอดพลังปราณเข้าไป และแล้วปรากฏการณ์ก็ต้องเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งลูกแก้วนั้นได้ลอยขึ้นสูงเหรือสู่ฟ้าท สีลูกแก้วก็เปล่งแสงกลายเป็นสีดำเหมือนของฟานหลิง ยังไม่ได้ทันจะหยุดหายใจเหตุการณ์ที่หน้าตะลึงมันก็เพิ่มขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งแล้ว
“ มันจะเกินไปแล้วปีนี้มีผู้มีพรสวรรค์สีดำ 2 คนเลยเหรอ ”
หลานชิงได้กล่าวออกมาทางผู้อาวุโสทั้ง 3 นั้นก็ได้ตกใจไม่ต่างกัน ปีนี้ไม่นึกว่ายังจะมีผู้มีพรสวรรค์สีดำอีกภายในเมืองแห่งนี้ พวกเขาทั้งหมดนั้นคิดว่าผู้มีพรสวรรค์สีดำนั้นจะไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกแล้ว เพราะว่าผู้มีพรสวรรค์สีดำเป็นตัวตนที่หายากเป็นอย่างมากในทวีปแห่งนี้ แต่นี้ปีนี้กลับมาปรากฏตัวขึ้นถึง 2 คนพร้อมกัน
“ ประเสริฐ !ประเสริฐยิ่งนัก ”ผู้อาวุโสทั้ง 3 นั้นได้กล่าวออกมาพร้อมกัน
“ ฮ่าๆๆ สมแล้วที่ข้านั้นคืออัจฉริยะ ”
หลินโม่นั้นได้หัวเราะขึ้นมาด้วยความปลื้มใจพร้อมกลับหันไปทางฟานหลิง
“ เป็นไงล่ะ ฟานหลิงข้าอัจฉริยะไหมล่ะ ”
หลินโม่นั้นได้เอ่ยถามออกมาเพื่อให้หญิงสาวแสดงสีหน้าที่แปลกใจกับไม่นึกว่าหญิงสาวยังคงนิ่งเฉยไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ฟานหลิงนั้นไม่เคยสนใจเขาอยู่ในสายตาเลยสักนิดเดียวเหมือนกับไม่ชายตามองด้วยซ้ำไป
“ ต่อไปได้ ”
สิ้นสุดคำกล่าวของหลานชิง ผู้ที่ขึ้นมาเป็นคนสุดท้ายคือคนที่ทุกคนรอคอยนั้นคือหลงหยุนก็ได้ก้าวท้าวออกมาด้านหน้าทันที
“ ข้าพร้อมแล้วล่ะ ผู้อาวุโส ”
หลังจากหลงหยุนออกมาด้านหน้าทุกคนนั้นต่างให้ความสนใจเพราะหลงหยุนนั้นสามารถชนะหลินโม่ได้จะมีพรสวรรค์แบบไหน หลงหยุนเขาก็ไม่รอช้าอันใดก็ได้วางมือลงบนลูกแก้ว
บรรยากาศกับดูอยู่ในความสงบผู้คนมองดูลูกแก้วที่ได้เกิดปฏิกิริยาขึ้นมา ทันใดนั้นแสงก็ได้ขึ้นสู่ฟ้า ทุกคนผู้อาวุโส ผู้ผ่านการทดสอบต่างพากันมองดูอย่างไม่วางตาที่ลูกแก้ว และมันได้เปล่งสีออกมาเป็นสีเขียว
“ อะไรกัน !! ”
ทุกคนที่อยู่ที่นี้ต่างตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่เว้นแม้แต่ ผู้อาวุโสทั้ง 3 หลานชิงก็ด้วย ฟานหลิงและหลินโม่ก็มีท่าทีไม่ต่างกันแม้แต่คนเดียว ทว่าคนที่สะใจอย่างถึงที่สุดก็คือไม่ใช้ใครที่ไหน หลงชุน หลงกังและหลงหนานทั้ง 3 ที่ได้เห็นพรสวรรค์ของชายหนุ่มเท่านั้นแหละ ความรู้สึกของพวกเขาราวกับว่าได้ขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้า หลังจากได้เห็นคนที่พวกเขาไม่ชอบขี้หน้ามีพรสวรรค์แค่นี้
“พรสวรรค์ สีเขียวชั่งน่าเสียดายจริง ” หลานชิงเอ่ยขึ้นด้วยความเสียใจ
ผู้อาวุโสทั้ง 3 นั้นต่างถอนหายใจออกมาไม่เว้นแม้แต่หลานชิง ส่วนหลินซีนางยังคงจ้องมองต่อไป
“ ศิษย์น้องหลงหยุนน่าเสียดายจริงนะเจ้ามีพรสวรรค์แค่นี้ แต่มันช่วยไม่ได้หรอก ไม่ต้องห่วงข้าเชื่อว่าหากเจ้าตั้งใจฝึกฝนเจ้าต้องแข็งแกร่งขึ้นแน่อย่างแน่นอน ” หลานชิงเอ่ยขึ้นเพื่อให้กำลังใจมีความหวังภายในอนาคตที่ตัวเองจะแข็งแกร่งขึ้น
“ ขอรับไม่เป็นไร ผู้อาวุโส ”
หลงหยุนนั้นหันหลังเดินกลับด้วยความเศร้าใจด้านหลังในทันที ด้วยสีหน้าไม่อยากยอมรับว่าเขามีพรสวรรค์แค่นี้ แต่แล้วไม่นานก็มีเสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นมา
“ ผู้อาวุโสดูลูกแก้วนั้นสิ ”
ระหว่างที่พวกเขาเลิกสนใจกับการทดสอบแล้ว ทั้งผู้อาวุโสทั้งหมดและเหล่าผู้คน เมื่อได้ยินเสียงชายคนหนึ่งตะโกนออกมามันทำให้พวกเขาทั้งหมดแปลกใจและแหงนหน้ามองดู สิ่งที่เห็นบนลูกแก้ววัดพรสวรรค์ปรากฏว่าลูกแก้วกำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง หลงหยุนหันกลับไปดูเช่นกัน ภายในดวงเนตรมองเห็นลูกแก้วที่สั่นอยู่ก็ได้กลายเป็นสีเหลืองอย่างฉับพลัน
“ อะไรนะ ! ลูกแก้วจู่ๆมันเปลี่ยนสีได้อย่างไรกัน ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งได้ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ
ยังไม่ใช้แค่นั้นยังไม่ถึง 5 ลมหายใจ ชั่วพริบตาลูกแก้วมันสั่นไหวแปรเปลี่ยนกลายเป็นสีม่วง เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนนั้นตกใจเป็นอย่างมาก ไม่เว้นแม้แต่ หลานชิง ผู้อาวุโสทั้ง 3 ไม่อาจจะทำความเข้าใจได้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่
“ นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันเหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ” หลานชิงเอ่ยขึ้นด้วยความสับสนกับภาพตรงหน้าของตัวเอง ทว่ายังไม่ได้ทันถอนหายใจลูกแก้วสีม่วง มันกับได้ลอยขึ้นไปสู่บนท้องนภา ก่อนมันจะเกิดปรากฏการณ์ที่เมฆสีดำกำลังก่อตัวขึ้นมา
“นี้มันอย่าบอกนะว่า ไม่จริงน่า ”
ผู้อาวุโสทั้ง 3 นั้นได้ยืนขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แม้แต่หลินซี หลงชุน หลงกัง หลงหนาน ตอนแรกหลังจากได้เห็นว่าหลงหยุนนั้นมีพรสวรรค์สีเขียว ก็ยิ้มดีใจกันใหญ่ ทว่าตอนนี้มันกลับมีสีหน้าแตกต่างกัน ทันใดนั้นลูกแก้วที่อยู่ฟ้าก็ได้ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีดำทันที
“ อะไรกัน ! ”
หลานชิงแปลกใจพร้อมกับได้ตกตะลึงไปในเวลาเดียวกันกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว สีดำอีกคนผู้มีพรสวรรค์สีดำได้ปรากฏถึง 3 คนภายในวันเดียว ทางหลินโม่หลังจากได้เห็นหลงหยุนมีพรสวรรค์สีดำแบบตัวเองก็ตื่นตกใจไม่น้อย ไอคนที่ชนะตนได้มีพรสวรรค์เท่ากับตัวเอง
“ ดูนั้นมันยังไม่ลงมาแต่กกับลอยสูงขึ้นไปอีกแล้ว ” ฟานหลินเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าแปลกใจ
ฟานหลินได้เห็นลูกแก้วลอยขึ้นไป พร้อมกับบอกให้ทุกคนมองขึ้นไป ที่ทุกคนนั้นได้มองไปค่อยๆ เห็นลูกแก้วนั้นลอยขึ้นไปบนเมฒสีดำ ทุกคนที่อยู่ที่นี้นั่นต่างคิดได้อย่างเดียว
“ นี้มันเกิดอะไรขึ้น ”