แม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ

     ค่ำคืนอีกคืนหนึ่งที่หมู่บ้านหยางจางเงียบสงบลง และรอยยิ้มที่แม้ตอนหลับก็ยังเกิดขึ้นกับทุกๆ คนในหมู่บ้านแห่งนี้ ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ได้กินอิ่ม มีรายได้เพิ่มมากขึ้น ทุกๆคนก็มีความสุขสบายใจมากขึ้น

####

     ณ เช้าวันใหม่ของหมู่บ้านหยางจาง เป็นเช้าที่เด็กๆ แต่ละบ้านตื่นเร็วมากผิดปรกติ เพราะอะไรน่ะเหรอ❔❔ก็วันนี้ทางแม่ครัวหลากหลายรุ่นหลายกหลายวัย จะทำชานมไข่มุก สายไหมให้พวกเด็กๆ ได้กินกันเต็มที่

    และในวันนี้เป็นวันที่ทุกคนจะต้องช่วยกันเก็บเกี่ยวข้าวด้วย เพราะจะต้องแยกพันธุ์ข้าวเมล็ดยักษ์ใหญ่ออกมาเพื่อทำพันธุ์ต่อไป และจะต้องแบ่งพาทุกๆ คนทยอยเข้าเมืองหลวงใช้สิทธิ์จับสลากฟรีกันด้วย กลุ่มแรกๆ ที่จะได้ไปคือกลุ่มคนที่จะช่วยกันเกี่ยวข้าวนั่นเอง

     โดยแยกเป็นสองกลุ่มคือเกี่ยวข้าวก่อนกลุ่มหนึ่ง อีกกลุ่มหนึ่งรีบไปใช้สิทธิ์พอกลับมาก็สลับสับเปลี่ยนหน้าที่กันจนครบคน

     ส่วนเจ้าตัวเล็กชิวชิว นักล่ารางวัลใหญ่ของหมู่บ้านนั้นยังคงนอนหลับฝันดีกับสิ่งดีๆ ที่นางพึ่งทำก่อนนอนเลยนอนเพลินไปหน่อย จนกระทั่งสะดุ้งตื่นมาและนึกได้ว่าต้องไปดูผลงานที่ทำไว้เมื่อคืนนี้อย่างโดยเร็ว 

     ชิวชิว รีบดิ่งออกจากห้องนอนของนางเองและจะตรงออกนอกบ้านเลยดีนะที่ คุณแม่เห็นเจ้าตัวแสบที่วิ่งหน้าตั้งออกมาพอดีเลยคว้าตัวอุ้มไว้ได้ทันไม่อย่างนั้นแล้ว หน้าตาก็ยังไม่ได้ล้าง ฟันก็ยังไม่ได้แปรง ไม่ทำอะไรสักอย่างจะวิ่งออกนอกบ้านไปแล้ว 

     แต่คุณแม่คิดว่าลูกสาวเล็กของนางจะห่วงที่จะกินชานมไข่มุก สายไหม แต่จริงๆ แล้วมันก็ใช่หนึ่งส่วนแต่หลัก ๆแล้วคือสิ่งที่นางพึ่งทำเมื่อคืนก่อนนอต่างหากล่ะที่นางจะต้องไปดูผลงานด้วยตาของตัวเอง

     “จะไปไหนคะตัวแสบ ไปจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อยก่อนนะลูกชานมไข่มุก สายไหมมีเยอะแยะยังไงก็ไม่หมดแน่นอน ชิวชิวต้องได้กินแน่ๆ ค่ะ”คุณแม่

     “ไม่ใช่ชมนมไข่มุกสายไหมค่ะคุณแม่ ชิวชิวจะไปดูสวนที่อยู่ใกล้หลังบ้านเราค่ะ”ชิวชิว 

     “สวนใกล้หลังบ้านเหรอคะ เรามีเหรอลูกนอกจากติดภูเขาด้านนอกแล้วเรายังไม่ได้ไปปลูกผักเพิ่มกันนะคะ”คุณแม่

     “ไม่ใช่ผักค่ะคุณแม่ ชิวชิวเจอเมื่ออาทิตย์ก่อนนะค่ะให้พวกพี่ชายไปดูก่อนก็ได้ค่ะว่าชิวชิวพูดน่ะจริงหรือเปล่า”ชิวชิว

      “อยู่ตรงไหนเหรอน้องเล็ก”พี่ใหญ่ชุนชุน

      “ใกล้กับดอกไม้ป่าที่ขึ้นสวยๆ ก่อนทางขึ้นเขาค่ะพี่ใหญ่ชิวชิวเจอแถวนั้น ตอนนั้นมันยังเป็นลูกสีขาวๆ อยู่ตอนนี้น่าจะกินได้แล้วค่ะ”ชิวชิว

     “แล้วมันคืออะไรกันล่ะน้องเล็ก”พี่รองตงตง

    “ฮิ……….ฮิ……….ฮิ…………ความลับค่ะพวกพี่ชายไปดูจะรู้เองค่ะมันมีเยอะมากๆเลย”ชิวชิว ทำมือกวาดออกไปทั้งสองข้างของนางว่ามันเยอะจริงๆ นะเจ้าต้นที่ว่าเนี่ย

     “น้องเล็กไปเจอตั้งแต่เมื่อไปไหร่คะทำไมพี่เซี่ยเซี่ยจำไม่ได้เลย”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

     “ชิวชิว ไม่แน่ใจค่ะในตอนแรกว่าคือต้นอะไรพอไปกินไอศครีมแล้วเห็นลูกของมันเหมือนกันมาก ตอนนี้ชิวชิวรู้เลยว่ามันคือลูกอะไรฮิ………ฮิ…….”ชิวชิว

     “หรือว่าคือลูก……………”อาเล็กเจียงเจียง ที่จำได้ว่าไปกินไอศครีมเมื่อวานนั้นหลานเล็กของนางบ่นถึงผลไม้นี้ตลอดเลยว่าอร่อยมากลูกใหญ่มากจริงๆ นางไม่คิดเลยว่ามันจะมีที่หลังบ้านใกล้แค่นี้เอง

    “เดี๋ยวอาเล็กไปด้วยค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง 

     “ทุกๆ คนเดี๋ยวก่อนค่ะให้เจ้าลวี่เซ่อไปด้วยสิคะจะได้เร็วขึ้น”ชิวชิว เรียกทุกๆ คนก่อนที่จะวิ่งออกนอกบ้านกัน

     “ใช่จริงๆ ด้วยพวกเราลืมสนิทเลย”พี่รองตงตง

     “ลวี่เซ่ออยู่ไหนมานี่หน่อยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ตะโกนเรียกสักพักก็เห็นเจ้าลวี่เซ่อวิ่งมาจากด้านนอกอยู่ไกลๆ ตรงมาที่บ้านของพวกนางแล้ว

     “ไปกันค่ะหลานๆ”อาเล็ก นำทีมหลานชายหลานสาวออกไปดูสวนปริศนาของชิวชิวกัน

     ส่วนเจ้าตัวเล็กชิวชิวจะต้องอาบน้ำล้างหน้าให้เรียบร้อยเสียก่อน เพราะนางตื่นทีหลังเขาเองนี่หน่า

     “คุณแม่คะเร็วค่ะ ชิวชิวจะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัวแล้ว”ชิวชิว 

     “ค่ะ”คุณแม่ ส่ายหน้าพร้อมอมยิ้มให้กับเจ้าตัวเล็กของบ้าน ทีแบบนี้เร่งเชียวนะเจ้าตัวเล็ก

    คุณแม่ พาชิวชิวไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย ส่วนคุณป้าเจียวจิน คุณย่า คุณยาย ที่พึ่งออกมาจากห้องครัวก็งุนงงกันเล็กน้อยทำไมอยู่ดีๆ ภายในบ้านก็เงียบเสียงั้น เด็กๆ หายไปไหนกันหมดแล้ว

     พี่ชาย พี่สาว และอาเล็ก ต่างมุ่งหน้าไปทางด้านหลังบ้านที่ติดกับภูเขาชานด้านนอก โดยเจ้าลวี่เซ่อที่วิ่งไปอย่างรวดเร็วแค่เพียง 15 นาทีก็ถึงที่หมายแล้ว

     พี่ชาย พี่สาว และอาเล็ก เดินผ่านพุ่มดอกไม้ป่าแสนสวยเข้าไปด้านใน และสิ่งที่พวกเขาได้พบเห็นก็ถึงกับตาค้าง และตกตะลึงกัน

    “สตรอเบอร์รี่ยักษ์ ❕❕”

######

     สิ่งที่เด็กๆ บ้านหยางและบ้านจางเห็นก็คือสวนสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่ขนาดย่อมๆ ที่อยู่หลังพุ่มดอกไม้ป่าข้างทางเต็มไปหมดลูกสีแดงๆ ที่สุกแล้วล่อตาล่อตาพวกเขาเป็นอย่างมาก

     “น้องเล็ก ตาดีมากๆค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ตาโตร้องอู้หูว์ ตลอดเลยเพราะสตรอเบอร์รี่ที่สุกแล้วแต่ละลูกใหญ่กว่าฝ่ามือของพวกนางเสียอีก

  “ดูสิใหญ่พอๆ กับมือของอาเล็กเลยล่ะ”อาเล็กเจียงเจียง และพี่สาวเซี่ยเซี่ย ต่างเด็ดลูกสตรอเบอร์รี่มาคนละลูกและเปรียบเทียบกันว่ามันใหญ่จริงๆ 

     “พวกเราไม่ได้เอาถังอะไรมาใส่ลูกสตรอเบอร์รี่กันเลยนะคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

     “เฮ้อ…..หลานเล็กนี่จริงๆ เลยถ้าบอกสักหน่อยพวกเราจะได้เตรียมถังกันมาด้วยดูสิมีแต่ลูกสุกๆเยอะแยะเต็มไปหมดเลย”อาเล็กเจียงเจียง

     “เอาอย่างนี้ไหมครับอาเล็ก พวกผมจะอยู่เฝ้าที่นี่ไว้เอง ส่วนอาเล็กและเซี่ยเซี่ยไปตามคุณปู่ คุณตา คุณพ่อ คุณลุงมาด้วยนะครับเพราะมันเยอะมากพวกเราเก็บเองไม่หมดแน่ๆ ครับ และเอาถังมาใส่สตรอเบอร์รี่พวกนี้กันเยอะๆด้วย”พี่ใหญ่ชุนชุน

      “ได้หลานชาย อาเล็กจะไปกับหลานสาวเองนะ”อาเล็กเจียงเจียง เรียกเจ้าลวี่เซ่อขี่กลับเข้าหมู่บ้านทันที

      แต่ก่อนจะไปพวกนางก็เด็ดลูกสตรอเบอร์รี่ติดไม้ติดมือไปด้วย เพื่อไปฝากน้องเล็กหรือหลานเล็กชิวชิว และนำไปให้พวกผู้ใหญ่ได้เห็นด้วยว่าหลังบ้านของบ้านเรามีสวนสตรอเบอร์รี่เต็มไปหมดเลย

     “อ้าวนั่นเจียงเจียง  กับ เซี่ยเซี่ย ขี่เจ้าลวี่เซ่อมานู้นพวกนางไปไหนกันมาแต่เช้ากัน”คุณปู่

     “เมื่อเช้าก็ยังเห็นนั่งเล่นกัน เพื่อรออาหารเช้ากันอยู่นะ เด็กๆ กินอาหารเช้ากันเสร็จแล้วล่ะมั้ง”คุณตา

     “คุณตา คุณ ปู่ คุณลุง คุณพ่อคะสวนสตรอเบอร์รี่ด้านหลังค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ชูสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่โบกไปมาให้พวกผู้ใหญ่ที่บ้านได้เห็นกัน

     สวนสตรอเบอร์รี่อยู่ใกล้หลังบ้านเราค่ะ ออกลูกเยอะแยะไปหมดเลยค่ะ”อาเล็กเจียงเจียงเช่นกัน ชูสตรอเบอร์รี่ในมือโบกไปมา

     ทางด้านคุณยาย คุณย่า คุณป้า ที่อยู่ในบ้านก็ได้ยินเสียงเด็กๆ แว่วมาก็ออกมาด้านนอกด้วยเพราะพวกท่านเองก็งงเหมือนกันว่าเด็กๆ หายไปไหนกันหมด    

     “นั่นไงพวกนางมากันแล้ว แต่ว่าหลานชายไม่เห็นมีใครกลับมาสักคนนะ”คุณย่า

     “เอ๋….คุณหมายความว่าเด็กๆ ออกไปข้างนอกกันและพึ่งกลับมาอย่างงั้นเหรอ”คุณปู่

     “ใช่ค่ะ”คุณย่า คุณยาย และคุณป้า

     “พวกเราออกมาจากห้องครัวมาตามเด็กๆ กินอาหารเช้ากันแต่เสียงเงียบมากผิดปรกติเลยมาตามดูที่ห้องนั่งเล่นแต่ก็ไม่เจอเด็กๆ กันเลย”คุณยาย

     “คุณพ่อ คุณแม่คะดูเหมือนว่าเจียงเจียงและเซี่ยเซี่ยถือลูกอะไรบางอย่างสีแดงๆ ในมือค่ะ”คุณป้าเจียวจิน

     ทุกๆ คนเลยหันไปมองเด็กๆ พร้อมกันอีกครั้งและจริงๆด้วยสองสาวน้อยถือลูกอะไรบางอย่างไว้ในมือแต่พวกเขาไม่แน่ใจนักต้องรอพวกนางมาใกล้ๆ ถึงจะเห็นว่าคืออะไรกัน

    เมื่อสองสาวน้อยกับเจ้าลวี่เซ่อเข้ามาถึงกันแล้ว พวกผู้ใหญ่เห็นบางอย่างในมือของเด็กๆ ก็ตกใจมันลูกใหญ่มากจริงๆ

     “สตรอเบอร์รี่ยักษ์" ทุกๆ คน

     “เจียงเจียง เซี่ยเซี่ย หนูไปเอามาจากไหนกันลูกทำไมลูกมันใหญ่มากขนาดนี้”คุณตา

     “น้องเล็กบอกว่ามีสวนสตรอเบอร์รี่ใกล้หลังบ้านเราค่ะ พวกเราเลยไปดูกันและก็มีจริงๆ ค่ะเยอะแยะเต็มไปหมดเลย”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

     “พวกเราจะกลับมาเอาถังไปใส่สตรอเบอร์รี่กันค่ะมีลูกสุกๆ แล้วเต็มไปหมดบางส่วนก็ยังไม่สุกดีด้วยค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง

    “ชิวชิว อย่างงั้นเหรอ”คุณพ่อ 

    สองสาวน้อยลงมาจากเจ้าลวี่เซ่อ และกำลังจะยื่นสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่ยักษ์นี้ให้คุณปู่ และคุณตาได้ดูแต่จู่ๆ ก็มีตัวอะไรไม่รู้แว๊บๆ วิ่งปานสายฟ้าแล่บมาฉกเอาสตรอเบอร์รี่จากมือสองสาวน้อยหายไปคนละลูกแล้ว

     “หง่ำ………หง่ำ……….หง่ำ……….หง่ำ……”ชิวชิว 

     คุณปู่ คุณตาที่รอรับลูกสตรอเบอร์รี่เก้อเพราะถูกช่วงชิงเข้าปากน้อยๆ ของนางไปเสียแล้ว ท่านมองหน้ากันและหัวเราะออกมา

     “ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………”คุณปู่ / คุณตา

     “เฮ้อ……เรื่องกินนี่ไวมากเชียวค่ะ”คุณแม่

     “ชิวชิว เซี่ยเซี่ย เจียงเจียงพวกหนูอย่ากินเยอะนะลูกข้าวเช้ายังไม่ได้กินกันเลยนะเดี๋ยวจะอิ่มกันซะก่อน”คุณป้าเจียวจิน

    “ค่ะ….หง่ำ……..หง่ำ………”ชิวชิว/พี่สาวเซี่ยเซี่ย / อาเล็กเจียงเจียง ที่ยืนเรียงหน้ากระดานกินสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่ยักษ์ในมือของพวกนางกัน ปากแดง แก้มแดง ไปหมดแล้ว

    “พึ่งจะอาบน้ำออกมาเองนะคะเนี่ย”คุณแม่ ถึงกับส่ายหน้าสงสัยจะต้องได้ไปเปลี่ยนชุดกันอีกครั้งหนึ่ง

     “เฮ้อ……………..”คุณย่า คุณยาย คุณป้า และคุณแม่

     “ชิวชิว หนูเห็นสตรอเบอร์รี่พวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันลูก”คุณลุงลู่เมิ่ง

    “ประมาณ 1 อาทิตย์ได้มั้งคะตอนนี้มันยังมีสีขาว สีเขียวเต็มไปหมดเลยชิวชิวไม่แน่ใจว่าลูกอะไรจนกระทั่งไปกินไอศครีมที่ร้านแล้วเจอลูกสตรอเบอร์รี่ที่นู้นมันเหมือนกันเป๊ะเลยค่ะแต่ว่าสีไม่เหมือนกันเท่านั้น แต่วันนี้ดูสิคะสีก็เหมือน ขนาดใหญ่เหมือนกัน และอร่อยเหมือนกันด้วยค่ะ”ชิวชิว 

    “ฮ่า…….ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………”ทุกๆ คน

    “อร่อยเหมือนกันนี่แหละสำคัญสุดใช่ไหมลูก”คุณพ่อ

    “ใช่เลยค่ะ ชิวชิวชอบมากเลยพวกเราไปช่วยกันเก็บสตรอเบอร์รี่กันเถอะค่ะ ชิวชิวอยากเห็นแล้ว”ชิวชิว รีบเร่งและยังไม่ทันที่คุณแม่จะอนุญาตเลยเรียกเจ้าลวี่เซ่อนั่งลงและขึ้นไปรอเรียบร้อยแล้วพร้อมพี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง

     พวกผู้ใหญ่ได้แต่ส่ายหน้ากันกับความแสบของเจ้าตัวเล็กของบ้าน

     “ไห่ไห่ โทรไปบอกคุณลุงเฟยเทียน และคุณลุงลู่คงด้วยนะให้จัดคนไปช่วยกันเก็บลูกสตรอเบอร์รี่ที่อยู่ใกล้หลังบ้านของพวกเราเพราะเด็กๆ บอกมันเยอะมากทีเดียว”คุณตา

     “ครับ”คุณพ่อ

     พวกท่านได้พากันออกไปดูสวนสตรอเบอร์รี่กัน ถ้ามันเยอะมากจริงๆ สงสัยจะต้องทำการปลูกให้เป็นที่เป็นทางเสียหน่อยแล้วลูกใหญ่ๆ แบบนี้ในเมืองหลวงรับซื้อราคาแพงเลย ไม่น่าเชื่อเลยว่ามันจะหลงมาขึ้นแถวหมู่บ้านของพวกเราได้ ส่วนมากสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่ขนาดนี้เราจะต้องหาซื้อพันธุ์มาปลูกเท่านั้น 

    “ดูสิคะ ข้าวเช้าเลยไม่ได้กินกันแล้วกินสตรอเบอร์รี่แทนเสียแล้ว”คุณป้าเจียวจิน

     “คุณปู่ คุณตา คุณลุง และคุณพ่อก็ตามใจพวกนางเหลือเกินนี่คะ ฟางเซียนไม่รู้จะพูดยังไงดีเลยค่ะเนี่ยคุณแม่”คุณแม่ของชิวชิว บ่นที่สาวน้อยโดนตามใจมากจริงๆ 

     “มันเป็นธรรมดาแหละนะผู้ชายตระกูลนี้รักและหลงลูกสาว หลานสาวกันจริงๆ”คุณยาย

     “แต่พอปราบพวกนางไม่ได้ถึงจะหันหน้ามาหาพวกเรายังไงล่ะ”คุณย่า

     “ค่ะ”คุณแม่

     “ฮ่า………..ฮ่า…….ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………ฮ่า……….ฮ่า…………”

     พอนึกถึงความแสบของเจ้าตัวเล็กของบ้านก็อดที่จะขำนางไม่ได้ รู้จักเอาตัวรอดนี่เก่งจริงๆ ออดอ้อนก็เก่งเป็นที่หนึ่ง คุณปู่ คุณตา คุณลุง และคุณพ่อ ก็หลงพวกนางมาก และไม่เคยมีสักครั้งเลยที่จะปฎิเสธพวกนางไม่ว่าพวกนางจะทำอะไร ขออะไรถ้าพวกท่านหาให้ได้จะรีบหาให้อย่างไวเลย

*****************

     ชิวชิวของเราเนรมิตสวนสตรอเบอร์รี่ลูกใหญ่ติดหลังบ้านของนางค่ะ ทีนี้ก็มีสตรอเบอร์รี่ไว้กิน และไว้ขายได้อีกต่างหากค่ะ

     ถ้าจำกันได้ตอนที่ชิวชิว ไปกินไอศครีมที่ร้านนางสั่งไอศรีมสตรอเบอร์รี่ที่มีสตรอเบอร์รี่สดวางเต็มถ้วยไปหมด นางแอบกัดผิวเปลือกด้านนอกที่มีเมล็ดของสตรอเบอร์รี่ใส่ลงในกระดาษทิชชู่ทุกลูกที่นางกิน พอคืนสภาพเป็นสตรอเบอร์รี่ก็ได้หลายสิบลูก แต่ละลูกมีเมล็ดล้อมรอบร่วมร้อยเมล็ดเลยทำให้มีสวนสตรอเบอร์รี่แปลงใหญ่ตรงตีนภูเขาใกล้หลังบ้านของนาง

     และมาลุ้นกันค่ะว่าวันที่ 2 ของการจับสลากชิวชิวของเราจะได้อะไรกลับหมู่บ้านกันนะ❓❓❓

########

เอกสารอ้างอิง

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

https://www.blockdit.com/posts/6000f63cc756100cd3135b95