หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...
ภรรยาสาวขับรถไปส่งสามีที่สนามบินในเช้าวันเสาร์ วันนี้เป็วันที่ป้างจะต้องออกไปประชุมงานที่ต่างจังหวัดเป็เวลาเกือบครึ่งเดือน เมื่อมาถึงประตูทางเข้า สองสามีภรรยาก็กอดจูบร่ำลากันตามปกติ แต่หลังจากที่ชายวัยกลางคนลงจากรถ รอยยิ้มของเมียสาวก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
“โชคดีนะคะพี่ป้าง” เหมียวะโตามหลัง
“ถึงแล้วพี่จะโทรหานะ”
“ค่ะ”
เหมียวมองดูสามีจนลับตา ก่อนจะเลี้ยวรถออกมาจากสนามบิน แต่หญิงสาวไม่ได้กลับบ้านเหมือนที่สามีคิด เธอมุ่งตรงไปยังถนนนอกชานเมือง ซอยเปลี่ยวแปลกตาถูกขับแทรกเข้าไปด้านใน เมื่อมาถึงหน้าม่านรูดเก่าๆแสนทรุดโทรม หัวใจของภรรยาสาวก็เต้นระทวยจนมือเปียกไปหมด
“นี่เรา…มาจริงๆหรอเนี้ย”
ร่างระหงหลืนน้ำลาย ก่อนจะตัดสินใจขับรถเข้าไปในม่านรูดช่องหนึ่ง ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเหมียวได้กลายเป็ทาสฝึกหัดผ่านโทรศัพท์มือถือไปแล้ว เธอทำตามคำสั่งของชายคนนั้นทุกอย่าง ทั้งช่วยตัวเองในห้องน้ำ หรือแม้กระทั่งถอดเสื้อผ้าเดินไปทั่วสนามหญ้าหลังบ้านยามค่ำคืน
วันนี้คือวันที่ทั้งสองแอบนัดมาเจอกัน ชายคนนั้นได้จองม่านรูดเอาไว้ให้หญิงสาวไปรอแล้ว เมื่อเหมียวเดินลงมาจากรถ เธอก็รีบตรงดิ่งเข้าไปในห้องด้วยความกระตือรือร้น แว่นตากันแดดและหมวกใบใหญ่ถูกถอดออกไป จากนั้นใบหน้างดงามของภรรยาสาววัยสะพรั่งก็ฉายเด่นอยู่ในห้องสีแดง
‘ฉันมาถึงแล้วค่ะ’
‘ผมกำลังไป อาบน้ำรอได้เลย’
‘ค่ะ’
‘อย่าลืมที่ผมสั่งล่ะ จำได้มั้ย’
‘จำได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง’
หลังจากที่พิมพ์บอกชายฉกรรจ์ในแชท เหมียวก็เดินเข้าไปในห้องน้ำและทำการชำระร่างกาย สถานที่อโคจรแห่งนี้อยู่ห่างจากหมู่บ้านของเธอพอสมควร ทำให้ร่างระหงค่อนข้างมั่นใจว่าไม่มีผู้ใดรู้จักเธอในบริเวณย่านนี้ ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาที ร่างอวบอิ่มก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับกลิ่นหอมละมุน
“แค่ครั้งเดียว…แล้วฉันจะไม่ทำแบบนี้อีก”
เหมียวบอกตัวเอง...
เธออดอยากปากแห้งมานาน ถ้าเกิดได้ลิ้มลองรสนิยมทางเพศตามที่ตัวเอง้าสักครั้ง เธอจะจดจำและไม่หันหลังกลับมาทำเื่ผิดศีลธรรมอีกรอบ ร่างเปลือยเปล่าของภรรยาสาวเดินไปยังเตียงนอน จากนั้นจึงหยิบที่คาดดวงตาขึ้นมาสวมใส่จนมองไม่เห็นอะไร
มันคือคำสั่งที่ชายคนนั้นให้ไว้ เธอต้องเปลือยกายและใช้ที่ปิดตาก่อนที่เขาจะมาถึง!
แกร๊ก...
“อ๊ะ…”
“…..”
“ค….ใครคะ”
“…..”
“ใช่คนที่ฉัน…นัดไว้หรือเปล่า”
เสียงเปิดประตูทำให้เหมียวใจสั่น ยิ่งได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามานั้นเธอก็แทบจะบ้าคลั่งอยู่แล้ว ดวงตาที่ถูกปิดไว้ทำให้ภาพทุกอย่างมืดสนิท ถ้าเกิดว่าชายคนที่นัดอยู่เป็พวกโรคจิตและหลอกลวนเธอมาทำร้าย คราวนี้หญิงสาวคงไม่มีโอากาสรอดแน่ๆ
ความเงียบงันทำให้สติของเหมียวแตกกระเจิง เธอกำลังจะดึงที่คาดตาออกไป แต่ก็ถูกมือหนาใหญ่จับไว้ได้ทัน
“จะทำอะไร” เสียงทุ้มต่ำคำรามถาม
“ช…ใช่คน…ที่นัดกันมั้ยคะ”
“แล้วคิดว่าใช่มั้ยล่ะ”
เหมียวกัดริมฝีปากแน่น
เสียงของชายคนนั้นมันดิบเถื่อนและหยาบกระด้างกว่าที่เคยได้ยินผ่านโทรศัพท์เอาไว้มาก แม้ว่าจะคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด แต่ร่างอวบอิ่มก็นึกไม่ออกเสียทีว่าเสียงนี้คล้ายใครกันแน่ หัวไหล่กลมสวยถูกััเบาๆ จากนั้นลมหายใจร้อนๆก็พ่นระบายมาตามลำคอระหงจนหญิงสาวขนลุกเป็ตุ่มชัน
“เจอกันจนได้นะครับ”
“ร…รีบๆทำเถอะค่ะ ฉัน…ฉันมีเวลาไม่มาก”
“ผมใช้เวลาไม่นานหรอก”
มือสากกร้านลูบไปตามเอวคอด เหมียวไม่คิดเลยว่าเธอจะกล้าเปลือยกายต่อหน้าชายอื่นเช่นนี้ ััเมื่อสักครู่มันทำให้หญิงสาวสงสัย แต่หลังจากที่ยินเสียงเหล็กกระทบกันเหมือนโซ่ จิตใจของเธอก็กระวนกระวายด้วยความสบสัน!
“เอื้อมมือมาสิ”
“….จะทำอะไรคะ”
“คุณบอกเองไม่ใช่หรอ ว่าอยากโดนโซ่ล็อคไว้บนเตียง”
“อึก…”
เหมียวยื่นข้อมือไปให้ชายคนนั้นล็อคพันธะ จากนั้นร่างกายของเธอก็นอนราบลงไปบนเตียงั้แ่หัวจรดเท้า โซ่เส้นเล็กแต่แข็งแรงตรึงข้อมือทั้งสองข้างเอาไว้มุมหัวเตียง ไม่ต่างจากข้อเท้าที่ก็ถูกโซตรวนผูกพันธการเอาไว้เช่นเดียวกัน เหมียวใจสั่น จุกนมสีชมพูแข็งชูชันด้วยความตื่นเต้นไปหมด!
“ฉันว่าแล้วว่าต้องมีวันนี้”
“อ๊ะ….คุณพูดอะไรนะคะ”
ที่ปิดตาของเหมียวถูกกระชากออกจากใบหน้า ไฟสีแดงในห้องทำให้ดวงตากลมโตกระพริบถี่เพื่อปรับแสง เมื่อได้จ้องมองไปยังชายร่างสูงที่อยู่ข้างเตียง ความตื่นเต้นก็แปรเปลี่ยนเป็ความใ พี่ชายของสามีเปรยยิ้มมาให้อย่างเ้าเล่ห์ เล่นเอาน้องสะใภ้ตัวสั่นจนะโร้องออกมาด้วยความใสุดขีด!
“พ….พี่เปรม!!”
“หึหึ จะใครซะอีกล่ะ”