แอบแซ่ปแม่เลี้ยง

บทที่ 51 | เลขาสุดสวยของพ่อกับสายตาจับผิด

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างห้องนอนโถงใหญ่ของบ้าน วายุและหินสองพี่น้องลุกขึ้นมาเตรียมตัวต้อนรับวันใหม่ด้วยความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัยของพวกเขา วายุในวัยยี่สิบปีเต็มก้าวเข้าสู่การเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สองด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่กำยำและดูเงียบขรึมขึ้น ขณะที่หินน้องชายคนเล็กในวัยสิบแปดปีเพิ่งจะเริ่มต้นชีวิตเฟรชชี่ปีหนึ่งด้วยใบหน้าหวานละมุนและแววตาขี้เล่นเช่นเคย ทั้งสองคนสวมใส่ชุดนักศึกษาชายสีขาวสะอาดตา กางเกงสแล็กสีดำทรงกระบอกเล็กที่ขับเน้นช่วงขายาวและรูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อวัยหนุ่มสะพรั่ง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้หัวใจของสองหนุ่มเต้นแรงและพลุ่งพล่านในเช้าวันนี้ไม่ใช่เรื่องเรียนหรือการพบปะเพื่อนใหม่ในมหาวิทยาลัย หากแต่เป็นแววตาหยาดเยิ้มและเรือนร่างอวบอัดของแม่เลี้ยงสาวอย่างพิมพ์มาดาที่คอยดูแลพวกเขามาตลอดหนึ่งปีเต็ม นับตั้งแต่พ่อของพวกเขาต้องเดินทางไปคุมงานก่อสร้างที่ต่างประเทศ ความสัมพันธ์ลับๆ แบบสามคนที่เกิดขึ้นภายใต้ชายคาบ้านหลังนี้กลายเป็นสายใยผูกพันอันรุ่มร้อนที่ไม่มีใครสามารถตัดขาดได้ และพวกเขาก็โหยหามันอยู่ทุกลมหายใจ

"วายุ หิน ทานข้าวเช้ากันเสร็จหรือยังจ๊ะลูก?" เสียงหวานกรุ่นคุ้นหูของพิมพ์ดังขึ้นจากห้องครัวชั้นล่าง ร่างอวบอัดในชุดเดรสลำลองสีครีมตัวบางที่เน้นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจนก้าวเดินออกมาจากห้องครัว เธอเดินเข้ามาชช่วยจัดปกเสื้อนักศึกษาให้หินด้วยความทะนุถนอม กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ประจำตัวของพิมพ์ผสมผสานกับกลิ่นกายสาวที่ร้อนรุ่มชวนให้เด็กหนุ่มทั้งสองลอบกลืนน้ำลายเอื้อก วายุจ้องมองยอดปทุมถันคัพ E ที่ขยับไหวเบาๆ อยู่ใต้ร่มผ้าบางตาด้วยความกระหายสวาทที่ซุกซ่อนไว้ลึกๆ

"เรียบร้อยแล้วครับแม่พิมพ์ วันนี้แม่พิมพ์แต่งตัวสวยจังเลยนะครับ" หินเอ่ยปากอ้อนพลางก้มลงสูดดมความหอมจางๆ จากซอกคอขาวเนียนของแม่เลี้ยงในจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต พิมพ์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะลอบส่งยิ้มหวานอย่างรู้ทัน สายตาของเธอทอดมองลูกเลี้ยงทั้งสองด้วยความรักใคร่และเสน่หาที่ยากจะหักห้ามใจ

ทว่า บรรยากาศแสนอบอุ่นปนซ่านเสียวในเช้าวันนี้กลับต้องสะดุดลงเมื่อเสียงแตรรถยนต์หน้าบ้านดังขึ้น พร้อมกับการเคลื่อนตัวเข้ามาของรถเก๋งคันหรูของอั๋น หัวหน้าครอบครัวและพ่อแท้ๆ ของสองหนุ่ม อั๋นก้าวลงมาจากรถยนต์ด้วยสีหน้าท่าทางที่เหน็ดเหนื่อยจากการคุมงานแต่ก็ยังคงมีความภูมิใจในครอบครัวอยู่เสมอ แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนในบ้านต้องเบิกตากว้างและหัวใจกระตุกวูบก็คือ หญิงสาวอีกคนที่ก้าวลงมาจากเบาะข้างคนขับของรถยนต์คันดังกล่าว

เธอเป็นหญิงสาววัยทำงานตอนปลาย รูปร่างเพรียวบางทว่าอวบอัดไปด้วยเนินเนื้อนุ่มนวลชวนมอง ใบหน้าสวยเฉี่ยวคมคาย นัยน์ตาคมกริบดุดันแฝงไปด้วยความฉลาดเฉลียว ผมสีน้ำตาลเข้มดัดลอนยาวสลวยคลอเคลียบ่ากว้าง เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูปที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกเผยให้เห็นเนินอกขาวโพลนคัพ D ซ่อนรูปที่ดันเนื้อผ้าออกมาจนตึงแน่น กางเกงกระโปรงทรงสอบสีดำสนิทผ่าข้างสูงโชว์เรียวขาขาวผุดผ่องสะดุดตาทุกย่างก้าว

"พิมพ์ วายุ หิน มากันพร้อมหน้าเลยนะ" อั๋นเอ่ยทักทายภรรยาและลูกๆ ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปผายมือแนะนำหญิงสาวผู้มาใหม่ "นี่ รินรดา หรือ ริน เลขาส่วนตัวคนใหม่ของพ่อเอง พอดีช่วงนี้พ่อต้องเดินทางไปคุมงานโครงการใหญ่ที่เชียงใหม่สลับกับต่างจังหวัดยาวหลายเดือน พ่อกลัวว่าจะไม่มีเวลาจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายมหาลัยของเด็กๆ และเรื่องเอกสารธุรกรรมต่างๆ ของบ้าน เลยให้รินมาคอยประสานงานและพักค้างคืนที่ห้องรับรองแขกชั้นสองของบ้านเราสักระยะหนึ่งนะ"

คำพูดของอั๋นเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดลงกลางอกของพิมพ์ วายุ และหิน ความลับต้องห้ามที่พวกเขาสามคนลักลอบกระทำกันมาตลอดหนึ่งปีเต็มกำลังตกอยู่ในความเสี่ยงขั้นสูงสุด การมี "บุคคลที่สี่" เข้ามาอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน แถมยังเป็นเลขาฯ ส่วนตัวที่อั๋นไว้วางใจและส่งมาสังเกตการณ์ ย่อมหมายความว่าเสรีภาพและกิจกรรมแอบแซ่บอันแสนร่านร้อนในบ้านหลังใหญ่จะต้องถูกปิดกั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"สวัสดีค่ะคุณพิมพ์ คุณวายุ คุณหิน ยินดีที่ได้พบนะคะ" รินรดาก้าวเข้ามาทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อม ทว่านัยน์ตาคมกริบของเธอกลับกวาดมองไปทั่วบริเวณบ้านและจ้องจับสังเกตปฏิกิริยาของคนทั้งสามอย่างละเอียด สายตาของเลขาฯ สาวหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าหวานของพิมพ์ที่ดูซีดเซียวลงเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนไปสบตากับวายุและหินที่ยืนตัวเกร็งสั่นสะท้านอยู่ข้างๆ

"สวัสดีค่ะคุณริน ยินดีต้อนรับนะคะ ทางเราจัดเตรียมห้องพักรับรองชั้นสองไว้ให้เรียบร้อยแล้วค่ะ มีอะไรขาดเหลือบอกพิมพ์ได้เลยนะจ๊ะ" พิมพ์พยายามเค้นยิ้มหวานอย่างเป็นธรรมชาติที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความตระหนกตกใจในอก เธอขยับตัวเข้ามาทักทายตามมารยาท ทว่าจังหวะที่ยื่นมือไปทักทายกัน รินรดากลับส่งยิ้มบางๆ ที่มุมปาก แววตาของเธอดูเฉลียวฉลาดเกินกว่าจะเป็นเพียงเลขาทั่วไป

อั๋นพาทั้งหมดเดินเข้ามาในห้องโถงรับแขกขนาดใหญ่ รินรดาเดินตามเข้ามาพลางถอดเสื้อสูทตัวนอกออกเผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนและเอวคอดกิ่วสะโพกผายใหญ่ที่ส่ายไปมาตามจังหวะเดิน ร่างอวบอัดคัพ D ของเธอดันเสื้อเชิ้ตบางเบาจนเห็นขอบเสื้อชั้นในลูกไม้สีดำรำไร วายุและหินลอบมองเรือนร่างของเลขาฯ พ่อด้วยอารมณ์ราคะดิบของเด็กหนุ่มที่กำลังพลุ่งพล่าน ทั้งคู่สะดุดตาในความสวยเอ็กซ์ของรินรดา แต่ก็ตระหนักดีว่าเธอคือภัยคุกคามอันตรายที่สุดในบ้านหลังนี้

"เชิญนั่งก่อนสิคะคุณริน เดินทางมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวพิมพ์ให้หินไปเอาน้ำเย็นๆ มาให้นะคะ" พิมพ์เอ่ยชวนพร้อมหันไปพยักหน้าให้หิน หินรีบรับคำแล้วเดินเลี่ยงเข้าห้องครัวไปเพื่อสงบจิตสงบใจที่กำลังเต้นรัวด้วยความกังวล

รินรดานั่งลงบนโซฟาหนังแท้ตัวยาวอย่างสง่างาม เธอไขว่ห้างสูงจังหวะที่ขยับตัวทำให้ชายกระโปรงทรงสอบผ่าข้างเลื่อนลอยขึ้นโชว์เรียวขาขาวโพลนเนียนละเอียดและต้นขาอวบใหญ่สู้สายตา วายุที่นั่งฝั่งตรงข้ามจ้องมองภาพเบื้องหน้าตาแทบค้าง ความแข็งขึงใต้กางเกงสแล็กเริ่มตื่นตัวสู้มือขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ รินรดาแสร้งทำเป็นไม่สนใจสายตาหื่นกระหายของเด็กหนุ่มคนโต แต่เธอลอบสังเกตเห็นเป้ากางเกงที่นูนเต่งตุงของวายุได้อย่างชัดเจน แววตาของเลขาฯ สาวเปล่งประกายลึกลับชวนค้นหา

"ขอบคุณมากค่ะคุณพิมพ์ รินเกรงใจจริงๆ ค่ะที่ต้องมารบกวนพักค้างคืนที่นี่ แต่คุณอั๋นเป็นห่วงเรื่องความเรียบร้อยของเอกสารและกลัวเด็กๆ จะขาดเหลือเรื่องเงินค่าเทอม รินสัญญาว่าจะทำตัวให้เงียบที่สุดและจะไม่เข้าไปรบกวนเวลาส่วนตัวของครอบครัวอย่างเด็ดขาดค่ะ" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งชวนฟัง แต่อุบายคำพูดที่ว่า "ทำตัวให้เงียบที่สุด" กลับจี้ใจดำของพิมพ์และวายุจนเสียวสันหลังวาบ

"ไม่รบกวนเลยจ้ะคุณริน บ้านเรากว้างขวางอยู่กันไม่กี่คน มีคุณรินมาอยู่เพิ่มอีกคนจะได้ช่วยกันดูแลบ้าน" พิมพ์ตอบกลบเกลื่อน พลางยื่นมือไปรับแก้วน้ำเย็นจากหินที่เพิ่งเดินกลับเข้ามา หินส่งแก้วน้ำให้รินรดาและลอบมองซอกอกลึกคัพ D ของเธอที่ก้มลงรับแก้วน้ำจนเห็นร่องอกขาวเนียนชัดเจน กลิ่นกายของรินรดาเป็นกลิ่นน้ำหอมแบรนด์เนมราคาแพงแฝงความหรูหราดึงดูดใจชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี

บ่ายวันนั้น อั๋นอยู่จัดการเรื่องเอกสารและพาเลขาฯ สาวขึ้นไปจัดเก็บข้าวของในห้องพักรับรองชั้นสอง ห้องนอนรับรองนั้นอยู่ทางปีกซ้ายของบ้าน ซึ่งหันหน้าเข้าหาทางเดินหลักและอยู่ตรงข้ามกับห้องแต่งตัวใหญ่ของพิมพ์พอดิบพอดี ทำให้การเข้าออกห้องนอนใหญ่และห้องอื่นๆ ของคนในบ้านตกอยู่ภายใต้การมองเห็นของรินรดาอย่างเลี่ยงไม่ได้ พิมพ์ วายุ และหินพากันมาออกันอยู่ที่ห้องครัวชั้นล่างเพื่อพูดคุยถึงสถานการณ์ตึงเครียดนี้

"แม่พิมพ์ครับ... แบบนี้พวกเราจะทำยังไงกันดีครับ? ยายเลขาฯ คนใหม่ของพ่อตาคมอย่างกับสับปะรด แอบมองพวกเราตลอดเวลาเลย" หินเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงกังวล ใบหน้าหวานงอง้ำด้วยความอึดอัดที่ไม่อาจกอดจูบแสดงความรักกับแม่เลี้ยงสาวได้ตามใจชอบเหมือนแต่ก่อน

"ใช่ครับแม่พิมพ์ วันนี้ผมเห็นเลขาฯ พ่อจ้องมองผมกับหินแปลกๆ เหมือนเธอกำลังสงสัยอะไรบางอย่างในบ้านหลังนี้" วายุเสริมพลางขมวดคิ้วแน่น มือหนากำหมัดแน่นด้วยความอัดอั้นทางเพศที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยสะสมมาหลายวัน

พิมพ์ลูบแก้มของเด็กหนุ่มทั้งสองเบาๆ เพื่อปลอบประโลม หัวใจของเธอก็เต้นรัวด้วยความกังวลไม่แพ้กัน "ใจเย็นๆ ก่อนนะจ๊ะสองหนุ่ม ช่วงนี้เราต้องทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ห้ามแสดงท่าทางผิดสังเกตเด็ดขาด โดยเฉพาะเรื่องรหัสลับผ้าขนหนูริมระเบียงที่แม่เคยตกลงไว้กับพวกเธอ ต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อยห้ามให้รินรดาเห็นเด็ดขาด ไม่งั้นเรื่องใหญ่แน่"

ช่วงเย็นมาถึงอย่างรวดเร็ว อั๋นเตรียมตัวเดินทางด่วนไปคุมงานเทปูนชานเมืองและจะเดินทางต่อไปยังจังหวัดเชียงใหม่ทันทีในคืนนี้ เขากล่าวลาพิมพ์และลูกเลี้ยงทั้งสองด้วยความเชื่อมั่นพร้อมฝากฝังบ้านไว้กับเลขาฯ สาวคนสนิท

"พี่ไปก่อนนะพิมพ์ ดูแลตัวเองดีๆ นะเด็กๆ ริน... ฝากดูแลงานและรายงานความคืบหน้าเรื่องค่าใช้จ่ายให้ผมทราบด้วยนะ" อั๋นเอ่ยสั่งเสียพนักงานคนสนิทก่อนจะก้าวขึ้นรถยนต์และเคลื่อนตัวออกไปสู่ความมืดมิดภายนอก ทิ้งให้บ้านหลังใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันและบรรยากาศอึดอัดที่ตึงเครียดขึ้นมาทันที

รินรดายืนส่งอั๋นอยู่ที่ประตูหน้าบ้านเคียงข้างพิมพ์ ใบหน้าสวยเฉี่ยวของเธอยังคงเปื้อนยิ้มสุภาพ ทันทีที่เสียงเครื่องยนต์รถของอั๋นลับหายไป รินรดาก็ค่อยๆ หันกลับมามองพิมพ์ด้วยสายตานิ่งสงบก่อนจะเอ่ยปากขอตัว "คุณพิมพ์คะ รินขอตัวขึ้นไปเคลียร์งานเอกสารบนห้องพักก่อนนะคะ หากมีอะไรต้องการให้รินช่วย เรียกได้ตลอดเลยนะคะ"

"ตามสบายเลยจ้ะคุณริน พักผ่อนให้สบายนะคะ" พิมพ์ยิ้มตอบพยายามทำตัวเป็นปกติ

รินรดาเดินหมุนตัวก้าวขึ้นบันไดวนสีขาวไปยังชั้นสองของบ้าน สะโพกกลมกลึงผายใหญ่อยู่ใต้กระโปรงทรงสอบสีดำบิดส่ายมีน้ำมีนวลชวนมองเฉกเช่นแม่บ้านสาวใหญ่ รินรดาก้าวเดินช้าๆ ลัดเลาะไปตามระเบียงทางเดินยาวชั้นสอง แววตาคมกริบของเธอกวาดมองทุกซอกมุมของบ้านอย่างพินิจพิเคราะห์ ราวกับนักสืบที่กำลังค้นหาหลักฐานลึกลับ

ทันใดนั้น สายตาของรินรดาก็หยุดชะงักลงที่ระเบียงห้องนอนใหญ่ของพิมพ์มาดา รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นที่มุมปากสวยเฉี่ยวของเธอเมื่อจ้องมองไปที่ราวตากผ้าโลหะริมระเบียง บนราวนั้นมีผ้าขนหนูผืนเล็กรหัสลับสีชมพูหวานและสีน้ำเงินเข้มตากคู่กันเคียงข้างกันอย่างจงใจ รินรดาผู้ผ่านโลกและมีความฉลาดเฉลียวรู้ทันทีว่าสิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน แววตาของเธอเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความสนุกสนานปนกระสันเสียวซ่านในอกก่อนจะลอบก้าวเดินเข้าห้องนอนของเธอไปเงียบๆ

ตกดึกยามค่ำคืน บรรยากาศรอบบ้านเงียบสงัดและมืดมิด ท้องฟ้าภายนอกไร้แสงดาวมีเพียงแสงจันทร์นวลวันรำไรที่สาดส่องลงมากระทบหลังคาบ้าน วายุและหินสองพี่น้องนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มในห้องนอนส่วนตัวของพวกเขา ทั้งสองคนสวมใส่เพียงกางเกงขาสั้นสบายตัว ทว่าแกนกายร้อนแข็งขึงใต้กางเกงกลับตื่นตัวตึงแน่นจนปวดหนึบ ความเงี่ยนพลุ่งพล่านสะสมและความอึดอัดใจจากการเข้ามาของรินรดาทำให้พวกเขานอนไม่หลับ

"พี่วายุ... ผมนอนไม่หลับเลยว่ะ หัวใจมันเต้นแรงแปลกๆ คิดถึงร่องรักอุ่นๆ ของแม่พิมพ์ชิบหาย" หินเอ่ยทำลายความเงียบน้ำเสียงกระเส่า แววตาพราวราคะมองหน้าพี่ชายในความสลัว

"เออ... กูเหมือนกันหิน ยิ่งมีเลขาสุดสวยของพ่อเข้ามาค้างในบ้านแบบนี้ ยิ่งทำให้อารมณ์เงี่ยนค้างคาคาอกไปหมด ตัวรินรดาก็เอ็กซ์ฉิบหาย หน้าอกคัพ D ใหญ่โตสะโพกผายขนาดนั้น เห็นแล้วอยากกระแทกให้ยับ แต่ก็กลัวความลับแตกชิบ" วายุตอบพลางถอนหายใจยาว มือหนาลูบไล้ดุ้นเนื้อเขื่องที่แข็งตัวสู้มือขึ้นมาสู้ความมืด

ทันใดนั้น เสียงลูกบิดประตูก็ค่อยๆ หมุนออกอย่างแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินเสียง ประตูห้องนอนเปิดออกเผยให้เห็นเงาร่างระหงเปลือยเปล่ากึ่งโปร่งแสงของพิมพ์มาดาในชุดนอนกระโปรงผ้าซาตินบางเบาสีชมพูหวานที่ไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน ยอดอกและเนินเนื้ออวบเต้าคัพ E ชูชันดันเนื้อผ้าออกมาชัดเจน พิมพ์ลอบย่องก้าวเข้ามาในห้องนอนลูกเลี้ยงอย่างแผ่วเบาพร้อมดึงประตูปิดลงล็อกกลอนเงียบสนิท

"แม่พิมพ์!" สองหนุ่มสะดุ้งรีบผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความดีใจปนระทึกขวัญ

พิมพ์ขยับเดินก้าวเข้ามาประชิดขอบเตียงและเอามือเรียวเรียวแตะที่ริมฝีปากของวายุและหินเพื่อส่งสัญญาณเตือน "ชู่ว... เบาๆ เสียงนะจ๊ะสองหนุ่ม ห้ามเสียงดังเด็ดขาด... เลขาพ่อเฝ้าดูพวกเราอยู่ห้องฝั่งตรงข้ามนะรู้ไหม..." พิมพ์กระซิบข้างหูของเด็กหนุ่มด้วยน้ำเสียงกระเส่า แววตาของแม่เลี้ยงสาวฉายแววความต้องการลึกลับและท้าทายศีลธรรมอย่างถึงขีดสุดในค่ำคืนแรกที่มีผู้คุมกิเลสอยู่ในบ้านหลังใหญ่